Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ :

นกหลงฟ้า

นกหลงฟ้า….บินมาไม่มีจุดหมาย
หนาวเหน็บ….จนเจ็บสะเทือน
ไร้เพื่อนร่วมทาง….หวั่นไหว
หนาวใจ….จนไร้แรงบิน
นกหลงรัง….ฝั่งฝันที่เคยถวิล
คนรักของข้า….อยู่ไหน
ทำไม….ไม่มาร่วมบิน
ข้าสิ้นหวัง….กำลังใจ
ชีวิตของข้า….เหมือนนก
โผผก….ไปตามกระแส
สายลม….ปรวนแปร
ไม่อาจ….ต้านไหว
ข้ามฟ้า….ผ่าพายุฝน
หาคน….เป็นมิตรชิดใกล้
ไม่รู้อยู่ไหน….หนอคนรักเรา
นกหลงฟ้า….โผผินบินมาเศร้าๆ
จุดหมาย….คงไปไม่ถึง
รำพึง….ผู้เดียวเปลี่ยวเหงา
โอ้เรา….นกน้อยไร้รัง


โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 ต.ค. ปี 2004 [ เวลา 15 : 20 ]


.... นกตัวน้อย.แสนสลด...จรดปรายพู่กัน..
.... วาดฝัน..แต่งอักษร....กลอนวิหค....
.... บินโผผก...ตามลม...สุดหวั่นไหว..
.... เดินทาง...ตลอดวัน...ทางแสนไกล...
.... ขอกำลัง...เพียงหนึ่ง...ก้ออุ่นทรวง...



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 ต.ค. ปี 2004 [ เวลา 15 : 27 ]

นกตัวน้อย.แสนสลด...จรดปรายพู่กัน..
.... วาดฝัน..แต่งอักษร....กลอนวิหค....
.... บินโผผก...ตามลม...สุดหวั่นไหว..
.... เดินทาง...ตลอดวัน...ทางแสนไกล...
.... ขอกำลังใจ...เพียงหนึ่ง...ก้ออุ่นทรวง...

.....( เขียนผิดเขียนถูก โปรดอภัย )


โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 ต.ค. ปี 2004 [ เวลา 15 : 29 ]

... วิหกน้อยลอยลมชมขอบฟ้า ...
... ในนภากว้างขวางทางร้อยสาย ...
... เมื่อเหนื่อยนักแวะพักตามใจกาย ...
... แสนสบายไร้กรงพันธนา ...
...........................
...
...

โดย : ร้อยสาย
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 ต.ค. ปี 2004 [ เวลา 15 : 40 ]


.... นกตัวน้อย...ลอยล่อง..กลางนภา
.... เห็นวาจา...เปล่งมา...ทางร้อยสาย
.... ชักสับสน...ผกผิน...บินกลับกลาย
.... ทางร้อยสาย...หมายจะบิน...มิรู้ทาง
.... คงจะดี...หากแวะพัก..ให้หายเหนื่อย
.... คลายขบเมื่อย...ล้าในใจ...ให้ผ่องชื่น
.... ขอพักผ่อน...กายใจ...แค่ชั่วคืน
.... มิใช่ฝืน...น้อมขอบคุณ...มิตรไมตรี
.......... ขอบคุณค่ะ....ท่านร้อยสาย
.......... หากไร้...กรงพันธนา...ขอเริงร่า....ถลาบินให้สุขใจ



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 ต.ค. ปี 2004 [ เวลา 15 : 57 ]

แวะเข้ามาเยี่ยมค่ะ

โดย : คานทอง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 ต.ค. ปี 2004 [ เวลา 17 : 55 ]


นกตัวน้อยน้อย สุดแสนดีใจนัก
มีคนทัก มาเยี่ยมชม ให้สดใส
ไมตรีจิตให้มา ขอย้อนคืนสู่ใจ
ไม่หวั่นไหว แม้ลมแรง ต้านแรงลม




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 ต.ค. ปี 2004 [ เวลา 19 : 1 ]

แต่งกลอนไม่เป็น ขออนุญาตมานั่งอ่าน

โดย : คนเดินดิน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 ต.ค. ปี 2004 [ เวลา 19 : 54 ]



....มิเป็นไรมิได้....เชิญตามสบาย ท่านเดินดิน
....แต่งกลอนก้อใช่เก่ง....แค่ค่อยๆหัด..สะบัดปลายพู่กัน
....มีข้อแก้ไข ติติง ช่วยขานไข...จะนำไปปรับปรุง..ให้ดีขึ้น
....แค่เอ่ยปากทักทาย..ก็ใจชื้น.....ที่ยังมีคนสนใจ
....ขอบคุณ....ขอน้อมมคาระวะ





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 ต.ค. ปี 2004 [ เวลา 20 : 18 ]

ขอศึกษาหน่อยนะครับ

โดย : ลุงไม้
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 23 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 21 : 51 ]



นกน้อย ลอยลม เพียงเดียวดาย
ทางร้อยสาย มองเห็น ให้สับสน
ทางชีวิต พินิจไป ใยวกวน
จิตสับสน หากบินต่อ ท้อใจจริง
..............................................................

นกตัวนิด คิดครุ่น กรุ่นใจยอก
ใจคอยบอก มองข้างหน้า อย่าหันหลัง
เติมหัวใจ เติมแรง เติมพลัง
เติมแต่งฝัน มองข้างหน้า บินท้าลม
......................................................

บินบินใป ใจละลิ่ว ปลิวละล่อง
ตามครรลอง ลมพัด สะบัดใหว
แม้ลมแรง ยังคงต้าน บินต่อไป
ปีกใหวใหว ขยับปีก ผกโผบิน
.................................................................

