ศาสนา ลัทธิ ความเชื่อ นิกาย พิธีกรรม >>

พระวรสารแห่งชีวิต

    ชีวิตมนุษย์มีต้นกำเนิดในองค์พระผู้เป็นเจ้า ทุกชีวิตมนุษย์จึงมาจากพระเจ้าและเป็นของพระเจ้า ทุกชีวิตมนุษย์เป็นของขวัญล้ำค่าที่พระเจ้าทรงประทานให้แก่โลก

บทนำ
บทที่ 1
บทที่ 2
บทที่ 3
บทที่ 4
บทส่งท้าย

7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28

21. ในการค้นหาสาเหตุรากเหง้าลึกสุดของการต่อสู้กันระหว่าง “วัฒนธรรมแห่งชีวิต” กับ “วัฒนธรรมแห่งความตาย” นี้ เราไม่อาจจำกัดตัวเองอยู่เฉพาะที่ความคิดผิดเพี้ยนในเรื่องอิสรภาพตามที่กล่าวถึงมานั้นเพียงเรื่องเดียวได้ เราจะต้องเข้าไปให้ถึงหัวใจของโศกนาฏกรรมที่ผู้คนยุคปัจจุบันกำลังประสบอยู่ นั่นคือ เงามืดที่บดบังสำนึกถึงพระเจ้าและสำนึกถึงมนุษย์ อันมีต้นแบบที่เห็นได้ชัดจากบรรยากาศทางสังคมและทางวัฒนธรรมที่ถูกครอบงำโดยโลกานุวัตรนิยม (secularism) ซึ่งมีเครือข่ายโยงใยไปทุกแห่งทั่วโลก บ่อยครั้งก็ประสบผลสำเร็จในการทำให้คริสตชนกลุ่มต่างๆ ต้องถูกทดลองบ้าง ผู้คนที่ยอมให้บรรยากาศเช่นว่านี้เข้ามามีอิทธิพลครอบงำได้ง่ายๆ ก็ตกอยู่ในวัฏจักรแห่งความชั่วร้าย (vicious circle) อันน่าเศร้า นั่นคือ เมื่อสำนึกถึงพระเจ้าสูญหายไปก็ย่อมมีแนวโน้มที่เขาจะสูญเสียสำนึกถึงมนุษย์ สำนึกถึงศักดิ์ศรี และคุณค่าชีวิตมนุษย์ไปด้วย ในทางกลับกัน การล่วงละเมิดกฎศีลธรรมอย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะในเรื่องอันสำคัญยิ่งคือ เรื่องการเคารพต่อชีวิตและศักดิ์ศรีของมนุษย์ ก็ก่อให้เกิดมีการบดบังมืดมิดมากขึ้นต่อสมรรถภาพของมนุษย์ที่จะวินิจฉัย (capacity to discern) การประทับอยู่ที่ให้ชีวิต และที่ช่วยให้รอดของพระเจ้า

