Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : ...

ดอกไม้เจ้าเอย

 ใยเจ้าแย้มบาน...




.......//...ดอกไม้เจ้าเอย ใยเจ้าแย้มบาน....//


******ดอกไม้เจ้าเอย เจ้าจะรู้บ้างใหม******

....ยามเจ้าแย้มบาน เพื่อให้โลกนี้สวยงาม.ส่งกลิ่นหอมหวล...
....ยามนั้น จะมีหมู่ภมรมาเชยชม..ดมดอม...
....ดูดดื่ม.น้ำหวานจากตัวเจ้า..

******ดอกไม้เจ้าเอย.. เจ้าจะรู้บ้างใหม******

....ยามหมู่ ..ภมรเชยชมจนสมใจแล้ว..จะทิ้งเจ้าไป..อย่างไม่ใยดี..
....เพือ่ไปเชยชม ดอกใหม่ จนอิ่มเอิมใจ........

******ดอกไม้เจ้าเอย ..เจ้าจะรู้บ้างใหม******

....ยามนั้นเจ้าจะไร้ค่า รอวันร่วงโรยรา ...
....แต่เหล่าหมู่ ภมร กลับยังคงโบยบิน ....
....ผกผิน..เชยชมดอกใหม่ ไปเรือ่ย..มิมีวันจบสิ้น...
....
******ดอกไม้เจ้าเอย เจ้าจะรู้บ้างใหม******

....หากเจ้า ยังคงเต่งตูมต่อไป...มิแย้มบาน...
....เหล่าหมู่ภมร จะเชยชม เจ้าได้อย่างไร....อยากรู้จัง...!


...โอ้ตัวข้าบางที..มิอยากเป็น..เช่นดอกไม้บาน..





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 21 : 13 ]

มาเยี่ยมเยียนดอกไม้ตูม
ผู้ยังมิอยากจะบาน

ขอคารวะ

โดย : tiki
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 21 : 29 ]

.......//...มนุษย์เจ้าเอย ใยเจ้าขี้สงสัยจัง....//


******มนุษย์เจ้าเอย เจ้าจะรู้บ้างใหม******

....ยามที่ข้าแย้มบาน เพื่อให้โลกนี้สวยงาม.ส่งกลิ่นหอมหวน...
....ยามนั้น ข้าต้องการล่อหมู่ภมรหน้าโง่มาเชยชม..ดมดอม...
....ดูดดื่ม.น้ำหวานจากตัวข้า..นำเกสรตัวผู้จากดอกอื่นมาให้ข้า

******มนุษย์เจ้าเอย.. เจ้าจะรู้บ้างใหม******

....ยามหมู่ ..ภมรเชยชมจนสมใจแล้ว..มันจะไปก็ไป..ใยข้าต้องใยดีกับมัน..
....เมื่อมันนำเกสรตัวผู้จากดอกข้า.....ไปสู่ ดอกใหม่ จนอิ่มเอิมใจ........

******มนุษย์เจ้าเอย ..เจ้าจะรู้บ้างใหม******

....ตัวข้าฤๅจะไร้ค่า แม้ว่าถึงวันกลีบใบร่วงโรยรา ...และข้ากลับกำเนิดชีวิตใหม่
....แต่เหล่าหมู่ ภมร สิยังคงต้องโบยบิน ....
....ทั้งหากิน..ทั้งเป็นแม่สื่อสู่ดอกใหม่ ไปเรือ่ย..มิมีวันจบสิ้น...
....
******มนุษย์เจ้าเอย เจ้าจะรู้บ้างใหม******

....หากข้า ยังคงเต่งตูมต่อไป...มิแย้มบาน...
....แม้เหล่าหมู่ภมร จะเชยชมข้าไม่ได้...ก็จริง.....
....แล้วข้าจะเป็นดอกไม้ไปใย.....อยากรู้จัง...!


...โอ้ตัวข้าบางที..มิอยากเป็น..เช่นดอกไม้บาน..