สายฝนโปรย พร่างพราว พรมปีกเปียก
ใจสำเนียก ถึงความหนาว คราวเจอฝน
ฝืนบินต่อ ให้หนาวเหน็บ ใจพิกล
คว้างสับสน ฝนทำให้ ใจพร่ามัว
...........................................................
สั่นสะท้าน ทั้งกาย ถึงหนาวจิต
โอ้ชีวิต ทำเยี่ยงไร ใฉนนี่
จะต้านฝน บินต่อ หรือพักดี
แต่ตอนนี้ ปีกอ่อนแรง ร่วงสู่ดิน








โดย : นกน้อย หลงทาง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 25 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 19 : 1 ]



...นกน้อย บินมาเดียวดาย
...
...นกน้อย ลอยลมชมขอบฟ้า
...
...นกน้อย ถลาร่อนสู่นภา
...
...นกน้อย บินลัดฟ้า มาหาใจ




โดย : นกน้อย หลงทาง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 25 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 19 : 26 ]



....ดวงจันทร์ กระจ่างฟ้า ดาราเด่น
...คืนเดือนเพ็ญ นวลสว่าง กระจ่างใส
...นกตัวน้อย ที่หมดแรง ล้มพับไป
...มองฟ้าใส เดือนผ่อง เรี่ยวแรงคืน

....................................................................................

...เอนกายนอน มองเดือน สกาวเด่น
...ลมพัดเย็น แผ่วแผ่ว แว่วหวีดหวิว
...เสียงร่วงกราว ใบไม้หล่น เจ้าปลิดปลิว
...ใจหวามหวิว อารมณ์เหงา เข้าเกาะกุม




โดย : นกน้อย หลงทาง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 26 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 0 : 1 ]



....ค่ำคืนนี้ นกน้อย ใจสับสน
...มองดูตน เปียกปอน นอนเอนหงาย
...เปียกจนหมาด เหือดแห้ง แรงกลับกลาย
...ใจแค่หมาย นอนพัก เพื่อเติมแรง

.....................................................................................

...มองดูจันทร์ เคลื่อนคล้อย ลอยสูงเด่น
...แสงจันทร์เพ็ญ สาดส่อง มองสดสวย
...อาบแสงเดือน ฉาบผิวกาย ใจระทวย
...อารมณ์ศิลป์ ช่วยดลใจ ให้ร่ายกลอน



โดย : นกน้อย หลงทาง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 26 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 0 : 19 ]

..

......นกหลงฟ้า พลัดพราก ถิ่นที่อยู่
......ยืนหยัดสู้ หมดแรงกาย มิหวาดหวั่น
......อุปสรรค ข้างหน้า พร้อมฝ่าฟัน
......โลกแห่งฝัน กลายเป็นจริง ยิ่งต้องลุย

................................................................................

......บรรเลงกลอน ผ่านฟ้า ดาราเด่น
......แสงจันทร์เพ็ญ ดลจิต คิดคำหวาน
......เอ่ยวาจา เปรียบดั่งว่า ฟ้าประทาน
......หวานหวานหวาม วาบในอก นกน้อยเอย







โดย : นกน้อย หลงทาง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 26 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 0 : 27 ]



...แหงนมองฟ้า บัดนี้ ใยหมองหม่น
.
...เมฆลอยวน บดบัง แสงเดือนหาย
.
...ดาหน้าล้อม มืดมัว เมฆล้อมกาย
.
...ดูอาจคล้าย อุปสรรค รอบวนเวียน
.................................................................................
...แสงเดือนดับ ลับหาย แฝงกลีบเมฆ
...โอ้ดั่งเฉก เช่นใจ ให้มืดหม่น
...มองดูเดือน เหมือนดั่ง มองดูตน
...อยากหลุดพ้น จากเมฆา มาบังใจ



โดย : นกน้อย หลงทาง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 26 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 0 : 36 ]


...อารมณ์ร่วม เมื่อมองฟ้า ดาราดับ
...ใจระยับ อิ่มเอมจิต ร่ายกลอนส่ง
...สู่ภวังค์ กลอนไหลรื่น มือบรรจง
...ให้ใหลหลง แต่งบทกลอน ร่อนวาจา

...ค่ำคืนนี้ ดกดึก แสงเดือนหด
...เมฆเลียวลด บดบัง จันทร์เจ้าขา
...แสงกระจ่าง ใสนวล หายวับในพริบตา
...ทั่วท้องฟ้า มืดหม่น คนเดียวดาย





โดย : นกน้อย หลงทาง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 26 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 0 : 49 ]



...เอนกายนอน มองเดือน ไร้แสงส่อง
...มือตระกอง รองหนุน สอดนิ้วเกี่ยว
...นอนมองฟ้า ดูเมฆา ใจซีดเซียว
...ใยลดเลี้ยว บดบัง แสงจันทร์นวล
..........................................................................................
...ยิ่งดึกดื่น ท้องฟ้ายิ่ง มืดสนิท
...ใจขบคิด จันทร์คงเศร้า เหงาหนักหนา
...แสงจันทร์นวล ถูกบดบัง ด้วยเมฆา
...สายลมพา เมฆน้อย ลอยบังเดือน




โดย : นกน้อย หลงทาง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 26 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 1 : 8 ]



...นกตัวน้อย หลับตา อ่อนล้าจิต
...คืนมืดมิด ดาราหม่น คนใจหงอย
...เมฆบังเดือน เตือนใจ ให้ล่องลอย
...โอ้จันทร์ คล้อยลงต่ำ ดั่งใจนาง

...........................................................................
...
....ขอหลับตา หลับจิต คิดปลงตก
....โอ้เจ้านก ตัวน้อย อ่อนล้าหนัก
....โดนลมฝน ตัวเจ้า ได้หยุดพัก
....มาตระหนัก เหม่อมองฟ้า พลันล้าใจ



โดย : นกน้อย หลงทาง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 26 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 1 : 37 ]



มาแอบอ่านกลอนค่ะ พี่สาว หายไปเลย




โดย : น้องสาว
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 28 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 16 : 36 ]


ยังอยู่เจ้าค่ะ ( ติดพันอยู่ อีกเว็บนึงค่ะ )
น้องสาวคนใหนเอ่ย?




