Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : ....

รำพัน..ณ..คืนหนึ่ง

ดวงใจน้อย ดวงนี้ มีรอยปรุ
รอยทะลุ รูพรุน ชุนไม่ใหว
ทั้งแผลเป็น รอยปะชุน เต็มหัวใจ
ดูช่างไร้ คุณค่า ควรครอบครอง

บอบช้ำ แล้วยังซ้ำ ย้ำข่มเหง
ร่ายละเลง ป้ายใจ ให้หม่นหมอง
สิ้นสีสัน ไร้แม้ คนหมายปอง
โอ้.นวลน้อง คงครองเศร้า เหงาเดียวดาย

มีบางครา ร่าเริง นั้นเพียงน้อย
ใจปลดปล่อย ยิ้มร่า แวบเดียวหาย
ยามมรสุม รุมประดัง ช่างวุ่นวาย
อยากเร้นกาย หนีหน้า ลาผู้คน


ยามเศร้าลึก...มีเพียงบทกวีเป็นเพื่อน..
ณ..คืน..นั้น..





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 42 ]


..ขออยู่อย่างสงบและสันโดษ
..ไม่กล่าวโทษใครทำย้ำอีกหน
..อยู่คนเดียวไม่ยุ่งใครเจียใจตน
..ยังมิพ้นสายสัมพันธ์รัดรึงใจ

......หนักอกหนักใจเหลือจะกล่าว
......คงถึงคราวจิตตกจิตอ่อนใหว
......นั่งระบายร่ายบทกลอนผ่อนหทัย
......ขอวอนใครอย่าด่วนเบื่อรำคาญนวล






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 47 ]



แก้ค่ะ...

....อยู่คนเดียวไม่ยุ่งใครเจียมใจตน..



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 48 ]



ใช้ภาษาผ่านอักษรร่ายกลอนกล่าว

เอ่ยเรื่องราวปลดปล่อยใจไม่คืนหวน

ย้อนคิดครุ่นครวญใคร่ใจทบทวน

เรื่องทั้งมวลที่พานพบประสบมา




แค่..อยากระบาย..ก้อเท่านั้น..





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 52 ]

พี่สาวผู้อันที่รัก
พี่สาวคงเดินทางมาไกล
อากาศร้อนอย่างนี้
เชิญแวะพักที่ศาลาของน้องก่อนเถิด
มาดื่มน้ำดับความกระหาย
จงรับน้ำนี้ไป
อย่าได้รังเกียจที่บรรจุอยู่ในขันกะลา
แล้วจงดื่มช้าๆๆ
เพราะถ้าพี่สาวรีบร้อนจนเกินไป
อาจจะให้พี่สาวสำลัก
และน้ำบางส่วนจะหกสูญหาย



....................................................
คิดถึงเจ้าค่ะ

โดย : คานทอง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 6 ]



อากาศร้อนร้อนจริงยิ่งร้อนหนัก
ร้อนเสียนักดับกระหายให้ใจฉ่ำ
คว้าขันน้ำจากน้องพี่กลั้วพอคำ
ค่อยดื่มด่ำทั้งน้ำใจที่ให้มา

คิดถึงคิดถึงเสียยิ่งนัก
คิดถึงหนักหากจนใจมิพบหน้า
คิดถึงนวลน้องเสียจนล้นอุรา
คิดถึงคราจะได้พบประสบนวล


เป็นไงคะสบายดีหรือป่าว
ร้อนจริงๆ ขอนั่งพักศาลาใจน้องสาว
ดีกว่านะคะ






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 16 ]



เสียดายจังค่ะ
ออนไม่ได้
เครื่องที่ห้องคอมยังใช้ไม่ได้อยู่
เนี่ยเล่นที่ห้องธุรการค่ะ
ไม่ได้โหลดไว้

น้องสาวสบายดีนะคะ
อยากให้อากาศที่นี่ดีอย่างที่นู่นจังค่ะ





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 20 ]

ผ่านคืนวันมานานเนิ่น
ทุกย่างเท้าที่ก้าวเดิน
ยังเหินห่างความเป็นจริง
หลับตาคู่นั้น.........แล้วหยุดนิ่ง
พักหัวใจไว้แอบอิง
ปลดภาระบางสิ่งโยนทิ้งไป
จุดหมายนั้นซุกซ่อนอยู่ที่ไหน
อีกกี่ร้อยกี่หมื่นกี่พันไมล์
ไม่ห่างไกลเกินใจปอง


สบายดีค่ะ
ก็กำลังยุ่งๆๆกะงาน กะผู้คนมากมาย
บางทีก็ฉับฉนกะตัวเรา
วันนี้ติดต่อกะพี่ตัวร้ายไม่ได้เลย

โดย : คานทอง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 24 ]



สับสนอะไรคะ
มีเรื่องไม่สบายใจหรือ
งั้นพี่ฝากกำลังใจไปกับฟากฟ้าถึงคนดีนะคะนะคะ


อยู่นี่ก็เริ่มหนักอึ้งหลายอย่างค่ะ
สบายๆ เล่นๆ พักสมองมา เดือนนึงแล้ว
คราวนี้ได้เวลาลุยงานซะที
แต่ช่วง 2-3 ก้อขอปรับตัวสักนิดนึง







โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 48 ]

ม่ะมีไรหรอก
เบือคนที่นี่อะไรก็ไม่รู้วุ่นวาย
คุณป้าหญิงได้ให้หนังสือมา
เดี๋ยวว่าง ๆ จะสแกนส่งไปให้
ไปทำงานก่อนนะเจ้าค่ะ
คิดถึงเจ้าค่ะ


โดย : คานทอง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 55 ]



ค่ะ...
ฝากกราบขอบพระคุณท่านด้วยค่ะ
คงเป็นหนังสือที่ว่าไว้สิคะ

คิดถึงน้องสาวเช่นกันนะค่ะ





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 35 ]

มาช่วยดามหัวใจมัดใส่เฝือก
สำคัญว่าตัวเลือกรับไหวไหม
เรื่องความหล่อก็งั้นงั้นพระเอกอาย
เฟอเฟกไปทุกอย่างน้องนางนวล

โดย : มารหัวขน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 27 ]



ม่ายบอกม่ายรู้นะเนี่ย

โห๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

โดย : มารขนลุก
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 31 ]

ฟังคำพร่ำรำพันในวันนี้
ย้ำใจที่กลัดหนองครองเศร้าหม่น
หากอยู่ใกล้ให้สวมกอดปลอบกมล
มอบแรงใจใส่ล้นพ้นเดียวดาย

แต่ตอนนี้อยู่ไกลให้เป็นห่วง
วันคืนล่วงมีบ่วงติดคิดถึงไม่หาย
วอนคุณพระช่วยปกป้องทั้งใจกาย
ความเศร้าหายแรงใจสู้รู้ความจริง...

