Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ :

เรื่องแท่งแก้วอาทีลัสของข้าพเจ้าเอง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ อาณาจักรเอโทรดซาร์ กษัตริย์เอทริดจ์และพระนางเมลิซ่าทรงปกครองบ้านเมืองอย่างสงบสุข ทรงมีโอรสธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่
เอนริเก้ เมเนว่าส์ ฟลอเรนซ์
อาณาจักรแห่งนี้มีเงินทองจับจ่ายใช้สอยอยู่เรื่อยๆเพราะมีพ่อค้าจากหลายๆแห่งมาแลกเปลี่ยนสินค้าทั้งผ้าขนสัตว์ ผ้าทุกแบบ ลูกแพร์ เนย ชีส ฯลฯสินค้าออกที่สำคัญของเมืองนี้ คือ ลูกพลัม ลูกพีช ไม้ก่อสร้าง ฯลฯ
เจ้าชายและเจ้าหญิงทรงเจริญวัยขึ้นเรื่อยๆ เจ้าชายเอนริเก้19 พรรษามีสุขภาพแข็งแรง ผมสีทอง องอาจ กล้าหาญ ทรงชำนาญการรบ เจ้าหญิงเมเนว่า17 พรรษา ผมสีน้ำตาล-แดง อ่อนน้อมแต่ไม่อ่อนแอ หน้าตาน่ารักพอสมควร เก่งด้านการปรุงยา(เจ้าหญิงแอบใช้พระราชทรัพย์ส่วนพระองค์สร้างห้องปรุงยาและเป็นกลไกแบบพิเศษกุญแจอยู่ในหนังสือที่ใหญ่ หนักและมีฝุ่นเขรอะของเจ้าหญิงเมเนว่าส์ เป็นกุญแจรูปเทพีอธีน่า ไม่มีใครรู้เรื่องนี้) เจ้าหญิงฟลอเรนซ์ 13 พรรษา ผมสีแดง สนุกสนาน หน้าตาหน้ารัก ชำนาญด้านดนตรีเล่นพิณเพราะมาก
อีก1อาทิตย์จะเป็นวันเกิดของกษัตริย์เอทริดจ์ ทรงเชิญกษัตริย์เมืองต่างๆมามากมายแต่มีเมืองใหญ่ๆและกษัตริย์อยู่5เมืองที่สำคัญมาก คือ เอจากัสแห่งจาซีกา ไลทาซัสแห่งลีคฟรอนท์(คนนี้มีน้องชายด้วยอายุ13พรรษาชื่อว่าลีทรัซ) แมทโดรอสแห่งแมกโซเดียน(คนนี้มีลูกสาวด้วยชื่อว่า มาการิตาร์) เนริด้าแห่งแนแทเรียน ราชินีฮอลลี่ เรนแห่ง
ฮาอามอท(นี้ก็มีน้องสาวชื่อ ฮอลลี่ เรส)
งานนี้จัดที่อุทยานซึ่งมีสระน้ำใหญ่มีสะพานที่สวยงาม ช่วงฤดูใบไม้ร่วงยิ่งสวย