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 28 พ.ย. ปี 2004 [ เวลา 19 : 5 ]



....จุด ตะเกียงในดวงใจ......
....จุด เทียนไขวางตรงหน้า....

....จุด ประกายฝันพรรณา.....
....จุด จบมาที่เก่าเราคงเดิม....

............จาก กันไกลแต่ใจยังคงมั่น......
............จาก ความฝันวันหวานแห่งเราสอง......
............จาก วันคืนเราเคยร่วมตระกอง.......
............จาก ใจปองครองรักกันแสนนาน....

.....เจ็บ เพียงใหนหากใจยังรักอยู่....
.....เจ็บ เพราะรู้รักเก่ามิคืนหวน.....
.....เจ็บ จำภาพเก่าเก่าเฝ้ารบกวน...
.....เจ็บ ล้วนล้วนแต่ทนได้ใจชินชา...

..........ใจ หนึ่งดวงเดียวเหลียวหารัก.......
..........ใจ สมัครรักใหม่ไฝ่ถนอม......
..........ใจ ดวงนี้อาจมอบไปให้ใครครอง.....
..........ใจ ร่ำร้อง โอ้..อดีตมาครอบใจ....

....เจ้า นวลนางสับสนในหทัยหวน....
....เจ้า รัญจวนในจิตใจหวามหวาม....
....เจ้า ได้รับสัญญาณใครทาบทาม...
....เจ้า เพียรถามหัวใจเจ้าเฝ้าเวียนวน...

.............จำได้ดี ยามเจ็บเหน็บหนาวหนัก....
.............จำได้ดี ยามรักช่างฉ่ำหวาน.....
.............จำได้ดี ยามตัดใจแสนทรมาน...
.............จำได้ดี ยามนงคราญตัดใจลา.....

....แจก รอยยิ้มเย้ยเย้ยเหวยเหวยฟ้า.......
....แจก วาจาท้าชีวิตลิขิตเหมือน....
....แจก บทกลอนความหลังยังฝังเตือน...
....แจก ใจเปื้อน ใจด่าง รอยมลทิน....

........เจอ สายลมอุ่นอุ่นพัดผ่านจิต...
........เจอ ความคิดคารมปนนัยแฝง....
........เจอ คนนี้หรือจะใช่ใจระแวง....
........เจอ ลมแรง ใจสะท้านใหวใหวตาม...

............จิต นงคราญสับสนระคนคิด....
............จิต มิคิดมีใหม่ให้หม่นหมอง....
............จิต บางทีใฝ่หาคู่รักครอง.....
............จิต ใยต้องตั้งท่าหวาดระแวง....




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 3 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 12 : 36 ]

พอดีจะมาเอาอีกบทก็มีเพิ่มมาอีก

เห็นโศกเรียมเร่งเศร้า สงสาร
โศกร่วงโรนโรยราน
แก่เถ้า

โศกเอยจะยืนนาน
อยู่เมื่อ ใดนา

ดูโศกดูเรียมเศร้า
โศกเศร้าเหมือนเรียมฯ


โดย : กาแฟ
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 4 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 2 : 14 ]

ศรเนตรเสียบเนตรค้น คมขัน
ศรสำเนียงตรึงกรรณ
สั่งซ้ำ

ศรโฉมแม่ยิงยัน
ยายาก

ต้องผู้ใดอกช้ำ
เฉกท้าวสาดศรฯ


โดย : ต่ออีกหน่อย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 4 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 2 : 15 ]

เพรงเราเคยพรากเนื้อ นกไกล คู่ฤา
ริบราชเอาของขัง คั่งไว้
มาทันปลิดสายใจ เจียรจาก เรียมนา
มานิรารสให้ ห่างไกล ฯ


โดย : ต่ออีกหน่อย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 4 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 2 : 43 ]



//....ฮั่นแน่...มีคนมาแอบอ่าน...

...อุตส่าห์ หลบมาอยู่อย่างสงบๆ ณ แดนห่างไกลผู้คน แล้วนา..คะ
....มานั่งเล่น นอนเล่น ตีลังกาเล่น เงียบๆ ที่นี่ ก้อได้ อารมณ์แต่งกลอนดี นะคะ
...แหม แหม ยังมีคนตามมาเจออีก....
....คาระวะท่านพี่งามๆ เลยเจ้าค่ะ...
....

....นู๋ มะมีเวลา วันนี้ก้อออกเดินทางแล้ว....
.....คงไม่ได้เข้ามาอีกหลายวันเลย...
......บายๆ...ค่ะ



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 4 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 12 : 34 ]

... จับ ใจ ในความรัก ...
... จับ รัก มาใส่จิต ...
... จับ เจ้า เข้ามาคิด ...
... จับ ผิด ที่ตัวเรา ...
...
... ... ...
... ยกจอก ...
...

โดย : Knives
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 4 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 14 : 36 ]


ก็เดินทางโดยสวัสดิภาพนะเจ้าค่ะ

โดย : น้องสาว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 4 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 23 : 8 ]


..........ขอบคุณ น้องสาวมากนะคะ.......
...........ขอบคุณ สำหรับความห่วงใย...
.............ขอบคุณสำหรับความคิดถึง....
..............ขอบคุณสายสัมพันธ์ที่ให้คำนึง....
...............ขอบคุณ คำคำนี้ แสนซึ้งใจ...





