Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

สังคมศาสตร์ รัฐศาสตร์ การเมือง เศรษฐศาสตร์ >>

สิทธิมนุษยชน

บทที่ 1 ปฐมบท
บทที่ 2 นโยบายสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
บทที่ 3 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนเฉพาะด้าน
บทที่ 4 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนตามกลุ่มเป้าหมาย
บทที่ 5 การส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนตามสนธิสัญญา และแนวปฏิบัติระหว่างประเทศ
บทที่ 6 การส่งเสริมการดำเนินงานสิทธิมนุษยชน
บทที่ 7 กลไกการบริหารการจัดการเพื่อส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน

บทที่ 3 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนเฉพาะด้าน

แผนปฏิบัติการแม่บทว่าด้วยสิทธิมนุษยชนด้านอาชีพ

ความหมาย

แม้ในปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ค.ศ 1984 กติการะหว่างประเทศว่า ด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ค.ศ.1966 อนุสัญญาระหว่างประเทศว่า ด้วยสิทธิมนุษยชนฉบับต่างๆ รวมทั้งแผนปฏิบัติการด้านสิทธิมนุษยชนของทุกประเทศ ไม่ระบุถึงสิทธินี้ มีแต่สิทธิในการทำงาน แล้วก็เนื้อหาจะเป็นสิทธิแรงงาน แต่หากพิจารณา จากความหมายและเนื้อหาของสิทธิมนุษยชนไม่ว่าจะเป็นสิทธิพลเมือง สิทธิทางการเมือง สิทธิทางเศรษฐกิจ สิทธิทางสังคม และสิทธิทางวัฒนธรรม หรือพิจารณาเนื้อหาของสิทธิ เฉพาะกลุ่ม เช่น สิทธิสตรี สิทธิคนงาน สิทธิเกษตรกร สิทธิของข้าราชการ สิทธิสื่อสารมวลชน ฯลฯ จะเห็นว่า สิทธิดังกล่าวตั้งอยู่บนพื้นฐานของการมีอาชีพและประกอบอาชีพ ของคนเราเป็นสำคัญ เมื่อเอาสิทธิเหล่านั้นมารวมกันก็จะตกผลึกเป็นสิทธิมนุษยชนด้าน อาชีพ โดยมีเนื้อหาในมุมกว้าง 3 ประการ ดังนี้

1. สิทธิของบุคคลที่จะมีอาชีพ มีงานทำ ซึ่งเป็นรากฐานที่สำคัญของชีวิตและ เป็นที่มาของปัจจัยในการดำรงชีวิตของตนเองและครอบครัว

2. เสรีภาพในการเลือกอาชีพ ตามความชอบ บุคลิกภาพ ความถนัด ความ สามารถหรือคุณสมบัติแห่งตน รวมทั้งตามความจำเป็นของครอบครัว ประเพณีและ วัฒนธรรมของชุมชนและสังคม

3. สิทธิของบุคคลในการประกอบอาชีพตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 50 และ กฎหมายเฉพาะของการประกอบอาชีพต่างๆ ซึ่งมีแทบทุกอาชีพหลักๆ เช่น พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พระราชบัญญัติข้าราชการ ครู ทนายความ แพทย์ พยาบาล วิศวกรรม สถาปนิก นักธุรกิจ ช่างเทคนิค ฯลฯ สิทธิประการนี้หมายถึงสิทธิเป็นเจ้าของ สิทธิดำเนินการอย่างเสรี และสิทธิที่จะได้รับผลประโยชน์ และค่าตอบแทน อันชอบธรรม จากการประกอบอาชีพ สิทธิที่จะได้รับความคุ้มครองจากรัฐและไม่ถูกกีดกัน ดูหมิ่นเหยียด หยาม