คิดถึงนะ...อย่าเศร้ามาก
ชีวิตจะอับเฉา
ยิ้มสู้ ทุกอย่างคือมายา..
บอกอิ่มอุ่น และบอกใจตนเองไปพร้อมๆ กัน...


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 25 ]



โดย : แชแช
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 25 ]



โดย : แชแช
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 25 ]

เป็นกำลังใจให้นะเจ้าคะ


โดย : ไหมฟ้า
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 1 : 37 ]



แวะมา เดวแว้บไป + ส่งแรงกำลังใจ แรงเชียร์ไปให้คะ

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 7 : 26 ]



หัวใจนี้แข็งแกร่งพอ
ไม่ต้องรอให้ใครดาม
รักษาตนได้ดีทุกครายาม
ชายใดห้ามมาวุ่นวาย

คุยโตแถมโอ่ว่าหน้าหล่อ
ที่ว่าหล่อหล่อแบบใหน
อวดหล่อจนพระเอกอาย
หน้าคงคล้ายดั่งจรกา....(ใช่ป่ะคะ).


ท่านมารหัวขน..
เพอเฟกมากๆ..ระวังเจอเอฟเฟกต์...เข้านะเจ้าคะ
แล้วจาหาว่าไม่บอก..





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 46 ]



....
ยินวาจา พาใจ ระโหยอ่อน
โฉมบังอร อยากโผกอด อกพี่สาว
ซุกใบหน้า ซ่อนน้ำตา ที่พร่างพราว
ด้วยถึงคราว ตื้นตันใจ ในวาจา
...
ขอบคุณในแรงใจที่มอบให้
จากดวงใจดวงนี้ปลื้มหนักหนา
ถึงห่างไกลคงห่างเพียงไกลตา
มิพบหน้าหากใจไกล้ใฝ่คำนึง...ถึงมิวาย
...

คิดถึง
ท่านพี่มากมายเช่นกันค่ะ
ยามอยู่คนเดียวเหงาๆ
มีอะไรผ่านเข้ามากระทบใจ
ก็อยากระบายออก..โยนทิ้งไปบ้างอ่ะคะ
แล้วใจจะได้โล่ง..ว่างเปล่า..ร่าเริงเช่นเคย

ตอนนี้กลับมาลุยงานแล้วค่ะ







โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 10 : 4 ]



ฝากดอกไม้ไว้แทนไมตรีจิต
เหมือนแนบชิดกลิ่นอายสายสมร
ยามเปลี่ยวเศร้าเหงาใจให้เหลียวมอง
แล้วจะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง


โดย : -`๏’- นันยาง -`๏’-
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 10 : 52 ]



..ขอบคุณ..ท่านแชแช
...สำหรับดอกไม้ค่ะ


ท่านพี่ไหมฟ้า
....กำลังใจเพียงหนึ่งที่มอบให้
....รับจากใจดวงน้อยพลอยอบอุ่น
....ธารน้ำใจงดงามยิ่งหญิงขอบคุณ
....จิตการุณบอกได้ให้ไมตรี
.....ขอบคุณค่ะ


ท่านทางผ่าน
.......ผ่านมาแล้วผ่านไป
.......เหตุใฉนใยต้องผ่าน
.......แรงเชียร์ส่งแรงใจได้พบพาน
.......อยู่นานนานได้ใหมใยรีบจร
.......
.......รับแรงกำลังใจและแรงเชียร์
.......ด้วยไมตรีจิตค่ะ




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 11 : 46 ]

ถึงพิการทางใจกายยังสู้
โปรดเอ็นดูพวกเขาเถิดบังเกิดผล
ช่วยเป็นหูเป็นตาชี้ทางชน
ข้ามถนนปลอดภัยได้ทุกครา.....



โดย : กิ่งหลิว
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 11 : 51 ]






...........

...รับดอกไม้จากพี่ชายไว้แนบอก
...แล้วหยิบยกมาชมชื่นรื่นใจยิ่ง
...แฝงไมตรีที่ให้มาน่ารักจริง
...อย่าทอดทิ้ง..เพลงชาติไทย..ให้ร้องมา...

...........
คิดถึงเจ้าค่ะ
ท่านพี่นันยาง..ของ...(คนอื่น)...อิอิ




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 11 : 56 ]

ก่อนจะข้ามมองซ้ายขวาอย่าวอกแวก
ถึงทางแยกต้องระวังเป็นครั้งสอง
บนถนนไม่ได้เป็นสนามประลอง
แล้วจะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง...........

โดย : -`๏’- นันยาง -`๏’-
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 3 ]

ถึงจะเป็นความรักก็จักลง
ถึงยังคงเป็นทางแยกก็จะร้อง
ถึงเป็นเศร้าก็จะเว้าเป็นทำนอง
ต้องมาร้องเพลงชาติไทย..ให้ใครฟัง

เฮ้อ..เก่งจริงๆ ร้องเพลงชาติอยู่ด้าย...
อยากเปลี่ยนเป็นเพลงสยามานุสติ..มั่งมั๊ย..เพ่นัน...



โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 28 ]

เพลงสยามานุสติของล้นเกล้า
ช่างปลุกเร้าใจคนไทยไปทั้งผอง
ขอพวกเรารักษาไว้ตามครรลอง
แล้วจะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง


โดย : -`๏’- นันยาง -`๏’-
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 4 ]



เอ๋.....