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 8 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 23 : 7 ]



.....คาระวะ..ท่าน knives...เจ้าค่ะ...

///
....จับ..อารมณ์สับสนหนัก...
.....จับ..ใจรักมาใส่จิต..
.....จับ..รักเจ้าเข้ามาคิด..
.....จับ..เจ้า ผิดที่ตัวเรา..

.//...ขอคาระวะ..ด้วยรอยยิ้ม..อิ่มอุ่น...และดอกไม้..เต็มสวนเลยค่ะ...//



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 8 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 23 : 15 ]


....อืมม..รู้สึกดีจังค่ะ....
....หลบมาอยู่นะแดนสงบ
....ยัง มีคนเสาะตามหา จนพบเจอ
....แอบเข้ามายาม เผลอ เผลอ
....คิดถึงเสมอ แม้นห่างไกล..

///....
...ดีใจ อุ่นใจ และเป็นสุข...
...ลืมเรื่องทุกข์ ในใจได้ดั่งหวัง....
...พานพบมิตรรู้ใจ ดังมีพลัง...
...ใจมาดมั่น มองข้างหน้า ท้าลมแรง...
///



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 8 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 23 : 22 ]


....ขอบคุณ ในน้ำใจที่หยิบยื่น....
....ขอบคุณ วันคืนที่ห่วงหา...
....ขอบคุณ ตะวันทั้งจันทรา..
....ขอบคุณ วาจาผ่านบทกลอน...
//



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 8 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 23 : 25 ]



....ศรรักปักใจเรียมโศกเศร้า.......
....บาดแผลเริ่มทุเลาแห้งสนิท.......
....ใจอ่อนล้ากับนาวาแห่งชีวิต.......
....ฟ้าลิขิตพิษแห่งรักปักดวงใจ.......

//



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 11 : 55 ]



....ศรเนตรใครเสียบเนตร....เข้มคม
....ศรสำเนียงตามลม.....กังวานใส
....ศรโฉมอาบอารมณ์....ปั่นป่วน
....ต้องอกใครเรียมช้ำ....ศรย้อนคืนเรียม..

///....[..ลองหัดแต่งดู..น่ะค่ะ..ไม่รู้จะถูกหรือเปล่า..]
.........ครั้งแรกในชีวิตเลยนะคะเนี่ยที่ลองหัดแต่ง แบบนี้....อืมมม
.........แต่ก้อดึงความรู้สึกตนเองเป็นที่ตั้งล่ะนา......
.........ผิดพลาดขออำภัย...ห้ามใครโวยย้อนหลัง...นะเจ้าคะ..
...
//




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 12 : 18 ]

... คมศรปักใจ เจ็บชา ...
... คมมีดปักอกคา เจ็บแสบ ...
... คมคำกลีดความ เจ็บช้ำ ที่ใจ...
... คมที่เคยมีทื่อด้าน เจ็บสิ้นกำลัง ...
... ... ...
... ~Knives~ ...

โดย : Knives
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 15 : 28 ]

... คมศรปักใจ เจ็บชา ...
... คมมีดปักอกคา เจ็บแสบ ...
... คมคำกลีดความ เจ็บช้ำ ที่ใจ...
... คมที่เคยมีทื่อด้าน เจ็บสิ้นกำลัง ...
... ... ...
... ~Knives~ ...

โดย : Knives
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 15 : 28 ]



.//...เอ๋...คาระว..ท่าน knives...เจ้าค่ะ...//
.......แหม...มะรู้นะคะว่ามีคนแอบเข้ามาตอนเผลอๆ..อ่ะค่ะ...
.......บ้านหลังน้อยแสนสงบ..ยินดีต้อนรับนะคะ...
.......อ่านบทกลอนท่านแล้ว...อึ้ง...อึ้ง...ค่ะ...ใช้ภาษา...ได้บาดอารมณ์ดีจังเลย....
.......อืม อืมม...



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 13 : 8 ]



....คมคำคมวาจา คมอักษร.....
....คมนัยซ่อนแฝงกลอน ความคิด...
....คมคารมกรีดใจ บังอร เหลือคณา...
....คมดั่งว่าวาจาผ่าน สะท้านทรวง...
....
....
....

โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 9 ]

... ยินดีมีคำชม เลิศล้ำ ...
... ยินคำเยินยอแล้ว ยิ้มอิ่มสุข...
... ยินเสียงกล่าวรับฟัง ไว้นา ...
... ยินคำว่ากล่าวไว้ใช้สอน เตือนตน ...
....
... ~Knives~ ...
... ยกจอก ...

โดย : Knives
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 11 ]



....อ่านคำคมข่มใจมิใหวหวั่น...
....ตั้งจิตพลันใจนั้นยังหวั่นใหว....
....บทกลอนบางวลีกระทบใจ...
....ใยหวามใหวใจละเมอ ดั่งต้องมนต์...




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 20 ]

... ยกจอก ...
... ...

โดย : Knives
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 32 ]


..//..เอ่...เอ๋...คาระวะ..เจ้าค่ะ.. ..//

....ใยยกจอกยามเย็นเช่นนี้หนอ...
....จิบไม่พอเพียงหรือถึงยกจอก...
....ขอร่วมด้วยช่วยยกแม้คนนอก...
.....ยกสักจอกขอแก้วมาอีกใบ.....



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 46 ]

... ริน ...
... ...

