Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

สังคมศาสตร์ รัฐศาสตร์ การเมือง เศรษฐศาสตร์ >>

สิทธิมนุษยชน

บทที่ 1 ปฐมบท
บทที่ 2 นโยบายสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
บทที่ 3 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนเฉพาะด้าน
บทที่ 4 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนตามกลุ่มเป้าหมาย
บทที่ 5 การส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนตามสนธิสัญญา และแนวปฏิบัติระหว่างประเทศ
บทที่ 6 การส่งเสริมการดำเนินงานสิทธิมนุษยชน
บทที่ 7 กลไกการบริหารการจัดการเพื่อส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน

บทที่ 4 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนตามกลุ่มเป้าหมาย

แผนปฏิบัติการแม่บทว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของผู้พ้นโทษ

สภาพปัญหา

"ผู้พ้นโทษ" หมายถึงบุคคลที่พ้นจากสภาพการเป็นผู้ต้องขัง ผู้ต้องกักขังเด็ก หรือเยาวชนที่พ้นจากการควบคุมดูแลของสถานพินิจและคุ้มครองเด็กโดยข้อเท็จจริงก็คือ "ประชาชน" ที่มีประวัติเคยกระทำผิด ต้องถูกแยกออกจากสังคมไปในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ขาดการติดต่อกับสังคมภายนอกชั่วคราว บางคนถูกควบคุมเป็นระยะเวลายาวนาน บาง คนระยะเวลาสั้น แล้วแต่กรณีความผิด การกลับเข้าสู่สังคมเดิมจำเป็นต้องปรับสภาพชีวิต ความเป็นอยู่ในระยะเวลาหนึ่ง เพื่อการสร้างพลังการต่อสู้สำหรับการดำรงชีวิตโดยปกติ ในสังคม หันมาประพฤติปฏิบัติตนในกรอบของความ ถูกต้อง ประกอบอาชีพสุจริต พัฒนาจิตใจให้มีคุณธรรม มีคุณค่า ไม่รู้สึกว่าตนเองด้อยค่าในสังคม ไม่หวนกลับมา กระทำผิดซ้ำ สร้างปัญหาให้แก่สังคมอีก แต่เมื่อบุคคลเหล่านี้พ้นโทษหรือพ้นการถูก ควบคุมออกมากลายเป็นประชาชนที่ถูกจำกัดสิทธิในสังคมโดย กฎหมายในการดำรง ชีวิต ถูกจำกัดสิทธิทางการเมือง และการยอมรับของสังคม อาทิ สิทธิในการกลับเข้ามา ทำงานในองค์กรหรือเอกชน การเข้ารับการศึกษาต่อ การห้ามมิให้ใช้สิทธิสมัครรับ เลือกตั้งและเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร การจำกัดสิทธิดังว่านี้ ทำให้บุคคลเหล่านั้นมีความรู้สึกว่าตนเองมิใช่ ประชาชนคนธรรมดา เป็นพลเมืองชั้น ด้อย และแม้แต่ญาติพี่น้อง ครอบครัว เพื่อนฝูงก็ตั้งข้อรังเกียจไม่มีหน่วยงานหรือองค์กร เฉพาะที่จะดูแลช่วยเหลือ และให้การสงเคราะห์ที่ชัดเจน ขาดการสนับสนุนและการให้ โอกาสในการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ทั้งจากภาครัฐ เอกชน และสังคม การปล่อยให้บุคคลเหล่า นี้ต้องปรับตัวและช่วยเหลือตนเองตามแต่อัตภาพตามลำพัง ถ้าสามารถปรับตัวครองชีวิต ได้ด้วยตนเอง สังคมก็จะไม่เดือดร้อนเสียหาย หากไม่สามารถปรับตัวได้ก็จะก่อให้เกิด ปัญหาในการกลับมากระทำความผิดซ้ำ เป็นภัยต่อสังคมขึ้นอีกได้

การที่รัฐมิได้มีการคำนึงถึงและให้การปฏิบัติต่อบุคคลดังกล่าวเป็นการเฉพาะ เนื่องจากเห็นว่าเป็นบุคคลซึ่งเคยกระทำผิดมาก่อน แต่มุ่งเน้นด้านการปราบปราม มากกว่าการป้องกันแก้ไขบุคคลผู้พ้นโทษ หรือพ้นจากสถานที่ควบคุม สถานสงเคราะห์ ออกมาแล้วเมื่อมิได้รับการเอาใจใส่เหลียวแล จะกลายเป็นกลุ่มเสี่ยงที่อาจสร้างปัญหาเป็น ความเดือดร้อน เสียหายแก่สังคมต่อไปอย่างไม่จบสิ้น

ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติการ

มาตรการเร่งด่วน

1. รัฐควรจัดให้มีองค์กรเฉพาะ เพื่อการดำเนินงานและเป็นศูนย์ประสานการ ปฏิบัติงานเพื่อให้บริการ การสงเคราะห์ ดูแล ให้คำแนะนำ และให้ความช่วยเหลือ แก่ผู้พ้นโทษเป็นกรณีพิเศษ เพราะเหตุที่เป็นผู้มีประวัติการกระทำผิด เป็นกลุ่มเสี่ยง ของสังคม เพื่อป้องกันอาชญากรรมที่อาจเกิดจากการกระทำผิดซ้ำ และกลับสู่พฤติกรรม เดิมที่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่สังคมขึ้นอีก
2. ให้มีการจัดตั้งศูนย์สงเคราะห์ผู้พ้นโทษ เพื่อเตรียมความพร้อมในการดำเนิน ชีวิตก่อนออกไปใช้ชีวิตในสังคมภายนอกได้โดยลำพัง โดยภาครัฐและเอกชน
3. ออกกฎหมายรองรับการปฏิบัติต่อผู้พ้นโทษ รวมทั้งกำหนดอำนาจหน้าที่ของ หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
4. รัฐจะต้องส่งเสริม สนับสนุน และจัดสรรงบประมาณ เพื่อการสงเคราะห์ ผู้พ้น โทษ ทั้งในด้านการศึกษา การอบรมฝึกหัดวิชาชีพ และการจัดหางานได้อย่างมีประ สิทธิภาพและทั่วถึง
5. รัฐจะต้องสนับสนุนงบประมาณและบุคลากร ในการจัดตั้งสถานบำบัดฟื้นฟู ผู้ติดยาเสพติดซึ่งถือเป็นผู้ป่วย รวมทั้งสนับสนุนและประสานการดำเนินงาน กับภาค เอกชน
6. ให้มีการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพและให้สวัสดิการแก่ผู้พ้นโทษให้เท่าเทียม กับบุคคลโดยทั่วไป
7. หามาตรการด้านกฎหมายและสังคมเพื่อให้ความคุ้มครองสวัสดิการผู้พ้นโทษ และป้องกันมิให้ผู้พ้นโทษถูกขบวนการ แก๊ง นายหน้า ผู้หาผลประโยชน์ ผู้ชักนำ หรือ ขู่เข็ญ ให้หลงผิดกลับมากระทำผิดซ้ำอีก

หน่วยงานผู้รับผิดชอบ กระทรวงมหาดไทย กระทรวงยุติธรรม กระทรวง แรงงานและสวัสดิการสังคม สำนักงบประมาณ กระทรวงการคลัง องค์กรเอกชน
ระยะเวลาการดำเนินการ ภายใน 2 ปีแรกของระยะเวลาตามแผน
มาตรการระยะยาว

1. รัฐต้องให้การสนับสนุน พัฒนาระบบการฟื้นฟูแก้ไข ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ผู้กระทำผิด ให้มีนักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา ประจำทุกเรือนจำ สถานควบคุมและ สถานสงเคราะห์ มีการฝึกหัดวิชาชีพให้สอดคล้องเหมาะสมต่อการประกอบอาชีพ ใน ตลาดแรงงานและองค์กรอุตสาหกรรมของสังคมภายนอก เพื่อการประกอบอาชีพสุจริต ภายหลังพ้นโทษหรือพ้นจากสถานที่ควบคุมของทางราชการ
2. รัฐต้องเพิ่มกระบวนการเปลี่ยนแปลงทัศนคติ ค่านิยม ทั้งแก่เจ้าหน้าที่ และ สังคม สร้างความเข้าใจและประชาสัมพันธ์ให้สังคมเข้ามามีส่วนร่วมในการทำงาน ทั้ง ของภาครัฐ และองค์กรเอกชน ในการช่วยเหลือ ดูแล ให้คำแนะนำแก่ผู้พ้นโทษ ในระบบชุมชน
3. จัดระบบการจัดเก็บข้อมูลเกี่ยวกับผู้พ้นโทษ เพื่อการติดตามสอดส่อง ดูแล บุคคลเหล่านี้หลังปล่อยอย่างต่อเนื่อง
4. จัดตั้งระบบเครือข่ายข้อมูลร่วมกันของหน่วยงานในกระบวนการยุติธรรม
5. การจัดสร้างกลไกในการประเมินสภาพปัญหา และติดตามผลผู้พ้นโทษ ผู้พ้นจากสถานที่ควบคุมของทางราชการ
6. ส่งเสริมและสนับสนุนระบบการแก้ไขฟื้นฟูผู้พ้นโทษ โดยวิธีการชุมชนบำบัด ที่สอดคล้องกับสภาพความเป็นอยู่ ประเพณี และวัฒนธรรมตามสภาพท้องถิ่น

หน่วยงานผู้รับผิดชอบ กระทรวงมหาดไทย กระทรวงยุติธรรม กระทรวง แรงงานและสวัสดิการสังคม องค์กรเอกชน
ระยะเวลาดำเนินการ การดำเนินการอย่างต่อเนื่อง

4.1 สิทธิมนุษยชนของเด็ก
4.2 สิทธิมนุษยชนของสตรี
4.3 สิทธิมนุษยชนของผู้สูงอายุ
4.4 สิทธิมนุษยชนของคนพิการ
4.5 สิทธิมนุษยชนของผู้ป่วย
4.6 สิทธิมนุษยชนของผู้ติดเชื้อ เอชไอวี/เอดส์
4.7 สิทธิมนุษยชนของชนกลุ่มน้อย
4.8 สิทธิมนุษยชนของคนต่างด้าว
4.9 สิทธิมนุษยชนของผู้หนีภัย
4.10 สิทธิมนุษยชนของคนไร้สัญชาติ
4.11 สิทธิมนุษยชนคนจน
4.12 สิทธิมนุษยชนของผู้ใช้แรงงาน
4.13 สิทธิมนุษยชนของเกษตรกร
4.14 สิทธิมนุษยชนของผู้บริโภค
4.15 สิทธิมนุษยชนของผู้พิทักษ์สิทธิมนุษยชน
4.16 สิทธิมนุษยชนของผู้ต้องคุมขัง
4.17 สิทธิมนุษยชนของผู้พ้นโทษ
4.18 สิทธิมนุษยชนของผู้เสียหาย (เหยื่ออาชญากรรม)
4.19 สิทธิมนุษยชนของชุมชน
4.20 สิทธิมนุษยชนของผู้รับบริการสงเคราะห์จากรัฐ

 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com