Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ :

นับ..ถอย..หลัง

..๏

๏ .นับ..ถอย..หลัง..๏
ทิกิ
ชุด... บุญ..ปลดเปลื้อง



.

๏ . เริ่มชีวิต..เริ่มประสบ พบภาวะ
อันไขว่คว้า...ทุกระยะ..มิแหนงหน่าย
เมื่อแรกร้อง..แม่เมตตา..เกรงเจ้าตาย
ป้อนนมให้..และป้อนน้ำ..ยามเจ้าครวญ...๏




โดย : ทิกิ_tiki
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 3 : 20 ]


๏ . ฝึกร่ำร้อง...ฝึกขอ..ดังพอใจ
ฝึกทุกวัน...ร่ำไร..ร้องไห้หวน
พ่อแม่รัก..มิขัด..ปัดกระบวน
วิปลาส เรรวน...ร่ำร้อนรน...๏


๏ . บัดนี้นั้น...เป็นใหญ่..ได้ทุกอย่าง
สารพัด....รอบข้าง. ..มิขัดสน
ล้วนสิ่งของ..พ่อแม่..แท้เปรอปรน
สะสมจน...ท่วมกาย..คล้ายแบกคลาน...๏


๏ . หลงวัตถุ..หลงตน..จนลืมธรรม
ว่าต้องเกิด..ใช้กรรม..นำผสาน
จะต้องดี ..เด่นได้..ในทุกกาล
ทุกสถาน..ต้องใหญ่..ในอัตตา...๏


โดย : tiki_ทิกิ
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 3 : 23 ]


๏ . ลืมเสียสิ้น..วิญญาณ..ด้านหนาหนัก
มิประจักษ์..วัตถุ..ท่วมทับบ่า
ลืมว่าเพียง...ธาตุสี่...ที่มีมา
ก่อสร้างค่า...ตัวตน..บนหยดกาม...๏


๏ . กว่าสำนึก...ก็สาย...เกินกรายแก้
วันล่วงลับ..เร็วแท้...แก่เกินห้าม
หลงสิ่งของ..ผูกมัด..รัดลุกลาม
สัจจะความ...เป็นจริง..โยนทิ้งคลอง...๏


๏ . แบกสมบัติ..มัดตน...ไว้บนโลก
ครั้นวิโยค...สูญสิ้น..ชีวินหมอง
มิเคยรู้...*ไม่มี.*..มิเคยลอง
หลงเงาปอง...วิปลาส..ประสาทเลือน...๏


โดย : tiki
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 3 : 23 ]


๏ . เกิด แล้ว แก่ เจ็บตาย..หมายว่ารู้
แบมือดู...กำไว้...หาใดเหมือน
หมดลม..วาย...คลาย.มือ..คือ...วันเตือน
มัจจุเยือน...ตายเปล่า..เขลาวิญญาณ์...๏


๏ . ชุบชีวี...ที่เหลือเผื่อพอเห็น
มุ่งประเด็น..เสียสละ...ประเทืองค่า
โลกมนุษย์..นับถอย....น้อยเวลา
อย่าชักช้า..ปักบุญ..หนุนตนเทอญ.....๚ะ๛-

ทิกิ_tiki
เขียนบนภาวะพิจารณาปลดเปลื้อง..ชีวิตธรรม
คืนพระอาทิตย์ ๒๙ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๔๘

ที่มา
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/poem76632.html





โดย : ทิกิ_tiki
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 3 : 25 ]

xป.ล. ฝากท่านจอมยุทธ ช่วยลบกระทู้บนด้วยค่ะ
ไม่ทราบว่ามือไปกดซ้ำ ได้อย่างไรค่ะ

โดย : ทิกิ_tiki
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 3 : 27 ]



ขอเปิดอ่านสักพัก........ให้รู้ดื่มด่ำ......แล้วขอตัวไปพักสักครึ่งชั่ว

ยาม......แล้วจะหวลกลับมาหาใหม่.....พร้อมคำตอบ



โดย : กระบี่ไล่ล่า////
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 8 : 19 ]

5555555 กูเมา

โดย : ลี้กิมฮวง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 8 : 46 ]



โดย : แม่นางเก้า
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 34 ]