เล่นมาข้ามถนนปนความเศร้า
แล้วมาเหมาร้องเพลงเพลินเดินถนน
ร้องเพลงชาติกลางทางแยกแปลกพิกล
ร้องด้วยคน..สยามานุสติ..ล้นเกล้าของชาวไทย

อิอิ...เอาเข้าไปค่ะ...ท่านพี่อิสฯ..กะท่านพี่นันยาง
นู๋..ก้อร้องด้าย...อ่ะ



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 14 : 5 ]

จะร้องร่ำทำเพลงบรรเลงศิลป์
จะโบยบินเหมือนปักษาตามหาฝัน
จะแบ่งปันความรักให้แก่กัน
แลกเปลี่ยนฝันแลกเปลี่ยนใจให้ผองชน

จะร้องเพลงชาติไทยจากใจข้า
เปล่งวาจาสุดกำลังดังอีกหน
ประสานเสียงร่วมร้องด้วยอีกคน
บนถนนสี่แยกนี้มีเพื่อนเรา

หรืออิ่มอุ่นจะร้องเพลงแห่งสยาม
จะขอตามร้องด้วยอย่าเปลี่ยวเหงา
เจ้าจะอยู่ที่ใดใจเหมือนเงา
จะคอยเฝ้าดูแลนางมิห่างกาย



โดย : มารเหล้าขาว
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 15 : 54 ]



อยากจะร้องดังดังดั่งปาล์มมี่..............
อยากจะมีเพื่อนร่วมร้องประสานเสียง
ช่างดีจริงมีท่านมารเหล้าขาวมายืนเคียง
เปล่งสำเนียงเสียงบรรเลงเพลงข้างกาย

เสียงจากใจยังแอบกระซิบบอก
หรือกลิ้งกลอกหลอกใจเฝ้ามิห่างหาย
หลอกให้หลงปลื้มจิตคิดมิวาย
พอลับกายร่ายกลอนหวานให้ทุกคน...

จริงป่ะคะ...
ด้วยคาระวะค่ะ






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 13 ]



มาๆๆๆๆ ข้าช่วยร้องให้ฟังด้วยคนนะท่านอิ่มอุ่น


ลูกเป็ด เอย………. ว่ายน้ำมารี่รี่
น้องนุ้ยเป็ดน้อยของพี่ ปักเป็นหัวหมอน
ปักเป็นขี้หนิด ปักเป็นขี้หนอน
ปักเป็นเพชรยาธร ที่ร่อนเที่ยวรำบนเวหา
ปักเป็นเข้น้อย เที่ยวล่องเที่ยวลอยไปสู่ฝั่ง
สาวน้อยร้อยชั่ง นั่งปักแต่ลายผ้า ฮึม.................

ไปขอลูกสาวเขา เอามาไว้ใช้งานเบาๆ
บุญมีให้ทูนจาก บุญมากให้ทูนเสา
เอามาไว้ใช้งานเบา ให้ทูนเสาเท่าโคนโหนด…ฮืม.....................

คือน้องเอย คือต้นม่วงสุมชุม
หญ้าแฝดเข้าคลุม เพราะทุ่มลูกเมีย
ทุ่มสิ้นทั้งลูก ทุ่มสิ้นทั้งเมีย
เพราะ ไปหลงกับเมียใหม่ ฮึม.................

ฟ้าลั่นเอย ลั่นมาคึกคึก
พระศรีสุธนไปรบศึก ลำลึกถึงนางโนรา
คอยข้าวเช้าก็ไม่เห็น คอยข้าวหวันเย็นก็ไม่มา
ลำลึกถึงนางโนรา โศกานั่งร้องไห้





โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 40 ]



เอ๋.....

บทเพลงอาราย คะ..ท่านพี่กาแคว
ไม่เคยได้ยินเลยค่ะ..
อยากฟังๆๆๆๆๆๆๆๆ...

เพลงเก่าป่าวคะ..






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 49 ]

ได้เลย.............จัดให้


เอานอนหลับตาบนตัก
พีจะกล่อมให้เจ้านอน



ไก่เถื่อน ขันเทือนทั้งบ้าน
ลูกสาวขี้คร้าน นอนให้แม่ปลุก
สองตีนแม่ถีบ สองมือแม่ทุบ
นอนให้แม่ปลุก ลูกสาวขี้คร้าน


นกกุกเหอ เกาะเรียนไม้พุก
พ่อแม่เขาไปดูหนุก พาลูกไปทุ่มไว้ในวัง
ฝนตกฟ้าร้อง ไม่เห็นหน้าน้องทองร้อยชั่ง
พาลูกไปทุ่มไว้ในวัง นั่งร้องไห้ร้องห่ม

ไปไหนเหอ พาใยไปกัน
ไปขุดหัวมัน มันเหอมันไม่ลงหัว
แผ่นดินทั้งดีดี นางธรณีมันชาติชั่ว
มันไม่ลงหัว สาวย่านให้วัว….กิน

ปลูกรักเอย ปลูกไว้ชายคา
สาวสาวเดินมา อย่าเด็ดทิ้งเสีย
พี่ปลูกรักไว้ ชมต่างลูกเมีย
อย่าเด็ดทิ้งเสีย ลูกเมียไม่มี

ไก่แจ้เจ้า ว่ายน้ำถอแถไป
ขันหมากมันลอยน้ำเสีย ได้ลูกได้เมียสักกี่คน
ได้คนหนึ่งแล้ว ชื่อว่านางทองแก้วหน้ามล
ได้ลูกได้เมียสักกี่คน หน้ามลทองร้อย…ชั่ง

ไปเมืองคอน ไปแลพระนอนพระนั่ง
พระพิงเสาดั้ง หลังคามุงกระเบื้อง
เข้าไปในห้อง ไปแลพระทองทรงเครื่อง
แลหลาหน้าเมือง เสาธงไม้ไผ่
ใครไปหน้าพระ ร้องไห้ร่ำไร
เสาธงไม้ไผ่ ใครไปยกมือไหว้…เอ่อ..

นางแม่เอย รักลูกอาธรรม์
รักแต่พระจันทร์ ราหูไม่รัก
ทำพรือลูกเหอ แม่แค้นใจนัก
ราหูไม่รัก เกิดศึกทั้งเมือง….

