ขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรม อารยธรรม >>

ไทแสก

9

เพลงร้องประกอบจังหวะการเต้นสาก เนื้อเพลงจะเป็นเพลงภาษาแสก

เพลงโรมไถ้แถรก
(รวมกันเถิดแสด)

แต่โหม่ะไทแถรกเทวแซกฮุนแต่เดนไตรอยู่บันไทป้องไฮง่าไร้ย่วนเงา
(แต่ก่อนไทแสก)(อพยพแต่แดนไกล)(อยู่ดินไทยใต้ร่มไทรพระบารมี)

ประเพณีเคยมีแซกสากถ่วยเจ้าหลั่งถร่อเอวแซกสากอ่วดถ่วยเห่อหนอม
(ประเพณีเคยมีเต้นสากถวายเจ้า)(จึงขอเอา)(เต้นสากถวายให้ชม)

โบ่ะไฟโซ่ยเสาะถร่อพันเทียนธูปบร่อกไหม่น่อมเถร่าไหล่องค์หวั่วเจ้าจอม
(ไม่สวยขออภัย)(เอาดอกไม้ต่างธูปเทียน) (น้อมกราบไหว้องค์ท่านเจ้าจอม)

เคียกกุ๊กรุกรานข้าถร่อนอบน้อมแหละถร่อยอมพลีชีพชื่อเผ่าแถรกไท
(ศึกเสือรุกรานเราขอปกป้อง) (และขอยอม) (พลีชีพรักษาเผ่าแสกไว้)

โรมกินเฮาหนาแถรกโรม ตั้งแต่โขโองย่านำเผาผักหลาย ห้ามแทร็กหร๋อยถ้วนบึ๊กหน่อย
(รวมกันเข้าไว้ชาวแสก) (ตั้งต้นปู่ย่านำเผ่ายากเข็ญ) (ข้ามห้วยเขาป่าใหญ่น้อย)

ลอดหล่ำลอดปราย กว่าตั้งเพียงไค่ อยู่ไค่โค่นหลั่วลำพัน
(แทบล้มแทบตาย) (กว่าจะตั้งเมืองได้) (คงอยู่ได้แสนยากลำเค็ญ)

โรมแถรกเตร้อไตรพันส่ายล้วนไถ้เดียวกิน โปะชื่อสิ่น ภาษ่าประเพณีนั้น
(รวมแสกใกล้ไกลเป็นสายเลือดเส้นเดียวกัน) (ถ้าไม่รักษา) (ภาษาประเพณีไทแสกนั้นจะสูญสิ้น)

ถร่อเทวาโข่ยหรักษ่าชื่อเผาแถรกมั่น อยู่สุขสำราญเบ่งบานอยู่โต๋ยโลกา
(ขอเทวา ช่วยรักษาเผ่าแสกให้คงมั่น) (อยู่สุขสำราญเบิกบานอยู่คู่โลกาเบ่งบานอยู่โต๋ยโลกา)

(เบ่งบานอยู่คู่ประเทศไทยตลอดไป)
เพลง แอง เสื่องหน่วง(เพลงพี่รักน้อง)

โอ่ เฮา โอ เฮา โอ่ เฮา โอ

เอ๋า พัน ทา เอ๋า แอง พัน ทา
(เอาพี่ไหม เอาพี่ได้ไหม)

เอ๋า พัน ทา หมาก โหมก หมาก หวัก
(เอาได้ไหม หมากฟัก หมากแฟง)

โบ่ะ พัน ตา หมัก ห่อง แอง หมอ ลำ
(ไม่น่ารัก คือ ของพี่หมอลำ)

ห่อง หมั่น หย่ำ ห่างบิ๊ด เก๋งไก่
(ของที่พี่ต้องการกิน คือ คั่วเป็ดแกงไก่)

กิ๋น อิ่มแหล่ว ไหง่ หรอด จ๊วก จ๊วก
(กินอิ่ม แล้วขี้ไหล ท้องร่วง เสียงดังจ๊วกจ๊วก)

โอ่ เฮา โอ เฮา โอ่ เฮา โอ

ห่อย หมัก เจ่า หมัก ถร่อ เยือ เยือ
(พี่รักเจ้ารักตั้งแต่นานๆ)