....โอ..อิ่มอุ่นเจ้าเอย..เจ้าจะเอาอย่างไรกันแน่...
....เจ้ามาแย่งเป็นดอกไม้บาน....แล้วข้าจะเป็นอะไรเล่า

ขออภัย ขออภัย
ที่ข้านึกครึ้มขึ้นมา ย่ำสวนดอกไม้ท่านยับเยิน
มิทันระวังเพราะมัวแต่ชื่นชมดอกไม้ที่กำลังบานอยู่ในใจ มารเหล้าขาว


โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 21 : 46 ]

คาราวะท่านอิ่มอุ่น

หากท่านมิปราถนาเป็นดอกไม้..หากแต่ข้ายังปราถนาเป็นหมู่ภมร
เฝ้าเชยชมดอกไม้ดอกนั้นที ดอกนี้ที..คงสุขนัก
แต่คงไม่ได้แล้วตอนนี้..มีหญิงที่รักอยู่ข้างกาย เฮ้ย..
แต่ข้าน้อยยังเหลืออีกข้างหนึ่งนะท่าน 5555555

คาราวะท่านอิ่มอุ่นด้วยจริงใจ


โดย : มารเหล้าขาว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 21 : 48 ]

กุหลาบ เจ้าเอย ใย เจ้า ต้องมีหนาม...

แล้วใย หนามคมของเจ้า จึงป้องกันหมู่ภมร มิได้
เจ้าจะมีหนามไว้ป้องกันสิ่งใดเล่า
แล้วใยกุหลาบเจ้า ต้องเบ่งบาน ใยเจ้ามิตูมและหุบตลอกกาลเล่า

องใจ... ธรรมชาติ ใย..สร้างกุหลาบมาให้เสียเปรียบ เหล่าภมร...ดั่งเช่น สร้างหญิงมา..ให้เสียเปรียบชาย.


โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 21 : 58 ]

ภมรไม่เคยทำร้ายมาลี
มนุษย์นั่นแหละตัวดีร้ายนัก

สวัสดีท่านอิ่มอุ่น
เล่าฮิวมีของมาขอขมา ที่บังอาจมาป่วนกระทู้ท่านอีกแล้ว

http://www.lannaworld.com/cgi/lannaboard/reply_topic.php?id=3979

โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 3 ]


...//คาระวะ...ท่านมิกิ ....//

...ขอรับการเยี่ยมเยือนด้วยความยินดียิ่ง...ค่ะ

.....ดอกไม้ตูม ดอกไม้บาน.....
.....คงสวย สะคราญเท่าเท่ากัน.....
.....ดอกไม้สวยบอบบางนั้น.....
.....เพียงรอวันร่วงโรยรา.....





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 7 ]




//...น้อมคาระวะ ท่านผู้เฒ่าโล้ว...//

......ยินดียิ่ง..เจ้าค่ะ ...หาใช่เป็นการย่ำสวนดอกไม้ไม่...
......เป็นข้อคิดที่น่าสนใจต่างหาก..ค่ะ...
......อืมม....

**ดอกไม้เจ้าเอย จงบอกเหล่าภมรไป**

........ดอกไม้ มีหลากหลาย....
........เหล่าภมร มีมากมาย....
........ใยภมรผกผินบินวุ่นวาย...
........มิหยุดยั้งเพียงดอกเดียว....

**ดอกไม้เจ้าเอย จงบอกเหล่าภมรไป*

........เป็นไปได้ใหม..ดอกไม้แต่ละดอก ..
........มีภมรเพียงหนึ่งเดียว..
........หยุดเพียงดอกเดียวเท่านั้น
........จวบจนวัน เจ้าดอกไม้ร่วงโรยรา....
........คือวัน ที่ลาจากกัน...


***********************....*************************

....โอ..อิ่มอุ่นเจ้าเอย..เจ้าจะเอาอย่างไรกันแน่...
....เจ้ามาแย่งเป็นดอกไม้บาน....แล้วข้าจะเป็นอะไรเล่า


//
.....ข้าน้อยอิ่มอุ่น...มิได้แย่งเป็นดอกไม้บาน...นะเจ้าค่ะ...