ในราตรีที่มืดมนมิเหลือดาว จะย่างก้าวหยุดคิดจิตหวั่นไหว

จะหันซ้ายเสาะขวามิเหลือใคร แค่จับใจก็เต้นไวหมือนกลองโยน

สติแตกแปลกจริงร้อนยิ่งเหลือ เสื้อเปียกเหงื่อโชกชุ่มทุกขมขน

เคยมองออกเหินย่างบนทางคน มาบัดดลสงัดมืดดูเงียบงัน



บทกลอนจูงใจจิตตามคิดฝัน ว่าเหลือวันมองสว่างย่างสั้นหรือ

ได้เห็นผู้ทั้งบนล่างอืงเสียงลือ นรกหรือสรวงสวรรค์นั้นกลางใจ

ปากต่อปากคำต่อคำให้ขำจิต มากมีฤทธิ์ดลบรรดาลงานคนฝัน

หมดชีวิตคงเหลือจิตลิขิตพลัน วรรค์ไม่หวันรกไม่ลกอกหรือใจ




มีกี่ผู้พบทางในความมืด น้ำเย็นชืดไม่สะใจไล่เลี่ยงหา

แม้มีผู้มากเคยชี้หนมรรคา ยืนปิดตานอนเล่นไม่เห็นคุณ

จะผ่านวันเดือนปีสักกี่ชาติ ใจประหลาดยังกุมจิตปิดกุศล

ให้สมบัติลาภยศล่อธรรมคน เลยเหลือคนสู่มนุษย์ไม่มากพอ



ได้ฝากคำธรรมกลอนไว้สอนสั่ง ท่านจะนั่งหรือยืนเดินเหาะเหิน

เปิดบ้านยุทธยังมียุทธ์พันธ์เจริญ จะพาเดินผ่านทางอันมืดมน

ธ..ทิกิ....ธ_tiki ...ดำริทิ้ง ผู้รู้จริงคงจับจิตคิดภาษา

ย่างได้เพลินเปิดตามทางมรรคา เห็นดวงตามีแสงธรรมค้ำจุนใจ.




....ไม่มีที่ใดจะคงไว้แต่ความมืดมิดตลอกกาล.......

......ทุกสิ่งยังคงไว้...ซึ่งความเป็นอนันตา........



โดย : กระบี่ไล่ล่า////
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 51 ]



ในราตรีที่มืดมนมิเหลือดาว จะย่างก้าวหยุดคิดจิตหวั่นไหว

จะหันซ้ายเสาะขวามิเหลือใคร แค่จับใจก็เต้นไวหมือนกลองโยน

สติแตกแปลกจริงร้อนยิ่งเหลือ เสื้อเปียกเหงื่อโชกชุ่มทุกขมขน

เคยมองออกเหินย่างบนทางคน มาบัดดลสงัดมืดดูเงียบงัน



บทกลอนจูงใจจิตตามคิดฝัน ว่าเหลือวันมองสว่างย่างสั้นหรือ

ได้เห็นผู้ทั้งบนล่างอืงเสียงลือ นรกหรือสรวงสวรรค์นั้นกลางใจ

ปากต่อปากคำต่อคำให้ขำจิต มากมีฤทธิ์ดลบรรดาลงานคนฝัน

หมดชีวิตคงเหลือจิตลิขิตพลัน วรรค์ไม่หวันรกไม่ลกอกหรือใจ




มีกี่ผู้พบทางในความมืด น้ำเย็นชืดไม่สะใจไล่เลี่ยงหา

แม้มีผู้มากเคยชี้หนมรรคา ยืนปิดตานอนเล่นไม่เห็นคุณ

จะผ่านวันเดือนปีสักกี่ชาติ ใจประหลาดยังกุมจิตปิดกุศล

ให้สมบัติลาภยศล่อธรรมคน เลยเหลือคนสู่มนุษย์ไม่มากพอ



ได้ฝากคำธรรมกลอนไว้สอนสั่ง ท่านจะนั่งหรือยืนเดินเหาะเหิน

เปิดบ้านยุทธยังมียุทธ์พันธ์เจริญ จะพาเดินผ่านทางอันมืดมน

ธ..ทิกิ....ธ_tiki ...ดำริทิ้ง ผู้รู้จริงคงจับจิตคิดภาษา

ย่างได้เพลินเปิดตามทางมรรคา เห็นดวงตามีแสงธรรมค้ำจุนใจ.




....ไม่มีที่ใดจะคงไว้แต่ความมืดมิดตลอกกาล.......

......ทุกสิ่งยังคงไว้...ซึ่งความเป็นอนันตา........