แต่ โขร่ หมาก เก่ หง่าย แท็น ปร่อง เบร๋อ
(รัก ตั้งแต่ ต้นมะเขือยังไม่แตกใบ)

เถร่า จะ หมาก เก่ หง่าย ได่ หื่น
(หัวตะไคร้ ปลูกแล้วยังไม่ขึ้น)

เหง่า แอง หนี่ อู่น เก่ สะ เหม่อ โย่ย
(ข้าวบ้านพี่กินแล้ว อ่อนแข็งเหมือนทราย)

หร่าวบ่ส่ม หน่วงกิ๋น ทรา หงอ หง่ำ เหวียด
(กลัวไม่สมน้อง กินแล้วคาคอ ขมฝาด)

เพลงฟ้าใหม่ฝนใหม่ (เพลงหวื่นหม่อลุมหม่อ)

หวื่นหน่ำกุ่มหวื่นหล่ายหน่ำหลักหลีก แด็กหมักสู้เสิ่นหน่ำหวื่น
(ฝนมากน้ำท่วมฝนหลายน้ำลึกเด็กๆชอบลงเล่นนำฝน)

แด็กบ่านเต่อรางส่าวบานคืนอยู่ตร๋างหร่าหวื่น หวื่นหม่อลุมหม่อ
(เด็กบ้านใต้ไล่สาวบ้านเหนืออยู่ท่ามหลางฟ้าฝนใหม่)

ถรุ่งวีชับโทรบถรุ่งวรก่าดถรุ่งหรั่งก่าดโทรบก่อนไหม่ตร่า
(กระด้งดีครอบคว่ำกระด้งขาดกระด้งเขิงเก็บคว่ำไว้ที่กอไม้ไผ่)

ไก่โลบหล่ายมันโบะได่ตุงทาโบะเรงไหง่หม่า ได่หย่วงโฮยบ่วยเกด
(อย่าโลภมากันไม่ได้อะไร ไม่เท่าขี้หมาได้เวลาเจ็บป่วย)

อยู่พันถร่อหนอมเบี๋ยนหร๋อง เสิ่นอยู่อ่างเดินหรอทังหวั่วล็องขว่าง
(อยู่คนเดียวนั่งดูดาว เดือนเล่นอยู่กลางแจ้งคึดถึงเวลาทำงานด้วยกัน)

แด็กหลุ่นหม่อพัฒนากว่าเก่าแด็กส่าวแด็ตบ่าว เสื่องกิ๋นทรูพี่หน่วง
(สาวรุ่นไหม่พัฒนากว่าเก่าผู้สาวผู้บ่าวรักชอบกันเหมือนพี่เหมือนน้อง)

โซ่ยกิ๋นห่วงหวงนี่แหละประเพณี แถรก (ซ้ำ)
(ช่วยกันห่วงหวงนี่แหละประเพณีแสก)

โฮ โห่ โฮ โห่ โฮ (ซ้ำ)

เพลงสงวนนาง (เพลงแทรกตรุทัว)

ป้าด โถ ถะ หว่าย แทระ เฒ่าแป๊ะ โอ่ม หะ หลี่ ส่วง
(ปั๊ด โถ จริงๆนะคนแก่ป่วยก็ยังหายป่วย)

ซงหล่าวมันละซี แน็กหน่วงย่างไปตามทางหลวง
(น่ากลัวว่ามันจะหนักมากเดินไปตามถนนหลวง)

เพื่อนไป่นอนหน่วน
(กระเทือนไปเรื่อยๆ) (คนอ้วนเวลาเดินร่างกายจะกระเทือนไปด้วย)

เร่อหรางนางอู่น จู่นผู่น อยู่ แหน่น ถูกห่องมัน
(ไม่เป็นอะไรเมื่อเห็นหน่อไม่ต้นอ่อนๆกองพะเนินอยู่ในกอของมัน)

ทั้งเผื่อเอาไป๊ หร่อมหว่าน อยู่แหน่น รางเหร่อนั้น
(ถึงคราวเอาไปต้มไปฝานกลัวแต่ข้างในนั้น)

ทัวแมงจ็อดเถรียงกะแดน
(จะมีแมลงเจาะเนื้อข้างในให้แข็กระดัน)

