วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน >>

นิยาย-เรื่องสั้น

ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

อ่านหน้า » ปฐมบท | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

(26)

ณ ช่วงเวลาหนึ่งก็อดที่จะคิดถึงแม่ไม่ได้ และคิดถึงขึ้นมาอย่างจับใจ ถ้าแม่ยังอยู่ก็คงจะดี คงไม่ต้องเรื่องมากเกี่ยวกับที่อยู่อาศัย หรือเคว้งคว้างอยู่อย่างนี้ อะไรๆมันคงง่ายขึ้นต่อการตัดสิ้นใจ แม่เสียตอนอายุ 60 ปี โดยส่วนตัวถือว่าก่อนวัยอันควร

หลังจากที่เลิกรากับพ่อไปตั้งแต่ที่ผมยังจำความไม่ได้ แม่ก็มาใช้ชีวิตอยู่ที่กรุงเทพฯ แม่แกก็มีละครชีวิตส่วนตัวของแก จนวันหนึ่งพ่อเสียแม่ก็คอยส่งเงินค่าขนมมาให้มากบ้างน้อยบ้าง ส่งเสื้อผ้ามาให้บ้างและมาเยี่ยมเป็นครั้งคราว ตอนนั้นผมอยู่บ้านปู่ย่าอาชีพทำนา อันที่จริงย่ากับแม่ก็ไม่ถูกกันมาจากปัญหาในอดีต ถึงตอนนี้ก็ต้องอโหสิให้กันไปโดยปริยาย แต่ก็สังเกตว่าไม่ค่อยจะคุยกัน ต่างคนก็ต่างมีปม...

สุดท้ายแม่ก็กลับมาเปิดร้านขายข้าวแกงเล็กๆ อยู่ที่หน้าบ้านยายที่เพชรบุรี ส่วนน้าซึ่งเป็นน้องสาวแม่ขายรองเท้าอยู่กับคนละมุม ช่วงนั้นผมกับน้องๆ 4 คนอยู่กรุงเทพกันหมดแล้ว ต่างคนก็ต่างส่งเงินให้แม่มากบ้างน้อยบ้างตามกำลัง โดยส่วนตัวผมจำได้ว่าเริ่มส่งเงินให้แม่ครั้งแรกตอนเป็นเด็กติดรถอยู่แถวตรอกจันทร์ ยานาวา เริ่มจากเดือนละ 100-150 บาท ตอนนั้นผมเงินเดือนสัก 800-900 บาทกินอยู่กับเถ้าแก่ โดยส่งแบบไปรษณีย์ธนาณัติ ทุกเดือนเข้าไปรษณีย์ส่งเงินให้แม่เป็นกิจวัตร ไม่มีก็ขอยืมเพื่อนไม่ก็เบิกล่วงหน้าเถ้าแก่ เป็นอยู่อย่างนั้นไม่เคยขาด และก็ขึ้นให้อยู่เป็นระยะๆ ตามความเหมาะสมตามสัดส่วนรายได้ของผมเท่าที่พอจะรับไหว และแม้จะมีครอบครัวแล้วก็ตาม เงินเดือนสุดท้ายที่แม่ได้รับจากผมคือ 2500 บาท ส่วนของน้องคนอื่นก็มากบ้างน้อยบ้างตามสมควรแก่ฐานะของแต่ละคน ช่วงไหนใครมีปัญหาก็งดบ้าง แม่แกก็ไม่เคยเรียกร้องอะไร ถ้าแกไม่ขัดสนจริงๆ โดยเฉพาะผมกับน้องชายฝาแฝดเพราะแกไม่ได้เลี้ยงมาตั้งแต่เกิด ส่วนน้องสาวกับน้องชายคนเล็กที่เกิดจากสามีใหม่ซึ่งก็เลิกกันไปนานแล้ว แกก็ไม่ได้เลี้ยงอีก ให้ยายเลี้ยงมาตลอด แกก็มีปมของแก...