โดย : Knives
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 54 ]


.....เอ้า.......ริน ริน....
.....ยกจอก..กริ๊งๆๆ....เจ้าค่ะ....คิกคิก...
//
......แก้วเดียวพามึนมึน.....
......แก้วสองพาเมาเมา......
......แก้วสามพาซึมเศร้า....
......แก้วต่อไปใจกระเจิง...
......คิก คิก
//
.....มะอาว แล้วค่ะ.....เดี๋ยวมาวววว....
.....ขออำลาไปหา อะไร ใส่ท้องก่อนเจ้าค่ะ..
.....ขอบคุณนะคะที่แวะมาเยี่ยมเยือน...
...//..น้อมอำลา..เจ้าค่ะ...//



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 18 : 11 ]

“...ร่ำวอนหา ปิยาคู่ภัก เสียงอ่อนอ้อนปูนฟัง
ตัวเวรข้าไธ้ แต่ชาติหลัง มีที่ใด จุ่งไหลมาฝั้น
จุ่งมาสนิท ต่อติดหื้อหมั้น เทิอะสายที่แพง ที่รัก
กัมม์แลเวร จุ่งไปเชิญชัก จูงจ่องผ้ายพามาเทิอะ

ค่อยๆๆแปลเอา

โดย : ให้อ่านเล่นๆๆ
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 41 ]

... แปลหน่อยครับท่าน ...
... ...

โดย : Knives
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 1 : 56 ]

...หลบ ศรแห่งรัก แทงอก ...
... หลบ มีดนรก แทงหลัง ...
... หลบ จอกสหาย น่าชัง ...
... หลบ หลีกความหลัง ช้ำใจ ...
... ... ...
... คนเมา ...
... ~Knives~ ...
...
... ยกจอก ...

โดย : Knives
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 3 : 36 ]


....คืนที่เหงาเหงา...
....คืนที่เราหม่นใจ...
....คืนที่คิดถึงใคร....
....คืนที่ใจโหยหา..
.............คิดถึงวันคืนผ่าน..
.............คิดถึงราตรีกาลที่สดใส
.............คิดถึงแสงสว่างในหัวใจ...
..............คิดถึงใครคนหนึ่งซึ่งรอคอย....
....ความคิดถึงตรึงใจ....
....ความอาลัยพาเหงา....
....ความเศร้าตามเป็นเงา...
....ความรักเรา ห่างไกล.........




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 0 : 55 ]


....แค่ความคิดผ่านเป็นสาย...
....แค่ใจวุ่นวายแลเหงาหงอย...
....แค่อารมณ์คนสำออย......
....แค่ปลดปล่อยหัวใจให้โผบิน....
..............คงใช่เพียงคืนเดียวดาย...
..............คงสมหมายอารมณ์ศิลป์...
..............คงคิดถึงคำได้ยิน.......
..............คงลืมสิ้นสำเนียงเสียงเคยฟัง....



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 1 : 6 ]


...เคยคิดถึงก็คงยังคิดถึง....
...เคยคำนึงก็คงยังห่วงหา....
...เคยคุ้นเสียงสำเนียงเปล่งวาจา....
...เคยคิดว่าใครคนหนึ่งมาคุ้นเคย...
...........คอยนับวันฝันนั้นจะเป็นจริง....
...........คอยเอนอิงหัวใจค่อยเฉลย....
...........คอยวันที่ยินเสียงลมรำเพย....
...........คอยวันเอ่ยวันนั้นที่รอคอย...



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 1 : 16 ]


...ค่ำคืนนี้ราตรีดูมืดหม่น...
...ค่ำคืนนี้ใจคนดูหงอยเหงา...
...ค่ำคืนนี้คงมีเพียงตัวเรา...
...ค่ำคืนนี้นั่งเศร้าเพียงลำพัง...

.............ครวญคร่ำร่ำหาใครกันเล่า...
.............ครวญคิดพินิจเอาใยไปหวัง...
.............ครวญพร่ำเพ้อถึงใครอย่างจริงจัง...
.............ครวญสิ้นหวังหรือไรใจครางครวญ....




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 1 : 23 ]


....ใครคนนั้นใครคนใหน...
....ใครคนนั้นพาใจให้ใหวหวั่น....
....ใครคนนั้นคิดถึงโอ้ใครกัน
....ใครคนนั้นคนนี้ที่เรียมคอย....

..............ครานั้นใครกันคอยห่วงหา....
..............ครานั้นดาราใช่เหงาหงอย...
..............ครานั้นดวงเดือนใช่เลือนลอย....
..............ครานั้นใจน้อยน้อยอิ่มเอมใจ....



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 1 : 32 ]

... ริน ...
... .... ....
... ... ...

โดย : Knives
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 2 : 13 ]


.//...น้อมคาระวะ.ท่าน.Knives....เจ้าค่ะ..//

....ขอให้ท่านมีสุขกับการเดิมกิน......
....ลบเลือนสิ้นความเจ็บช้ำที่ตำใจ.....
....ขอให้ท่านสุขสดใสในวันใหม่........
.....วันที่ไม่ต้องร่ำสุราพาเดียวดาย.....




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 42 ]

ชอบรอยยิ้มที่น่ารัก
ชอบเสียงทายทักที่สดใส
ชอบความอ่อนโยนในหัวใจ
ชอบนิสัยจริงใจของเธอ
ชอบที่เธอเปิดเผยและเรียบง่าย
ชอบการแต่งกายที่ไม่ฟุ้งเฟ้อ
ชอบดวงตาจริงจังของเธอ
ชอบมากยังงี้สิเออจึงเผลอใจ


โดย : อย่ารู้เลยว่าใคร
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 20 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 7 : 48 ]

... ชอบ ความหมายเธอ เข้าใจ ...
... ชอบ ตามใจเธอ จะคิด ...
... ชอบ ตามนั้น ลิขิต ...
... ชอบ ความคิดที่เป็น เธอ ...
... ... ... ...
... ... ...