เมื่อถึงวันงานเมืองทุกเมืองมาถึง ชาวเมืองเอโทรดซาร์ออกมาต้อนรับหญิงสาวหลายๆคนต่างมองเจ้าชายไลทาซัสพร้อมคำชมว่าช่างรูปงามและดูองอาจมาก เมื่อเข้ามาถึงพระราชวังก็แนะนำห้องหับ ที่ท่องเที่ยวในเมืองตามประเพณี เวลา2ทุ่มครึ่งงานวันเกิดได้เริ่มขึ้น เสียงเพลงเต้นรำบรรเลงขึ้นเจ้าชายเมืองต่างๆเริ่มโค้งเจ้าหญิงแต่ละเมืองมาเต้นรำด้วย เจ้าชายลีทรัซโค้งตัวเชิญเจ้าหญิงฟลอเรนซ์ไปเต้นรำด้วย เจ้าหญิงเมเนว่าส์ดีใจที่น้องสาวตัวเองได้เต้นรำเพราะพระองค์รักน้องคนนี้มากเมื่อน้องมีความสุขพระองค์ก็มีความสุข พลางก็หยิบหนังสือ “ยารักษาผู้ป่วย”ขึ้นมาอ่าน อ่านไปได้2-3หน้าเจ้าหญิงสะดุ้งเมื่อมีเสียงเรียกเมื่อเงยหน้าขึ้นมามองคือเจ้าชายไลทาซัสได้พูดว่า
“ขอข้าเต้นรำด้วยได้หรือไม่”
เจ้าหญิงตอบตกลงไปตามมารยาท แล้วก็เต้นรำกัน2เพลงขณะนั้น ไม่มีใครคาดคิด ธนูพิษแล่นฝ่าความมืดมาปักกลางหลังของกษัตริย์เอทริดจ์ทรงล้มลง พระนางเมลิซ่าถลันมารับร่างของพระสวามีไว้แล้วร้องไห้ เจ้าหญิงฟลอเรนซ์วิ่งเข้าไปหาแล้วร้องไห้ตาม เจ้าชายเอนริเก้ไปสั่งให้ทหารตามคนร้ายไปแล้วสั่งให้ตามหมอหลวงมา แล้วก็เข้าไปช่วยพระขนิษฐาทั้งสองกับพระมารดาพาพระบิดาเข้าไปรักษาอย่างรีบเร่งที่สุด งานเลี้ยงจบลง เหล่ากษัตริย์และราชินีเมืองต่างๆก็กังวลขึ้นเรื่อยๆ หลายชั่วโมงผ่านไป
พระนางเมลิซ่าและเจ้าหญิงฟลอเรนซ์ยังร้องไห้ไม่หยุด เจ้าหญิงเมเนว่าส์ได้แต่ปลอบทั้งๆที่ในใจยังอยากจะร้องไห้ออกมาให้หมดจนดวงตาไม่เหลือน้ำแต่ก็ทำไม่ได้ ได้แต่กลั้นน้ำตาไว้แล้วปลอบทั้งสองพระองค์ที่ร้องไห้ไม่หยุด เจ้าหญิงเมเนว่าส์กำมือแน่นหลายชั่วโมงผ่านไป......
หมอหลวงออกมาจากห้องรักษา คุกเข่าตอบพระนางเมลิซ่าว่า
“องกษัตริย์ทรงบาดเจ็บมาก พิษที่เคลือบธนูนี้ต้องใช้แท่งแก้วอาทีลัสในการรักษา”
“แท่งแก้วอาทีลัสรึ” ทั้ง4พระองค์อุทานพร้อมกัน
“ถูกต้องพะย่ะค่ะ”
“อยู่ที่ไหน” เจ้าชายเอนริเก้ถาม
“ที่ยอดเขาทัสฮาร่าพะย่ะค่ะ”
“ไม่นะ”เจ้าหญิงเมเนว่าส์รำพึง
“ทำไมหรือเพค่ะท่านพี่หญิง” เจ้าหญิงฟลอเรนซ์ถาม
“ก็เพราะ..แท่งแก้วแห่งอาทีลัสเป็นแค่ตำนาน
ไม่เคยมีใครเห็นของจริง”
“แต่เราจะต้องนำมันกลับมาให้ใด้”
“ท่านพี่ ข้าไม่อยากทำลายความหวังของท่าน
แต่คนที่จะไปถึงเขาทัสฮาร่าและเจอแท่งแก้วอาทีลัสและกับมาอย่างปลอดภัยมีเพียง5คนเท่านั้น”
“ใครล่ะ”
“พวกเขาคือคนที่มีมีสัญลักษณ์จากเทพเจ้า5องค์คือ อะพอลโล่
อเธน่า อะโฟรไดท์ เอรีสและเฮเฟสตัส อยู่ที่ร่างกาย”
“แล้วจะไปหาคนที่มีคุณสมบัติแบบนั้นได้ที่ไหนล่ะ”
"ปัญหาก็อยู่ที่นั้นแหละเพค่ะ"