.....เพียงแต่...บางครั้งมิอยากเป็นเช่นดอกไม้บาน..ก็เท่าน่ะค่ะ.....อืมม บางที...นะคะ

....ตรงที่ว่า .."..แล้วข้าจะเป็นอะไรเล่า.."...ข้าน้อยก็มิสามารถตอบแทนได้เจ้าค่ะ...น้อมขออภัยท่าน...

//..ยินดียิ่งที่ท่านผู้เฒ่าแวะมา..เยี่ยมเยือน...//





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 33 ]



ดอกไม้เจ้าเอย
ช่างละไมอ่อนหวาน
ลุงผีเสื้อยังสะท้าน
น้าแมงปอยังสะเทือน

ดอกไม้เจ้าเอย
ช่างสดใสไร้คนเหมือน
ทุกถิ่นที่เจ้าเยือน
จะแย้มยิ้มอุ่นอิ่มใจ

ดอกไม้ที่พราวผลิ
ดวงอาทิตย์ยังอ่อนไหว
ร่างเจ้าที่โน้มไป
เสน่ห์เจ้าดอกไม้



โดย : อุ้ม
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 36 ]




//..คาระวะท่านมารเหล้าขาว..เจ้าค่ะ..//

.....ขอแสดงความยินดีกับดอกไม้ที่กำลังเบ่นบาน ในใจท่านนะเจ้าคะ....
.....
......ดอกไม้ในใจที่เบ่งบาน........

......หัวใจที่หวานหวานปนซึ้ง......

......ขอให้ท่านมีดวงใจเพียงหนึ่ง..

......มอบให้นวลนางนั้นคนเดียว...


.............อย่าได้เป็นเช่นเหล่าภมร....

.............ดอมดมเกสร ดอกนั้นดอกนี้....

.............ดอกไม้ดอกแรกคงช้ำดวงฤดี.........

.............ในวันที่ภมรนั้นแบ่งปันใจ......


****..ขนาดมีหญิงรัก อยู่ข้างกาย.ยังมิวายออกอาการนะท่านนะ..****

****...อยากให้นวลนางนั้นมาอ่านจัง.... ..***






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 55 ]



.//...น้อมคาระวะท่านผู้เฒ่า โล้ว อีกครา เจ้าค่ะ...//

........เหล่าภมรนั้นเปรียบเช่นชาย..มิใช่หรือ...
........อันหญิงนั้นก็เปรียบเป็นเช่นดั่งมาลี..........

........ยามใดที่ชายได้เชยชมหญิงแล้วทอดทิ้งไป..
........ก็เปรียบคล้ายเหล่าภมรที่เชยชมดอกไม้แล้วบินจากไป...
........เพือ่เชยชมดอกใหม่..มิต่างกันเลย....

.....///....ใยท่านผู้เฒ่าต้อง...ว่าป่วน...ใยต้องว่าขอขมา...ข้าน้อยมิกล้า...มิกล้า..//

........มีแต่จะกล่าวขอบคุณท่านที่ให้เว็บนี้มาฝากกัน

........ขอบคุณมากค่ะ...





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 23 : 13 ]



.//...น้อมคาระวะท่านผู้เฒ่า โล้ว อีกครา เจ้าค่ะ...//

........เหล่าภมรนั้นเปรียบเช่นชาย..มิใช่หรือ...
........อันหญิงนั้นก็เปรียบเป็นเช่นดั่งมาลี..........

........ยามใดที่ชายได้เชยชมหญิงแล้วทอดทิ้งไป..
........ก็เปรียบคล้ายเหล่าภมรที่เชยชมดอกไม้แล้วบินจากไป...
........เพือ่เชยชมดอกใหม่..มิต่างกันเลย....

.....///....ใยท่านผู้เฒ่าต้อง...ว่าป่วน...ใยต้องว่าขอขมา...ข้าน้อยมิกล้า...มิกล้า..//

........มีแต่จะกล่าวขอบคุณท่านที่ให้เว็บนี้มาฝากกัน

........ขอบคุณมากค่ะ...