แด็กส่าวหรุ่นหม่อหนี่ไหเทียวเอ๊กุ่งหล่ายไบ๋ตามแรงแง็น
(ผู้สาวรุ่นใหม่นี่สวยมีเครื่องประดับมากมายตามแรงเงิน

ฮุน โข่น แห่ว ทรู ด่างกระแตน โข่ทรุทัวแจ๊กแจ่น
(คนจนเหี่ยวเหมือนเห็ดแห้งแห้งเหมือนจักจั่น)

หว่างอยู่อ่างโข่ไหม่
(ร้องอยู่ตามต้นไม้)

เตริ่งเอ๋ย แพงเอยไก่หล่อง หละ เลย
(นางเอ๋ย แพงเอยอย่าหลงละเลย)

ประเพณีแถรกไทยจื๋อเห่อหนั๊กกว่าหริ่นกว่าไหม่
(ประเพณี ไทแสกใจให้หนักแน่นแข็งกว่าหินกว่าไม้)

ไก่ เห่อ เหร่า จั๊บเหร่าบ๋ายราคามันซิหนึ่ง
(อย่า ให้เขาจับเขาต้องราคาสินสอดมันจะได้น้อย)

แต่งโดย คุณลุงสวัสดิ์ อาจสามารถ

กลอนลำ จีบสาว

โอ๋ นอ แอง หนี่ พัน ปู ฮุน โค่น
(โอ่นอ พี่นี่เป็นคนทุกข์ คนยาก)

นูน ทน เสร่ง พัน ถร่อลุม ถรุ่ง ฝ่อ เจ่า หิ่ว ฮี้ว
(ทนนอนหนาวคนเดียวลมก็พัดมาเรื่อย ๆ)

ปลิ๋ว เบ๋อ หร่อง เจ้า หร่อน ล็อง
(ใบไม้แห้งก็ร่วงลง)

ทนนูนด๋อง และนูนทร่องกล๋างหิดนา ได่ก๋วยเหง่า
(ทนนอนดงนอนทุ่งหลังทำนาได้ขายข้าว)

ฮูน แต่ง เจ่า ไป อยู่ ย่อยนางสิหน่อย กะ ทรู เนอ
(มาแต่งเจ้าไปอยู่ด้วยน้องจะพูดว่าอย่างไร)

เหรอ เหรอ ทาง สะ เล่าเหล่า เอ๋า ไป๋ เพรกตะแหล่ว
(ลึก ลึก ในหมู่บ้านไผ่ล้อมเขาเอาสาวสวยไปหมดแล้ว)

หวั่ว ตั่ง ถร่อ ยูด แก้วทางบะหว้า พี่หน่องโร
(เหลือตั้งแต่ยอดแก้วทางบะหว้า พี่น้องบ้านแสกเรา)

มีเหล้าโท ไก่หย่อกือเอ่าฮุนกิ๋นว่าว จ่อถรุ่ง
(มีเหล้าโท อย่าเก็บไว้เอามากินลงใส่ท้อง)

สักบ่วยลุงแหละป้าหลุ่ก ย็องแตร้วเห่าจ่อ จิ๋น (โอ๋ นอ)
(สักครู่ลุงป้าลุกขึ้นยืนฟ้อนเกี้ยวเข้าหากัน)

เหล่า โร กิ๋น ซือ หนี่ นั่นห่อง นายพลานเหล่าหน่ำโผ่ง
(โอ๋หนอเหล้าที่เรากินอยู่เดี๋ยวนี่ได้มาจากนายพลานเป็นเหล้า)

คาวผะองค์หวั่วหึ่นโผด เอา เหม่หวั่ว อยู่ ตร่าว
(จากโพรงไม้) (เมื่อคราวพระพุทธเจ้าขึ้นไปโปรดเอาแม่ท่านอยู่ชั้นดาวดึงส์)

เห่อหนาสาว แหละลุงป้า มี งำ(คำ) จ่อเจ่าด๋อ ฮุน
(ให้น้าสาวและลุงป้า มีทองใส่ทุกคน)

เห่อ ได่ บุญ เรง กิ๋นสู่นิพพาน ด๋อหถ่าน โอละหนอ
(ให้ได้บุญเท่า ๆกันตายไปให้ขึ้นสรวงสวรรค์ทุก ๆ คน)

