วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน >>

นิยาย-เรื่องสั้น

ความรู้สึก อารมณ์ เวลา แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

อ่านหน้า » | คำนำ | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36

หน้า 5

อุมาที่รัก...

           ตลอดเวลากว่าสามสิบปีที่เราได้ใช้ชีวิตร่วมกัน ไม่มีสักวันเลยที่ผมจะรู้สึกท้อแท้เหนื่อยหน่ายกับชีวิต นั่นเพราะผมมีคุณมีลูก ความจริงชีวิตคุณน่าจะดีกว่านี้ ผมซาบซึ้งมากที่คุณเลือกที่จะเป็นภรรยาของคนขับรถ แม้ในบางครั้งผมจะรู้สึกละอายใจตัวเอง ที่ไม่อาจให้ความสุขสบายกับคุณได้เท่าที่คุณควรจะได้รับ จากวันนั้นจนวันนี้ผมมุ่งมั่นทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพียงเพื่อคุณและลูก ซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่ายิ่งสำหรับผม อุมาที่รัก ผมมีบางสิ่งบางอย่างที่ต้องทำเป็นสิ่งสุดท้ายในช่วงชีวิตที่เหลือ อภัยให้ผมด้วยที่ไม่อาจจะบอกคุณได้ ลูกของเราจะดูแลคุณเป็นอย่างดี ผมขอวิงวอนต่อคุณสำหรับวันเวลาที่ยังเหลืออยู่ของผม และหากชาติหน้ามีอยู่จริง ผมก็จะยังคงหวังที่จะได้รักคุณ และใช้ชีวิตร่วมกับคุณจนสุดปลายทางของชีวิต

ลาก่อนที่รัก

ระพิน

คำร่ำลา ความปวดร้าวของผู้จากไป
ความอาลัยของผู้อยู่ สายใยสุดท้ายแห่งความผูกพัน

             พวกเขาทุกคนจะไม่ได้พบเจ้าของจดหมายฉบับนั้นอีก นั่นเป็นสิ่งแรกที่นายแพทย์นพพรสามารถเข้าใจได้ทันทีที่อ่านจบ หัวใจเสียวแปลบ... เพราะนั่นหมายถึงว่า... เมื่อคืนก่อนตอนส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ จะเป็นครั้งสุดท้ายสำหรับเขาที่จะได้พบหน้าพ่อ น้ำตาที่แห้งเหือดไปแล้วของเขา กลับคลอเอ่อล้นรินออกมาอีก คำพูดสุดท้ายของพ่อกังวานก้องเข้ามาในห้วงของความคิดคำนึง
            “หมดห่วงเสียทีนะลูกพ่อ ชีวิตของลูกสมบูรณ์แล้ว วันนี้จะเป็นอีกวันหนึ่งที่พ่อกับแม่มีความสุขที่สุด ขอให้ชีวิตคู่ของลูกราบรื่นมั่นคง พ่อหวังว่าความรักของลูกทั้งสองที่มีต่อกันในวันนี้ จะเป็นเปรียบเสมือนน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตคู่ของลูกทั้งสองไปอีกตราบนานเท่านาน”
              บั้นปลายชีวิตของคนคนหนึ่งที่ตรากตรำทำงาน มากว่าค่อนชีวิตนั้น จะต้องการอะไรมากไปกว่าการดูแลเอาใจใส่จากคนใกล้ชิด กำลังใจ... ความสุขสบาย การพักผ่อนและการเป็นบุคคลที่มีค่าในสายตาของผู้คนรอบข้าง เท่านั้นเองที่นายแพทย์นพพรพอจะรู้ว่าผู้ที่ชราภาพทั่วๆไปพึงปรารถนา และพ่อของเขาก็สมควรเป็นอย่างยิ่งที่จะได้รับสิ่งเหล่านั้น แต่...พ่อของเขากลับวิงวอนขอ... โอ้พระเจ้า... ที่พ่อทนลำบากตรากตรำและมีชีวิตอยู่ เพื่อรอคอยวันนี้นะหรือ...