โดย : ~ Knives ~ ...
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 21 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 2 : 36 ]


.//..เอ๋..ใครกันหนอ....แอบเข้ามา.. ...
......ใครคะ?...คะ....ใครเอ่ย?
.......มีการไม่อยากให้รู้ชื่อ...ด้วยอ่ะ...นะ...
.......ใยต้องทำตัวปริศนา?..เล่าคะ...

....ชอบคำนี้มีให้ใครคนใหน...
....ชอบจากใจจริงแท้แน่หรือนั่น...
....ชอบคนนั้นคนนี้คนใหนกัน...
....ชอบพลิกผันใจสะดุดหยุดที่ใคร...
..........ชอบคำนี้ลอยลมชมบุปผา.....
..........ชอบวาจาเอื้อนเอ่ยมาจากใหน....
..........ชอบคำนี้พัดแผ่วมาจากที่ใด.....
..........ชอบจริงไซร้ใครกันเล่า...ช่วยบอกที....
.....ชอบทำตัวลึกลับหรือไงเอ่ย..
.....ชอบเฉลยเป็นใครได้ไหมนี่..
.....ชอบแอบแฝงสุมทุมพุ่มราตรี..
.....ชอบนารีนวลนางยามเผลอใจ..

///คาระวะ...ท่านผู้มิเผยตัว...เจ้าค่ะ...//



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 21 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 16 : 39 ]


...ชอบ ความหมาย..ไม่เข้าใจ...
...ชอบ ตรงใหน..ชวนให้คิด...
...ชอบ คำนี้..มาสะกิด..
...ชอบ ปั่นความคิด..ให้งวยงง...
.....//...คาระวะ ท่าน..knives...เจ้าค่ะ...//



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 21 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 16 : 49 ]


....มีบางสิ่งคาใจให้ว้าวุ่น....
....มีบางสิ่งคุกรุ่นในอกฉัน....
....มีอารมณ์ร่ายกลอนพร่ำรำพัน....
....มีคำนั้นคำนี้ที่กวนใจ.....
.........มองตัวตนตัวเองให้สับสน...
.........มองพินิจใจวกวนหล่นไปใหน...
.........มองข้างหน้าหนทางช่างแสนไกล...
.........มองดูคล้ายสับสนคนหลงทาง....

... ...
...

โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 21 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 7 ]


.....อาจดูแปลกแตกต่างจากใครอื่น....
.....อาจไหลรื่นอารมณ์ป่วนตามกระแส....
.....อาจดูคล้ายใจสับสนจนปรวนแปร....
.....อาจยอมแพ้แก่ชะตาฟ้าบันดาล....
...........แอบหลบมุมซุ่มอยู่อย่างเหงาเหงา...
...........แอบนั่งเศร้าแต่งกลอนร้องขับขาน...
...........แอบร้องให้คิดถึงใครในวันวาน....
...........แอบสะท้านหวั่นใหวให้ใครกัน....
......เอ่ยคำกลอนผ่อนจิตให้ปลดปล่อย.....
......เอ่ยเพียงค่อยอ่อยเอื้อนเหมือนเพ้อฝัน....
......เอ่ยวาจาจากใจไปทุกวัน....
......เอ่ยคำนั้นนวลพร่ำเพียงเดียวดาย....


........

โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 22 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 16 : 46 ]

... .... ....
... ค่ำคืนนี้ มีแสงจันทรา ...
... ค่ำคืนนี้ มีแสงดวงดาว ...
... ....
... แต่ ...
... ไร้สหายร่วมยกจอก ...
... ไร้ความมั่นใจ ...
... ค่ำคืนนี้ มีผู้ใดร่วมเมามายกับข้า ...
...
... ยกจอก ...
... คารวะท่าน อิ่มอุ่น ...
... ..... ....
... .... ....

โดย : ~ Knives ~ ...
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 23 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 2 : 0 ]



ยามเศร้าก็เอาอักษร
ลักษณ์ลิขิตขาน
ระบายระบมวาน
ปรชนพินิจดู

โดย : คนไกล
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 23 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 18 : 10 ]


....มานั่งเล่น...นอนเล่น..อยากจะรู้ว่า...
....ยังจะมีใครมา...นำไปโพสต์ซ้ำอีกใหม..
....อยากจะรู้ว่า..ที่ทำน่ะทำ..ไปทำไม...
....อยากบอกให้รู้ไว้ว่า...เชิญเลย..เจ้าประคุณ...



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 24 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 18 : 30 ]


..ค่ำคืนนี้ มีแสงจันทรา..
..ค่ำคืนนี้ มีแสงดวงดาว..
..คิดถึงคืน ที่ไร้แสงจันทรา..
..คิดถึงคืนที่ ดาวไม่ทอแสง..
..คิดถึงสหาย ยามร่วมยกจอก...
..คิดถึงสหาย ใยไร้ความมั่นใจ..
..ค่ำคืนนั้น ดูเมามาย...
..ค่ำคืนคืนนี้ หลบลี้หาย..
..คิดถึง แสนมากมาย..
..คิดถึง คล้ายหายลับไปกับตา..
..คิดถึงนะคะ...
..ใยห่างหาย..



