Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : .....

บางอารมณ์

อารมณ์นี้ อารมณ์ใหน
อารมณ์ใหว อารมณ์หวาม
อารมณ์ป่วน ชั่วครู่ยาม
อารมณ์ตาม คารมคน จนป่วนใจ

อารมณ์นี้ อารมณ์ใหน
คราเดียวดาย ไร้คนไกล้
เหงารำพึง ถึงใครที่ห่างไกล
น้ำตาไหล ผ่านร่องแก้ม ไม่รู้ตัว

เดียวดาย คลายใจ ใยอึดอัด
หนักชะมัด หนักใจ ใช่หนักหัว
ร้อยวาจา ร้อยคำยก อกระรัว
ใจนึกกลัว ร้อยคำหวาน พาลเผลอใจ



อารมณ์นี้ขอระบาย



โดย : ใจนาง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 17 ]



บางอารมณ์ จมดิ่งสู่พวังค์
บางอารมณ์ ยังพาใจสับสน
บางอารมณ์ อึดอัดขัดใจตน
บางอารมณ์ พร่ำบ่นอยู่คนเดียว

มีอารมณ์ พาใจให้ใหวแกว่ง
มีอารมณ์ มัวพลิกแพลงไม่เฉลียว
มีอารมณ์ ใจไม่นิ่งป่วนจริงเชียว
มีอารมณ์ ชั่วประเดี่ยวทุกสิ่งพัง

แค่อารมณ์ ชั่วครู่กู่ไม่กลับ
แค่อารมณ์ ใจพ่ายยับกับความหวัง
แค่อารมณ์ ถาโถมสุมประดัง
แค่อารมณ์ ยังทำร้ายให้ใจรวน




อารมณ์นั้น ก้อขอระบาย




โดย : ....ใจนาง....
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 26 ]



แก้ไข

...แค่อารมณ์ ยังทำร้ายให้ใจราน...





โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 28 ]

17.35น.
29-04-2005

เดียวดาย โดดเดี่ยว ใยอึดอัด
ไร้ผู้คน ไร้เพื่อนฝูง ไร้ศัตรู
ร้อยเรื่องราว ร้อยคำพูด หาได้ใยแล
ใจนึกกลัว อยู่โดดเดี่ยว ตายเดียวดาย

ขอคาราวะ
ดาบหัก... ใจนาง ชั่งใจตรงข้านัก ยกโค๊กหนึ่งกระป๋องคาราวะ

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 17 : 40 ]



โดดเดี่ยว เดียวดาย ไม่อึดอัด
ไม่ฮึดอัด ปล่อยอารมณ์ สมใจหมาย
สิ่งอัดแน่น ในหทัย ได้ระบาย
ใด้ผ่อนคลาย สบายใจ ไล้อารมณ์

มีแมกไม้ สายธาร นั้นเป็นเพือ่น
มีสายลม แสงเดือน เตือนสุขสม
มีน้ำตก ตระการตา พาชื่นชม
มีทะเล คลื่นลมเห็น กระเซ็นมา

โดดเดี่ยว แต่คล้าย ไม่โดดเดี่ยว
เพียงนิดเดียว เปิดใจ ใด้เพือ่นหนา
หริ่งเรไร ส่งเสียง เรียกฝูงปลา
เหล่าสกุณา ถลาร่อน ตอนย่ำเย็น

เพลินใจ ร่ายอารมณ์ กับผองเพื่อน
ปลดปล่อยเหมือน ใจสบาย อย่างที่เห็น
ร้อยเรียงกวี ให้รื่นไหล ใช่ควรเป็น
เปรียบดั่งเช่น ใจดวงนี้ มีเพื่อนเคียง

ท่ามกลางคน เพื่อนฝูง ญาติสนิท
ใจครุ่นคิด เดียวดาย ไม่ยินเสียง
มวลสรรพสิ่ง ใดใด ไร้สำเนียง
ใจหลีกเลี่ยง เหงาเปลี่ยวจิต คิดลำพัง..ยังเพลินใจ



ใจนาง...

ไม่มีวันยอมตาย
เพียงเพราะคำว่าเดียวดายหรอกค่ะ
ลองดื่มด่ำกับความรู้สึกนี้สิคะ
แล้วคุณจะรู้ว่า
ความสุขเกิดจากใจเรา เท่านั้น
อย่าไปคาดหวังจากใครอื่น


คาระวะคืนด้วยโค้กพี่บิ๊ก..ค่ะ




โดย : ...ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 41 ]