โดย : กระบี่ไล่ล่า////
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 53 ]

ค่าที่มีสิ่งใดยิ่งใหญ่กว่าได้เจ้า
ถึงหนักเบาก้อขอเฝ้าทนุถนอม
ประเคนให้ทุกที่ยามเจ้าอดตรอม
แม้นผ่ายผอมแม่ขอยอมดวง..ยาใจ
"น่ารักน่าชังดีนะครับ"

โดย : กายใจสุญญตา
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 19 ]

พี่ทิกิคะ ส้มต้องขอโทษด้วยนะคะ ไม่มีเวลาอ่ะ การบ้านตรึมมมมม เอางี้ดีกว่าพี่ส่งเมล์มาให้ส้มนะ ชื่อบัญชีอ่ะค่ะ เดี๋ยวให้เพื่อนไปส่งให้นะคะ

โดย : น้ำส้ม..silence...
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 พ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 10 ]

คุณ กระบี่ไล่ล่า
............ในอาการเบื่อหน่ายทรัพย์สินนอกกาย
เบื่อหน่ายสังขาร เบื่อหน่ายตน เบื่อหน่ายโลก
มิใช่เราเพียงผู้เดียวที่เบื่อหน่าย
และคงมิใช่ชาติเดียวที่เบื่อหน่าย
แต่ก็ยังหลง โลก อยู่
เพราะรู้ว่า ตายแล้วต้องเกิดใหม่
ก็เตรียมเพื่อโลกหน้าไว้อีก
ก็จะไปเกิด แก่ เจ็บ ตาย อีก
ก็จะต้องผจญกรรมแบบเดิมๆ อย่างที่ได้ผจญมาอีก

เออ หนอ ช่างเป็นการยึดโยงใน สังสารวัฎฎ์ อันยืดยาว
นี้อย่างไม่รู้จบสิ้น..

ทอดกายลงบนพื้น..ทุกคืนค่ำ
มองกายต่ำ..มองธรรมสูง...คิดถวิล
หากชาติหน้าต้องมาถึงดวงจินต์
จะดับสิ้น..หรือไม่...ได้ยากเย็น

เพียงชาตินี้...แสนเหนื่อยล้า ระอาเหลือ
เหมือนเชือดเนื้อ แสบสันต์ ..ทุกวันเห็น
บัดเดี๋ยวมีเหลือล้น..แล้วลำเค็ญ
บัดเดี๋ยวเด่น...เดี๋ยวดับ..ลับผิวดิน

โลกธรรมแปดประการประหารชีพ
ต้องกัดถีบตนถลา..เป็นนิจสิน
เมื่อใดเล่าจะนิ่งล้ำดั่งธรรมยิน
มิอาจบินโบกโบยเพื่ออำลา

คงนิ่งรอวันตายมลายลับ
เดี๋ยวตกอับ เดี๋ยวเด่นสูงยูงสง่า
บทละคร.น่าเบื่อ เหลือระอา
ขอฝากคำเขียนฟ้า..สักคราเทอญ

ฝากกลอนไว้ให้ทุกท่านด้วยค่ะ
คุณ ลี้กิมฮวง
แม่นางเก้า
กายใจสุญญตา
ขอบคุณที่แวะค่ะ

น้องส้มคะ ตอนนี้ยังไม่ค่อยว่างค่ะ
ว่างๆช่วยเข้าไป ที่เรื่องหนังสือไนเว็บที่ให้ไว้แล้วกันคะ
ขอบคุณที่สนใจค่ะ


โดย : ทิกิ_tiki..unlogged_in
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 2 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 22 ]

เตือนตนไว้ทุกเมื่อเชื่อยามเถิด
มองแต่ตนจนประเสริฐ..รวยธรรมกว่า
มองเห็นวารลอยลับนับเวลา
จะจากผองญาติกา..พงศาวดาร

ก็แค่นั้นชีวิตเราที่เฝ้าแหน
กันเนืองแน่นยศฐา..สิงคารสถาน
วันหนึ่งกายลับลดหมดลมปราณ
ความรู้สึกแห่งสังสารฯก็กลับคืน

จะเร่รอนนอนไหนในวิญญาณ
จะเข้าท้องในวิหารสถานอื่น
หรือเข้าท้องสี่เท้าก็เต็มกลืน
มิอาจฝืนกรรมตนทำวนมา

ก็แค่นั้นกายเราเพียงเท่านี้
เพียงธาตุสี่กอบเกลี้ยงเลี้ยงคุณค่า
เมื่อถึงวันลับหายวายชีวา
เหลือเพียงหน้าภาพถ่ายเมื่อวายชนม์

จะเลือกเกิดใหม่ได้ในที่สุด
เมื่อละวางสมมุติอันสับสน
เมื่อระวัง ดีชั่ว ในตัวตน
เมื่อ ละ วาง..กลางกมล...อาจพ้นกรรม


เขียนไว้ในวันที่ เกิดอาการเบื่อหน่ายทรัพย์สินที่ขนไปขนมา
ทุกเมื่อเชื่อวัน...ถามตัวเองทุกวันว่า
**พระโสดา..ไม่บ้าหอบ..?
แล้วเราหอบอะไรทุกวี่ทุกวัน..โอหนอ
ไม่ละวางเลย...