นอนเถิดเจ้านอน นอนให้หลับดี
แม่ซื้อทั้งสี่ ช่วยพิทักษ์รัก
อาบน้ำป้อนข้าว รักษาเจ้าทุกเวลา
ช่วยพิทักษ์รักษา ให้เจ้าหลับเจ้านอน

หลับเถิดหนาคนดีคนงาม













โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 2 ]


...อยากฟังเจ้าค่ะ...
...ไม่ได้อยากอ่าน...

...อยากนั่งเจ้าค่ะ...
...ไม่ได้อยากนอน...

...ยังไม่ถึงเวลานอนเจ้าค่ะ
...จะมาให้นอนหนุนตัก...( เนี่ยนะ )
...ขอแจว...ดีก่า....

....คิกคัก...คิกคัก..เอาตุ๊กตา..น้อย
....ไปวางบนตัก..เห่กล่อม..แทนละกาน...

.....นู๋..มะเอาด้วยหรอก..ค่า




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 17 ]

ยิ้มให้ไก่ตื่นตื่นเลยทั้งเล้า
แม่ก็เฝ้าเรียกไปให้ไขขาน
ไก่ไม่หลับคนไม่หลับหนุนตักนาน
ทรมานฟังเพลงไอ่อูมอู





โดย : ภูวดินทร์
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 4 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 40 ]

จัดให้ตามที่ขอ

เอ่ เอ้ เอ้.....
นอนสาหล่า หลับตาแม่สิ เจ้าบ่นอนบ่ให้กินกล้วย
แม่ไปห่วยไปส่อนปลาซิว เก็บผักติ้วมาใส่แกงเห็ด
ไปใส่เบ็ดได้ปลาค้อใหญ่ อย่าฮ้องไห้แมวโพลงสิจกตา
เจ้านอนซ้าแมวโพลงสิจกหำ เจ้านอนค่ำแมวโพลงสิจกก้น
ติ้ง ลิง ติ่ง ลิง ติ้ง ลิง ติ่ง

นอนสาหล้าหลับตาแม่สิกล่อม นอนอ้อมล่อมในผ้าอย่าติง
แม่ไปไฮหมกไข่มาหา แม่ไปนาหมกปลามาปล้อน
แม่เลี้ยงหม่อนอยู่ป่าสวนมอน นอนสาหล้าหลับตาแม่สิกล่อม
นอนอู่ไม้บ่มีไผฆ่า นอนอู่ผ้าบ่มีไผตี
นอนดีดีในผ้าอ่อมล้อม นอนสาหล้าหลับตาแม่สิกล่อม
เอ เอ้ เอ่ เอ.........




โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 0 : 48 ]

ฟังวาจาอิ่มอุ่นว่าหน้าทอดสี
โถตัวดีโดนจับได้แล้วไฉน
แต่ทุกอย่างที่กล่าวมาล้วนจากใจ
โปรดอภัยตัวพี่ที่ทำมา

ยังคงมั่นในใจไม่กลับกลอก
หรือลวงหลอกให้ช้ำสิเน่หา
มีเพียงเจ้าจริงแท้แม่กัลยา
ตัวพี่ยังยังมีรักที่ปักทรวง

เห็นมีเพื่อนๆมากเลยอยากเล่น
หยอกเย้าเป็นสหายมิห่วงหวง
สำรักท่านนั่นจริงใจใช่หลอกลวง
ยังห่วงหวงทุกค่ำเช้าเฝ้าข้างเธอ

จะถนุนอมท่านนั้นยิ่งชีวิต
ในดวงจิตมอบให้ท่านนั้นเสมอ
ต่อไปนี้ไม่ปล่อยใจให้เผลอเรอ
น้องยาเธออย่าหมายโกรธโทษพี่ชาย

ถึงตัวใกลจะส่งใจใกล้นวลน้อง
พี่หมายปองให้เป็นเช่นดั่งหมาย
จะดูแลตัวเจ้าจนวันตาย
ร้อยเรียงรายคำหวานนั้นให้ท่านฟัง

จะไม่ให้ใจน้องต้องหมองใหม้
นวลแก้มใยค่อยๆหอมดั่งใจหวัง
ค่อยๆโอบใหล่น้องนางอย่างระวัง
พี่จะนั่งข้างๆเจ้าเคล้ากวี




(อารมพาไปนะท่าน..จะโทษก็ไม่ได้น้องพ่อนี่...เฮ้ย)

โดย : มารเหล้าขาว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 5 : 9 ]

หัวใจนี้มีรอยปุความเจ็บช้ำ
ใจหมองคล้ำพบความเศร้าลึกหัวใจ
เธอไปซ้ายฉันไปขวาจบกันไป
จะกลับมาพบกันใหม่คงไม่มี

ผ่านทางแล้วผ่านไปเลยใช่วกกลับ
เหมือนรถขับต้องกลับรถหันหน้าหนี
ไปอีกทางคนละทางจำต้องมี
เหมือนคู่ที่ต้องเลิกลาจากกันไป

ถึงตอนค่ำนั่งกอดเขาอมความทุกข์
ใจก็ปลุกให้คิดถึงความเจ็บช้ำ
น้ำตารินไหลอาบแก้มเข้าตอกย้ำ
นึกทุกวันใจคนท้อระกำทรวง



โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 8 : 32 ]


เรียน ท่านกาแคว
เพลงกล่อมเด็กมีคุณค่ามากล้น
น้อยนักที่คนสมัยนี้ จะสามารถร้องเพลงกล่อมเด็กรุ่นเก่าๆได้
นับถือท่านจริงๆ
ข้าน้อยมีแต่พวกเทปลัลลาบายสมัยปัจจุบัน
ถ้าท่านมีเป็นแผ่นเพลงหรือเป็นเทปเพลงกล่อมเด็กสมัยก่อน
หวังว่าท่านคงไม่อยากเก็บไว้คนเดียวเป็นแน่แท้
ใช่ไหมท่าน...แฮ่...


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 1 ]

เรียนท่านน้องอิสตรีมาร

จัดการให้ครับตามที่ขอแต่เป็นเทปที่อัดมาจาก
ผู้เฒ่าผู้แก่ที่ท่านยังจำได้
เอาไว้ผมจัดการเรื่องทีกรุงเทพ ฯเสร็จเรียบร้อย
ก็จะอัดส่งไปให้นะขอรับ
อย่า..........แฮ่..............กลัวอ่ะ


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 2 ]

ขอขอบคุณเป็นอันขาด...นะท่านพี่
หายวันหายคืน
หัวใจชื่นมื่นเด้อขรับ...

โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 54 ]

หัวใจเช็คแล้วเต้นปกติ
หัวใจก็ยังสู้เพื่อให้ท่านนันยางได้ร้องเพลงชาติได้
และขอบคุณครับที่ห่วงใย

โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 48 ]

แวะมาบอกนะคะ
คิดถึงอิ่มอุ่น พี่อิสตรีฯ และทุกท่าน

.....ไม่มีเวลาเลย...ที่ทำงานใหม่ไม่มีอินเตอร์เนต เลยไม่ได้ติดต่อใคร นานๆแวะมาเช็คเมล์ ..ก็จะได้เข้ามาที
.......หวังว่าทุกท่านคงสบายดีนะคะ

รักและคิดถึงจริงๆ รักสุขภาพด้วย

อาเม่ย

โดย : เม่ยหลิง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 6 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 11 ]

สวัสดีคะ พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 7 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 0 : 1 ]

ว้า....หัวใจปรุปรุเก่าเก่า
จะเอาไปทำอะไรกันละนี่
ต่อให้ยกให้ฟรีฟรี
ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ

โถ....ดูสิรอยทะลุจนพรุน
ยังหวังจะชุนเอามาใช้
เฮ้อ..หัวใจเน่าเน่าน่ะเอาทิ้งไป
ขอใหม่ใหม่ใสซ่าดีกว่ามั้ง

เอาใหม่ปั้นใหม่ใส่ซึ้ง
แล้วนึ่งให้ฟูสู่หวัง
ทิ้งไปเลยหัวใจพังพัง
รอนั่งฟังเพลงชาติไทยที่ใครร้อง



จะยืดอกเหี่ยวๆ ขึ้นมาให้ซบบ้าง
แต่ก็ยังเกรงใจอกอวบๆ บางอก

จาก....เฒ่าโล้ว(หนุ่ม)



โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 7 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 1 : 54 ]



คิดถึง..เม่ยหลิง..
เช่นกันค่ะ...
โหมงานหนักรักษาสุขภาพนะคะ..
ตอนนี้อยู่ที่สอยดาวแล้ว...สบายดีค่ะ...

ด้วยคิดถึง




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 7 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 44 ]



สวัสดี...ทางผ่าน..เช่นกันค่ะ
ขอให้ร่าเริง..อย่างนี้ตลอดไปนะคะ...
มอบดอกไม่ให้ด้วยไมตรีค่ะ




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 7 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 47 ]

อุ่นจริง

โดย : จอมยุทธไม่มีเสร็จ
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 7 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 15 : 24 ]




...ถึงหัวใจดวงนี้จะเต็มด้วยรอยชุนปะ
...ถึงหัวใจดวงนี้จะมีรอยทะลุ
...ถึงหัวใจดวงนี้จะรอยปรุปรุ
...ถึงยังไงหัวใจดวงนี้ก้อมี.....ดวงเดียว


............หากแม้นหัวใจดวงนี้จะแสนเน่า
............หากแม้นใจเก่าเก่าไร้ใครเหลียว
............หากแม้นกลับภาคภูมิใจในใจเดียว
............หากแม้นใครจะเที่ยวปั้นใจใหม่....ไม่ใยดี.....

...หนึ่งหทัยใครไม่สนใจก็ช่าง.
...ใจพังพังช่างประใรใครแคร์นี่
...ใจดวงใหม่ใส่เข้ามาขอลาที
...เพียงใจนี้หนึ่งเดียว....ไม่เกี่ยวใคร...


อยากจะซบแต่ไม่กล้าซบ
กลัวพาลสลบเพราะใจเน่า...

ด้วยคาระวะเจ้าค่ะ





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 7 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 20 ]

โถ...โถ..จะห่วงอะไรกับคลาบไคลใจเก๊าเก่า
บอกให้เอามาขัดใหม่เกรงไปใยกับคนเหลียว
ถึงปั้นใหม่นึ่งใหม่มันก็ยังเป็นใจเดียว
เป็นใจเดี่ยวใช่ใจเดิมไม่ใจดำ

ว่าถึงใจดวงใหม่ใจใครเล่า
ก็ใจเราฤๅมิใช่หรืองามขำ
กับรอยแผลบาดใจไม่น่าจำ
เหมือนเคราะห์กรรมวันนี้มีพรุ่งนี้ไป

เรื่องอะไรจะไปยึดไปถือมั่น
พลอยปิดกั้นคนสดสดใจใสใส
กับแผลเก่าถ้ายังเหลือเผื่อเยื่อใย
ให้เก็บไว้ใต้ก้นบึ้งถึงบาดาล


รอวันใจใสใสโลกใบใหญ่จะเป็นของเรา
นกน้อยสีน้ำเงินที่เคยจากไป
จะมาส่งเสียงปลุกจากหน้าต่างทุกอรุณ

ด้วยความระลึกถึง

โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 8 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 10 : 5 ]

สวีดัสสวัสดีคะท่านอิ่มอุ่น มอบให้เป็นแรงเชียร์แรงใจด้วยจ๋าจ๊ะ

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 9 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 13 ]

แผลเก่ามะมี มีแต่แผลใหม่ใหม่ แง้ๆ

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 9 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 15 ]



นกน้อยสีน้ำเงินที่บินจร
เคยอาวรณ์และโหยหา
เฝ้าเพ้อฝันหวังกลับมา
อนิจจา...ฝันนั้นช่างเลือนลาง

โลกใบใหญ่ใจใสใส
ร่าเริงไปใจปล่อยว่าง
เก็บไมตรีตามข้างทาง
เติมเต็มบ้างรักษาใจ

แค่ร่องรอยของแผลเป็น
มีให้เห็นเช่นรอยใหม้
ดูไว้เพื่อเตือนเจ้าหัวใจ
ระวังระแวงไว้ไม่เผลอตน....