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 23 : 14 ]




..//..คาระวะ ท่านน้องอุ้ม...เจ้าค่ะ... ..//

.....ดีใจค่ะ...ที่เข้ามา...พร้อมบทกลอนที่สวยงาม...ชอบมากค่ะ...

...ขออนุญาต...ล่วงเกินต่อเติมให้นะคะ...

ดอกไม้ที่พราวผลิ
ดวงอาทิตย์ยังอ่อนไหว
ร่างเจ้าที่โน้มไป
เสน่ห์เจ้าดอกไม้งาม......


.....ขอมอบรอยยิ้มอบอุ่นให้นะคะ......





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 23 : 18 ]

ภมรของเล่าฮิวย่อมหมายถึงภมร
ภมรแท้ย่อมไม่ทำร้ายมาลี
ก็มุษย์ตัวดี นั่นแหละ นั่นแหละ

เมื่อท่านนำภมรของเล่าฮิวไปเปรียบเป็นมนุษย์ผู้ชายเสีย
ไม่ร้ายก็คงไม่ได้แล้ว

เนื่องเพราะจอมยุทธที่นี้
ส่วนใหญ่ล้วนเป็นจอมยุทธกวี มีฉันทลักษณ์เป็นอาวุธ
เล่าฮิวทั้งไม่เจนจัดกลอนกานต์ ทั้งไม่สันทัดเชิงโคลง
ทำได้แค่อาศัยแกะเกาะ เลาะตะเข็บกวีของพวกท่าน
เป็นปากเป็นเสียงแทนดอกไม้บานเท่านั้นหรอก

อาศัยความใจกว้างของท่านอิ่มอุ่นหรอก ที่ไม่ถือสาคนเฒ่า
หากเป็นกวีท่านอื่น เล่าฮิวอาจโดนรังสีอำมหิต
หรือลมปราณบังคับกระบี่บิน สาหัสไปแล้วก็ได้

ดูไปดูไป เล่าฮิวยิ่งมายิ่งแปลกแยกแล้ว

เพราะเคยอกหัก จึงรู้ว่ารักนั้นควรค่าแก่การทนุถนอม


โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 0 : 0 ]

พอดีผ่านมา เลยแวะมาคารวะท่านอิ่มอุ่น


หมู่ภมรร่อนคลึงเคล้าเร้าบุปผา
โบกโผบินมาแหวกแทรกเกษร
ลงกลิ้งเกลือกเยือกเย็นเข้าเฟ้นฟอน
ละอองอ่อนกระจายไปไกลริบตา

โดย : จอมยุทธ์คอมฯ เทคโนบางมด
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 0 : 5 ]



ดอกไม้หากแต่ตูมมิแปล่งบานใยจะได้เผยโแมความงามวิจิตร
ดอกไม้หากแต่ตูมมิแปล่งบานใยจะส่งกลิ่นหอมดังคำล่ำลือ
ดอกไม้หากแต่ตูมมิแปล่งบานใยจะมีผู้ได้เชยชมอันแท้
หมู่ภมรหากแต่เชยชมบ่ริมรสใยจะได้ความงามที่แท้จริง
หมู่ภมรหากแต่เชยชมบ่ผสมชึ่งเกศรใยจะมีดอกไม้ต่อไปเล่า
หมู่ภมรหากแต่เชยชมบ่รู้ค่าใยเจ้าจะมาเพื่อเสพแต่อย่างเดียว
ต่างก็มีหน้าที่มีบทบาทของตัวเองในภาวะ จงภูมิใจที่ได้ทำหน้าที่ของตนอย่างเหมาะสม


โดย : มังกรเดียวดาย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 8 : 0 ]