....เป็นเพียงความทรงจำรำลึกถึง
บุคคลซึ่งเคยเคียงข้างอย่างรักใคร่
บุคคลซึ่งเคยรักและห่วงใย
เคยเข้าใจเสมอมาอย่างอาทร
ให้ความแข็งเย็นชาบังหน้าไว้
บังความคิดบังหัวใจที่ไหวอ่อน
แต่ใจเล่าสะท้อนหาอย่างอาวรณ์
เจ็บร้าวรอนเพียงใดใครจะรู้
หากจะทวงเธอกลับมาเหมือนคราเก่า
แม้เพียงเงาก็มิอาจจะเคียงคู่
แม้ห่วงใยสักน้อยเผ้าคอยดู
ฉันจะอยู่อย่างไรหากไร้เธอ
คงจะอยู่อย่างว้าเหว่และเคว้งคว้าง
อาจมีบ้างเพื่อนใหม่มิให้เก้อ
จะมีไหมสักคนที่ค้นเจอ
ผู้เหมือนเธอที่เคยเพ้อเสมอมา
หากจะย้อนเวลาในคราก่อน
คงได้แค่อาวรณ์อาทรหา
แต่มันไกลความคิดอนิจจา
จึ่งมีแต่น้ำตาให้อาลัย....


โดย : จันทร์นวล
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 54 ]



จันทร์นวล ชวนคิดถึงเรื่องเก่า
ที่คอยเฝ้าติดตามมาคราหนหลัง
ยังห่วงหาอาวรณ์ตอนรักพัง
เจ็บก็ยังไม่ลืมเลือนเตือนใจจำ

ร้องเสียเถอะร้องให้พอต่อใจเจ้า
จันทร์นวลเฝ้าโหยหาให้ใจถลำ
ผ่อนความเจ็บใจที่เชื่อในน้ำคำ
ความทรงจำของเจ้าเฝ้าอาทร

อ่านน้ำคำพร่ำมาน่าฉงน
โดนใจจนต้องนั่งใจทอดถอน
ใจอ่อนโรยเห็นใจเจ้าที่รักจร
ลางสังหรณ์คล้ายคนไกล้มารำพัน



คาระวะจันทร์นวล..ที่ชวนให้ไหลหลง
ด้วยไมตรี




โดย : ...ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 22 ]

สุดสวาทขาดลมลอย
โอ้รักยังคงคอยคอยด้วยใจร้อนเร่า
ดวงใจดั่งมีไฟแผดเผา
เขาพรากรักเราต้องอับเฉาร้าวทรวง

ยากนักเหลือที่จะหักใจ
ความรักนี่ไฉนเกิดกับใครก็หวง
จนตายก็ยังรักแนบทรวง
ใจรักใจหวงห่วงอาลัยให้รักคืน

ห่วงสวาทขาดจางใจ
ถูกเขาเอาคืนไปหมองหม่นใจไร้ชื่น
ทำไมให้มาแล้วเรียกคืน
มิยั่งมิยืนต้องกล้ำกลืนฝืนตรม

พรากรักควักใจไปจากทรวง
พรากรักที่หวงเจ็บในทรวงขื่นขม
ทรมานด้วยคิดถึงคู่ชม
บุญน้อยไม่สมต้องตรอมตรมในหัวใจ

ห่วงสวาทขาดคลายคลอน
ปวดร้าวใจรอนรอนฉันต้องนอนร้องไห้
เธอเป็นสุดที่รักจากใจ
แม้ผิดพลั้งไปให้อภัยเสมอมา

โอ้รักใครทำให้พรากกัน
จงรู้ว่าฉันเฝ้าโศรกศัลย์ครวญหา
ใจเดียวซื่อตรงและบูชา
ยังรักหนักหนากรุณาขอรักคืน


จันทร์ชอบเพลงนี้มาก
ก็เลยเอามาฝาก ใจนาง


โดย : จันทร์นวล
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 30 ]



โดย : จอมยุทธน้อย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 33 ]

....ฟ้ามีโคมโสมส่องดั่งทองทาผสม
น่าภิรมณ์ชมชื่นใจ
แม้เดือนจะลับหล้าห่างนภาเพียงไหน
แต่ลับไปไกลชั่ววัน
....ฉันเหลียวมองหาเธอไม่เจอกัน
มิเคยพบยอดขวัญเพียงเงา
ช้ำระบมขมขื่นค่ำคืนยืนเหงา
โธ่รักเราพาเศร้าทรวง
....ฟ้าประโลมโสมพร่างกระจ่างแดนสรวง
ชื่นสมทรวงพลอยห่วงหา
แม้นเดือนลอยลับจากพรากไปไกลฟ้า
แต่นภามีสุรีย์
....ฉันนี้ยังร้าวรอนให้อ่อนฤดี
รักยังฝังอกนี้เป็นรอย
ช้ำระบมขมขื่นค่ำคืนยืนหงอย
โธ่รักลอยพลอยเปลี่ยวทรวง..