"หาได้ยากไม่" เสียงอันแหบพร่าบอกว่าคนชราพูดดังขึ้นมา
"ยายเป็นใคร" เจ้าชายเอนริเก้ถาม
"ข้าเป็นใครไม่สำคัญ สำคัญที่ว่า พวกเจ้าต้องการให้ข้าช่วย" เสียงยายแก่ตอบมาแล้วพูดต่อว่า
"คนเหล่านั้นอยู่ในนี้ สัญลักษณ์นั้นจะอยู่ตรงข้อมือพอดี" เมื่อทุกคนฟังจบยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ จากนั้นยายแก่ก็พูดอีก
"ข้าจะดูเอง" นางเดินไปที่เจ้าหญิงฮอลลี่ เรสแล้วเปิดดูข้อมือของนาง
"นี่ยังไงล่ะ รูปสัญลักษณ์แห่งเทพีอะโฟรไดท์" เจ้าหญิงฮอลลี่ เรสดูมีท่าทางดีใจที่นางคือตัวแทนจากเทพีแห่งความงามและความรัก เทพีอะโฟรไดท์ แล้วนางก็เดินมาถึงเจ้าชายเอนริเก้มีสัญลักษณ์รูปศาสตราวุธของเทพเจ้าเอรีส จากนั้นยายแก่ก็ดูไปเรื่อยๆ จนครบ4คน คือ
รูปดวงอาทิตย์ เทพอะพอลโล่ จาก เจ้าชายไลทาซัส
รูปศาสตราวุธ เทพเอรีส " เจ้าชายเอนริเก้(ผู้รบเก่งมาก)
รูปฟองคลื่น เทพีอะโฟรได์ " เจ้าหญิงฮอลลี่เรส
รูปไฟ เทพเฮเฟสตัส " เจ้าชายลีทรัซ
ทุกๆคนคงสงสัยว่าแล้วสัญลักษณ์จากเทพีอเธน่าละ ยายแก่คนนั้นก็เดินมาถึงเจ้าหญิงเมเนว่าส์ ยายคนนั้นก็พูด
"ถึงองนี้แล้วข้าไม่พูดแล้วละ เจ้าคือตัวแทนจากเทพีอเธน่าเจ้ามีรูปสัญลักษณ์นี้ตังแต่เจ้าเกิด" เจ้าหญิงเมเนว่าส์จึงถาม
"ถ้าเช่นนั้น เจ้าต้องรู้ว่าข้าเกิดวันไหนเมื่อข้าเกิดมีอะไรเกิดขึ้น"
"หึหึ" นางหัวเราะ
" ท่านนะเกิดวันที่11 เดือนแห่งการเริ่มต้นปี เมื่อเจ้าเกิดหนังสอทุกเล่มในห้องสมุดพระราชวังก็สว่างไสว คือสัญลักษณ์ว่าเจ้าเป็นตัวแทนจากเทพีอเธน่าและเจ้าเกิดมาเพื่อแท่งแก้วอาทีลัส"
ถึงตอนนี้เจ้าหญิงเมเนว่าส์รู้แล้วว่ายายแก่คนนี้เป็นใคร นางปลื้มปิติจนน้ำตาไหลแล้วคุกเข่าลง พร้อมกล่าวว่า
"ข้าขอนอบน้อมแด่เทพีอเธน่า เทพีแห่งปัญญาผู้มาช่วยเหลือข้าในครั้งนี้" จากนั้นร่างยายแก่ก็เปลี่ยนเป็นเทพีอเธน่าลอยสู่เทือกเขาโอลิมปัส ท่ามกลางความตกตะลึงของคนทั้งอาณาจักร
"น้องพี่ เจ้าคือตัวแทนแห่งเทพีอเธน่า" เจ้าชายเอนริเก้พูดอย่างอัศจรรย์ใจ
"ท่านพี่หญิงท่านคือตัวแทนแห่งเทพีอเธน่า"เจ้าหญิงฟลอเรนซ์พูดอย่างอัศจรรย์ใจ
"แต่ข้าไม่แน่ใจว่า ข้าคือตัวแทนแห่งเทพอะพอลโล่" เจ้าไลทาซัสพูดขึ้น
"ท่านนะ ใช่อยู่แล้วไลทาซัสแห่งข้า" เจ้าหญิงฮอลลี่เรสพูด พูดไม่พูดเปล่าโอบไหล่เจ้าชายไลทาซัสด้วย เจ้าหญิงเมเนว่าส์มองแล้วยิ่งเศร้าหนักพระนางรู้แล้วพระนางหลงรักเจ้าชายไลทาซัสเต็มเปา!
"เอาล่ะ! เมื่อเราหาตัวแทนจากเทพเจ้าได้แล้วเราต้องทำอย่างไรต่อ น้องหญิง" คำถามจากเจ้าชายไลทาซัส เจ้าหญิงเมเนว่าส์ทรงตอบว่า
"เราก็พร้อมเดินทางแล้วเพค่ะ"
2วันต่อมากองสัมภาระเตรียมพร้อม ทั้งเสบียงและพระราชรถ ขณะนั้น ราชครูคนหนึ่งรีบวิ่งมาห้าม
"หยุดก่อนพะย่ะค่ะ!หยุดก่อนพะย่ะค่ะ!"
เจ้าชายเจ้าหญิงหยุดพระราชรถแล้วถาม
"มีอะไร ท่านราชครูผู้รับใช้ทวยเทพ"
"การไปครั้งนี้มีข้อห้าม3ประการพะย่ะค่ะ 1.ผู้ชายผู้หญิงต้องไม่อยู่ใกล้กัน 2.ต้องใช้ม้าในการเดินทาง และ3.คือข้อสำคัญที่สุด พวกท่านต้องไม่ดูหมิ่นผู้คนที่ท่านผ่านทุกคน"

