Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ :

ทานสุดท้าย

ผู้เฒ่าแห่งท้องทะเลอันดามันบอกว่า ศพในทะเลจะอืดอยู่ในทะเลประมาณสองถึงสี่วัน จากนั้นก็จะจมหายไป
บางคนก็นิยาม คนหรือบุคคล ผู้กลืนกินซากศพ มีชีวิตอยู่ด้วยการกินสัตว์ เมื่อคนตาย กลายเป็นอาหารให้สัตว์น้ำ
ชาวเลแห่งเกาะพีพี รำพึงว่า มนุษย์รบกวนรังแกธรรมชาติมานาน กรณีคลื่นสึนามีก็ให้ธรรมชาติเรียกอาคืนไปบ้าง
มนุษย์กำเนิดจากน้ำ ถึงเวลาก็ต้องคืนสู่น้ำ กลืนหายไปกับสรรพสิ่งในโลกนี้
นี่คือ ธรรมะหรือกฎธรรมชาติ
ผมเคยสงสัย เหตุไฉน พระพุทธเจ้า จึงเรียงลำดับทุกข์ ให้โสกปริเทวะ ความโศก ความเศร้า ความคร่ำครวญ ไว้นำหน้าทุกข์ ความทุกข์กาย ความทุกข์ใจและอุปายาส ความคับแค้นใจ
เมื่อได้เรียนรู้ความทุกข์ ที่เกิดจากความพลัดพรากจากคนที่รักก็เริ่มเข้าใจ
ทุกข์ใดจะมีกำลังเท่าทุกข์เพราะพลัดพรากจากของที่รักไม่มี
พระพุทธเจ้าเคยตรัสสอนให้คนรู้ในเรื่องกฎแห่งไตรลักษณ์ อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา
ภิกษุทั้งหลาย รูปไม่เที่ยง สิ่งใดไม่เที่ยงสิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งใดเป็นทุกข์สิ่งนั้นเป็นอนัตตา สิ่งใดเป็นอนัตตาภิกษุพึงใช้สัมมาปัญญา ให้พิจารณาสิ่งนั้นว่า
เราไม่ได้เป็นนั่นเป็นนี่ นั่นไม่ใช่ตัวตนของเรา
นั่น ไม่ใช่ของเรา
ส่วนสำนวนของอาจารย์พุทธทาส ท่านใช้คำว่า ไม่มีตัวกู ไม่มีของกู ความยินดียินร้ายก็ไม่มี เมื่อเกิดอะไรขึ้น ความเศร้าโศกรำพันก็ไม่มี
มีหนังสือเล่มหนึ่งเขียนไว้ว่า ชีวิตนี้น้อยนักนิดเดียว รวดเร็วเหลือประมาณ เหมือนน้ำค้างบนยอดหญ้า เมื่อกระทบแสงอาทิตย์ เหมือนเมล็ดพืชบนปลายเหล็กแหลม คงตั้งอยู่ไม่ได้นานเท่าใด จึงควรทำชีวิตของเราให้มีค่าที่สุด และประเสริฐที่สุดเท่าที่จะทำได้
จึงสมกับที่เกิดมาเป็นมนุษย์
ใครที่คิดว่ายังมีเวลาอีกยาวนานเพื่อเสวยสุข ก็พึงเรียนรู้ความจริงจาก ๖ จังหวัดฝั่งอันดามันใต้ น่าจะได้คำเตือนว่า เวลาที่เหลืออีกให้ทำความดีไม่มีอีกมากนัก
ได้มามากแล้ว สุขสบายกันมาเกินพอแล้ว เวลานี้แหละเป็นเวลาของการให้ จะรอเวลาสุดท้าย อุทิศศพให้เป็นเหยื่อของปลาและเต่า มันอาจช้าไป


โดย : เณรขวาน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 4 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 12 : 44 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com