Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ :

เช้า...หนาว...ฝน

....คืนอันพราวพร่างด้วยน้ำค้าง
มดน้อยซ่อนกายเร้นลับหลบหนาวอยู่ใต้ผ้าห่ม...
ใครจะรู้ว่ามันอยู่ที่นั่น...
มดตัวอื่นหายหน้าไปหลบหนาวที่ไหนกันหมด
...เจ้ามดน้อยหลงทางมา...หนาวเหลือเกิน...คืนนี้

มดน้อยใช้เวลานึกทวนไปถึงความหลัง
เมื่อหน้าหนาวที่แล้ว...
มีเพื่อนๆอยู่กันรายล้อมอบอุ่น...
ที่ตรงนี้เคยมีต้นมะม่วง
แต่ว่าโดนโค่นไปแล้ว
เขามาสร้างบ้านทับผืนดินตรงนั้น
ที่ๆเคยเป็นรังนอน..เป็นสนามเด็กเล่น
เป็นโรงอาหาร...เป็นโรงพยาบาลของมดทุกตัว
บัดนี้ที่เดียวกันกลายเป็นเตียงนอนเล็กๆ
ที่ลูกสาวจอมซนของบ้านนี้เป็นเจ้าของ

ตอนนี้บ้านเราถูกเขายึดไปแล้ว...
พวกมดเลยกระจัดกระจายกันไปด้วยไร้ที่อยู่
เพื่อนๆก็แตกฝูงหายหน้ากันเกลี้ยง
ที่ยังอยู่แถวนี้ก็เร่ร่อนไปวันๆ...อย่างมดน้อยเป็นต้น
วันนี้มันก็เที่ยวเดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยจนหลงทางเข้ามาในบ้าน

แล้วก็ได้กลิ่นหวานๆลอยมาจางๆ
มดน้อยชอบกินมะม่วงสุกที่หล่นที่โคนต้น สมัยต้นมะม่วงยังอยู่
แต่ตอนนี้มันต้องปรับตัว
มันต้องกินพวกเศษขนม เกล็ดน้ำตาลที่ร่วงจากซองขนมอบ
สงสัยเจ้าหนูเจ้าของเตียงจะแอบเอาขนมหวานเข้ามากินในห้องนอนแน่ๆ...

จะว่าไปวันนี้มดน้อยยังท้องว่างเปล่า
หนูน้อยเปิดผ้าห่มและกระโดดขึ้นมาบนเตียงอุ่นนุ่ม

น่ากัดให้คันน่องเล่นนัก...
เศษขนมร่วงลงบนเตียงเต็มไปหมด
ไม่กลัวคุณแม่ว่าเลยรึไง...เจ้าหนูนี่...

มดน้อยค่อยๆคลานต้วมเตี้ยมหลีกหลบสายตาช่างสังเกตของหนูน้อย...
มันมุ่งไปยังเกล็ดน้ำตายเล็กที่อยู่ห่างไปราว2นิ้ว

โอ....มันถูกเห็นซะแล้ว เด็กน้อยทำตาโตแล้วเอ่ยเรียก
"มด!"
ด้วยความเร็วเท่าความคิดเด็กเล็กๆ
นิ้วโป้งพุ่งไปที่พิกัดเดียวกับมดน้อยคลานอยู่...

ดาวบนฟ้าลาลับหาย...
แสงสว่างของวันใหม่ไล่ล่าความมืดจนล่าถอยทัพ
ทว่าความหนาวยังปักหลักท้ารบอยู่ไม่เลิก

เพื่อนตัวหนึ่งถามถึงมดน้อยเมื่อพบตักแตนที่ต้นต้อยติ่ง...
ตั๊กแตนส่ายหน้า
มันไม่รู้ว่ามดน้อยอยู่ที่ไหน...
และฝนก็ตกลงมา

ถ้าสังเกตดีๆ...
พระเจ้าจะเห็นมดตัวหนึ่ง
ลอยอยู่ในกะละมังซักผ้า...

ใช่แล้ว...นั่นก็คือร่างอันผอมแห้งไร้ชีวิตของมดน้อยนั่นเอง

มันไม่ได้เสียใจเลย

ตอนนี้มันกำลังกินมะม่วงสุกอยู่บนสรวงสวรรค์
และรอยบวมที่นิ้วโป้งของเด็กดื้อนั่น

หายช้ากว่ารอยที่ถูกคุณแม่ตีก้นเพราะทำเตียงเลอะเทอะเสียอีก...

...........................อิอิอิ




โดย : viva_wonder
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 16 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 12 ]

จินตนาการ บรรเจิด...

โดย : จอมยุทธ
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 16 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 16 ]

อิอิ ที่แท้มดแดงแฝงพวงมะม่วงนี่เอง... อิอิ

โดย : หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 16 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 29 ]



โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 16 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 31 ]



เขียนได้ดีครับ....เขียนได้ดี
ชื่นชมชื่นชม.......นับถือนับถือ
รวมถึงเรื่องที่แล้วด้วย



โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 16 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 14 : 14 ]

ขอบคุณค่ะ วีว่าหนาวๆเลยมาเขียนนิทานแก้หนาว ตอนนี้เรียนวรรณกรรมเด็กอยู่ สนุกดีเหมือนกันนะคะ

โดย : viva_wonder
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 16 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 13 ]



อยากให้รวบร่วมผลงานเป็นรูปเล่มครับ
ไม่ทราบตอนนี้มีอยู่กี่เรื่องแล้ว
ฝีมือการแต่งนับว่าสู้กับมืออาชีพพอได้เลยทีเดียวครับ

จะติดตามผลงานไปเป็นกำลังใจให้นะครับ
ถ้ามีผลงานใหม่ๆยังไงแจ้งให้ทราบบ้าง



โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 16 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 52 ]

น่ารักจังค่ะ

โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 16 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 37 ]

คนประพันธ์สุดยอดมากๆ

โดย : นิทํศน์


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com