Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ :

บอกเธอหรือยังนะ

(รักเธอจ้ะ)ตอน4


บอกเธอหรือยังนะ(รักเธอจ้ะ)ตอน4
อาหารเช้าที่เธอทำให้ความรู้สึกอีกแบบ
เช้าวันต่อมา พอฉันตื่นก็เดินสะลึมสะลือออกจากห้องลงมาชั้นล่าง และสะลึมสะลือมานั่งที่โต๊ะกินข้าว รอให้แม่เอาอาหารเช้าที่เหมือนทุกวันมาตั้งไว้ตรงหน้า

อาหารเช้าทุกวันของฉันคือไข่ดาว 2 ฟอง กับซีเรียลใส่นม 1 ชาม ฉันกินแบบนี้มาได้ 4 ปีแล้ว ตั้งแต่เริ่มสัมผัสกับชีวิตมุ่งเรียนเมื่ออยู่มัธยมสองจนถึงทุกวันนี้ และไม่มีวันไหนที่จะเปลี่ยนไปกินอย่างอื่น

พอนั่งได้ไม่ถึง 5 นาที ก็นึกได้ว่าแม่ไม่อยู่บ้าน หรือจะพูดว่าฉันต้องใช้ชีวิตแบบพึ่งพาตัวเอง คงไม่ผิด ชีวิตแบบนี้ต้องมีอีกตั้งสิบวัน แต่ที่แปลกคือ แม่ไม่อยู่บ้าน แล้วทำไมมีเสียงดังจากในครัวล่ะ

หรือจะเป็นเจ้าน้องตัวแสบ ไม่! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ก็เหตุการณ์ไฟไหม้ผมตอนเด็กๆไม่ได้มีฉันคนเดียวที่เป็นผู้เคราะห์ร้ายนี่ ฉันทำคิ้วน้องชายไหม้ด้วย เขาก็เหมือนกัน คือไม่เข้าใกล้ที่ที่เคยทำให้เสียขวัญง่ายๆแน่นอน

งั้นใครอยู่ในครัวล่ะ ขโมยเหรอ

ฉันลุกขึ้นแล้วค่อยๆย่องไปทางครัว เพราะฉันกลัวถ้าเป็นขโมยจริงๆเดี๋ยวจะได้ยินเสียงและรู้ว่าฉันอยู่บ้าน

แต่คนที่เห็นไม่ใช่ขโมย แต่จะเรียกว่าขโมยก็ได้ เพราะเป็นขโมยที่ให้เงินฉันเมื่อคืน…

“นี่! นายกำลังทำอะไรน่ะ” ฉันยืนถามที่หน้าประตูห้องครัว

เขาหันมามองฉันแวบหนึ่ง แล้วหันกลับไปทำธุระของเขาต่อ เขากำลังทำอะไรอยู่นะ

เขากำลังทอดไข่ เครื่องปั่นน้ำผลไม้ที่อยู่ข้างๆก็กำลังปั่นอะไรสักอย่างที่เป็นสีเข้มๆ สงสัยเป็นนมปั่นกับมะละกอมั้ง

“นี่! นายเป็นใบ้หรือไง” ฉันถามอย่างทนไม่ได้ เขาช่างไม่มีมารยาทเอาเสียเลย คนเขาถามกลับไม่รู้จักตอบสักคำ!

“แล้วคุณตาบอดเหรอ ผมกำลังทำอาหารเช้าอยู่นี่ไง!” น้ำเสียงเขาดุกว่าฉันอีก

“นายทำอาหารเช้าเป็นด้วยเหรอ” ฉันประหลาดใจจนขากรรไกรค้างสงสัยว่าฉันฟังผิดไปหรือป่าว

เขาไม่ใส่ใจฉันเหมือนเดิม ฉันเห็นเขาหยิบซีเรียลเทใส่ชามแล้วรินนมตามลงไป จากนั้นก็หันกลับไปใช้ตะหลิวช้อนไข่ขึ้นจากกระทะ วางใส่จานอย่างมืออาชีพ…

ลูกตาฉันเกือบถลนออกมานอกเบ้า ไม่อยากจะเชื่อว่านั้นเป็นไข่ที่ผู้ชายทอด

ไข่ดาวทั้งสองฟองเหมือนพระอาทิตย์เปี๊ยบ ไม่มีร่องรอยไหม้เลยสักนิด ฉันเพิ่งรู้วันนี้ว่าไข่ดาวที่แม่ทอดยังสวยไม่ได้ครึ่งหนึ่งของไข่ที่เขาทอด