โปรดติดตามตอนต่อไปทางห้องร้อยบุปผา



ถ้าดีหรือไม่ดีอย่างไรก็ติดตามติชมมา
หรือชอบรงไหนก็บอกมานะเจ้าคะ

โดย : จอมยุทธหญิง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 15 : 53 ]

แวะมาอ่านแว็บหนึ่งก่อน จะมาอ่านต่อทีหลังนะคะ

โดย : ทิกิ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 30 ]


ยอดเยี่ยมจริง ท่านจอมยุทธหญิง
สามารถสร้างอารมณ์ของเรื่องให้น่าติดตามอ่านได้
ชื่นชมท่านจริงๆ


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 12 : 55 ]

หือ ความบ้าคนนี่ไร้ขีดจำกัดเนาะ น่าสงสารจริง

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 14 : 23 ]

คนที่หนึ่ง สร้างฝัน คนที่สอง บริโภค ฝัน
คนที่สามให้กำลังใจ ผู้มีความฝัน คนสุดท้ายทำลายความฝัน

เทพอาถรรพ์ ท่านไม่มีฝันเลยหรืออย่างไร?
น่าสงสาร เทพอาถรรรพ์ ด้วยคนจริง



โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 15 : 5 ]


เมื่อไหร่จะออกเป็นรวมเล่มหรอฮับ?
ข้าน้อยจะซื้ออ่านทั้งเล่มเลย
สนุกดีฮับจะคอยติดตามตอนต่อไปนะฮับ
น้อมคารวะ

โดย : บุรุษปฐพี
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 12 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com