ศิลปะ หัตถกรรม สถาปัตยกรรม ประติมากรรม สันทนาการ >>

ลักษณะต้นแบบโบราณ

รูปแบบศิลปะเครื่องประดับที่มีลักษณะต้นแบบนี้ ส่วนใหญ่เป็นรูปแบบที่เกิดขึ้นในสมัยศิลปะเครื่องประดับยุคก่อนประวัติศาสตร์ เนื่องจากมนุษย์ได้เริ่มต้นการเรียนรู้ชีวิต มีประชากรมนุษย์ไม่มากนัก ประกอบกับการเดินทางของมนุษย์ยังเป็นไปได้ยาก ทำให้การลอกเลียนแบบรูปแบบซึ่งกันและกันยังไม่ถือกำเนิดออกมา ผู้ที่สร้างสรรค์งานศิลปะหรือรูปแบบเครื่องประดับ จะสร้างสรรค์ได้จากสิ่งที่เรียนรู้ด้วยตนเอง เช่น จากการสังเกตพืชพรรณธรรมชาติ จากการล่าสัตว์เพื่อใช้ในการดำรงชีวิตต่างๆ การดำเนินชีวิตประจำวัน เป็นต้น หลังจากเรียนรู้จึงเกิดการทดลองด้วยต้นเองหลายครั้งหลายครา จนเกิดกระบวนการในการออกแบบหรือผลิตสิ่งที่คิดสร้างสรรค์ได้อย่างแม่นยำในรูปแบบของตนเอง

เมื่อสังคมมนุษย์เข้าสู่ความเป็นอารยธรรม การสั่งสมประสบการณ์มาตั้งแต่ต้นจึงมีการดำเนินการอย่างเป็นแบบแผนมากขึ้น เริ่มมีกฎเกณฑ์ทางสังคม มีการแบ่งชนชั้นฐานันดร มีความเชื่อจากสิ่งที่มองไม่เห็นของธรรมชาติชัดเจนมากยิ่งขึ้น วิถีเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ได้ส่งอิทธิพลถึงการสร้างสรรค์ผลงานเครื่องประดับ เพื่อสนองต่อความเชื่อในสิ่งที่มนุษย์ได้เผชิญอย่างหลีกเลี่ยงมิได้ ความจำเป็นในการสร้างสัญลักษณ์เหล่านี้เป็นผลให้เกิดรูปแบบเครื่องประดับที่เป็นต้นแบบ มีลักษณะเอกลักษณ์เฉพาะในหมู่สังคมที่มนุษย์ได้มีประสบการณ์ของตนเอง

ดังนั้นรูปแบบเครื่องประดับที่เป็นต้นแบบจึงมาจากรูปแบบอารยธรรมโบราณในเบื้องต้นก่อน จากการที่มนุษย์ยังเดินทางไม่ทั่วถึงกันดีนัก รูปแบบจึงมีลักษณะเป็นของตนเองสูง ทั้งวัสดุในการใช้ การผลิต รวมทั้งความเชื่อในเรื่องรูปทรงต่างๆ