ขอบคุณทุกท่านที่แวะค่ะ
02 มิ.ย. 48 15:08:12
: tiki_ทิกิ - [ 2 มิ.ย. 48 15:06:57 ]


โดย : tiki_ทิกิ
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 2 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 21 ]



จะอันใดในหล้ากล้าตัดเนื้อ
ให้ดับเชื้อดับไฟในใจฝัน
เฝ้าตัดทุกข์เทาเศร้าทิ้งเมามัน
ปัดเป่าทางวางใจรอภัยเยือน

ประเสริฐสุขกลางใจอันใดหนอ
จะยกคอลอยสูงให้ตาเห็น
กลัวเหมือนหอยก้มมองทั้งเช้าเย็น
ไม่อาจเห็นดีใดในวังวน

เพียงเปิดแนวสร้างทางเป็นรากฐาน
ก็เป็นงานยากเย็นลำเข็ญเหลือ
ใช่ทุกคนจักยอมฝืนกลับเรือ
สังคมเหลือคนจริงไม่มากมาย

ฝรั่งมาเมืองไทยด้วยใจรัก
ถึงพุทธะคนไทยในข่าวสาร
เห็นแผ่นดินพุทโธบัณฑิตบาน
จิตบรรดาลอิ่มเอิบปิติมี

มาอยู่แล้วสงสัยในข่าวเหลือ
ที่เคยเชื่อทุกผู้ไทยไปนิพาน
กลับมีสารข่มขืนฆ่าเกิดทุกวัน
จากความฝันพลันเข้าใจในกฎเกณฑ์

อนัตตาวันเวลาสถานที่
เกิดดับมีชั่วเลวดีทุกถิ่นทั่ว
อยู่เมืองนอกเมืองในก็ต้องกลัว
กิเลศชั่วเกิดทุกยามตามธานี

อยากเห็นโลกเย็นแบบใจละโลก
ต้องละโศกพิศโลกเฝ้าเพียรฝืน
วันต่อวันลมต่อลมวันต่อคืน
ต้องเก็บฝืนขวากคมกิเลศใจ

จะซื้อใกล้บุดดา...เงินไม่ใช่
ยศศักดิ์ในทั่วหล้าหาพบเห็น
อีกอ้อนกราบเสี่ยงทำนายให้เกิดเป็น
ดับทุกเข็ญด้วยการอ่านวานอย่าทำ

อยากจับเข้าพระพุทธต้องหยุดก่อน
หยุดนิวรณ์เติมศีลธรรมหลักหมาย
ทำธรรมทำเพียรธรรมกลางมั่นหัวใจ
ไกลก็ใกล้เดินเทียบในรอยศาสดา....



โดย : กระบี่ไล่ล่า////
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 4 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 11 : 45 ]

ขอขอบคุณ

ท่านกระบี่ไล่ล่ามาตอบยาว
เรื่องอื้อฉาว หม่นหมอง ฟ้องศาสนา
อีกข่าวลืออื้ออึงทั่วพารา
อยู่ที่ใดในพารามิดับไฟ

นั่งกับที่พิจารณาแต่ตัวตน
กลับดิ้นรนแล่นหาสังคมใหม่
ต้องการโน่น ภาพ และ คำ ให้หนำใจ
จึงหายไปหลายเพลา..มิมาเยือน

เขียนทุกที่ บัดนี้ ..เสร็จสิ้นแล้ว
จึงถ่อแจววาดพายมาใกล้เพื่อน
ขอขอบคุณ จอมยุทธ ผู้มาเตือน
มิแชเชือน เยือนกลอน สอนทุกคำ


ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยือนค่ะ


โดย : ทิกิ_tiki
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 5 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 2 : 0 ]



.....เช่นกันจอมยุทธ...



โดย : กระบี่ไล่ล่า////
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 5 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 11 : 18 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com