Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

ทะริด ตะนาวศรี คนไทยที่ถูกลืม

            ในวันที่การเมืองไทยร้อนแรงและไร้ทิศทาง ประชาชนคิดเห็นขัดแย้งแตกต่าง แบ่งข้างเข้าห้ำหั่นกันทางความคิดอย่างโจ่งแจ้ง วันที่ผมเกิดรู้สึกเบื่อหน่ายต่อการเกาะติดสถานการณ์ ผมได้ค้นพบบางสิ่งบางอย่างจากสถานีโทรทัศน์ ช่อง 11 ในรายการ"เวทีชาวบ้าน"
         เสียงร่ำร้องที่ผมไม่เคยได้ยิน เรื่องราวที่ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า มันมีอยู่จริงบนผืนแผ่นดินนี้ การต่อสู้อย่างเงียบๆ แบบเจียมเนื้อเจียมตัวของคนไทยพลัดถิ่น เพื่อให้ได้มาซึ่งการคืนสัญชาติไทย ในขณะที่ผู้คนส่วนหนึ่งมัวแต่ลุ่มหลง บ้าคลั่ง ประชาธิปไตยจนโงหัวไม่ขึ้น
         ภาพของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง สะอึกสะอื้น พูดทั้งน้ำตานองถึงความน้อยเนื้อต่ำใจ เมื่อเพื่อนที่โรงเรียนล้อว่าเป็นพม่า เธอได้แต่เถียงว่าไม่ใช่ เธอเป็นคนไทย เพราะพ่อแม่เป็นคนไทย หญิงสาวคนหนึ่งได้มีโอกาสเรียนหนังสือ แต่เธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะรับใบประกาศณียบัตร เพียงเพราะเธอไม่มีเลขที่บัตรประชาชน แม้แต่ทารกเกิดใหม่ ในโรงพยาบาลของรัฐแท้ๆ ยังถูกระบุในใบเกิดว่าเป็นสัญชาติพม่า เพียงเพราะพ่อแม่เป็นคนไทยพลัดถิ่น ทั้งที่กฎหมายบอกว่าเกิดในไทยได้สัญชาติไทยโดยกำเนิด
         ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ผมรู้สึกต่อต้านและรับไม่ได้ต่อการปฎิบัติอย่างไร้สามัญสำนึกเช่นนั้น ทั้งเดือดดาล เป็นเจ็บเป็นแค้นแทน โดยไม่ทราบสาเหตุ และรู้สึกได้ถึงความเป็นพี่เป็นน้องเป็นญาติสนิท ขึ้นมาในทันทีทันใด มิได้ไกลไปจากนี้เลย แล้วน้ำตาของผมมันก็ไหลเอ่อล้นออกมาของมันเอง ...และมันจะไม่สูญเปล่า

ดั่งกรีดเลือด เชือดเนื้อ แลกชีวิต          พรากมะริด ตะนาวศรี จากอกแม่
ต้องพลัดถิ่น ไร้สัญชาติ ขาดคนแล      ลูกไทยแท้ ใยหยามเหยียด รังเกียจกัน.

         มะริด ตะนาวศรี ประวัติศาสตร์พื้นฐานระดับมัธยมต้น ที่เราหลงลืมกันไป การแบ่งแยกดินแดน แทนการหลั่งเลือด เพื่อรักษาความเป็นชาติเอกราช จากยุคล่าอาณานิคม คงไว้ซึ่งความเป็นประเทศไทยอันเป็นที่รักยิ่ง ภายใต้ร่มโพธิสมภารแห่งกษัตริย์
         แต่จะมีใครสักกี่คนที่หวนคิดคำนึงถึงผู้คน ที่ได้รับผลกระทบ ความบอบช้ำกล้ำกลืนของสายเลือดไทยผู้พลัดถิ่นเหล่านั้น และการถูกตราหน้าว่าเป็นพม่า จากผู้คนสายเลือดเดียวกัน ในขณะที่พม่ากดขี่บีบคั้น หมายหัวว่าเป็นไทยศัตรูเก่า
          พวกเขาก้าวผ่านช่วงเวลาที่เลวร้าย และดำเนินชีวิตมาได้อย่างไร ในสถานภาพคนพลัดถิ่น ไร้การเหลียวแล พวกเขาอยู่กันมาได้อย่างไรจนป่านนี้ หัวใจที่ทรหดอดทนของพวกเขาทำด้วยอะไร จึงได้ทานทนถึงเพียงนี้
           มันยุติธรรมแล้วหรือ ต่อการยื้อยุดที่จะคืนสัญชาติ ให้กับคนไทยพลัดถิ่น ผู้ทุกทนมาตลอดระยะเวลาที่พวกเราได้เสวยสุข อยู่บนผืนแผ่นดินอันอุดมนี้ ในนามเจ้าของประเทศอย่างภาคภูมิ มันยุติธรรมแล้วหรือ ต่อความไม่ไว้วางใจ ในผู้คนสายเลือดเดียวกัน พูดภาษาเดียวกัน ผู้ที่ไม่เคยสร้างปัญหาให้กับแผ่นดินเกิด มันยุติธรรมแล้วหรือต่อการอยู่อย่างไร้เกียรติ บนแผ่นดินแห่งบรรพชน
            คำถามมากมายผุดขึ้นมาในมโนสำนึกของผม และทุกครั้งคำตอบที่ได้ เพียงหยดน้ำตาแห่งความเศร้าสลด ที่ตกอยู่ข้างใน นี่พวกเราเดินมาไกลเสียจนมองไม่เห็น ความลำบากยากแค้นของผู้คนที่เปรียบเสมือนพี่น้องที่คลานตามกันมาเลยหรือ...

          ผมจะช่วยอะไรพี่น้องผู้พลัดถิ่นของผมได้ ในเมื่อก็ได้รับรู้แล้ว การต่อสู้เรียกร้องอันยาวนานของพวกเขา คงผ่านมาแล้วทุกรูปแบบ และทุกสภาพการณ์ จนป่านนี้ก็ยังไม่มีข่าวคืบหน้า คนธรรมดาๆอย่างผมจะทำอะไรได้ เว็บเล็กๆอย่างบ้านจอมยุทธ จะชี้นำหรือกดดันท่านผู้มีอำนาจได้อย่างไร หรือจะปล่อยให้มันผ่านไปกับน้ำตาที่แห้งเหือดไปแล้ว....
           ที่สุดผมก็ทำได้เพียงแค่นี้ ได้เล่าระบายถึงความอัดอั้นตันใจ สู่ท่านทั้งหลายที่ผ่านมาได้รับรู้ หวังว่าท่านๆ จะสามารถสัมผัสได้ถึงหัวใจและปวดร้าวของคนไทยผู้พลัดถิ่นเหล่านั้นได้เอง
           เพียงน้ำตาสักหยด คงไม่ได้เป็นการเสียสละมากมายจนเกินไปนัก สำหรับความเข้าใจ อย่างน้อยก็ยังได้กระตุ้นเตือนจิตสำนึกแห่งความเป็นไทย เพื่อการสมัครสมานสามัคคี เพื่อความภาคภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นไทย เพื่อความรู้สึกดีๆ ที่เราพึงมีให้กันในฐานะคนไทยด้วยกัน แค่นั้นเองที่ผมแอบหวัง ด้วยข้อมูลจากความรู้สึกส่วนตัวนี้

7/3/49

จอมยุทธ


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com