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


เกี่ยวกับผู้เขียน »

แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

"ถ้าการที่ได้ใช้ชีวิตในแบบฉบับของตัวเอง คือคำว่าประสบความสำเร็จ ความพอเพียงคือความสุขแท้จริงที่จีรังยั่งยืนเป็นหมื่นปี หมื่นๆ ปี ทั้งยาจก นักปราชญ์ ราชบัณฑิต ยากดีมีจน สองมือว่างเปล่าถ้าไม่ไขว่คว้าไว้ ก็เกรงว่าจะทุรนทุรายตายเปล่าเป็นแน่นอน..."

ข้อเขียน-บทความ »

» จินตนา แก้วขาว กราบเธอที่ดวงใจ
ชัยชนะของชาวบ้านไม่ได้อยู่ที่การยุติการก่อสร้างโรงไฟฟ้า แต่ชัยชนะของพวกเขาคือ สิทธิ์ในฐานะประชาชน

» ทะริด ตะนาวศรี คนไทยที่ถูกลืม
จะมีใครสักกี่คนที่หวนคิดคำนึงถึง ความบอบช้ำกล้ำกลืนของสายเลือดไทยผู้พลัดถิ่นเหล่านั้น และการถูกตราหน้าว่าเป็นพม่า จากผู้คนสายเลือดเดียวกัน

» ปู่เย็น ณ สะพานลำใย แห่งลุ่มแม่น้ำเพชรบุรี
บั้นปลายชีวิตที่เลือกได้ของปูเย็น อาจจะไม่ได้หมายถึงใต้สะพานลำใยแห่งนี้ หากแต่น่าจะเป็นบั้นปลายชีวิตที่ไม่ยอมเป็นภาระแก่ลูกหลาน

» จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ (รวมงานเขียน)
» ฉายเดี่ยว (รวมงานเขียน)
» งูเขียว หางบอบช้ำ (รวมงานเขียน)
» ตีหัวเข้าบ้าน ตะคอกโลก ตีหัวหมา
» ผายลมนี้มีผลย้อนหลัง

» ได้แต่หวังว่า เราจะอยู่ร่วมกันได้บนโลกที่เปรียบเสมือนบ้านของเราใบนี้ ด้วยความรู้สึกที่ดีประดุจดั่งกินข้าวจากหม้อเดียวกัน
เพ้อพร่ำ รำพัน โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

» ขอเป็นตาแก่ขี้บ่นในหัวใจเธอ
» เมื่อคนขับรถปลอมตัวไปเล่นหุ้น (บันทึกการเล่นสด)
ทั้งหลายทั้งปวงเพียงเพื่อแบ่งปันประสบการณ์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เรียนรู้ไปด้วยกันตั้งแต่ต้นจนจบ(หมดตูด)

นิยาย-เรื่องสั้น »

» ตำนานบันลือโลก
» บันทึกทรราชย์
» ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว
» ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ
» แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

บทกวี »

» ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ
» ความทรงจำที่เศร้าหมอง
» ธรรมนูญนรก

สารคดี-ท่องเที่ยว »

» ลำปาง นครแห่งความสุข
» พาเด็กไปเลี้ยงแกะ (สวนผึ้ง ราชบุรี)
» ปั้นทรายโลก บูชาพระพิฆเนศ เมืองแปดริ้ว
» สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องลาว
» พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
» เมืองโบราณ
» เสียมเรียบ นครวัด นครธม
» มาเก๊ามรดกโลก
» สะพายเป้ แบกกล้อง ล่องใต้
» ปายฝน ต้นรัก ปางอุ๋ง แม่ละนา 1864 โค้ง
» ตะลุยเมืองจำลอง
» จากจังหวัดที่เล็กที่สุดถึงเจดีย์ที่ใหญ่ที่สุด

สติ๊กเกอร์ไลน์
-สนับสนุนผลงาน
รายได้สมทบทุนยังชีพหลังเกษียณ-