ปรัชญา อภิปรัชญา ญาณวิทยา จิตวิทยา ตรรกศาสตร์ >>

ปรัชญาอินเดีย

โมกษะ

รามานุชะ ถือว่า ชีวาตมันทั้งหลายต้องติดข้องเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ เพราะอำนาจของความโง่เขลา (อวิทยา) และกรรม (อกุศลกรรม) ดังนั้น ชีวาตมันจึงต้องพยายามขจัดอวิทยาและอกุศลกรรมให้หมดไปโดยความรู้ชอบและการกระทำที่ชอบที่จะไม่ส่งผลให้ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป นั่นคือการบรรลุโมกษะ ความรู้ชอบนี้ หมายถึงความรู้ที่แท้จริงได้แก่ ความภักดีสูงสุดต่อพระเจ้า โดยการมอบกายถวายชีวิตทั้งหมดแก่พระเจ้า มีความจงรักภักดีอย่างมั่นคงและระลึกถึงพระเจ้าตลอดเวลา

ดังนั้น โมกษะ หมายถึงการรู้แจ้งของชีวาตมันเกี่ยวกับสภาพแท้จริงของตนเองว่าเป็นส่วนประกอบแห่งร่างกายของพระเจ้า ความรู้แจ้งนี้ทำให้เกิดผล 2 ประการ คือ

  • ทำลายอำนาจของกรรมให้หมดสิ้นเชิง อันเป็นเหตุให้ชีวาตมันมีความบริสุทธิ์ในภายใน
  • ทำให้ได้รับความกรุณาจากพระเจ้า ซึ่งพระองค์จะทรงบันดาลให้เกิดความรู้แจ้งเกี่ยวกับพระองค์

 

การแบ่งยุคของปรัชญาอินเดีย
ปรัชญาอินเดียสายอาสติก
ปรัชญาอินเดียยุคพระเวท
ปรัชญาอุปนิษัท
ปรัชญาภควัทคีตา
ปรัชญาอินเดียยุคระบบทั้ง 6
ปรัชญานยายะ
ปรัชญาไวเศษิกะ
ปรัชญาสางขยะ
ปรัชญาโยคะ
ปรัชญามีมามสา
ปรัชญาเวทานยะ
อทไวตะ เวทานตะ
ปรัชญาวิศิษทไวตะ เวทานตะ
พระเจ้าหรือพรหมัน
โมกษะ
ปรัชญาทไวตะ เวทานตะ
ปรัชญาอินเดียสายนาสติกะ
ปรัชญาเชน
ญาณวิทยา
อภิปรัชญา
จริยศาสตร์
ปฏิจจสมุปบาท
โมกษะหรือนิพพาน
นิกายทางพุทธศาสนา

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย