สังคมศาสตร์ รัฐศาสตร์ การเมือง เศรษฐศาสตร์ >>

เศรษฐศาสตร์เพื่อชุมชน

ธุรกิจชุมชนในประเทศด้อยพัฒนา

ในความเป็นจริง การประกอบการในชุมชนที่เรียกว่า การประกอบการขนาดจิ๋ว และการใช้สินเชื่อรายเล็กรายน้อยเพื่อธุรกิจขนาดจิ๋ว เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นและคงอยู่มานับชั่วอายุคนแล้ว รูปแบบธุรกิจชุมชนที่เป็นทางการและแพร่หลายมากที่สุดในประเทศด้อยพัฒนา คือ “สหกรณ์” โดยเฉพาะสหกรณ์การเกษตร สหกรณ์ในประเทศด้อยพัฒนาในหลาย ๆ ประเทศไม่เพียงแต่ทำหน้าที่รวบรวมผลผลิตเพื่อสร้างอำนาจต่อรองในตลาดเท่านั้น แต่ยังทำหน้าที่พัฒนาเทคโนโลยี พัฒนาเมล็ดพันธุ์

สรุปว่า ธุรกิจชุมชนรูปแบบต่าง ๆ มี “ลักษณะร่วม” คือ

  • มีวัตถุประสงค์ที่จะสร้างผลได้แก่ชุมชน เช่น รายได้ และการจ้างงาน
  • สมาชิกชุมชนเป็นผู้ควบคุมและจัดการ ไม่ใช่นักลงทุนหรือนักธุรกิจ โดยทั่วไปการตัดสินใจทางธุรกิจจะผ่านคณะกรรมการการบริหารซึ่งเป็นตัวแทนของชุมชน
  • รายได้ของธุรกิจชุชนมาจากการขาย ไม่ใช่มาจากเงินช่วยเหลือ ธุรกิจชุมชนจึงเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่มีการลงทุนเพื่อให้ได้กำไร

ธุรกิจชุมชน เกิดขึ้นทั่วไปในประเทศด้อยพัฒนา แต่ไม่อาจพัฒนาเติบโตขยายตัวได้เท่าธุรกิจของมอนดรากอน เพราะ

  • ประการแรก ธุรกิจชุมชนในประเทศด้อยพัฒนาหลากหลายรูปแบบ หลากหลายชุมชน กระจัดกระจายไม่ประสานสัมพันธ์เหนียวแน่นเหมือนมอนดรากอน เนื่องจากขาดสิ่งยึดเหนี่ยวร่วมกัน ขณะที่มอนดรากอนมีสิ่งยึดเหนี่ยวร่วมกัน คือ ความเป็นชาตินิยมที่ต้องการเป็นอิสระจากสเปน
  • ประการที่สอง ความรู้ความสามารถในการจัดการเชิงธุรกิจของธุรกิจชุมชนในประเทศด้อยพัฒนายังมีน้อย ความสามารถในการแข่งขันจึงต่ำ ยิ่งถูกแระแสการค้าเสรีจากประเทศพัฒนาแล้วไหลบ่าเข้าสู่ตลาดประเทศด้อยพัฒนา ยิ่งทำให้ธุรกิจชุมชนประสบปัญหาการแข่งขันที่รุนแรงขึ้น การสะสมทุนและการเติบโตจึงถูกจำกัดให้อยู่ในระดับพอเลี้ยงตัวเองให้อยู่รอด และธุรกิจชุมชนจำนวนมากจะต้องอาศัยการช่วยเหลือจากทุนภายนอก

  • ประการที่สาม การพัฒนาด้านเทคโนโลยีมีน้อย จึงทำให้คุณภาพของผลิตภัณฑ์ไม่อาจแข่งขันในตลาดได้ เมื่อเทียบกับมอนดรากอนแล้วจะพบว่า มอนดรากอนจะมีการค้นคว้าพัฒนาเทคโนโลยีของตนเองทั้งเทคโนโลยีการผลิต และเทคโนโลยีการจัดการ
  • ประการที่สี่ ความสามารถทางการตลาดของธุรกิจชุมชนในประเทศด้อยพัฒนามีจำกัด จำนวนมากต้องอาศัยตลาดเชิงสงเคราะห์ คือ ขอให้ผู้ซื้อซื้อเพื่อช่วยเหลือผู้ผลิต ซึ่งเป็นตลาดที่ไม่แน่นอนและขยายตัวได้ยาก เพราะไม่ใช่ตลาดตามปกติ การที่จะให้ผลผลิตคงอยู่ในตลาดได้ ผู้ผลิตผู้ขายจะต้องเข้าถึงกลุ่มลูกค้าและลูกค้านั้นซื้อสินค้าเพราะพอใจในราคาและอรรถประโยชน์ที่จะได้จากการซื้อจริงๆ ซึ่งสินค้าของมอนดรากอนทั้งหมดขายในตลาดปกติ ไม่ได้พึ่งตลาดสงเคราะห์แต่อย่างใด

วิธีการศึกษา

  1. กรอบการวิเคราะห์เพื่อพิจารณาความเป็นไปได้ในการจัดตั้งธุรกิจชุมชน
    ในการศึกษาความเป็นไปได้ในการจัดตั้งธุรกิจชุมชน ใช้กรอบความคิดทางเศรษฐศาสตร์ว่า จะผลิตหรือจะทำอะไร จะทำสิ่งนั้นอย่างไร และทำขึ้นมาหรือผลิตขึ้นมาเพื่อขายให้ใคร ภายใต้กรอบความคิดดังกล่าว ตัวแปรและปัจจัยที่จะกำหนดว่า จะผลิตอะไร จะทำอย่างไร และจะผลิตขายใคร
  2. การเก็บข้อมูลและแหล่งข้อมูล มี 3 แหล่ง หรือ 3 วิธีการ คือ
    1. ข้อมูลเอกสาร
    2. ข้อมูลในพื้นที่วิจัย
    3. ข้อมูลในโครงการทดลอง
  3. ขอบเขตการวิจัย
    งานวิจัยนี้เน้นการศึกษาปัจจัยและตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อความล้มเหลวและความสำเร็จของธุรกิจชุมชน หรือ ศึกษาว่า ถ้าจะจัดตั้งธุรกิจชุมชนและทำให้ธุรกิจชุมชนเติบโตต้องอาศัยปัจจัยอะไรบ้าง การศึกษาจากโครงการทดลองจำกัดอยู่เฉพาะ
  4. วัตถุประสงค์ของการวิจัย

ยุทธศาสตร์หนึ่งครัวเรือนสองวิถีการผลิต
แนวทางการปฏิบัติ
หลักคิดและการพัฒนา
ธุรกิจชุมชน-วิสาหกิจชุมชม
วิสัยทัศน์ในการสร้างกกระบวนทัศน์ใหม่
แนวคิดและทฤษฎี
แนวคิดเรื่องธุรกิจชุมชนในต่างประเทศ
ธุรกิจชุมชนในประเทศด้อยพัฒนา
การศึกษาความเป็นไปได้ในการจัดตั้งธุรกิจชุมชน
ความเป็นไปได้ในการจัดตั้งธุรกิจชุมชนต่าง ๆ
รูปแบบที่เหมาะสมของธุรกิจชุมชน
แนวคิดเศรษฐกิจชุมชนในปัจจุบัน
แนวคิดพึ่งตนเองทางเศรษฐกิจในระดับประเทศ
พระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน พ.ศ. 2548
 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย