Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ :

ลองส่งงานเขียนบางส่วนมาให้ช่วยอ่านและติชมค่ะ

วันที่ฉันตัดสินใจเรียบเรียงถ้อยคำ และถ้อยความขึ้นมา คือวันที่ฉันรู้สึกว่า ฉันอ่อนแอมากๆ ฉันสับสน กับทุกๆ เรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิต ทั้งเหนื่อย ทั้งท้อ จนรู้สึกว่าอยากที่จะบอกกล่าว ทุกมุมมอง และแง่คิดต่างๆ มากมาย ที่วิ่งวกวนอยู่ในหัวสมอง ฉันจึงตัดสินใจหยิบปากกา พร้อมกระดาษขึ้นมาขีดเขียน เรียบเรียงทุกสิ่งทุกอย่างแต่งเติมขึ้นมาเรียงร้อยเป็นตัวอักษร ออกมาเป็นถ้อยความ เพื่อแบ่งปันความคิด มุมมองที่หลากหลายของคนธรรมดาคนหนึ่ง ให้ใครๆ ได้รู้และได้อ่านเป็น อุทาหรณ์ ของการที่ได้เกิดมาเป็นคนหนึ่งคน ที่ มีชีวิตและเลือดเนื้อ ที่ต้องดิ้นรน สู้กับทุกๆ สิ่งทุกๆ อย่างรอบตัว สังคม ผู้คน โดยมีพื้นฐานของความอดทน เป็นฐานที่ตั้ง การต่อสู้ การดิ้นรน คือสิ่งที่ต่อลมหายใจให้มีชีวิตอยู่ไปวันๆ ฉันหวังว่าทุกถ้อยคำถ้อยความที่เรียบเรียง และเรียงร้อยขึ้นมาคงมีประโยชน์ได้บ้างในบางโอกาส สำหรับใครก็ตามที่อาจจะรู้สึกเหมือนกับฉันบ้างในบางเวลา ทุกถ้อยคำ ทุกถ้อยความ ไม่ใช่บทสรุปของการเกิดมามีชีวิตบนโลกที่สับสนวุ่นวายใบนี้ แต่คือ แง่คิด ที่อาจสะกิดความรู้สึกของใครสักคนที่กำลังรู้สึก เหนื่อย.. ท้อแท้.. ให้ได้รู้สึกว่า คุณไม่ใช่คนเดียวในโลกหรอกนะ ที่เจอะเจอกับความรู้สึกแบบนี้ เพราะฉะนั้นอย่าได้ท้อแท้ เฝ้าโทษตัวเองให้มากมายนัก ว่าตัวเองด้อยค่าเสมอไป คนเราเกิดมาทุกคนมีคุณค่าด้วยกันทั้งหมด อยู่ที่ว่าคุณจะดึงคุณค่าของ ความเป็นตัวคุณ แสดงออกมาในทางไหนมากที่สุด บวกหรือลบก็แล้วแต่...

โดย : พอวา
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 11 : 31 ]

สไตล์การเขียนคล้ายๆ หนังสือแบบอะไรนะ? กึ่งๆ กลอนกวี แต่เป็นร้อยแก้ว เหมือนพวกรวมเล่นที่เป็นกำลังใจ อะไรแบบนั้น

นึกถึงชื่อเรื่องประมาณว่า ใบไม้ที่ไหวปลิว, น้ำค้างกลางยอดหญ้า, ฯลฯ

ผมอ่านหนังสือมาเยอะพอควร ที่เขียนขายในตลาดแย่กว่าคุณและขายได้มีมาก (แปลว่าคุณก็มีสิทธิ์ลุ้นละ)

จริงๆ แล้ว งานเขียนที่ขายในตลาดก็มีลักษณะบางประการ เช่น

1 แนวนั้นกำลังขายดี ยอดซื้อมาก ฝีมือกลางๆ ก็ถูกนำไปตีพิมพ์ได้
2 แนวใหม่มีเอกลักษณ์ของตนเอง โดดเด่น ยอมเสี่ยงทำตลาด
3 คนเก่าๆ นักเขียนเก่าที่ดังอยู่แล้ว ออกงานใหม่ก็ได้พิมพ์
4 หน้าใหม่ มีคนรู้จัก มีฐานลูกค้าอยู่แล้ว เขียนอะไรไปก็มีลูกค้า
5 เรื่องจริงที่น่าสนใจ ไม่ต้องจินตนาการมาก ก็น่าสนใจอยู่แล้ว

ดีแล้วครับ เขียนให้เยอะๆ ให้เป็นเล่มให้ได้น่ะครับ ถ้าเขียนมาแค่ 5 บรรทัดโรงพิมพ์จะไม่รู้รวมเล่มยังไงดี

(บางทีไม่ต้องเขียนดีมาก เอาแค่ปานกลาง แต่เขียนให้เยอะ การอ่านไม่ได้แปลว่าต้องอ่านสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต แต่บางทีก็แค่อ่านฆ่าเวลาเอง เอาไว้ต้องคิดงานโฆษณาแบบผม ค่อยไปนั่งครุ่นคิดถึงคำที่ใช้แต่ละคำละกันนะครับ)
อิๆๆ

โดย : หนึ่งประหลาดเดียวดาย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 1 ]



เขียนด้วยความรู้สึกเขียนจากใจ.....จะเขียนได้ดีครับ
เขียนด้วยความอยากจะเขียน..........ก็จะมีพลังในการเขียน
เขียนออกมาให้มากสื่อให้ตรงกับความรู้สึกไม่ต้องกังวลกับการปรุงแต่งจนเกินไป
พยายามเขียนให้ต่อเนื่องแล้วเสร็จก็น่าจะประสบความสำเร็จ

ประเด็นสำคัญต้องเข้าใจก่อนว่า....เราเขียนเพื่ออะไร
ตอบสนองตัวเอง.....ตอบสองผู้อ่าน......หรือตอบสนองสังคม..ฯลฯ
เพราะแต่ละอย่างมีจุดแห่งความพอใจ ขั้นตอน วิธีการ ที่ไม่เหมือนกันครับ

ด้วยรัก.............
จากมารซื่อชื่อ...บะหมี่


โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 18 ]

..รักที่จะ.........เขียน....

โดย : พู่กันหยก
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 54 ]


รัก................คือหัวใจในทุกสิ่ง
รัก................คือความจริงที่สร้างสรรค์
รัก................คือคำตอบปลอบชีวัน
รัก................คือหวังรักคือฝันบรรดาลใจ



โดย : พู่กันตก
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 19 ]

รักเธอแต่เธอไม่เคยรู้ ฉันรักเธออยู่มากมายเท่าไหร่
แค่เพียงได้เก็บมันเอาไว้ ไว้ภายในใจของฉันตลอดมา
อยากบอกเธอในบ้างครั้ง แต่ฉันยังคงไม่กล้า
เพราะว่ากลัวจะเสียเวลา และอาจจะสูญเสียเธอไป

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 24 ]

อยากสักแต่ว่าเขียน

หัวใจนักเขียนต้องมีก็จริง

ที่สำคัญยังต้องมีดวงตานักเขียน

เขียนอย่างที่คนอื่นเห็น

ไม่ต้องเขียน

มองให้เห็นที่คนอื่นไม่เห็น

ไม่ใช่แค่พยายาม

แต่ต้องทำให้ได้

อย่าประนีประนอมกับตนเองเป็นอันขาด

ก้าวที่หนึ่งเริ่มแล้ว

เดินต่อไป อย่าลืมเอาธงไปด้วย

จะยืนรอดูธงล้อลมที่ปลายฟ้านั่น



โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 17 : 28 ]

ในการเขียนเรื่องบางเรื่องที่คนอื่นเห็น....ไม่ใช่ทุกคนจะเห็นนะท่านผู้เฒ่า...การเขียนบางเรื่องที่เป็นเรื่องที่ดี....อาจเตือนสติคนที่มองไม่เห็นได้....เขียนไปเหอะถ้าคิดว่าเรื่องนั้นเป็นเรื่องที่ดีมีประโยชน์.....สักวันหนึ่งจะดีเอง.....

โดย : จอมยุทธไม่มีเสร็จ
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 26 ]

เขียนออกมาได้นะดีแล้วครับ พยายามเขียนแยะๆ อ่านแยะๆๆ ด้วย จะได้จับทิศทางที่เราชอบได้ ตามตลาดปัจจุบันค่อนข้างเปิดมาก ไม่ว่าจะทางเว็บ หรือนิตยสารก็ส่งไปได้ แต่ควรจะชัดเจนว่าออกมาในรูปแบบไหน ไม่รู้นะนี่เป็นแค่ข้อเสนอแนะของคนหัดเขียนเหมือนกัน ..............
สู้ต่อไปนะ.....

โดย : คนไร้ราก
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 23 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 9 : 28 ]

ครับ เขียนในสิ่งที่ตัวเองรู้ อย่าดูถูกผู้อ่าน
เขียนในสิ่งที่ตัวเองฝัน ให้ผู้อ่านร่วมฝัน
เขียนในสิ่งที่ตัวเองเชื่อ แต่อย่าบังคับให้ผู้อ่านเชื่อ
ก่อนจะคุยกับตัวเอง ลองคุยกับเพื่อนก่อน


โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 23 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 10 : 37 ]

จิตนาการหนู... จินตนาการ ไม่มีไม่ได้ และต้องมากด้วย....

โดย : จอมยุทธ
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 23 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 14 : 13 ]

ขาประจำ ไม่แซวไม่วิจารณ์ ไม่ใช่อาอี้ อิอิ


อยากเขียนหนังสือขาย ต้องมีจุดขายก่อนว่า จะขายแนวไหน
แบบคนขายข้าวมันไก่ เค้าใช้ไก่อะไร ข้าวอะไร น้ำจิบแซ่บไหม

ขายข้าวแกง อันนี้หลายอย่างหน่อย แกงนั่นแกงนี่ แกงอร่อยไม่อร่อยดูที่ลูกค้า

ขายอาหารตามสั่ง อันนี้ต้องมีฝีมือและความรวดเร็ว อร่อยนำร่อง สะอาดหรือไม่ ไม่รู้ ขายดีเทน้ำเทท่า

แยกประเด็นแล้ว คนอ่านจะมีแนวคิดไหม?
เรื่องตลก อ่านแล้วขำ คนชอบ ใครๆก็อ่าน
เรื่องเศร้า เขียนแล้วคนอ่านน้ำตาซึม อันนี้คนอ่อนไหวง่ายชอบอ่าน
เรื่องลึกลับ อ่านแล้วหวาดเสียวน่าติดตาม ต้องรออ่าน เมื่อไหร่จะจบอยากรู้จะจบแบบไหน

เรื่องจินตนาการ อันนี้ขายฝัน ขายยากหน่อย เพราะไม่ใช่ดารา ไม่ใช่คนมีชื่อเสียง ขายยาก
แต่บางคน เขียนไม่เป็นสับปะรดขลุ่ย แค่เคยลงข่าวหนังสือพิมพ์ ตบตีกับชาวบ้าน คนสอดรู้สอดเห็นซื้อมาอ่านกันเพรียบบบบขายดีด้วย
เอามาลงบ่อยๆเขียนบ่อยๆ ท่านจอมยุทธคงจะรวมเล่มให้อ่ะนะ ฮิฮิ

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 23 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 25 ]