เขาเดินถือจานไข่ดาวกับชามซีเรียลออกจากครัว เดินผ่านฉันไปแถมยังชำเลืองมองอีก สายตาฉันเคลื่อนไปตามการเคลื่อนไหวของเขา ขาฉันก็เดินตามเขาออกมาจากครัว

เขาวางไข่ดาวกับซีเรียลไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็ดึงกระดาษจากกระเป๋ามาว่างไว้ข้างๆ

เขาชำเลืองมองฉันอีกที แล้วเดินเฉียดตัวฉันเขาไปล้างกระทะในครัว

หลังจากเก็บกวาดโต๊ะทำกับข้าวเรียบร้อยแล้ว เขาก็หยิบแก้วออกมาหนึ่งใบ ปิดเครื่องปั่นน้ำผลไม้ และรินน้ำผลไม้ใส่แก้ว

แก้วใบนั้นต้องเป็นของเขาเองแน่ๆ เพราะฉันไม่เคยเห็นเลย

เหมือนที่ฉันไม่เคยเห็นตู้รองเท้าใหม่ที่วางอยู่ข้างประตูบ้านนั่นแหละ

“กินตามสบายนะ ผมจะไปทำงานแล้ว!” เขาดื่มน้ำผลไม้พลางพูดกับฉัน จากนั้นก็เดินไปหยิบเป้บนโซฟาห้องรับแขก สวมเสื้อกั๊กชุกฟอร์มปั๊มน้ำมัน และเดินไปทางประตูบ้าน

“นะ-นะ-นี่อาหารเช้าของฉันเหรอ” ฉันงงไปหมดแล้ว เหมือนเห็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างไรอย่างนั้น จู่ๆก็รุ้สึกว่าทุกอย่างดูแปลกหูแปลกตาไปหมดที่นี่เหมือนไม่ใช่บ้านของฉันเลย

เขาไม่ตอบฉันเหมือนเดิม พอสวมรองเท้าเสร็จก็ออกจากบ้านไป

ฉันใช้แรง ออกแรง เสียแรง และหมดแรงกับการดึงสติตัวเองให้กลับมา แล้วเดินไปหยิบกระดาษที่เขาวางไว้บนโต๊ะกินข้าว พออ่านสิ่งที่เขียนอยู่ในกระดาษทั้งหมด ฉันเพิ่งรู้ว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น กระดาษแผ่นนั้นมีข้อความว่า

ฮั่นชง
ป้าอยากรบกวนเธอสักเรื่อง คือช่วงสิบเอ็ดวันที่ป้าออกไปทำธุระนอกบ้าน ป้าอยากให้เธอช่วยดูแลลูกทั้งสองคนของป้าให้หน่อย เจียเหว่ยเพิ่งเรียนอยู่ชั้นมัธยมหนึ่ง เขาอาจดื้อไปบ้าง แต่ก็เป็นเด็กดีเชื่อฟังผู้ใหญ่ ไม่ค่อยก่อความเดือดร้อนให้กับคนอื่นนัก ส่วนซินฮุ่ยจะเงียบกว่าเจียเหว่ย แต่อารมณ์เสียง่าย เรื่องนี้ป้าขอให้เธออย่าถือสาเขาเลย ป้าคิดว่าเงินที่ทิ้งให้สองคนน่าจะพอสำหรับค่าใช้จ่ายสิบเอ็ดวันนะ แต่เพื่อไม่ให้เขาใช้เงินสุรุยสุร่าย เงินห้าพันบาทนี้เธอช่วยเก็บไว้หน่อย ถือว่าช่วยพวกเขาเก็บเงินล่ะกัน เผื่อมีเรื่องจำเป็นต้องใช้จะได้ไม่วุ่นวายที่หลัง
เจียเหว่ยดีกว่าซินฮุ่ยที่เขาหาอะไรกินเองได้ แต่เขาค่อนข้างซุกซน ชอบวิ่งไปโน่นไปนี่ อย่าให้เขาไปไกลๆนักก็พอ สำหรับซินฮุ่นตั้งแต่เด็กร่างกายอ่อนแอมาตลอด ป้ารบกวนให้เธอทำอาหารเช้าให้เขาหน่อยนะ ขอเป็นไข่ดาวสองฟองกับซีเรียลใสนมอุ่นๆ ตอนกลางวันเขาหากินที่โรงเรียนได้ ส่วนตอนเย็นช่วยดูหน่อยล่ะกัน อย่าให้อดข้าวก็พอ
ป้ารู้ดีว่ากลางคืนเธอต้องไปโรงเรียน ตอนเช้าต้องไปทำงาน คงเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ดังนั้นเรื่องที่เธอช่วยป้าตลอดสิบเอ็ดวัน ป้าจะไม่เก็บค่าเช่าห้องเป็นการตอบแทนน้ำใจ หวังว่าเรื่องนี้เธอคงช่วยเหลือป้าได้นะ