ข้าน้อยขอคาราวะท่านอิ่มอุ่น

.....หมู่ดอกไม้เอนตามลมใบหญ้าไหว.....
.....แล้วไฉนจึงต้องย่ำต้องยีขนาดนี้.....
.....ดอกไม้น้อยเจ็บช้ำแล้วคนดี.....
.....ปล่อยฉันทีมันเจ็บมากเกินพอ.....
เหมือนดั่งที่ผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบผู้ชายเสมอไป

นินจาน้อยในวายุ ขอคาราวะ

โดย : minininja
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 9 : 17 ]

สบายดีก๊ะ แวะมาแอ่ว

ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้

โดย : บ่าหน๋านแก้ว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 12 : 9 ]

อย่าเศร้าไปใยแม่นาง อิ่มอุ่น...
ยังไงยังมี...จอกขาว...คอยตอบกระทู้ท่านอยู่ห่างๆๆๆ(ไม่มีเวลา)..


โดย : จอกขาว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 21 : 26 ]



//..คาระวะท่านผู้เฒ่าโล้ว..เจ้าค่ะ..//

" อาศัยความใจกว้างของท่านอิ่มอุ่นหรอก ที่ไม่ถือสาคนเฒ่า
หากเป็นกวีท่านอื่น เล่าฮิวอาจโดนรังสีอำมหิต
หรือลมปราณบังคับกระบี่บิน สาหัสไปแล้วก็ได้ "
//
.. ข้าน้อยน่ะ คิดได้ไม่ลึกซึ้งเท่า...
.. เหล่าผู้เยี่ยมยุทธ ทั้งหลาย ในที่แห่งนี้หรอกค่ะ...
.. วิทยายุทธ ไม่แกร่งกล้าพอ...
...และไม่ได้ มีรังสีอำมหิตอะไร พอที่จะไปทำร้ายใครได้ค่ะ.
...สิ่งที่มี มีเพียง รังสีแห่งน้ำใจ ไมตรี...
...และ ดวงใจ ที่ อุ่นอิ่ม อิ่มอุ่น เท่านั้น
...ที่ขอมอบให้ทุกคนเลยค่ะ....

//...ให้สงสัย ที่ว่า อกหักเนี่ย หมายถึงใคร.. เจ้าคะ...
.......เอ หรือว่าหมายถึง ข้าน้อย ...ให้สงสัยนัก.....//





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 3 ]



.//..คาระวะ ท่านจอมยุทธคอมฯ เทคโนบางมด..เจ้าค่ะ..

......ยินดียิ่งที่แวะมาร่วม แต่งกลอนค่ะ....
......บทกลอนท่าน มองเห็นภาพได้ชัดเจนเลยนะคะ...
......
......เหล่าภมรกำลัง เคล้าคลึงเกสร มวลบุปผา.....
......
......พออิ่มเอมอุรา ก็พากัน บินถลาร่อนจากไป.....





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 9 ]



//...คาระวะ ท่านมังกรเดียวดายค่ะ....//

....ดอกไม้ตูม แม้นไม่ผลิบาน ..
....หากความงามยังคงเฉิดฉาย....

....ดอกไม้ตูมยังอยากจะบาน....
....ส่งกลิ่นชื่นบานยวนเย้าอารมณ์...
....เกรงหมู่ภมรเฟ้นฟอนสุขสม...
....อิ่มเอมภิรมย์สมใจแล้วลา.....





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 20 ]



//...คาระวะ ท่านนินจาน้อยในวายุ...ค่ะ..//

.......ไม่รู้เป็นไร ชอบชื่อท่านจัง...
........มินินินจา.&...นินจาน้อยในวายุ...

........เข้าใจตั้งนะคะ....น่ารักดี....

........ความคิดตรงกัน เลยค่ะ...
.........เดาว่าท่านคงจะเป็นหญิง.
..........จากสำนวนกลอนที่ใช้..น่ะค่ะ
...........น่าจะเดาถูกนะคะ....

....//...ยินดีที่แวะเข้ามา...ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ...//





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 22 : 25 ]


..//...คาระวะ..ท่านบ่หน๋านแก้ว...เจ้าค่ะ..//
.........ยินดีต้อนรับค่ะ เชิญแอ๋วได้ตามสบายเลยค่ะ..