แต่งโดย คุณลุงสวัสดิ์ อาจสามารถ

 

เพลงรานส่ามหน่ำสี่ (เรือนสามน้ำสี่)

หน่วง เอ้ย แอง,เจ่าไป๋เหน่อ ,เจ่าไป๋ส่วนเต่อ , แฮะ เจ่า ไป๋ , ส่วนคืน (..)
(ฝร้อวเอนพี่เอย เจ้าจะไปไหน เจ้าจะไปส่วนได้ หรือเจ้าจะไปส่วนทางเหนือ)

คัดเจ่าไป๋, ส่วนเตร่อ, เห่อเจ่า เหย่อน่า
(ถ่าจ้ำปส่วนได้ ให้เจ้าจดจำ ว่า)

กิ๊บ เอ๋า หมาก เก่, กั๊บหมากคุงขั้ว
(เก็บเอามะเขือ กับ เก็บเอามะเขือคาย)

กั๊บทั้งหมากถรั้ว, เถร่าจะเพรอ เบ๋อหร่อง
(กับทั้ง ถั่ว หัวตะใคร่ ใบตอง)

เจ่าไป่ส่วนคืน, เห่อแหย่อน่า
(เจ้าไปส่วนทางเหนือให้เจ้าจดจำว่า)

ดูดเอ๋า, แอ๋ง โซ่ง หล่วง, กั๊บแอ๋ง มันหน็อก
(ขูดเอา มันแกว กับขุดเอา มันนกอยู่ในป่า)

แร็ค โค่น จะปรุ๊ก, เห่อเม่, ไป๋ก๋วย
(ข้างริมโคลนจอมปลวก เอาให้แม่ไปขาย)

ก๋วยตะหลาด , เมื่อทอก, ได่แง็น, ได่ สื่อ
(ขายที่ตลาด วันพรุ่งนี้ได้เงินไปใช้ไปซื้อ)

เหง่าปูน, เหง่าป่าด, กระดาษ , ส่อหรำ
(ขนมจีน ขนมป่าด กระดาษ ดินสอ)

กั๊ยสื่อรำ, เอ๋าหม่า,ก่วไก่
(กับซื้อรำเอามา เลี้ยงไก่)

เห่อมันเตริ่ง,มันไหง่ ,ได้ผุ่น จ่อนา
(ให้มันไข่ มันขี้ ได้ปุ๋ยใส่นา)

เจ่าไปทุ่งนา ,เห่อหน่ากั๊บ หร่าแถร้
(เจ้าไปทุ่งนา ให้หากบหาเขียด)

ร้องส่วยหรี่ ,ส่ายแหร่ก,เห่อ,งุมโอก,งุมเป๋า
(ลงห้วย ลงหนาม ให้งมหอยงมปู)

เห่าถร้วน, เห่าด๋อง, เห่อก็บผรั๊ก หร่าด่าง
(เข้าป่า เข้าดงให้เก็บผักเก็บเห็ด)

คันเจ่าเปร่อเห่าบ่าน, เห่อควด หวี๋นหม่านำ
(ถ้าเจ้ากลับมาบ้านให้แบกฟืนมาด้วย)

เอ่ากม่าแหล่ว,หวันรอน หนึ่งเหง่า
(เอาฟืนมาแล้ว ฟันเป็นท่อนไว้นึ่งข้าว)

หืดรังราน ,หร่อมแจ่ว หรุ่งเก๋ง
(ทำกับข้าว, ต้มแจ๋ว, ต้มแกง)

ทังยามแลงดังแง็น ละหมูด
(เวลาตอนเย็น ตะวัน ค้อยต่ำ ใกล้ค่ำ)

เห่อเจ่าเถร่ยว เจ่าถรูดเตร๋าหวื่น เตร๋ววี
(ให้เจ้ารีบ เจ้าเร่ง ติดฟืน ติดไฟ)

คันแหน่น หน่ำโบะมี แหน่นอุ๊ แหน่นแอ่ง
(ถ้าหากน้ำไม่มี ในโอ่งในอ่าง)

ห่อเจ่าถร่ายหลึก กร่ายหลาน ไป๋ตั๊ก
(ให้เจ้าใช้ลูกใช้หลานไปตัก)