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 28 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 0 : 37 ]


นกน้อยน้อยทยอยเคลื่อนกลับคืนรัง
พกความหวังสู่บ้านก่อนวันใหม่ แม้จะรุ้ว่าบ้านนั้นมันจะไกล
ก็ยังไปคืนกลับถิ่นที่ตนมา
ข้ามแผ่นดินที่กว้างกว่าทางดิน
กางปีกบินสู้แสงแสวงหา
แม้สิ้นแสงยังมีแรงแห่งศรัทธา จะไขว่คว้าครั้งใหม่อีกไม่นาน


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 28 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 21 : 56 ]


.....นกน้อยคล้อยบินกลางเวหา....
.....สกุณาโดดเดี่ยวเหลียวคืนหลัง...
.....ใจสับสนทางร้อยสายวกวนจัง...
.....กลับคืนรังตั้งจิตไว้ใยหลงทาง...
..........ข้ามแผ่นฟ้าแผ่นดินถิ่นที่อยู่..
..........กางปีกสู้อุปสรรคขีดขัดขวาง....
..........แรงศรัทธาว่าไว้ถึงเลือนลาง...
..........กลางฟ้ากว้างจะคว้าฝันให้เป็นจริง...
//............
.....นกน้อยบินมาเดียวดาย....
.....นกน้อยบินหาจุดหมาย..
.....นกน้อยไร้เงาใครข้างกาย..
.....นกน้อยใจหายคล้ายหลงทาง...

..........
..........

โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 1 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 36 ]


นับจากนี้จะไม่หวั่นต่อความไกล
เส้นทางรักจะไม่ไหวให้เดินหลง
เพราะใจเธอใจ (คนใกล้ตัว) ต่อเป็นทางตรง
ร่วมบรรจงขีดทอถักรักอีกครา.

เหตุหมายหมายเหตุ
คนใกล้ตัวหรือคนใกล้ใจหรือคนในใจ...........อยู่ที่ใจเธอ

โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 1 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 8 ]


รักร้าวราวหนาวเหน็บ
ใจเกินเก็บเกินกดไหว
มันแน่นก่นแก่นใจ
จึงจำจากพรากเรือนรัง
นกน้อยต้องคล้อยเดี่ยว
ใจแห้งเหี่ยวไร้ความหวัง
หลบหลับกับเงารัง
หลงละเมอเพ้อเดียวดาย



โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 1 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 30 ]


จันทราทอแสงประกายเบื้องบนผืนน้ำ
ฉันมองเห็นจันทราคลื่อนใหวตามกระแสน้ำ
ฉันมองจันทราเบื้องบนฟ้า
ฉันปรารถนาจะโบยบินไปหา
ไปสัมผัสความงามเบื้องบน
ฉันมองจันทราในสายน้ำ
ฉันปรารถนาจะดำดิ่งไปหา
ไปสัมผัสความงามเบื้องล่าง

รำพึงรำพันเฉยๆๆ
มานั่งจิมกาแฟบนยอดเขา
มานั่งอ่านเจ้านกน้อย
เวลานี้นกน้อยไม่อยู่เฝ้ารัง
ก็มานั่งจิ้ม..จิ้ม บรรเลงตัวอักขรา
ว่าแล้วจะขอลาแม่โฉมสมรไปก่อน


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 1 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 40 ]


...โห มาเป็นชุด แล้วจะให้ตอบเยี่ยงไรดีเจ้าคะ...
.........................................................................................
...คนไกล้ตัว ไกล้ใจ ในใจ คือใครเล่า...
...เพ่งพิจพินิจเอาใครกันเล่าร่วมสานฝัน....
...เส้นทางรักถักร้อยเรียงเคียงคู่กัน...
...ใจตรงต่อใจนั้น..แค่ฝันไป....
...
................ถึงรักร้าวรานใจให้หนาวเหน็บ...
................ถึงใจเจ็บเกินทนสู้ทนใหว....
................ถึงเจ็บแน่นถึงแก่นลึกก้นบึ้งใจ...
................ถึงอย่างไรใจหาญสู้กู้ซากพัง....
.....นกน้อยเจ็บปวดจนจำจาก....
.....นกจำพรากจากรังดั่งสิ้นหวัง...
...
.....นกน้อยผ่านมรสุมโหมประดัง...
.....นกจากรังเรือนเคยนอนสะท้อนใจ....

............มองจันทราพาใจให้ใหวหวั่น....
............อาบแสงจันทร์นั่งเหม่อเพ้อใฉน...
............ใต้เงาจันทร์คล้ายใครแฝงตัวหรือไร...
............หวั่นฤทัยใจดวงน้อยพลอยใหวตาม...
..................
..................
ก้อรำพันรำพึง เฉยๆ.. ...ค่ะ
....
มาแอบ แอบ จิ้ม จิ้ม บรรเลงตัวอักษร
เป็นบทกลอนตอนที่ร้างเจ้าของ
นั่งบนเขาจิบกาแฟเย้ยชวนลิ้มลอง
โถ..ไม่ต้อง..เรื่องกาแฟ..แค่มองเมิน
.....
....แหมรีบลา..โฉมบังอรเลยนะเจ้าคะ ท่านกาแคว...
....ขอคาระวะ..ตามหลังด้วย..น้ำมะนาว..แก้คอแห้ง เจ้าค่ะ..



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 1 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 37 ]


อยากจะไปในที่แสนไกล
เผื่อจะลืมใครสักคน
บางทีในความสับสน
อาจจะมีคนนั้นแค่เลือนลาง
หากได้ไปใหนไกลๆ
ก็คงเหลือแค่ความอ้างว้าง
ทิ้งความทรงจํากับเธอ....ไว้ข้างทาง
ไม่ต้องเหลือไว้....ให้ค้างคา


โดย : จูย่ง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 2 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 34 ]


...อยากหนีไป สุดหล้า สุดฟ้าเขียว...
...ลืมใจเกี่ยว เกาะใคร ไว้นั้นหนา...
...ภาพเลือนลาง ใครนั้น ย้ำเตือนตา...
...ลืมเลยว่า เคยมอบใจ ให้ครอบครอง...

.............ความทรงจำ ตัวร้าย ชักนำเหนี่ยว...
.............มอบรักเดียวคงมั่น โอ้ใจ ใยสนอง...
.............อยากจะลืม ลืมให้หมด รักเคยปอง....
.............แล้วเทกองรัก รักครั้งเก่า ไว้ข้างทาง...