และก็เพลงนี้อยู่ในใจจันทร์นวล





โดย : จันทร์นวล
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 33 ]



ง่า..เพลงโปรดเลยทั่น

ขอรักคืน....

เพลงนี้ร้องได้ตั้งกะเด็กๆ
เพราะแม่ชอบร้องให้ฟังตอนท่านเมานิดๆ
ตอนนี้ก้อยังร้องได้นา

แรกๆร้องเอาเพราะ
หลังๆร้องเอาน้ำตา หงึ หงึ

เอาป่ะ เดี่ยวร้องให้ฟัง เลยซะดีใหม






โดย : ...ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 35 ]



เพลงหลังเนี่ย มะเคยได้ยิน
ตั้งกะสมัยใหนเนี่ย
รุ่นทวดป่าว

ใยถึงได้ไปอยู่ในใจจันทร์นวลล่ะ




โดย : ....ใจนาง....
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 42 ]

เท่าที่จำได้
สมัยทวดของทวดของทวด
คนร้องนะท่านลืมหายใจไปแล้ว
ชื่อเพลงนะ คืนเพ็ญ
อยู่ในแผ่นเสียง ตรากระต่ายชมจันทร์
เสีบดายชื่อคนร้องนะเลือนไปแล้ว

โดย : จันทร์นวล
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 44 ]





กุหลาบ ..นี้มอบให้จอมยุทธน้อย
กลีบสวย ..รวยน้ำใจให้ใฝ่ถึง
หอม ..ไมตรีนี้มอบให้ใจตราตรึง
หนาม ..บอกถึงให้ระวังอย่าเผลอใจ





โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 45 ]



โฮะ โฮะ เพลงสมัยทวดจริงๆ
แล้วจาร้องได้งัยเนี่ย
ทำนองก้อมะรู้

เชิญจันทร์นวล ร้องให้ฟังหน่อยดิ
จักเป็นพระคุณ




โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 49 ]



ได้เลย จะฟังตรงไหนละ
จะเอาปลายฟ้าดีไหม
ยื่นมือมาสิจะพาใจนาง
จะดื่มด่ำกับความรู้สึกนี้



โดย : จันทร์นวล
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 7 ]

อารมณ์ซึ้งๆ คืออารมณ์ไหน
อารมณ์ใด ที่ใจโหยหา
อารมณ์ที่มีทั้งสุข ทั้งเศร้า เคล้าน้ำตา
อารมณ์ห่วงหา มิใช่ฤา

โดย : ํํ ํ
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 12 ]



ณ..ตรงนี้ดีกว่า
ชื่นชีวาชื่นชม ณ ตรงนี้
ที่ปลายฟ้าไกลไปใหม คิดอีกที
ที่ตรงนี้ ตรงที่เริ่ม ดื่มด่ำเพลง

บรรเลงมา ...........

หุหุ




โดย : ...ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 14 ]



อารมณ์ใหน บอกไม่ได้
อารมณ์ไหว ใจสับสน
อารมณ์นี้ จี้ใจตน
อารมณ์คน เริ่มจะเพี้ยน ซะกระมัง...หุหุ

มิได้ ห่วงหา
มิได้ อาวรณ์
มิได้ ทอดถอน
แค่ตอนนี้ อยากระบาย

ไม่มีใครให้ใจห่วง
ไม่มีใครให้โหยหา
มีเพียงงามหลังจำติดตรา
มีเพียงน้ำตา ปนเศร้า เคล้าสุขใจ..น่านะ



ขอคำนับ ท่านที่ไร้ชื่อ
ด้วยดอกไม้ ค่ะ





โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 24 ]



นางเอย เจ้าผู้งามโต่งโหล่ง อ้ายผู้หลงทางมา สังบ่เอิ้นใส่แน่ อ้ายขอแว่กินน้ำ พอสิได้แน่บ่น้อ

โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 35 ]



เหอ..เหอ
เล่นผญาเลยเรอะ..ทั่นกาแคว
เอิ๊กๆๆ เอามั่ง เอามั่ง
....
อ้ายเอ้ย เจ้าผู้ดำคุ่นหลุ่น ซูนไฟ แหงดำตื่ม
เจ้าผู้สูงอาดหลาด มาแม่อ้าย แว่มาพี่ กินน้ำเด้อ อ้ายเอ้ย
....
หุหุ แต่งเองเป็นครั้งแรก สะใจ สะใจ






โดย : ...ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 43 ]

นางเอย อ้ายนี้คือจั่งไก่ผู้น้อย พอแต่ก่อเฮียนขัน ตบปีกขึ้น ตนโตกะยังอ่อน ปากบ่ทันแก่ก้า จาเจ้ากะบ่เป็น ดอกนาง



โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 46 ]



อ๊ะ อ๊ะ มีมาต่อ อีกรึ
ได้หัดแต่งผญา ก้อครานี้ แหล่ะใจนาง...เอ๋ย
ได้เลย ได๋เลย

...
อ้ายเอ้ย อย่ามาตี่แถลงเว้า เอาเลามาจักตอก
จักบ่ถืกข่อ ญ่อบ่ถืกหม่อง มีนสิเสี่ยวใส่มือ เด้ล่ะอ้ายยย
...

หุหุ






โดย : ...ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 56 ]

โอละนอ... แก้มเปิ่นเวิ่นแก้มเจ้าเปิ่นเวิ่น คันแม่นเป็นเมียเพิ่นให้เวินหนีไกลไกล คันบ่แม่นเมียใผให้เวิ่นมาทางพี้...โอละนอ นางเอย...แม่นว่าเด้อนาง...."


ไปล่ะ...............หมดเวลาเวลาหมด

โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 3 ]



555555555555


เอิ๊กๆ เอิ๊กๆ ปายเหมือนกาน
เวลาหมด ร้านจาปิดแย้ว
...
เปิ่นเวิ่น แก้มอ้ายเปิ่นเวิ่น ถึงสิเป็นเมียเพิ่น อย่าฟ้าวหนีไปไกล
ถึงบ่แม่นเมียไผ อย่าไล้ถิ่มน้องเด้อ อ้ายเอ้ยยยย...

แม่นว่าเด้ออ้าย..พอซำนี่ พอซำนี่.สิเดินดงดั้นป่า.
อ้าว ใหงกลายเป็นหมอลำ ปายด้าย..
...
คิ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ





โดย : ....ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 11 ]

.........



โดย : มารเหล้าขาว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 23 : 16 ]

ให้ ....ใจนาง....

เปงเพื่อนกันนะ

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 23 : 22 ]



ให้ใจนาง
ให้จันทร์นวล
ให้ท่านกาแคว

นับถือ

โดย : ปกาไสย
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 1 : 30 ]

ฟังเด้อน้องป้องเลี่ยนอินทร์เขียน พี่มาเวียนจนทางเป็นโสก
เทียวข้ามโคกจนหัวเข่าคอน

ย้อนอยากได้บังอรมานอนซ้อนคู่
ใจพี่ไกวคืออู่โต้นเต้นไปมา
น้องซิบ่โสดาส่าลือส่ำอ้าย เห็นว่าพี่ผู้ฮ้ายกายก่ำดำผอม
ซิบ่อยากถนอมเคียงกายหมายฮ่วม...

อยากจะอยู่ร่วมกับใจนาง
แต่เวลานี้ต้องไปจัดการกะร่างกายตัวเองก่อน



โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 11 : 0 ]



โฮะโฮะ

ใจไกวคืออู่โต้นเต้นไปมา...ท่าทางคง..หนักนิ

//

โอน้อ..อ้ายเอ้ยยย น้องนี้ใจประสงค์ฮู้ คำซายที่มาว่า
อยากสิหมายฮ่วมน้อง จริงแท้เป็นจังได๋..อ้ายเอ้ย..

เว้าถึกข่อ ขอกินกะง่าย..
เว้าบ่อถึกข่อ มาไกล้กะไล่หนี...เด้ซาย
//

หุหุ




โดย : ...ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 1 ]



ท่านมารเหล้าขาว..

แค่ส่งยิ้มพร้อมดอกไม้มีมามอบ
ใจชมชอบขอบคุณเป็นหนักหนา
เพียงไมตรีจากใจหนึ่งที่ให้มา
ประหนึ่งว่าน้ำทิพย์หยดรดใจนาง

ขอบคุณหลาย..ค่ะ

มอบดอกไม้กับไมตรีให้คืน..บ้างค่ะ







โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 7 ]



ท่านดาบหัก..ด้วยยินดียิ่ง

เป็นเพื่อนกันได้ด้วยยินดี
แต่มีเพียงคำหนึ่งที่อยากขอ
ความสุขสร้างเองได้ไม่ต้องรอ
อย่าไปท้อเพียงคาดหวังสุขจากใคร

ใจนาง..แม้อยู่เดียวใจเปี่ยมสุข
ไร้ความทุกข์เพราะไม่หวังใครมอบให้
อยู่เดียวดายกลับเพลินสุขจนล้นใจ
ลองดูใหม่ใส่ความพอให้ใจตน

..............................................

ยินดีเป็นเพื่อนคุย
ยินดีเป็นที่ระบาย..ให้ท่านสบายใจ..นะคะ
ใจนาง ก้อเคยหนีออกจากบ้านสมัยรุ่นๆ
แต่สุดท้าย ก้อไม่มีที่ใหนอบอุ่นเท่าบ้านอีกแล้ว

บางทีการหนีออกจากบ้าน
ก็อาจทำให้เราค้นหาตัวเองจนเจอ
แต่อย่าปล่อยให้ทุกอย่างสายไปจนเกินแก้นะคะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ
พร้อมดอกไม้ให้สหายใหม่..




โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 20 ]

บางอารมณ์ โดดเดี่ยว เดียวดาย เพราะขาดสหายที่รู้ใจ
บางอารมณ์ ปิติยิ่ง เพราะอยู่ร่วมมิตรสหาย
บางอามรณ์ เหมือนเดียวดาย ถึงรอบกายมีผู้คน
บางอารมณ์ คึกคัก หากแต่กลับเดียวดาย

ความสุขที่แท้จริงนั้นอยู่ในใจ จริงหรือไม่ ใจนาง



โดย : เดียวดายกลางสายลม
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 14 : 14 ]



ใช่แล้วค่ะ

จะอารมณ์ใหน
ช่างหลากหลายยิ่ง
แค่บางอารมณ์จริง
เป็นสิ่งกวนใจ

จะอารมณ์ใหน
ความสุขมีได้
สุขเกิดจากใหน
จริงไซร้ใจตน

จริงๆนาคะ
บางครา อยู่ท่ามกลางผู้คน
เพื่อนฝูงมากมาย ส่งเสียงจอแจ
กลับรู้สึกเดียวดาย...ลึกๆ

แต่บางครั้ง อยู่อย่างสงบๆ เพียงลำพัง
กลับไม่รู้สึกโดดเดี่ยว เดียวดาย
ใจเปี่ยมสุขต่างหาก


ที่ท่านพูดมาตรงใจ..ใจนางยิ่ง
ด้วยคาระวะ




โดย : ...ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 4 ]

อย่าให้เสียแฮงอ้ายเดินทางหิวหอด คือดั่งม้าอยากน้ำเดือนห้าหอดหิว
คันบ่กูร์ณาอ้าย เห็นสิตายม้อยระแหม่ง เห็นสิตายหอดแห้งหิวน้ำหอดแฮง

อ้ายนี่เป็นดังอาซาไนม้า เดินทางหิวฮอด มาพ้อน้ำส้างแล้วในถ้ำกะส่องดาย กลายไปแล้ว ผัดคืนมาก้มส่อง อยากกินกะกินบ่ได้ เลียลิ้นอยู่เปล่าดาย


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 32 ]

มิกล้าๆ ใจนาง ท่านชมเกินไปแล้ว และโปรดรับการคาระวะกลับ จากเราด้วย ใจนาง . . . .

โดย : เดียวดายกลางสายลม
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 43 ]



เหอ เหอ มาอีกแระ
ง่า..อ่านยากจัง
ส่งผญามา ให้ ยังก๊ะ คนอิสาน เนอะ
แล่วข่อยสิตอบได้จังได๋...เอ๋
เอาล่ะ เป็นไง เป็นกัน นิ
หุหุ

....................
โอ..น้อ .. แม่นอ้ายเนาหอห้อง สถานถิ่นเมืองใด๋ อ้ายเอ้ย
จั๋งได้หลงทางมา หากินแถวนี่...

น้องนี่มีขันน้ำ ใสเย็นมอบให้ยู๊ อย่าเฮ็ดหน่ามูทู่ คือคูน้ำถืกไฟลน เด้ล่ะอ้ายยย
.....................

โฮะ..โฮะ

เห็นซ่างน้ำ บ่มีปัญญากิน
ซ่ำ หมาเห็นเครื่องบิน เห๊ายู บ๊องๆๆๆๆๆ

ให่กินน้ำหลูโตน เด้ออ้าย..

55555555







โดย : ...ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 51 ]

โอ๋.. โอ้.. โอ.. โอ๋.. โอ... โอ๋ย... นา ความฮักเป็นดั่งข้าวขอทานกินให้มันอิ่มนางเอ๊ย ความฮัก เป็นดั่งน้ำบ่อแก้ว ขอให้อาบเย็น พี่ถ้อน เจ้าผู้โฉมเขียนแต้มแมนหล่ออินทร์แปลง ทรงบ่คือเมืองคน แปลกสาวสวรรค์ฟ้า คือจั่งเทพาล้อ ลองกลการะเกด กลับเพศเป็นเจ้าชู้ ดูละห้อยเหนี่ยววอน พี่หิวนอนมาม้อยม้อย คอยโฉมนางจนอ้ายชื่น สาวบ้านอื่นเห็นบ่แพ้ คำสิเสี่ยวส่วนบ่สุย... นา...


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 52 ]



รับคาระวะ

จากท่านเดียวดายด้วยใจชื่น
ยิ้มระรื่นตื่นเต้นได้เพื่อนใหม่
มิตรไมตรีมอบมาแล้วมอบไป
ถึงเดียวดายใช่จะไร้ความสุขนา..จริงป่ะคะ


มอบดอกไม้ให้อีก 1 ดอก จ้า




โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 56 ]

โอ๋.. โอ้ย.. โอ๋โอ่ย.. โอโอ๋ย.. นา... คันสิแจ้งขอให้แจ้งจั่งดาว นางเอ๊ย คันสีขาวขอให้ขาว ดั่งฝ้าย ใสงามน้องจั่งแหว่น เก้าสิแจ้งสิบสิแจ้งอย่ามีเมฆมาบัง อย่าให้มีราหูเบียดบังพระจันทร์ไว้ ชาติที่ปลาบ่ตีหางให้ชาวมองกะเมือปล่าว เป็นดั่งพายพบน้ำได้อยู่บ่พบตัง เวินวัง... เอ้ย



คิคิคิคิ
ไปดีกว่าดึกคืนนี้ค่อยมาใหม่


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 56 ]



ง่ะ..เล่นส่งหมอลำหมู่ มาเลยนะ
แล้ว ใจนาง.. จะร้องต่อได้ไงล่ะ

เนี่ย เนี่ย ท่าน

ลำสดเอื้อนเอ่ยทำนอง มาให้ฟังดีกว่ามะ
แล้วใจนางจาได้ ลำ ตอบอ่ะ
หุหุ

ตอนนี้กะลังหัดลำ อันที่ทั่น ส่งมาให้น่ะแหล่ะ
เหอ เหอ ยากจัง
จำได้เคยตั้งคณะหมอลำ สมัย 8-9 ขวบอ่ะ
ขอฟี้นความจำก่อน นา

คริ๊กๆๆๆๆๆ






โดย : ..ใจนาง...
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 16 : 5 ]



หนอย..เอาหมอลำมาทิ้งให้กัน
แล้วชิ่งหนีเนี่ยนะ
สำมะคัญ...

ถามว่ามาจากใหนก้อไม่ยอมตอบ
อุตส่าห์ส่งน้ำเย็นให้แล้ว
เอาคืนดีป่ะเนี่ย

จำไว้เลยน่ะ
ถามอย่างตอบมาอย่าง

ใจนาง...ก็ทำด้าย
หุหุ



โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 16 : 13 ]

ท่านพี่อะรายเจ้าค่ะ
ท่นใจนางวานกรุรษแปลให้รู้บ้างสิเจ้าค่ะ
เล่นกันฉองคนเนี่ยนะ


โดย : คานทอง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 18 : 46 ]

เอาใหม่ ท่านพี่กาแควอารายเจ้าค่ะ
ท่านใจทางกรุณาแปลหน่อยสิเจ้าค่ะ
เล่นรู้กันฉองคนเนี่นนะ

โดย : คานทอง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 1 ]



โฮะ...โฮะ..
ต้องให้เจ้าตัวมาแปลเอง...
5555555




โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 5 ]




เดี่ยวว่างๆ..ก่อน
ใจนางจะแปล..ส่วนของใจนางให้ฟังจ้า
แต่อีกส่วนของคราย..แปลเองนิ
หุหุ

งานนี้มีเอาคืนอ่ะ



โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 8 ]

โอ๋.. โอ้.. โอ.. โอ๋.. โอ... โอ๋ย... นา ความฮักเป็นดั่งข้าวขอทานกินให้มันอิ่มนางเอ๊ย ความฮัก เป็นดั่งน้ำบ่อแก้ว ขอให้อาบเย็น พี่ถ้อน เจ้าผู้โฉมเขียนแต้มแมนหล่ออินทร์แปลง ทรงบ่คือเมืองคน แปลกสาวสวรรค์ฟ้า คือจั่งเทพาล้อ ลองกลการะเกด กลับเพศเป็นเจ้าชู้ ดูละห้อยเหนี่ยววอน พี่หิวนอนมาม้อยม้อย คอยโฉมนางจนอ้ายชื่น สาวบ้านอื่นเห็นบ่แพ้ คำสิเสี่ยวส่วนบ่สุย... นา.
................................................

คริ คริ...ขอตอบท่อนนี้ก่อนละกาน
แล้วก้อเตรียมแปล..ท่อนของครายของมานนะ..
ทั่นกาแคว..นะ.นะจ๊ะ
.......................
โอ๋... โอ๋ย... โอ... นอ... ว่าโอนอ เดิ๊กกะเดิ๊กมาแล้ว ดื่นกะดื่นมาแล้วมีแต่สองเฮาเว้านำกัน อยู่หญ้าวหญ่าว ทางน้องหันจ้าวจ้าวทางอ้ายผัดหล่ายมาละนา... เดี๋ยวนี้ทังหลายเพิ่นเมาเหล้า ได๊อ้าย ทางนางเมาน้ำท่า ทังหลายเพิ่นเบื่อง้วน ทางน้องผัดเบื่อตา....
..................

55555555555



โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 46 ]


โอ๋.. โอ้ย.. โอ๋โอ่ย.. โอโอ๋ย.. นา... คันสิแจ้งขอให้แจ้งจั่งดาว นางเอ๊ย คันสีขาวขอให้ขาว ดั่งฝ้าย ใสงามน้องจั่งแหว่น เก้าสิแจ้งสิบสิแจ้งอย่ามีเมฆมาบัง อย่าให้มีราหูเบียดบังพระจันทร์ไว้ ชาติที่ปลาบ่ตีหางให้ชาวมองกะเมือปล่าว เป็นดั่งพายพบน้ำได้อยู่บ่พบตัง เวินวัง... เอ้ย

..............................

ท่อนนี้ก้อขอตอบ..แบบนี้นาคะ
...อิอิ

โอ๋.. โอ่ย... โอ โฮ่.. โอ๋ยนอ... เจ้าผู้หงษ์คำฝ้ายสิกรายหนองหนีบุ่งบ่ออ้าย สิไปลงท่งกว้าง บ่มากลั้วบวกควาย... บ้อ...
น้องอยากตายเป็นน้ำให้หงษ์ทองลอยล่อง ใจน้องเป็นจั่งซั้นความเว้า บ่ได้อำ
คันบ่อายชาวบ้านพออยากแล่นนำเมือ คองวันคืนสู่ยามบ่มีเว้น อกนางเต้นปานกระเดื่อง เขาตำ โอ๋ย
จั่งแม่นกรำระกาดทุกข์ เพราะชายบ่เอาน้อง นางกะนอนในห้อง กรองไปมื้อล้านซ่อง บุญมี.. เออ.. เอย ....

......................

เอาดิ..เอาดิ..
ตอบมาดิ..
5555





โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 4 ]

โอ๋.. โอ้.. โอ.. โอ๋.. โอ... โอ๋ย... นา ความฮักเป็นดั่งข้าวขอทานกินให้มันอิ่มนางเอ๊ย ความฮัก เป็นดั่งน้ำบ่อแก้ว ขอให้อาบเย็น พี่ถ้อน เจ้าผู้โฉมเขียนแต้มแมนหล่ออินทร์แปลง ทรงบ่คือเมืองคน แปลกสาวสวรรค์ฟ้า คือจั่งเทพาล้อ ลองกลการะเกด กลับเพศเป็นเจ้าชู้ ดูละห้อยเหนี่ยววอน พี่หิวนอนมาม้อยม้อย คอยโฉมนางจนอ้ายชื่น สาวบ้านอื่นเห็นบ่แพ้ คำสิเสี่ยวส่วนบ่สุย... นา...
......................................................................................

โอ๋... โอ๋ย... โอ... นอ... ว่าโอนอ เดิ๊กกะเดิ๊กมาแล้ว ดื่นกะดื่นมาแล้วมีแต่สองเฮาเว้านำกัน อยู่หญ้าวหญ่าว ทางน้องหันจ้าวจ้าวทางอ้ายผัดหล่ายมาละนา... เดี๋ยวนี้ทังหลายเพิ่นเมาเหล้า ได๊อ้าย ทางนางเมาน้ำท่า ทังหลายเพิ่นเบื่อง้วน ทางน้องผัดเบื่อตา...
...................................................................................

โอ้ย ความมักความฮักมาแล่นกุ้ม คือเอาสุ่มงุมหัวแหล่ว ความฮักความักมาพอพอ คือ เอา กะทองุมไว้ ความมักความฮักมาแล่นขั่นเห็นฟ้าท่อฝ่ามือแหล่ว


น้องนางข้อยนี้ฮักเจ้าจริงๆๆๆๆ

โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 46 ]

โอ๋.. โอ้ย.. โอ๋โอ่ย.. โอโอ๋ย.. นา... คันสิแจ้งขอให้แจ้งจั่งดาว นางเอ๊ย คันสีขาวขอให้ขาว ดั่งฝ้าย ใสงามน้องจั่งแหว่น เก้าสิแจ้งสิบสิแจ้งอย่ามีเมฆมาบัง อย่าให้มีราหูเบียดบังพระจันทร์ไว้ ชาติที่ปลาบ่ตีหางให้ชาวมองกะเมือปล่าว เป็นดั่งพายพบน้ำได้อยู่บ่พบตัง เวินวัง... เอ้ย

..............................