..ด้วยขอบคุณ
..ที่เข้าใจ..ค่ะ...
..ชอบคำว่า..นกน้อยสีน้ำเงินมากเลยยย






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 9 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 53 ]



ขอบคุณทางผ่านอีกครา
กับวาจามามอบให้
ทั้งแรงเชียร์และแรงใจ
ยิ้มใสใสใจขอบคุณ

ใจตนรักษาบาดแผล
ในใจตนได้ดีที่สุดค่ะ
ขอส่งแรงใจและแรงเชียร์ ให้เหมือนกันนะคะ







โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 9 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 1 ]

เจ้านกน้อยสีน้ำเงินผู้งดงาม
ฉันจะติดตามเธอไปทุกคืนฝัน
เผื่อวันหนึ่งฉันจะเป็นเช่นตะวัน
เผื่อวันหนึ่งแสงของฉัน..จะอุ่นพอ

โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 9 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 10 ]

แม้นวันใดมิได้พบประสบพักตร์
เหมือนชีพจักสลายมลายสูญ
ให้คิดถึงก่นเศร้าเฝ้าอาดูร
ทุกข์เพิ่มพูนไม่หย่อนให้อ่อนใจ
แม้นคราใดได้พบประสบพักตร์
แสนที่จักสดชื่นรื่นสดใส
มีความสุขเพราะไม่อยากพรากจากไกล
ขอให้ใจอยู่ใกล้อย่าไกลคุณ
คราได้พรอดออดอ้อนวอนคำหวาน
แสนสำราญทั้งกายใจให้อบอุ่น



โดย : คนเคยว้าเหว่
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 9 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 57 ]

I Wanna be Free

By Tommy Boyce and Bobby Hart

I wanna be free,
Like the bluebirds flying by me
Like the waves out on the blue sea.
If your love has to tie me, don't try me,
Say good-bye.

I wanna be free,
Don't say you love me say you like me,
But when I need you beside me,
Stay close enough to guide me, confide in me,
Oh-oh-oh

I wanna hold yur hand,
Walk along the sand
Laughing in the sun,
Always having fun
Doing all those things
Without any strings
To tie me down.

I wanna be free,
Like the warm September wind, babe,
Say you'll always be my friend, babe.
We can make it to the end, babe,
Again, babe, I gotta say:
I wanna be free
I wanna be free
I wanna be free

..................................................................

for teacher like the bluebird
..................................................................

Once I saw a little bird.
Going hop hop hop
So I cry a little bird
Will you stop stop stop
I was going to the window
To away from home

บทอาขยานสมัยเรียนป.5
จำมากระท่อนกระแท่นได้แค่นี้
ผิดพลาดอย่างไรขออภัยด้วยเด้อ


โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 9 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 32 ]

ท่านเฒ่าโล้ว
ผมไม่ถนัดภาษาต่างด้าว
แปลเป็นไทยหรือให้ฟังหน่อยดิ

โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 9 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 40 ]

แล้วใครว่าอาตมาถนัดเล่า
เอามาให้เจ้าของกะทู้อ่าน
เจ้าของกะทู้ก็ช่วยหน่อยเซ่
อย่าให้เสียชื่อมืออาชีพเชียวนา อุ่นอุ่น(เกือบอิ่ม)

โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 0 : 11 ]

ท่านเอามาลงได้ท่านก้ต้องแปลได้
ท่านเอาล้านนาก็ได้
เดี๋ยวอาตมาจะแปลภาษาคนดอย
ดีไหมท่านเฒ่าโล้ว


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 0 : 15 ]


สงสัยเรียนอยู่ใกล้กับท่านเฒ่าโล้วแน่เลย
บทอาขยานนี้ อิสตรีมารก็เคยท่อง
ตอนนั้นทองเป็นนกแก้ว นกขุนทอง ตอนนี้ลืมหมดละ...


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 50 ]


นกน้อยสีน้ำเงินที่เคยจากไป
จะมาส่งเสียงปลุกจากหน้าต่างทุกอรุณ

.........................................

ยังติดใจคำนี้..ประโยคนี้..ไม่หายเลยค่ะ
เหมือนเคยได้ยินได้อ่านมาก่อน..
ที่ใหนซักแห่ง..จำไม่ได้แล้ว

คล้ายๆ ตำนานรัก...อะไรทำนองนี้...

...คนรักที่จากไปลับ.....
...กลับมาเกิดเป็นนกน้อยสีน้ำเงิน...
...ด้วยความอาลัยรัก..ความผูกพันที่มี....
...เจ้านกน้อยก้อมาทายทักส่งเสียงปลุก....
...ที่หน้าต่างทุกรุ่งอรุณ...

...สายใยรัก..สายสัมพันธ์..ที่ไม่มีวันเจือจาง...

...




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 5 ]



ขอบคุณ..ท่านพี่กาแคว..เจ้าค่ะ
สำหรับบทกลอนที่สวยงาม...

แสงตะวันนั้นร้อนแรงเสียยิ่งนัก
หากอยู่ไกล้คงถูกเผาไหม้เป็นจุล
อยู่ไกลห่างได้รับเพียงแสงอบอุ่น
ใจว้าวุ่นกรุ่นเกรงกลัวแสงสุรีย์

...




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 1 ]



คาระวะ...ท่านผู้เฒ่าโล้ว..
ด้วยขอบคุณยิ่งค่ะ...ดีใจมากๆเลย

บทเพลง..I wanna be free ( bluebirds..)
เนี่ย..คุ้นๆ สมัยเรียนค่ะ
แต่ไม่มีเนื้อและจำทำนองก้อไม่ได้แล้วค่ะ

น่าตี..ตัวเองจริงๆ...
ความจริงน่าจะร้องเพลงนี้ได้นะนี่

.....................

บทอาขยาน...
น่ารักดีค่ะ...คงต้องขอ..นำไปใช้ร้องกะเด็กๆ..แล้วล่ะค่ะ
เดี๋ยวไปนึก..ท่าทางประกอบก่อน...