เสริมอีกนิด

เขียนเพื่อขาย ต่างจากเขียนเพื่อเป็นตนักเขียนที่ดี เขียนเพื่อขายนั้นไม่ยาก เขียนให้ดีขอเสริมดังต่อไปนี้

อันเพลงกระบี่ที่ล้ำลึก นอกจากพลังวัตรแล้วต้องมีกระบวนท่าที่ดีด้วย การเขียนก็เช่นกัน นอกจากแก่นความคิดที่ต้องการสื่อแล้ว ศิลปะการใช้ภาษาเป็นอีกตัว

หลายท่านในที่นี่ ยอดเยี่ยมมากเรื่องการใช้ภาษา ราวกระบี่พลิ้วทีเดียว ตอบโต้กลับไปมาหลากหลายกระบวนท่า แต่ข้าพเจ้าอ่านเท่าไร ยังไม่เห็นพลังปราณที่แข็งแกร่ง เรียกว่าแก่นความคิดที่จะนำเสนอน่ะท่าน มุมมอง หรือปรัชญา ที่คนลืมคิด สะกิดเตือน ฯลฯ

เขียนให้อ่านเพลินก็ขึ้นอยู่กับลีลาการใช้ภาษา แต่คุณค่าของงานวรรณกรรมนอกเหนือจากการอ่านเพลิน ต้องมีสาระแง่คิดด้วย

วรรณกรรมซีไรท์บางปี เขียนภาษาดีมาก แล้วลากเราลงไปจมกองทุกข์ ให้เห็นสังคมภาพลบ ก็เป็นอีกแนวหนึ่ง คือ มีวัตถุประสงค์ชัดเจน ให้คนอ่านตระหนักถึงสภาพสังคม โดยไม่บอกทางออกหรือทางแก้นั้น ไม่สำคัญ เพราะคนเขียนต้องการแค่ให้ตระหนัก ต่อไปคนอ่านอาจคิดทางแก้เองได้หลากหลายแบบ

ในขณะที่งานซีไรท์บางเล่ม ใช้ภาษาเรียบง่ายธรรมดาๆ สื่อให้เห็นความธรรมดาของโลก ให้ปลง ให้เข้าใจสัจจธรรม เห็นปัญหา เห็นทางออก และเห็นความเป็นไป อันเป็นธรรมดา

และซีไรท์บางเล่ม ก็ไม่สมควรได้ซีไรท์ บังเอิ้ญ คนเขียนสมควรได้รับเป็นนักเขียนซีไรท์ (เช่น สมควรได้ประเภท นวนิยาย แต่ปีนั้นมีคนเจ๋งๆ เยอะ ปีอื่นๆ เลยยกรางวัลเรื่องสั้นมาให้แทน อันนี้ ไม่บอกว่าใครลองไปหาอ่านเอา) บางท่าน สมควรได้รับซีไรท์ ในอนาคต แต่ดันมาให้เร็วไป กระแสต่อต้านก็รุนแรง นักเขียนซีไรท์ท่านนั้นก็มีรอยด่างพร้อย มีมลทิน ทั้งๆ ที่หากใจเย็น สร้างบารมีก่อนรับรางวัล รับรองประวัลความเป็นนักเขียนซีไรท์ของท่านย่อมไม่มีคนสงสัยแน่นอน

หรือท่านๆ คิดว่าประการใด?

โดย : หนึ่งประหลาดเดียวดาย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 11 : 15 ]

เขียนไปตามจินตนาการและความรู้สึก

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 50 ]

อยากเป็นนักเขียนที่ใช้ภาษาสวยๆมั่งจัง จะฝึกอย่างไรดีน้อ

โดย : กรงเล็บกระดูกขาว
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 26 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 49 ]

อืมท่านพอวา ชื่อเหมือนหลานสาวผมเลย รู้จักกับ คำ พอวา หรือปล่าวครับผมอยู่ที่เชียงไหม่นะครับ

โดย : ครูสิงห์ บันลือ
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 41 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com