สำหรับการจัดทำแผนปฏิบัติการแม่บทว่าด้วยสิทธิมนุษยชนด้านอาชีพนั้น จำเป็นต้องพิจารณาในกรอบของรัฐธรรมนูญมาตรา 50 ได้บัญญัติเป็นการรับรองสิทธิ ดังกล่าวโดยการหมายถึงบุคคลมีสิทธิและเสรีภาพในการประกอบกิจการหรือประกอบอาชีพ และการแข่งขันโดยเสรีและเป็นธรรม แต่ก็ได้มีการจำกัดเสรีภาพดังกล่าวไว้ ภายใต้เงื่อนไข บางประการตามที่รัฐกำหนด ซึ่งเกี่ยวข้องกับความมั่นคงของรัฐและการพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมของประเทศ และได้มีบทบังคับให้เป็นหน้าที่ของรัฐในการมีนโยบายและ โครงการที่ส่งเสริมให้คนมีอาชีพอยู่ในมาตรา 86

นอกจากนี้ยังได้กำหนดให้รัฐบาลต้องส่งเสริมให้เกิดความเท่าเทียมกันในโอกาสและ การปฏิบัติในด้านการจ้างงานและการประกอบอาชีพ โดยมีจุดมุ่งหมายในการห้ามเลือก ปฏิบัติสิทธิในการจ้างงานหรือการประกอบอาชีพ แนวคิดและมาตรการเหล่านี้อยู่ในใน พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ยกเว้นในกรณีที่การแบ่งแยก กีดกันหรือ การลำเอียงนั้นสืบเนื่องมาจากลักษณะของงานต้องใช้บุคคลที่มีคุณสมบัติเฉพาะ ขณะเดียว กันการคุ้มครองให้มีการแข่งขันอย่างเสรีและเป็นธรรมในการทำธุรกิจก็ได้กำหนดไว้ในร่าง พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้าซึ่งอยู่ในระหว่างการพิจารณาของรัฐสภา สำหรับคน ไร้สัญชาติและคนต่างด้าวย่อมได้รับการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนด้านอาชีพ เช่นเดียวกับ ด้านอื่นๆ ภายใต้ รัฐธรรมนูญมาตรา4 ที่รับรองศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ มาตรา 26 การใช้อำนาจโดยองค์กรของรัฐทุกองค์กร ต้องคำนึงถึงศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ และ มาตรา 28 บุคคลย่อมอ้างศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ หรือใช้สิทธิและเสรีภาพของตนเอง ได้เท่าที่ไม่ละเมิดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลอื่น ไม่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐธรรมนูญหรือไม่ ขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน

สภาพปัญหา

ปัจจุบันประชากรไทยส่วนใหญ่มีอาชีพและประกอบอาชีพภายใต้ระบบสังคมและ การเมืองที่ค่อนข้างเสรีในขณะเดียวกันรัฐโดยรัฐบาลและระบบข้าราชการยังมีบทบาทในการ กำหนดอนุญาต อนุมัติ วางกฎระเบียบ ส่งเสริมและควบคุมการประกอบอาชีพของพลเมือง เกือบทุกประเภท แต่ทว่าแนวทางการพัฒนากฎหมาย นโยบายและมาตรการทางเศรษฐกิจ ของรัฐบาลมักจะมุ่งผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจโดยรวมและรายได้จากภาษีอากร สถาบัน และระบบการเมืองการบริหารและวัฒนธรรมสังคมยังคงเอื้ออำนวยต่อการแสวงหาผล ประโยชน์จากการมี อภิสิทธิของผู้ดำรงตำแหน่งหรือมีอำนาจหน้าที่ การบังคับใช้กฎหมาย หย่อนยานและเลือกปฏิบัติ ขาดระบบการตรวจสอบและควบคุมที่ดี จึงมีการคอรัปชั่น และไม่มีประสิทธิภาพทุกระดับทั่วประเทศ ส่งผลกระทบกระเทือนต่อสิทธิและเสรีภาพ ในการประกอบอาชีพ โดยเฉพาะทำให้ ผู้ประกอบอาชีพส่วนใหญ่ต้องลงทุนหรือมีรายจ่าย ประสบปัญหาและมีอุปสรรคมากขึ้น พฤติกรรมหรือการกระทำดังกล่าวเป็นการละเมิด สิทธิมนุษยชนด้านอาชีพ

แต่อย่างไรก็ตามปัจจัยที่จะทำให้ทุกคนมีอาชีพได้ย่อมขึ้นอยู่กับสถานะทางเศรษฐกิจ และสังคมของประเทศ ด้วยมิได้ขึ้นอยู่กับการมีกฎหมายคุ้มครองแต่เพียงอย่างเดียว ดังนั้น ปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชนด้านอาชีพยังคงมีอยู่อันเนื่องมาจาก