ท่านพี่อิสตรีมาร..กอ้เคยท่องหรือคะ
ดีจังเลย..สงสัยนู๋เกิดไม่ทัน...แน่เลยค่ะ
เพระจำได้ว่าไม่เคยท่อง...

แหม...อยากได้อีกเยอะๆๆ...เลยค่ะ
บทอาขยานง่ายๆ...สมัยเก่าน่ะคะ...

แต่แค่นี้ก้อ ดีใจแล้วค่ะ





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 15 ]

บทอาขยานไทยก็เพราะเหมือนกาน

ปักเอ๋ยปักษิน นกขมิ้นเรื่อเรืองเหลืองอ่อน
ถึงเวลาหากินก็บินจร ครั้นสายัณห์ผันร่อนมานอนรัง
ความเคยคุ้นสกุณาอุตสาหะ ไม่เลยละพุ่มไม้ที่ใจหวัง
เพราะพากเพียรชอบที่มีกำลัง เป็นที่ตั้งตนรอดตลอด เอย ฯ


โดย : เด็กน้อย
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 35 ]



ขอบคุณค่ะ..ท่านเด็กน้อย

..บทนี้ก้อไม่เคยได้ยินอีกแหล่ะคะ...
..ถึงจะเป็นบทภาษาไทย...มีตั้งกะสมัยใหนคะเนี่ย
..ปลื้มใจจังค่ะ..ได้บทอาขยานไทย..ด้วย
..น่ารักจัง...
..
..นึกถึง.
.แม่นกขมิ้นเหลืองอ่อน...เอย
.ค่ำแล้วจะนอนใหน..

.ขึ้นมาทันทีเลย..
.ได้ประโยชน์มากเลยนะคะเนี่ย
.ขอบคุณจริงๆ





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 58 ]

พ่อเคยกล่อมเวลานอน
ความหมายก้สอนด้วยตัวเองด้วย

เด็กเอ๋ย เด็กน้อย
ความรู้ เรายังด้อย เร่งศึกษา
เมื่อเติบใหญ่ เราจะได้ มีวิชา
เป็นเครื่องหา เลี้ยงชีพ สำหรับตน
ได้ประโยชน์ หลายสถาน เพราะการเรียน
จงพากเพียร ไปเถิด จะเกิดผล
ถึงลำบาก ตรากตรำ ก็จำทน
เกิดเป็นคน ควรหมั่น ขยันเอย......


โดย : คานทอง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 54 ]

พี่สาวนู๋ออนตั้งนาน
ไม่อยากคุยกะนู๋แล้วรึเจ้าค่า


โดย : คานทอง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 11 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 26 ]



โทษทีค่ะ...พี่มะได้ออนอ่ะค่ะ..
ก้อไม่คิดจามาตอนนี้..นี่นา

เดี่ยวๆๆๆรอแป๊บค่ะ..คนดี
อย่าเพิ่ง..งอน.นา..นะ





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 11 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 35 ]



เหม่อมองดูท้องนภา
ราตรีกาลช่างมืดมิด
สิ่งนิดเดียวมาสะกิด
ใจเผลอคิดสู่พวังค์

ย้อนคืนสู่กาลเวลา
ที่ผ่านมา ณ หนหลัง
ลองปล่อยใจไม่ยื้อรั้ง
ทำนบพังพร่าน้ำตา

ดวงดาวพราวส่องแสง
เดือนข้างแรมหลบเร้นหน้า
ปั่นป่วนแปรปรวนหนักหนา
คราบน้ำตายังเปื้อนซึม

...
...
...





โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 14 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 10 ]



รำพันเพียงเดียวดาย
รอบกายช่างเงียบนัก
พาใจเปลี่ยวเหงาหนัก
นั่งพิงพักเพียงลำพัง

โอดโอยกับความมืด
ใจชาชืดไร้ความหวัง
ราตรีนี้ขอนั่งเติมพลัง
แซมความหวังที่หายไป

....
....




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 15 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 2 : 1 ]

เก็บความหลังใส่กระเป๋า
เอาความเศร้ามาโยนเล่น
เตะน้ำตาให้กระเซ็น
ลุกมาเต้นฮูล่าฮุก

ถึงจะเฒ่าแต่ก่อนเก่าก็เคยหนุ่ม
ก็เคยกลุ้มรุ่มร้อนนอนไม่สุข
จมอดีตกรีดทรวงกับห้วงทุกข์
เหมือนโดนคุกขังใจกระวายกระวน

รักไม่รักคิดอย่างไรก็ยังรัก
ดั่งศรปักหักคาเมื่อหน้าฝน
คิดจะถอนศรใจเหมือนไฟลน
ก็เป็นคนใจอ่อนมืออ่อนตาม

ได้แต่ปลอบตัวว่าจะไม่เศร้า
แต่ตอนเหงาน้ำตาก็มาถาม
เจ้าจะลืมอดีตได้หรือคนงาม
ถูกเยาะหยามได้แต่หลอกบอกลืมแล้ว

เถอะอดีตจะเก็บไว้เป็นไรเล่า
ใส่กระเป๋าข้างหลังวางสุดแถว
จะมัดผูกทุกอดีตขีดวางแนว
แล้วปลดแร้วรัดทรวงทิ้งบ่วงไป

บางปัญหาต้องรอกาลผ่านมาก่อน
ทุกข์ถึงผ่อนยิ้มหยอกบอกยังไหว
บางอดีตเพียงกาลผ่านพ้นไป
ก็ลุกได้ยืนเองเก่งจริงเรา



ไม่มีข้อสรุป



โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 15 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 3 : 0 ]

เมื่อผู้สาวท้าวทักถึงศักดิ์ศรี
เรื่องหากมีชี้ชักคงหนักแน่ว
มีเรื่องใดไยข้องให้หมองแวว
จึงเรียงแถวแจ้วคำมาย้ำความ

ฤาว่าชายหมายจิตพินิจถึง
จึงค่อนขึ้งปึ่งทรวงคอยล่วงถาม
ฤาคงคอยรอยเก้อทุกเพ้อยาม
จึงหักห้ามคร้ามจิตจริตตัว


โดย : สดายุ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 15 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 7 ]

หากแม้ความรัก...ยังมีอุ่นไอ
และหัวใจ...ยังเต็มเปี่ยมด้วยความห่วงหา
มีคำว่าคิดถึง...จากใครคนหนึ่งส่งมา
ฉันก็ยิ้มได้ทั้งน้ำตา...เมื่อนึกถึงกัน

หากแม้...ในส่วนหนึ่งของชีวิต
จะมีใครบางคนอยู่ในความคิด...ความฝัน
แม้ในคืนเหงา ยังมีเงาใครบางคนให้ผูกพัน
เป็นคนที่แม้หลับตา...ก็จะฝันถึงร่ำไป

ฉันจะแกล้งลืมไปว่า....
เราถูกกั้นกลางด้วยขอบฟ้ากว้างใหญ่
แกล้งลืม...ว่าเธอมีใครบางคนข้างกาย
จะแกล้งลืมทุกคืนที่ต้องหลับไปทั้งน้ำตา

เพราะการที่ต้องเสียเธอไป...
เป็นความจริงที่โหดร้ายยิ่งกว่า
ขอเพียงยังมีหัวใจเธออยู่ตรงนี้ตลอดเวลา
ฉันจะยอมให้ความรักปิดตา...เรื่อยไป



โดย : ไกลล้านไกล
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 15 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 19 ]




เก็บใจดวงเหงาเหงา ใส่ลิ้นชัก

เก็บความรักที่ผิดหวังเพราะ ยอมแพ้

ความรู้สึกที่ไม่ต้องการให้ใครแคร์

เก็บมาล๊อคใส่กุญแจแล้วปิดตาย

จะเหลือแต่หัวใจที่ตายด้าน

จะเหลือเพียง ดวงวิญญาณไร้ความหมาย

จะเหลือเพียงทุกข์ระทมที่ข่มกาย

จะไม่ยอมมให้ใจใครอีกเลย





โดย : ตะวันทอแสง
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 15 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 14 : 17 ]

กำลังรอเวลาให้มันผ่านไปและผ่านมาอยู่จ้า

สวัสดีคะพี่อิ่มอุ่น และท่านๆทั้งหลาย

สบายดีมั้ย???

พอดีเอาไอติมมาฝากจ้า

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 15 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 57 ]

ในคืนกระจ่างฟ้า
ดวงจันทราคือโคมทองทองส่องสวรรค์
เมฆฟ่องฟ้าคือม่านทองต้องแสงจันทร์
หรีดเรไรนั้นคือดนตรีจากเทวา
................................................

โดย : ปราสาททราย
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 17 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 43 ]

ข้าน้อยขอคาราวะท่านพี่อิ่มอุ่นอีกครั้งและหวังว่าพี่อิ่มอุ่นคงจะจำข้าได้
ข้าที่มีนามว่า นินจาน้อยในวายุ ท่านจำได้รึป่าว
และขออภัยที่ข้าไม่ได้มาเยี่ยมซะนานเพราะติดธุระมากมาย

โดย : minininja
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 20 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 14 : 42 ]

คิดถึงพี่อิ่มอุ่นมากๆเลย พี่อิ่มอุ่นหายไปไหนหรอคะ

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 20 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 10 ]



คาระวะ..ท่านผู้เฒ่าโล้วงามๆ..เลยค่ะ


อ่านแล้วสะใจดีจัง
อ่านแล้วอยากตะโกนดังดัง
อ่านแล้วไม่อยากนึกถึงความหลัง
อ่านแล้วก้อแค่หัวใจพังพัง

แล้วจะยังไปแคร์อะไรให้มากมาย
อยากจะลุกมาเต้นฮูล่าฮุก..บ้างว่าเป็นอย่างไร
อยากจะทำใจตัวเองให้ไม่ต้องหวั่นใหว
แล้วยังจะเก็บความหลังไว้ทำไม

ปลดปล่อยใจให้หลุดพ้น
จากความทรมาน.....

ท่าจะดี....
...
...



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 22 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 2 : 43 ]



ขอบคุณเจ้าค่ะ..ท่าน

..สดายุ..
..คนไกลล้านไกล..
..ตะวันทอแสง..
..
..สำหรับกลอน เตือนใจที่มอบให้..
..บทกลอนที่ดูเหมือนดั่งเข้าใจ
..ขอมอบใจดวงนี้ให้..ช่วยดูแล...บ้างสักนิดก้อยังดี...ค่ะ
..
..ขอบคุณค่ะ..
..สำหรับทุกสิ่ง..

..


โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 22 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 2 : 48 ]



..รับไอติมจาก..น้องทางผ่าน
..ด้วย..ความชื่นใจค่ะ...

..ขอบคุณสำหรับความคิดถึงมากมายที่มอบให้
..ขอบคุณคำคำนี้กลั่นมาจากหัวใจ...
..ขอมอบให้น้องทางผ่านคนแสนดี...

...//



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 22 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 2 : 51 ]



..น้องนินจาน้อยในวายุ....คะ..

..ยังจำได้เสมอค่ะ จำได้ที่..คนที่ติดตามอ่านกลอน
..แล้วบอกว่าชอบกลอนเกี่ยวกับธรรมชาติ น่ะค่ะ
..หายไปนาน เลยค่ะ ..ดีใจนะคะที่จำกันได้..

...ขอต้องรับกลับคืนสูอ้อมอก
...ของบ้านจอมยุทธแห่งนี้อีกคราค่ะ..

..คิดถึงนะคะ
..



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 22 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 2 : 56 ]




.........สายลมเย็นโชยพัดระบัดโบก......

.........ลมกรรโชกพาใบไม้โยกเอนใหว.....

.........สายลมพาพัดต้องกายเย็นต้องใจ...

.........ขุ่นมัวในอารมณ์นี้มีเจือจาง......

.......



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 22 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 57 ]



.....แดดเปรี้ยงเพียงลมผ่านพาเย็นฉ่ำ...

.....ลมกระหน่ำพัดเมฆามาบังแสง....

.....ต่อให้ดวงสุริยาที่ร้อนแรง...

.....ยังอ่อนแสงพ่ายแพ้แก่เมฆา....

......



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 22 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 4 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com