Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ :

ขอบฟ้าที่แสนไกล

แม้ขอบฟ้าจะอยู่แสนไกล
แม้ทอ้งฟ้าจะสูงเพียงใด
แต่ไม่เคยห้าม ความรู้สึก
ที่คิดถึง จากดวงใจเล็กๆ ดวงนี้ได้เลย
..... เวลาล่วงเลย .....
แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคย ล่วงหล่นตามกาลเวลา
สิ่งนั้นก็คือความทรงจำ ..เป็นความทรงจำที่แสนดี
ที่ได้รับจากที่แห่งนี้..ที่-ที่มีความอบอุ่น จากใจหลายท่าน ณ. ที่นี้

มาพร่ามรำพึงรำพันอะไรเนื๊ยะ
..... น้อมคารวะทุกท่าน ที่เข้ามาอ่าน และตอบคะ .....





โดย : ปลายกระบี่
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 7 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 11 : 22 ]

บนลานฟ้าราตรีนี้อุ่นอ้อม
ไอรักล้อมรัดตรึงประหนึ่งฝัน
สัมผัสฟ้าโอบชิดสนิทจันทร์
คู่เคียงขวัญกระซิกสรวลรัญจวนใจ
อุ่นไอหมอกทอดสายโอบกายเคล้า
ลมโลมเร้าไล้จันทร์จนหวั่นไหว
พัดเมฆลอยคล้อยเคลื่อนเลื่อนเลยไป
เผยนวลใสรางชางกระจ่างตา
กายแนบกายกอดกล้ำดื่มด่ำรส
จันทร์ทรงกลดรอบพลางสว่างจ้า
เพลงครื้นครั่นสนั่นครางจากกลางฟ้า
สอดแทรกสร้อยแผ่วมาพร้อมสายลม
กระโชกแรงกระชั้นโถมเข้าโจมลึก
น้ำค้างดึกกลั่นเคล้าเข้าประสม
จากกลางฟ้าหยดกว้างลงพร่างพรม
จวบแสงส้มอุษาสางจะจางจันทร์ ..
น้อมคารวะ แม่นาง ..

โดย : จิวแป๊ะทง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 7 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 11 : 38 ]

...ข้าน้อยขอคาราวะ

โดย : คนธรรมดา
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 7 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 13 : 29 ]

ไม่มีสิ่งใดเที่ยงแท้...
แต่ขอเพียงจดจำสิ่งที่ดีงามของผู้คนที่ผ่านมา...
ฒ...วัยทอง

โดย : suramayrai
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 7 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 17 : 18 ]


เห็นกลอนท่านจิวแป๊ะทง...
ให้หวนคิดถึงท่าน "ลำน้ำน่าน" ซะงั้น
ตอนนี้ เขาจะทำงานหนักไปถึงไหน จะเป็นอย่างไร
จะมีความสุขหรือไม่.....
คิดถึงจัง รับทราบด้วยนะ ท่านลำน้ำน่าน

โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 8 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 13 : 8 ]

ส่วนผม กลับคิดถึงท่านมารบะหมี่
หรือ ท่านจะเป็น เฒ่าทารก ตัวจริง

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 8 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 13 : 24 ]

อา..
นับว่า โลกกลมแท้ .. ลำน้ำน่าน ผู้นี้เป็นสหายของ ข้าน้อยเอง ..
และ ข้าน้อยก็เป็นผู้หนึ่ง ที่ชื่อชม กวีของ ลำน้ำน่าน ยิ่ง ..
น้อม คารวะ ท่าน วาสิน ฯ และ แม่นาง อิสตรีมาร อย่าเผลอเรียกเป็น มารอิสตรีเชียว มิ เช่นนั้น มีเคือง ๆ ..!
ข้าน้อยชั่งเลอะเลือน โปรดอภัย ๆ ..

โดย : จิวแป๊ะทง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 8 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 15 : 44 ]



โดย : ปลายกระบี่
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 9 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 17 : 35 ]

ข้าน้อยขอคารวะผู้อาวุโสจิวแป๊ะทงและผู้อาวุโสอิสตรีมาร ข้าผู้น้อยเพิ่งมาใหม่ยังมิสู้รู้อะไรมากนัก โปรดชี้แนะแก่ข้าน้อยด้วย จะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง และขอชมเชยพร้อมกับนับถือในบทกวีที่ท่านผู้อาวุโสได้เรียงร้อยถ้อยคำขึ้น

โดย : เทพธิดาไฟ
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 9 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 21 : 19 ]

ข้าน้อยขอคารวะผู้อาวุโสจิวแป๊ะทงและผู้อาวุโสอิสตรีมาร ข้าผู้น้อยเพิ่งมาใหม่ยังมิสู้รู้อะไรมากนัก โปรดชี้แนะแก่ข้าน้อยด้วย จะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง และขอชมเชยพร้อมกับนับถือในบทกวีที่ท่านผู้อาวุโสได้เรียงร้อยถ้อยคำขึ้น

โดย : เทพธิดาไฟ
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 9 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 21 : 19 ]

คิดถึงก็คิดถามตามท่านว่า
ต้องรีบมาเพราะอ้างอิงนิ่งไม่ไหว
แรงคิดถึงสั่นสะท้านซ่านหัวใจ
คิดถึงใครคิดถึงจังดังวาจา
ปลายกระบี่ชี้...ขอบฟ้าที่แสนไกล
ท่านแซ่จิว...มอบอุ่นไอรักตรึงฝัน
ฒ...วัยทอง..บ่ายเสียแล้วคงแคล้วกัน
อิสตรีมาร....แปรเปลี่ยนใจให้ช้ำตรม
ท่านวาสิน ไทยแท้..เที่ยงแท้นัก
เป็นคนหลัก คนจริง ยิ่งนับถือ
คิดอย่างไร เห็นเหมาะสม สมคำลือ
ว่าท่านคือคนธรรมทำเที่ยงตรง
ด้วยรักและคิดถึงเสมอ



โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 9 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 23 : 56 ]

ไพเราะยิ่ง ท่ามารบะหมี่ นับถือๆ

โดย : เทพธิดาไฟ
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 10 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 19 : 47 ]

หมดแรง คะ ขอยิ้มอย่างเดียว


โดย : ปลายกระบี่
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 8 : 54 ]

บนลานฟ้าราตรีนี้อุ่นอ้อม
ไอรักล้อมรัดตรึงประหนึ่งฝัน
สัมผัสฟ้าโอบชิดสนิทจันทร์
คู่เคียงขวัญกระซิกสรวลรัญจวนใจ
อุ่นไอหมอกทอดสายโอบกายเคล้า
ลมโลมเร้าไล้จันทร์จนหวั่นไหว
พัดเมฆลอยคล้อยเคลื่อนเลื่อนเลยไป
เผยนวลใสรางชางกระจ่างตา
กายแนบกายกอดกล้ำดื่มด่ำรส
จันทร์ทรงกลดรอบพลางสว่างจ้า
เพลงครื้นครั่นสนั่นครางจากกลางฟ้า
สอดแทรกสร้อยแผ่วมาพร้อมสายลม
กระโชกแรงกระชั้นโถมเข้าโจมลึก
น้ำค้างดึกกลั่นเคล้าเข้าประสม
จากกลางฟ้าหยดกว้างลงพร่างพรม
จวบแสงส้มอุษาสางจะจางจันทร์ ..
อา .. แม่นางเทพธิดาไฟ ท่านก็กล่าวชมข้าน้อยเกิน ไปแล้ว แห่ะ ๆ
( ดึงชายเสื้อขึ้นมาคาบแล้วทำเหนียมอาย..!)..ยิ้มกรุ้มกริ่ม ..อืม ๆ น้อมคารวะ เช่นกัน ขอรับแม่นาง ฯ ..
น้อม คารวะ ท่าน มารบะหมี่ และ ท่าน ปลายกระบี่ ด้วยขอรับ ..
น้อมคารวะ ๆ

โดย : จิวแป๊ะทง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 13 : 45 ]


เรียน ท่านจิวแป๊ะทง
หากท่านเป็นสหายกับท่านลำน้ำน่าน
ฝากส่งสาส์นถึงท่านลำน้ำน่านด้วยว่า
ให้กึ๊ดนัก ร่ายกลอนมาแถวๆนี้บ้าง เด้อ
เรียนท่านมารบะหมี่
อิสตรีมารไม่เคยแปรเปลี่ยนใจ
ไม่ต้องช้ำตรมอกขม..นมมนไหม้..หรอกจ๊า
อิสตรีมาร...ร๊ากใครก็ร๊ากหมดใจ
ร๊ากทู๊กคนเลย จะสมัครไปเป็นทูตสวะไมตรีและ
เพื่อสันติภาพที่ยั่งยืน
sustainable peace ของอาจารย์สุทัสสา อ่อนค้อม ท่านอ่านแล้วยัง
ได้รับรางวัลระดับโลกเลยนะ น่าชื่นชมจริงๆ

ยกจอก...ท่านเทพธิดาไฟ ยินดีต้อนรับ

และต้อนรับทุกท่าน ด้วยร๊าก...

โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 7 : 55 ]


ยกจอกน้อมคารวะท่านอิสตรีมารผู้แสนใจดีและสวยไม่เป็นรองใคร

คารวะท่านจิวแป๊ะทง ข้านั้นหาได้ชมท่านมากเกินไปไม่ ท่านสมกับเป็นนักกวีเอกแห่งยุทธภพ ข้าล่ะนับถือท่านจริงๆ ข้าว่า เพียงท่านสร้างสรรค์อักษรจากปลายพู่กัน ท่านก็สามารถมีมิตรอันมหาศาลได้เป็นกองทัพ รึว่าจะเป็นศัตรูอันมหึมาได้ แต่ข้าประจักษ์แก่สายตาแล้วว่า ท่านสร้างสรรค์อักษรไปในทางมิตร ข้าจึงสามารถกล่าวได้ว่า จิวแป๊ะทง กวีเอกผู้ทรงคุณค่าแห่งยุทธภพ

โดย : เทพธิดาไฟ
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 13 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 18 : 46 ]

จิวแป๊ะทง
โอ้..คารวะท่านจิวแป๊ะทง
นับแต่มังกรหยกจบ
ท่านก็สาบสูญจากยุทธภพ
คิดมิถึงท่านมาท่องยุทธภพตรงนี้เอง
แล้วศิษย์พี่ท่านเฮ้งเต้งเอี้ยงเล่า?
เขาใช่มาด้วยหรือไม่?

โดย : วิญญาณพเนจร
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 28 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 12 : 59 ]


พวกท่านนี่เก่งกันจริงๆ
ต่อไปนี้ข้าจะไม่มายุ่งแล้วละ
ข้าคงเป็นแค่ดอกทานตะวันที่อยากจะตาม
พระอาทิตย์ที่พยายามทำสิ่งที่ยากเกินตัว
เหนื่อยก็ยังไปจนตัวเองจะเฉาตายแล้ว
กว่าจะรู้ว่าพระอาทิตย์ไปสู่ขอบฟ้าที่แสนไกลแล้ว
ดอกทานตะวันโง่เง่าถึงรู้แต่มันก็สายไปเสียแล้ว

icon32]










โดย : จอมยุทธหญิง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 29 ม.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 16 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com