ท่อนนี้ก้อขอตอบ..แบบนี้นาคะ
...อิอิ

โอ๋.. โอ่ย... โอ โฮ่.. โอ๋ยนอ... เจ้าผู้หงษ์คำฝ้ายสิกรายหนองหนีบุ่งบ่ออ้าย สิไปลงท่งกว้าง บ่มากลั้วบวกควาย... บ้อ...
น้องอยากตายเป็นน้ำให้หงษ์ทองลอยล่อง ใจน้องเป็นจั่งซั้นความเว้า บ่ได้อำ
คันบ่อายชาวบ้านพออยากแล่นนำเมือ คองวันคืนสู่ยามบ่มีเว้น อกนางเต้นปานกระเดื่อง เขาตำ โอ๋ย
จั่งแม่นกรำระกาดทุกข์ เพราะชายบ่เอาน้อง นางกะนอนในห้อง กรองไปมื้อล้านซ่อง บุญมี.. เออ.. เอย ....
.............................................................................
โอ่ย... โอ... โอ๋ย... น่า... คันพี่บ่ได้เจ้าสิไปบวชเป็นเณร นางเอ้ย หนีไปบวชเป็นเณรอยู่กะฎีนอนแล้ง เอาให้หัวโค็ยแห้งถึงยามแลงตักน้ำมาจุ่ม ให้มันวุ่มอยู่เรื่อยทางแห้งว่าบ่มี... น่า..

เดี๋ยวนี้ สมหัวใจ พี่จั่งหมายมาหมั้น ฟันแนนปลูกใหม่ นางเอย
สมหัวใจพี่อยากมานั่งใกล้ นอนลี้ตะล่างเฮือน
ย้านแต่บายเสียม***น ลงเฮือนไล่พี่ แม่นสิหาบ่อนลี้นางน้องกะไล่ตี
บุญบ่สมประกอบเกี้ยว สิได้ห่างไกลกันบ้อนาง แม่นจั่งใด๋ก็ดี ขอให้พันธาฮักห่อกันพันชั้น
สวรรค์เทิงฟ้าเทวดาให้หลิงหล่ำ ขอให้ดึงจ่องน้าวนำเข้าใส่กัน... นา...

โอ๋ย... ความมักความฮักท่อผู้เขา ความสิเอาท่อแม่ช้าง ความสิฮ้าง เมือหน้าเหล่าบ่มีแล้ว



โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 54 ]

ด้วยอารมณ์ผสมบ่มความรัก
ด้วยอารมณ์คึกคักจิตผยอง
ด้วยอารมณ์แปรปรวนด่วนลำพอง
ด้วยอารมณ์คะนองขอจองเธอ

โดย : มารหัวขน
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 1 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 15 ]



อารมณ์ใหนใคร่มาจอง
อารมณ์ลำพองกล้าเผยอ
อารมณ์คึกคักจักพบเจอ
อารมณ์เพ้อผสมบ่มรักมา

ระวังเจอ...

อารมณ์เปลี่ยวที่เชี่ยวกราก
อารมณ์เกรี้ยวกราดเป็นหนักหนา
อารมณ์ร้อนโมโหร้ายยามโกรธา
อารมณ์บ้าอารมณ์ป่วนกวนกลับไป



ราวังนาท่านมารหัวขนนา
อารมณ์..น่ะ..
บทจะมาก้อมาไม่มีปี่ขลุ่ย
บทจะไปก้อไป เอาดื้อดื้อ นา






โดย : ..ใจนาง..
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 44 ]

ถึงท่านพี่กาแคว
วันนี้ขึ้นดอยมาเยี่ยมทราบว่าลงมากรุงเทพ
ก็เลยไม่ได้พบกัน ได้ฝากของที่ระลึกไว้นะครับ
เดือนหน้าจะขึ้นมาพร้อมกับเพื่อนจะบอกล่วงหน้าอีกครั้ง
ขอให้หายไว ๆๆ นะครับ

เพื่อพี่กาแควอันเป็นที่รัก
จากบ้านขึ้นมาสู่ยอดดอย ตามคำเพรียกขาน เป็นครู.นักพัฒนาแดนดินถิ่นไกลห่าง ถือหนังสือแลปากกา ต่อศัตรูไม่หวั่นไหว ท่ามกลางดงกระสุนปืน เหนือภูดอย ไกลสุด สุดลำบากสุดลำเค็ญ แสงตะวันรอน ขอบฟ้าลับลาอาลัย

จากเพื่อนๆๆๆ




โดย : สุรสีห์ กัลยาพาณิช
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 52 ]

ครับตอนนี้อยู่กรุงเทพ ฯที่บ้านคลองสาน
รอตัดไหม เสร็จแล้วถึงจะขึ้นไปครับ
กรุณาโทรมาที่บ้านนะครับ
ขอบคุณที่มาเยี่ยม


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 0 : 51 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com