.....ล้างให้หมด ล้างใจ ล้างรสรัก...
.....ใจสมัคร ลบเลือน ให้หายห่าง...
......ลืมหมดสิ้น ลบเลือนไป ไม่คาค้าง...
......ยิ้มกว้างกว้าง ทางข้างหน้า ดูท้าทาย...
..........


คาระวะ ท่านจูย่ง ด้วยดอกไม้ เจ้าค่ะ

โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 7 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 23 ]


....คิดถึงน้องสาวคนงามนามน้องอุ้ม...
....
.....ใจรัดรุมรุ่มร้อนคิดถึงเจ้า............
........
.......หลับตาลงภาพคนงามตามชิดติดเป็นเงา......
.........
..........เศร้าปนเหงาคิดถึงเจ้าที่อยู่ ณ แดนไกล...
//
....คิดถึง..คิดถึง..เปี่ยมว่าใจ จะขาดแล้ว....
....
....ป่านนี้น้องแก้วเป็นสุขหรือใฉน...
....
....ฝากฟากฟ้าลอยลมฝากดวงใจ......
.....
.....แนบชิดใกล้ห่วงหาและอาทรณ์....
//
........อยากจะกอดนวลอิ่มยิ้มเต็มหน้า.....
........อยากมองตาพิมพ์ภาพอุทาหรณ์......
........อยากระบายความรู้สึกเป็นบทกลอน....
........อยากจะนอนกอดเจ้ายามกลับมา.........อืมอืม

.....อ่ะนะ..คิดถึงน๊า...คิดถึงจัง...คิดถึงที่ซู๊ดดดดดดดดด...
.....น้องสาวคนดี.....
.....อยู่ที่แดนแสนไกล..จะคิดถึงพี่สาวคนนี้บ้างหรือเปล่า..
.....พี่น่ะคิดถึงเจ้าดวงใจ..จน อกจาระเบิดแล้วนา..งือ งือ...



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 25 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 8 ]

...นกตัวน้อยถลาบินลัดฟ้ามาสู่รัง.....
...ตั้งใจหวังได้พักผ่อนนอนอิ่มอุ่น......
...เยื่อสัมพันธ์สายใยรักเคยเจือจุน....
...คนึงครุ่นถึงความหลังยังฝังใจ.....
........ได้กราบเท้าบิดามารดรที่เคารพ....
........ได้พานพบมิตรรักเก่าเหล่าสหาย...
........ได้คืนสู่ความสดชื่นใจผ่อนคลาย....
........ ตั้งใจหมายเพิ่มพลังแห่งชีวิตลิขิตตน...
...ขออาบอิ่มเต็มสุขในวันนี้...
...ขอชีวีมีรื่นรมย์ไร้หมองหม่น.....
...ขอให้ทุกข์ใดอย่าได้มาเป..ปน
...ขอหลุดพ้น..ยิ้มเริงร่าอารมณ์ดี....





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 9 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 52 ]


นกหลงฟ้า หลงทาง หลงฝัน
หลงรัง หลงรัก หลงปักจิต
หลงน้ำคำ หลงวาจา หลงชีวิต
หลงน้ำมิตร หลงคำลวง หลงห่วงใย

เลิกหลง เลิกคิด เลิกปักจิต
เลิกชีวิต ที่ลุ่มหลง พะวงใฝ่
เลิกทุกข์ร้อน ทุรนเร่า แผดเผาใจ
เลิกครวญใคร่ ใครคนนั้น ทำใจตรม
ลาที คนที่ทำใจช้ำ
ลาที คนที่ทำใจหม่น
ลาที คนที่ไร้ตัวตน
ลาที คนที่ค้นจนเจอใจ
ลาก่อน ผ่อนคลายใจให้ลืมสิ้น
ลาก่อน เลิกถวิลคิดฝันใฝ่
ลาก่อน อดีตช้ำยอกย้อนใจ
ลาก่อน คนทำให้ใจทรมาน
จบกันที วันนี้คิดว่าจบ
จบกันที่ ไม่ขอรบกับใจฉัน
จบกันที ต่อไปนี้ลืมสิ้นกัน
จบกันที ใครคนนั้นลบหมดใจ




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 12 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 52 ]


ใครบางคนเงียบหายไป
เหตุใฉนใยหายห่าง
ความรู้สึกที่จืดจาง
คิดถึงบ้างก้อยังดี
...นี่หายไป...
...


โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 12 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 53 ]


...ค่ำคืนนี้ไม่มีจันทรา
...คำคืนนี้ไร้ซึ่งวาจา..
...
...ค่ำคืนนั้นที่เคยยินเสียง
...ค่ำคืนนั้นเคยแว่วสำเนียง
...ค่ำคืนนั้นเคยพร่ำชมสวน
...ค่ำคืนนั้นเคยหัวเราะร่วน
...ค่ำคืนนี้นั่งเหงาเดียวดาย..
...ค่ำคืนนี้คนึงถึงคนห่างหาย
...คิดถึง..


โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 12 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 59 ]


.......บางอย่าง ลางเลือน เตือนความคิด
.......ความหลัง ยึดติด จิตใจฉัน
.......บางสิ่ง สิงอยู่ คู่คืนวัน
.......บางวัน หันหลัง และนั่งมอง
....วังวนคน วนเวียน ผันเปลี่ยนเข้า
....วังวนติด จิตใจเรา พาเศร้าหมอง
....วังเวงใจ ในชีวิต คิดลิ้มลอง
....วันวานหมอง ครองเศร้า เหงาหัวใจ


โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 22 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 39 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com