ป้าบุญธรรม

ป้าบุญธรรม นี่มันเรื่องอะไรกัน แม่ฉันเป็นป้าบุญธรรมเขาอย่างนั้นเหรอ แล้วป้าบุญธรรมคืออะไรล่ะ

เคยได้ยินแต่พี่ชายบุญธรรม พี่สาวบุญธรรม พ่อบุญธรรม แม่บุญธรรม ไม่เคยได้ยินคำว่าป้าบุญธรรมมาก่อนเลย!

ดี! ไหนๆแม่ก็แฉเรื่องฉันจนหมดแล้ว ไว้แม่กลับมาเมื่อไหร่ฉันจะถามให้ละเอียดยิบเลย

ฉันมองอาหารเช้าบนโต๊ะ จู่ๆก็รู้สึกทั้งแปลกและคุ้นเคย ที่คุ้นเคยก็คือนี่เป็นอาหารเช้าที่ฉันกินมาตลอด 4 ปี และที่แปลกก็คือไม่ใช่อาหารเช้าที่แม่ทำ

ฉันหยิบตะเกียบ เหยาะซีอิ๊วลงบนไข่ดาวเหมือนที่ทำเป็นประจำ แล้วค่อยกิน

ฉันขอสาบานว่านี่เป็นอาหารเช้าที่แปลกที่สุดตั้งแต่มีชีวิตอยู่ในโลกนี้ ฉันไม่เคยมีความรู้สึกดีๆให้เขาเลย ไม่เคยเลย!

ฉันจึงคิดมาตลอดว่า สิ่งใดที่เกี่ยวกับเขา แม้จะเกี่ยวเพียงนิดเดียวฉันก็ไม่ชอบทั้งนั้น

แต่อาหารเช้าวันนี้ ทำไมฉันถึงกลืนลงนะ
ฉันประหลาดใจมาก….! ไม่เคยคิดมาก่อนจริงๆ….

พอกินมื้อเช้าเสร็จ ฉันก็กลับไปที่ห้องเพื่อแต่งตัว และหยิบเป้เตรียมไปโรงเรียน ระหว่างนั้นฉันเหลือบไปเห็นสมุดบันทึกคำสาบานบนโต๊ะ เลยนึกเรื่องที่สาบานเมื่อคืนได้ว่า “ถ้าฉันไปพูดกับเขาอีกแม้แต่คำเดียวละก็ ขอให้ปากเขาเปื่อยเน่าเละตุ้มเป๊ะ!” แล้วเมื่อกี้ที่ฉันพูดกับเขามันจะไม่…จะไม่…

ช่างเถอะ! คนพรรค์นั้นน่ะ พูดจาอ่อนหวานสักนิดก็ไม่มี ปากเน่าก็ดีแล้ว ฉันจะไม่สนว่าเขาทำอาหารเช้าให้กินแล้วจะรู้สึกสงสารหรอกนะ! ไม่มีทาง! ไม่มีทางเด็ดขาด!

โปรดติดตามชมตอนต่อไปค่ะ เร็วๆนี้ค่ะ


โดย : แป้ง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 3 ]

รออ่านอยู่น้า~

โดย : ตะวัน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 26 ]

ไร้สาระเด็กน้อย

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 46 ]

ท่าน แป้ง ท่านเป็นมือ อาชีพใช่หรือไม่ ซู๊ดหยอดดดดด.............

โดย : เซียนผงาดฟ้า inlove
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 13 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com