//...คาระวะ..ท่านจอกขาว..อีกท่านเจ้าค่ะ...//

......อิ่มอุ่นมิได้เศร้า หรือโศกเสียใจ....
......เพียงแต่ข้องใจสงสัยสงกา.....
......ใยธรรมชาติลำเอียงหนักหนา.....
......สร้างดอกไม้มาเสียเปรียบภุมรี....

...........ครวญคิดครุ่นเปรียบเช่นดั่งชาย....
...........สุขสมอารมณ์หมายเร้นกายผละหนี....
...........เสียเปรียบหนักหนาชื่อว่าสตรี....
...........แปดเปื้อนราคีมีรอยมลทิน...

......///....

"...ยังไงยังมี...จอกขาว...คอยตอบกระทู้ท่านอยู่ห่างๆๆๆ(ไม่มีเวลา).."

.....ข้องใจ สงสัยเจ้าค่ะ อ่านแล้วอ่านอีก.....
.....คอยตอบกระทู้อยู่ห่างๆ เนี่ย...
.....ตอบอยู่ในใจหรือเจ้าคะ...
.....เพระข้าน้อย ก้อเพิ่งเจอท่าน นี่นาคะ...เอ๋..เอ๋...งง..ค่ะ...
.....ว่าตอบห่างๆ...ตอบตรงใหน จะได้ตามหาอ่าน น่ะค่ะ...

.....แต่ก็ดีใจค่ะ..ที่เข้ามา
.....ด้วยความยินดียิ่งเลย...






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 23 : 1 ]



มฤตยูฉุดคร่าคนผู้มัวเก็บดอกไม้
มีใจเกี่ยวข้องอยู่ในดอกไม้
เหมือนห้วงน้ำใหญ่หลากมา
พัดพาเอาชาวบ้านผู้หลับไหลไป


โดย : คนแรมทาง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 15 : 29 ]



ดอกไม้ มีกลิ่นหอม รื่นรมย์ใจ
เกิดบนสิ่งปฏิกูล
ที่เขาทิ้งไว้ใกล้ทางใหญ่

โดย : คนแรมทาง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 15 : 33 ]

ดอกไม้ราตรี ที่ไม่อยากบาน เพราะใจหาญ อยากเป็นดอกฟ้าในมือเธอ

โดย : นางมารน้อย
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 8 ]

...เมื่อดอกไม้สยายกลีบ หมู่ภมรจะชื่นชม
เมื่อดอกไม้ร่วงหล่นฟ้าจะเหงา
เมื่อเราเดียวดาย ปบพีนเพื่อนเรา
เมื่อเราเป็นเถ้า จะกลับไปรวมเป็นปฐพี

โดย : คนเถื่อน
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 21 : 7 ]

ขอแก้ไข

เมื่อเราเดียวดาย ปฐพีเป็นเพื่อนเรา

โดย : คนเถื่อน
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 21 : 10 ]


//
...คาระวะ...ท่านคนแรมทาง..เจ้าค่ะ..

....กลอนของท่านความหมายลึกมากเลยนะคะ..

....ต้องอ่านหลายรอบถึงจับเนื้อในความหมายได้..

....นับถืออย่างยิ่งเลยค่ะ...


//...คาระวะ ท่านนางมารน้อยเจ้าค่ะ...//

......ดอกไม้แม้นเป็นดอกฟ้าในมือเธอ...
......หากเธอเปลี่ยนแปรดอกฟ้านี้ คงหมดความหมาย.เสียกระมัง

.




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 24 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 57 ]




..//..คาระวะ ท่านคนเถื่อน...ค่ะ


....ดอกไม้นับเพียงวันร่วงโรยรา...

....ดอกไม้มีค่าเพียงเช่นทางผ่าน...

....ดอกไม้ร่วงสู่ดินไปตามกาล....

....ดอกไม้โรยรานรวมปฐพี....

..




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 24 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 18 : 7 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com