Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

สังคมศาสตร์ รัฐศาสตร์ การเมือง เศรษฐศาสตร์ >>

สิทธิมนุษยชน

บทที่ 1 ปฐมบท
บทที่ 2 นโยบายสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
บทที่ 3 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนเฉพาะด้าน
บทที่ 4 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนตามกลุ่มเป้าหมาย
บทที่ 5 การส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนตามสนธิสัญญา และแนวปฏิบัติระหว่างประเทศ
บทที่ 6 การส่งเสริมการดำเนินงานสิทธิมนุษยชน
บทที่ 7 กลไกการบริหารการจัดการเพื่อส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน

บทที่ 6 การส่งเสริมการดำเนินงานสิทธิมนุษยชน

การศึกษาว่าด้วยสิทธิมนุษยชน

การศึกษาด้านสิทธิมนุษยชน หมายรวมถึง การจัดบริการการศึกษาทุกรูปแบบ กล่าวคือ การศึกษาในระบบการศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัย เน้นกระบวนการเรียนรู้เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนของตนเองและของผู้อื่น ที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญ ในกฎหมายอื่น ในอนุสัญญาต่างๆ พันธกรณีและเอกสารสากลที่เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน สร้างระบบค่านิยมและเจตคติที่เอื้อต่อการเคารพสิทธิมนุษยชน รวมทั้งการสนับสนุน ส่งเสริมการประพฤติปฏิบัติตามครรลองของประชาธิปไตยที่อยู่บนพื้นฐานของการ เคารพในศักดิ์ศรีของมนุษย์ เสรีภาพและความยุติธรรมและสันติภาพ

สภาพปัญหา

   1. ขาดการเผยแพร่และการให้ความรู้ด้านสิทธิมนุษยชนอย่างกว้างขวาง ต่อเนื่องและเป็นระบบ
   2. ขาดวิทยากรด้านสิทธิมนุษยชนและปัจจัยเสริมเพื่อให้การศึกษาด้านสิทธิมนุษยชนมีคุณภาพที่พึงประสงค์

สาเหตุของปัญหา

   1. เรื่องสิทธิมนุษยชนยังเป็นเรื่องค่อนข้างใหม่สำหรับประเทศไทย จึงยังขาดองค์ ความรู้พื้นฐานด้านนี้ที่จัดอย่างเป็นระบบ รวมทั้งยังมีข้อขัดข้องผ่านการสร้างหลักสูตร วิธีการเรียนการสอน ฯลฯ
   2. ขาดความสนใจอย่างจริงจังจากหน่วยงานทั้งภาครัฐและภาคเอกชนรวมทั้ง สื่อมวลชนที่จะบูรณาการเรื่องสิทธิมนุษยชนเข้าไว้ในกระบวนการการเรียนรู้ตลอดชีวิต
   3. รัฐไม่มีนโยบายชัดเจนเกี่ยวกับการศึกษาด้านสิทธิมนุษยชน

ผลกระทบ

   1. ประชาชนไม่มีความรู้เพียงพอด้านสิทธิมนุษยชนของตนเองและของผู้อื่น ซึ่งมี ผลไปถึงการประพฤติปฏิบัติตนด้านนี้
   2. เด็กและเยาวชนไม่ได้รับการปลูกจิตสำนึกเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนต้นๆ ของชีวิต ซึ่ง จะทำให้การประพฤติปฏิบัติตามหลักสิทธิมนุษยชนในสังคมเป็นไปอย่างเชื่องช้าและไม่ ทันการณ์
   3. กลุ่มที่เสี่ยงต่อการถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนจะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น ถ้าประชาชนขาดจิตสำนึก

ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติการ

1. การให้การศึกษาสิทธิมนุษยชนในระบบโรงเรียน

   1.1 พัฒนาหลักสูตรทั้งที่เป็นลักษณะเฉพาะและลักษณะบูรณาการใน หลักสูตรทุกระดับและสำหรับทุกวัยในสถานศึกษาทุกรูปแบบ โดยให้หลักสูตรครอบคลุม สิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐาน เช่น สิทธิเด็ก สิทธิสตรี สิทธิพลเมือง สิทธิทางการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ฯลฯ และให้สัมพันธ์และสมดุลย์กับการมีหน้าที่ที่ต้อง รับผิดชอบร่วมไปกับการมีสิทธิ
   1.2 พัฒนาสื่อการเรียนรู้และวิธีการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับวัยของ ผู้เรียน และเหมาะสมที่จะใช้ในสังคมไทย
   1.3 แสวงหานวัตกรรมที่มีสาระเชิงวิเคราะห์ สังเคราะห์ และมีปฏิสัมพันธ์ ระหว่างผู้เรียนกับผู้สอน รวมทั้งให้ผู้เรียนรู้ได้สัมผัสเรื่องสิทธิมนุษยชนในลักษณะที่เป็น รูปธรรม
   1.4 พัฒนาผู้บริหาร คณะกรรมการของโรงเรียนหรือสถาบันการศึกษา และผู้เกี่ยวข้อง เช่นผู้ปกครองหรือผู้นำท้องถิ่นให้เข้าใจเรื่องสิทธิมนุษยชน และร่วมสนับสนุนการศึกษาและการจัดประสบการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนให้แก่ผู้เรียน
   1.5 ฝึกอบรมและพัฒนาครูและบุคลากรที่เกี่ยวข้องให้สามารถถ่ายทอด ความรู้และพฤติกรรมสิทธิมนุษยชนให้แก่ผู้เรียนได้อย่างมีคุณภาพ
   1.6 สร้างผู้เชียวชาญด้านสิทธิมนุษยชนที่ถนัดด้านการศึกษาด้วย ที่ใน ระยะยาวสามารถไปฝึกอบรมครู ด้านนี้ได้อย่างต่อเนื่อง
   1.7 พัฒนาสถานศึกษาให้ใช้วิธีการประชาธิปไตยที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของ สิทธิมนุษยชนในการบริหารและดำเนินการ อาทิ ให้ทุกคนมีส่วนร่วมในการแสดงข้อคิด เห็นการปลอดความรุนแรงหรือการข่มขู่ ตลอดจนการยุติการละเมิดสิทธิของบุคคล โดย เฉพาะสิทธิเด็กและการจัดกิจกรรมผู้เรียน ฯลฯ
   1.8 จัดให้มีเครือข่ายระหว่างสถาบันการศึกษา เพื่อสนับสนุนกันและกัน ด้านการฝึกปฏิบัติด้านสิทธิมนุษยชน
   1.9 สนับสนุนการรวมกลุ่มครูและผู้สอนด้านสิทธิมนุษยชน เพื่อให้มีการ แลกเปลี่ยนองค์ความรู้และวิธีการเรียนการสอน ตลอดจนนวัตกรรมต่างๆ
   1.10 จัดสรรงบประมาณให้เหมาะสม

2. การให้การศึกษาสิทธิมนุษยชนในระดับอุดมศึกษา

   2.1 พัฒนาองค์ความรู้ด้านสิทธิมนุษยชนรวมทั้งการวิจัย
   2.2 พัฒนาหลักสูตรสิทธิมนุษยชนที่เป็นวิชาเอกและวิชาโท วิชาเลือกและ วิชาในคลุ่มการศึกษาทั่วไป รวมทั้งในลักษณะที่บูรณาการในวิชาอื่นๆ ได้ด้วยตามความ เหมาะสม ทั้งนี้ให้จัดในสถาบันการศึกษาของทั้งภาครัฐและภาคเอกชนและในสถาบัน การศึกษาเฉพาะทาง
   2.3 รวมกับสถานศึกษาหรือโรงเรียน จัดทำคู่มือครูและพัฒนาสื่อการ เรียนการสอนหรืออุปกรณ์ เพื่อใช้ในการเรียนการสอนในระดับต่างๆ รวมทั้งในระดับ อุดมศึกษาเอง โดยให้โอกาส ผู้เรียนมีความริเริ่มร่วมด้วย
   2.4 ส่งเสริมกิจกรรมนิสิตนักศึกษาที่เกี่ยวข้องกับสิทธิมนุษยชน ที่ตระหนักหรือที่ปฏิบัติบนพื้นฐานของสิทธิมนุษยชน
   2.5 สร้างเสริมให้มีเชี่ยวชาญด้านสิทธิมนุษยชน
   2.6 จัดฝึกอบรมเกี่ยวกับเรื่องสิทธิมนุษยชนแก่ประชาชน
   2.7 สนับสนุนให้มีเครือข่ายสำหรับผู้เกี่ยวข้องระหว่างสถาบันการศึกษา ทั้งของภาครัฐและภาคเอกชน รวมทั้งการดำเนินงานให้มีองค์กรวิชาชีพเพื่อแลกเปลี่ยน ความรู้ประสบการณ์และพัฒนาองค์ความรู้
   2.8 จัดให้มีเอกสารวิชาการด้านสิทธิมนุษยชนรวมทั้งวารสารหรือเอกสาร ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องและจัดให้มีทำเนียบวิทยากร และแหล่งค้นคว้าและวิจัยด้านนี้
   2.9 สร้างเครือข่ายกับองค์กรหรือสถาบันในต่างประเทศเพื่อแลกเปลี่ยน ความรู้และประสบการณ์
   2.10 เผยแพร่ความรู้ด้านสิทธิมนุษยชน แก่ประชาชนกลุ่มต่างๆ
   2.11 ส่งเสริมให้คณาจารย์ นิสิตและนักศึกษา มีส่วนร่วมในการให้ข้อคิด เห็นหรือแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชน

3. การให้การศึกษาสิทธิมนุษยชนในการศึกษานอกระบบ

   3.1 จัดให้มีการฝึกอบรมโดยพัฒนาหลักสูตร สื่อการเรียนการสอน อุปกรณ์ เอกสารวิชาการ คู่มือต่างๆ สำหรับฝึกอบรมกลุ่มเจ้าหน้าที่ของรัฐ อาทิ ครู ตำรวจ อัยการ ศาล ทหาร ราชทัณฑ์ เจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง ข้าราชการพลเรือน อื่นๆ นักการเมือง กลุ่มองค์กรเอกชน กลุ่มธุรกิจเอกชน และกลุ่มประชาชนต่างๆ
   3.2 รณรงค์ให้หน่วยฝึกอบรมทุกประเภท ของทุกกระทรวง ทบวง กรม ภาค การเมือง ภาคเอกชน และภาคธุรกิจเอกชน ร่วมประสานงาน พร้อมจัดทรัพยากร ต่างๆ เพื่อการฝึกอบรม
   3.3 ผลิตเอกสารด้านสิทธิมนุษยชนที่อ่านเข้าใจง่ายและที่เหมาะสม สำหรับบุคลากร กลุ่มต่างๆ

4. การให้การศึกษาสิทธิมนุษยชนการศึกษาตามอัธยาศัย

   4.1 องค์กรสื่อมวลชนจัดฝึกอบรมหรือสัมมนาแก่นักสื่อมวลชนประเภท ต่างๆ ให้ตระหนักถึงความสำคัญของสิทธิมนุษยชนในการพัฒนาประชาธิปไตย โดย พัฒนาเนื้อหาสารและวิธีการให้เหมาะสมสำหรับกลุ่มสื่อมวลชนต่างๆ
   4.2 สร้างเครือข่ายระหว่างองค์กรสื่อมวลชนและนักสื่อมวลชนในประเทศ กับต่างประเทศ เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนในสื่อมวลชน
   4.3 หน่วยงานนิเทศของหน่วยงานต่างๆ ของภาครัฐและภาคเอกชน ดำเนินการให้ข้อมูลข่าวสารด้านสิทธิมนุษยชนแก่ผู้เกี่ยวข้อง
   4.4 นักสื่อมวลชนเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนให้ประชาชนได้รับทราบอย่างสม่ำเสมอ รวมทั้งกรณีละเมิดในรูปแบบต่างๆ พร้อมกับนักสื่อมวลชนต้องไม่ละเมิดสิทธิมนุษยชนของประชาชนกลุ่มต่างๆ หรือของบุคคลอื่นเสียเอง
   4.5 เร่งพัฒนาบทบาทของนักสื่อมวลชนในการปกป้องคุ้มครองผู้ถูก ละเมิดสิทธิมนุษยชนในรูปแบบที่นักสื่อมวลชนพึงกระทำได้ และเน้นบทบาทการเป็นนัก สื่อมวลชนเพื่อประชาธิปไตย สิทธิมนุษยชนและสันติภาพ
   4.6 ส่งเสริมให้บิดามารดา ผู้ปกครอง เข้าใจหลักสิทธิมนุษยชน และ อบรม เลี้ยงดูบุตรหรือผู้ที่อยู่ในการดูแลให้ดำเนินชีวิตในครอบครัวแบบสันติและปลอด จากการล่วง ละเมิดสิทธิมนุษยชน

หน่วยงานผู้รับผิดชอบ : กระทรวงศึกษาธิการ ทบวงมหาวิทยาลัย เทศบาล กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยา สถาบันการศึกษา สถาบันวิจัย กระทรวง ฯ กระทรวง สื่อมวลชน ทุกแขนง องค์กรชุมชน ฯลฯ

5. การจัดการและกลไก

   5.1 จัดให้มีคณะกรรมการศึกษาด้านสิทธิมนุษยชนในหน่วยงานกลาง เช่น กระทรวงศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (ตาม พ.ร.บ. การศึกษาแห่งชาติ) เพื่อ ดำเนินการติดตามงานและประเมินผล โดยที่องค์ประกอบของคณะกรรมการมาจาก ทุกส่วนงานหลักที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งภาคเอกชนและสื่อมวลชน

หน่วยงานผู้รับผิดชอบ : กระทรวงศึกษาธิการ ทบวงมหาวิทยาลัย เทศบาล กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยา สถาบันการศึกษา สถาบันวิจัย กระทรวง ฯ กระทรวง สื่อมวลชน ทุกแขนง องค์กรชุมชน ฯลฯ  

1.การศึกษาว่าด้วยสิทธิมนุษยชน
2.การพัฒนาการวิจัย
3.การรณรงค์และประชาสัมพันธ์ด้านสิทธิมนุษยชน

 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com