1. การขาดการเคารพสิทธิของกันและกันอันเนื่องมาจากเจตคติ
2. การอ่อนด้อยในการบังคับใช้กฎหมายให้เกิดความเป็นธรรมกับทุกฝ่าย
3. สถานะทางเศรษฐกิจสังคมและความมั่นคงของประเทศไม่เอื้อต่อการเปิดเสรี ทางด้านอาชีพเพราะยังมีความจำเป็นที่จะต้องคุ้มครองคนในชาติรัฐก่อน

ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติการ:

1. ดำเนินการให้มีการศึกษาทั้งในระบบและนอกระบบแก่ประชาชนทางด้านสิทธิ มนุษยชนด้านอาชีพ

2. เร่งรัดให้มีการบังคับใช้กฎหมายโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติเพื่อคุ้มครองสิทธิ มนุษยชนด้านอาชีพ หากมีความจำเป็นอาจจะต้องจัดตั้งตำรวจแรงงาน หรือ เจ้าพนักงานที่ทำหน้าที่ ตรวจสอบและเน้นการสอดส่องดูแลการละเมิดสิทธิมนุษยชน ทางด้านนี้เพิ่มเติมขึ้น

3. สำรวจ ตรวจสอบและปรับปรุงแก้ไขนโยบายของรัฐ กฎหมาย กฎกระทรวง ระเบียบข้อ บังคับเกี่ยวกับการส่งเสริมและคุ้มครองการประกอบอาชีพต่างๆให้สอดคล้อง และอยู่บนพื้นฐานของการไม่ละเมิดสิทธิมนุษยชนด้านอาชีพ

4. เร่งรัดให้มีการดำเนินการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืนที่คำนึงถึง การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมที่ขจัดปัญหาความยากจนและก่อให้เกิดการพัฒนาเศรษฐกิจ ชุมชนและทำให้ชุมชนเข้มแข็ง มีการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานอย่างต่อเนื่องและทั่วถึง การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมที่ดี การเคารพการมีส่วนร่วมของประชาชน และนำไปสู่ความสมานฉันท์ของสังคม

5. ดำเนินการให้มีกลไกในการพิจารณาทบทวนทิศทางของนโยบายต่าง ประเทศของไทย ที่จำเป็นต้องนำเอาปัจจัยในเรื่องประชาธิปไตย สิทธิมนุษยชน ศาสนา วัฒนธรรม และความสอดคล้องกับข้อเท็จจริงที่ชัดเจนของการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคมและ การเมืองของไทย มาเป็นองค์ประกอบสำคัญในการกำหนดนโยบายเชิงรุกที่สามารถปกป้อง ผลประโยชน์ของไทยได้ในระยะยาว เพื่อเป็นการป้องกันมิให้เกิดปัญหาของการแย่งชิงสิทธิ ในการประกอบอาชีพอย่างไม่เป็นธรรมระหว่างคนในชาติรัฐ คนต่างด้าว คนไร้สัญชาติ คนกลุ่มน้อย ผู้อพยพ ผู้หนีภัย

3.1 สิทธิมนุษยชนด้านการศึกษา
3.2 สิทธิมนุษยชนด้านวัฒนธรรม
3.3 สิทธิมนุษยชนด้านอาชีพ
3.4 สิทธิมนุษยชนด้านการสาธารณสุข
3.5 สิทธิมนุษยชนด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
3.6 สิทธิมนุษยชนด้านที่อยู่อาศัย
3.7 สิทธิมนุษยชนด้านสิทธิเสรีภาพในการรวมกลุ่ม
3.8 สิทธิมนุษยชนด้านการได้รับข้อมูลข่าวสารของทางราชการ
3.9 สิทธิมนุษยชนด้านสิทธิเสรีภาพด้านสื่อสารมวลชน
3.10 สิทธิมนุษยชนด้านการเมืองและการปกครอง
3.11 สิทธิมนุษยชนด้านศาสนา

 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com