อีกครั้งหนึ่งที่เราสามารถรับแสงสว่างได้จากเรื่องการฆ่าอาแบลโดยกาอินพี่ชาย หลังจากที่กาอินถูกพระเจ้าสาปแช่ง เขาก็ทูลพระเจ้าว่า “โทษของข้าพเจ้าหนักเกินกว่าจะรับอภัยได้ ดูซิ วันนี้พระองค์ทรงขับไล่ข้าพเจ้าออกจากแผ่นดินนี้ ข้าพเจ้าต้องหลบซ่อนจากพระพักตร์ของพระองค์ เร่ร่อนหนีหน้าผู้คนบนแผ่นดิน ใครพบข้าพเจ้าก็จะฆ่าข้าพเจ้าเสีย” (ปฐก 4:13-14) กาอินนั้นมั่นใจว่าบาปของตนจะไม่ได้รับอภัยจากพระเจ้า และชะตากรรมอันมิอาจหลีกพ้นได้ของตน ก็คือ เขาจะต้อง “หลบซ่อนจากพระพักตร์ของพระองค์” ถ้าหากกาอินสามารถสารภาพออกมาได้ว่าความบาปผิดของตนนั้น “หนักเกินกว่าจะรับอภัยได้” ก็เป็นเพราะเขาสำนึกว่า ตนนั้นอยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้าและอยู่เบื้องหน้าการตัดสินอันยุติธรรมของพระองค์นั่นเอง นี่เป็นประสบการณ์ของกษัตริย์ดาวิดหลังจากที่พระองค์ “ได้กระทำสิ่งชั่วร้ายในสาย พระเนตรของพระเจ้า” และถูกประกาศกนาธันกล่าวตำหนิแล้ว พระองค์ก็ทรงตรัสออกมาว่า “ข้าพระองค์ทราบถึงการละเมิดของข้าพระองค์แล้ว และบาปของข้าพระองค์อยู่ต่อหน้าข้าพระองค์เสมอ ข้าพระองค์ได้ทำบาปต่อพระองค์ ต่อพระองค์เท่านั้น และได้กระทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรพระองค์” (สดด 51:3-4)

 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

» "บ้าน" มรดกทางวัฒนธรรม
"บ้าน" คือการบอกเล่าความเป็นมา คือการบอกล่าวถึงพัฒนาการในการดำรงชีพของมนุษย์ "บ้าน" ที่อยู่อาศัยหนึ่งในปัจจัยสี่ ซึ่งมีความจำเป็นสำหรับมนุษย์ และบ่งบอกถึงความั่นคง

» ภูมิปัญญากีฬาไทย
กีฬาไทยที่บรรพชนไทยค้นคิด และถ่ายทอดมาสู่ลูกหลาน บางชนิดกลายเป็นตำนานและความทรงจำ และบางชนิดยังคงมีการเล่นกันอยู่

» สะพานสู่ฟ้าใหม่
สะพานข้ามน้ำเป็นสัญลักษณ์การข้ามอุปสรรคขวางกั้นไปสู่จุดหมาย และการเชื่อมโยงสิ่งตรงข้ามมา เพื่อสร้างเอกภาพอันกลมกลืนมั่นคง

» ทิวธงมงคลชัย
สิ่งสะท้อนความคิด และสืบทอดคติความเชื่อ ขนบธรรมเนียมประเพณี ของชนรุ่นแล้วรุ่นเล่า จากยุคสมัยหนึ่งสู่อีกยุคสมัยหนึ่ง ดุจตัวแทนที่น้อมนำสู่มงคลแห่งชีวิต

» พระราชลัญจกรประจำรัชกาล
ตราประจำพระมหากษัตริย์ แต่ละรัชกาล ซึ่งจะทรงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อเริ่มต้นรัชกาล เพื่อประทับกำกับพระปรมาภิไธย ในเอกสารสำคัญต่างๆของชาติ ที่เกี่ยวกับราชการแผ่นดิน

» สามล้อไทย
วิถีหนึ่งของสายทาง ซึ่งแม้เวลาจะหมุนเวียนเปลี่ยนไป หากสายทางของสามล้อยังคงผูกพัน เป็นส่วนหนึ่งของสังคมไทย

» กีฬาสัตว์
ด้วยนิสัยช่างสังเกตของคนไทย จึงเป็นที่มาของกีฬาซึ่งใช้สัตว์เป็นผู้แข่งขัน จนกลายเป็นกิจกรรมบันเทิงพื้นบ้าน ยามว่างนับแต่อดีต

» ตาลปัตร พัดรอง
พัดที่ทำจากใบตาลมีหลายรูปแบบ สำหรับใช้โบกให้ความเย็น และใช้เป็นการบ่งบอกถึงฐานะ บรรดาศักดิ์ของผู้ใช้

สติ๊กเกอร์ไลน์
-สนับสนุนผลงาน
รายได้สมทบทุนยังชีพหลังเกษียณ-