นิยามชีวิตไม่เคยลงตัว ไม่ว่าจะใช้ทฤษฎีใด

                ภาพของชายสูงอายุผมออกสีดอกเลา ท่าทางทะมัดทะแมง หิ้วกระเป๋าก้าวลงมาจากบันได ตรงไปยังประตูบ้าน ผลักบานประตูแล้วเดินออกไปโดยไม่หันกลับมามองสิ่งที่อยู่เบื้องหลังเลยอย่างนั้นนะหรือ พ่อของเขาทำได้อย่างไร ความรู้สึกของเขาตอนนั้นเป็นอย่างไรกันแน่ นายแพทย์นพพรคิดเท่าไรก็คิดไม่ออก บางทีก่อนที่พ่อของเขาจะก้าวพ้นประตูออกไป เขาอาจจะหยุดมองไปรอบๆบ้านอย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนที่จะค่อยๆก้าวเดินออกไปจนถึงประตูรั้ว เขาอาจจะหยุดยืนอีกครั้งมองไปที่ประตูบ้านสีเขียวแก่ มองไปที่ระเบียงห้องนอน มองขึ้นไปบนหลังคากระเบื้องสีแดง มองดูต้นเฟื่องฟ้าในกระถางข้างรั้วที่เขาเป็นคนปลูกไว้ หญ้าเขียวขจีกลางสวนหย่อมเล็กๆตรงทางเข้า สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ทำให้เขาลังเลที่จะจากไปบ้างเลยอย่างนั้นหรือ... บ้านที่ต้องใช้เวลาผ่อนนานนับสิบปี ผู้หญิงที่รักและเทิดทูน และใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันมานานถึงสามสิบกว่าปี กับลูกชายเพียงคนเดียว...โอ้พระเจ้าไม่มีอะไรที่มีค่าพอที่จะเหนี่ยวรั้งเขาไว้ได้เลยหรือ

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


เกี่ยวกับผู้เขียน »

แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

"ถ้าการที่ได้ใช้ชีวิตในแบบฉบับของตัวเอง คือคำว่าประสบความสำเร็จ ความพอเพียงคือความสุขแท้จริงที่จีรังยั่งยืนเป็นหมื่นปี หมื่นๆ ปี ทั้งยาจก นักปราชญ์ ราชบัณฑิต ยากดีมีจน สองมือว่างเปล่าถ้าไม่ไขว่คว้าไว้ ก็เกรงว่าจะทุรนทุรายตายเปล่าเป็นแน่นอน..."

ข้อเขียน-บทความ »

» จินตนา แก้วขาว กราบเธอที่ดวงใจ
ชัยชนะของชาวบ้านไม่ได้อยู่ที่การยุติการก่อสร้างโรงไฟฟ้า แต่ชัยชนะของพวกเขาคือ สิทธิ์ในฐานะประชาชน

» ทะริด ตะนาวศรี คนไทยที่ถูกลืม
จะมีใครสักกี่คนที่หวนคิดคำนึงถึง ความบอบช้ำกล้ำกลืนของสายเลือดไทยผู้พลัดถิ่นเหล่านั้น และการถูกตราหน้าว่าเป็นพม่า จากผู้คนสายเลือดเดียวกัน

» ปู่เย็น ณ สะพานลำใย แห่งลุ่มแม่น้ำเพชรบุรี
บั้นปลายชีวิตที่เลือกได้ของปูเย็น อาจจะไม่ได้หมายถึงใต้สะพานลำใยแห่งนี้ หากแต่น่าจะเป็นบั้นปลายชีวิตที่ไม่ยอมเป็นภาระแก่ลูกหลาน

» จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ (รวมงานเขียน)
» ฉายเดี่ยว (รวมงานเขียน)
» งูเขียว หางบอบช้ำ (รวมงานเขียน)
» ตีหัวเข้าบ้าน ตะคอกโลก ตีหัวหมา
» ผายลมนี้มีผลย้อนหลัง

» ได้แต่หวังว่า เราจะอยู่ร่วมกันได้บนโลกที่เปรียบเสมือนบ้านของเราใบนี้ ด้วยความรู้สึกที่ดีประดุจดั่งกินข้าวจากหม้อเดียวกัน
เพ้อพร่ำ รำพัน โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

» ขอเป็นตาแก่ขี้บ่นในหัวใจเธอ
» เมื่อคนขับรถปลอมตัวไปเล่นหุ้น (บันทึกการเล่นสด)
ทั้งหลายทั้งปวงเพียงเพื่อแบ่งปันประสบการณ์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เรียนรู้ไปด้วยกันตั้งแต่ต้นจนจบ(หมดตูด)

นิยาย-เรื่องสั้น »

» ตำนานบันลือโลก
» บันทึกทรราชย์
» ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว
» ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ
» แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

บทกวี »

» ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ
» ความทรงจำที่เศร้าหมอง
» ธรรมนูญนรก

สารคดี-ท่องเที่ยว »

» ลำปาง นครแห่งความสุข
» พาเด็กไปเลี้ยงแกะ (สวนผึ้ง ราชบุรี)
» ปั้นทรายโลก บูชาพระพิฆเนศ เมืองแปดริ้ว
» สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องลาว
» พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
» เมืองโบราณ
» เสียมเรียบ นครวัด นครธม
» มาเก๊ามรดกโลก
» สะพายเป้ แบกกล้อง ล่องใต้
» ปายฝน ต้นรัก ปางอุ๋ง แม่ละนา 1864 โค้ง
» ตะลุยเมืองจำลอง
» จากจังหวัดที่เล็กที่สุดถึงเจดีย์ที่ใหญ่ที่สุด

สติ๊กเกอร์ไลน์
-สนับสนุนผลงาน
รายได้สมทบทุนยังชีพหลังเกษียณ-