เอ๋าหม่า กี่อ โส่ยหน้า โส่ยตา
(เอามาไว้ ล้างหน้า ล้างตา)

โส่ยมือ โส่ยเง่ง โส่ยผรั๊ก โส่ยหมี่
(ล้างหน้า ล้างเท้า ล้างผักล้างหมี่)

คนเจ่าหินทรูหนนี่ พันฮุนดร๋อ ฮุนดี๋
(ถ้าเจ้าทำอย่างนี้จะเป็นคนขยัน คนดี)

หิด ดร่อ หมี่อ ดร๋อปี๋ พ่อแม่พี่หน่วงเสื่องหราย
(ทำประจำทุกปี พ่อแม่พี่น้อง รักใคร่มาก)

แด็กส่าว แด็กบ่าว หมั่นเอาหิดหอกหิดพา
(ผู้สาว ผู้บ่าว อยากได้เอาไปเป็นผัวเป็นเมีย)

เอ๋าไป๋ดร่ำนา เห่อพ่อแม่เหร่ากิ๋นทังหง่า
(ถ้าใครได้ยินได้รู้ ไม่อยากกินข้าวกินปลา)

ขิดทังถร่องเจ่า จนหล่ำ จนปร่าย
(มัวแต่คิดเจ้า จนแทบล้มแทบตาย)

หน่วงเอ๊ย แอ๊งเอ๊ย
(น้องเอ๋ย พี่เอ๋ย)

เฮยปึ่บ เฮยปึ๋บ

เฮยปึ่บ เฮยปึ่บ

แต่งโดย คุณตาเหลือ ราชลัย

อ่านหน้าถัดไป >>>

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

» "บ้าน" มรดกทางวัฒนธรรม
"บ้าน" คือการบอกเล่าความเป็นมา คือการบอกล่าวถึงพัฒนาการในการดำรงชีพของมนุษย์ "บ้าน" ที่อยู่อาศัยหนึ่งในปัจจัยสี่ ซึ่งมีความจำเป็นสำหรับมนุษย์ และบ่งบอกถึงความั่นคง

» ภูมิปัญญากีฬาไทย
กีฬาไทยที่บรรพชนไทยค้นคิด และถ่ายทอดมาสู่ลูกหลาน บางชนิดกลายเป็นตำนานและความทรงจำ และบางชนิดยังคงมีการเล่นกันอยู่

» สะพานสู่ฟ้าใหม่
สะพานข้ามน้ำเป็นสัญลักษณ์การข้ามอุปสรรคขวางกั้นไปสู่จุดหมาย และการเชื่อมโยงสิ่งตรงข้ามมา เพื่อสร้างเอกภาพอันกลมกลืนมั่นคง

» ทิวธงมงคลชัย
สิ่งสะท้อนความคิด และสืบทอดคติความเชื่อ ขนบธรรมเนียมประเพณี ของชนรุ่นแล้วรุ่นเล่า จากยุคสมัยหนึ่งสู่อีกยุคสมัยหนึ่ง ดุจตัวแทนที่น้อมนำสู่มงคลแห่งชีวิต

» พระราชลัญจกรประจำรัชกาล
ตราประจำพระมหากษัตริย์ แต่ละรัชกาล ซึ่งจะทรงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อเริ่มต้นรัชกาล เพื่อประทับกำกับพระปรมาภิไธย ในเอกสารสำคัญต่างๆของชาติ ที่เกี่ยวกับราชการแผ่นดิน

» สามล้อไทย
วิถีหนึ่งของสายทาง ซึ่งแม้เวลาจะหมุนเวียนเปลี่ยนไป หากสายทางของสามล้อยังคงผูกพัน เป็นส่วนหนึ่งของสังคมไทย

» กีฬาสัตว์
ด้วยนิสัยช่างสังเกตของคนไทย จึงเป็นที่มาของกีฬาซึ่งใช้สัตว์เป็นผู้แข่งขัน จนกลายเป็นกิจกรรมบันเทิงพื้นบ้าน ยามว่างนับแต่อดีต

» ตาลปัตร พัดรอง
พัดที่ทำจากใบตาลมีหลายรูปแบบ สำหรับใช้โบกให้ความเย็น และใช้เป็นการบ่งบอกถึงฐานะ บรรดาศักดิ์ของผู้ใช้