Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ :

ขอร้อง

เถอะนะ

ก็กะจะไม่เข้ามาแล้ว แต่อารมณ์มันค้าง ไม่รู้จะไประบายกับใคร มันยั่วน่ะ ทำไมน่ะน้ำใจมันหายไปไหนกันหมด ก็เมื่อเย็นนี้แหละ รอเมล์กลับบ้าน ก็มีรถเมล์สายหนึ่ง คนในรถเต็มมาก ที่ยืนก็แทบจะไม่มี เสียงเพลงเห็นแม่ชี กับผู้หญิงอุ้มลูกเขา ทั้งแม่ชี ทั้งแม่และเด็กก็โดนเบียด คนที่เกาะอยู่ตรงบันได้รถก็เบียดเข้ามา แม่ชีก็ถือศีล ผู้ชายโดนตัวไม่ได้ แต่ข้าง ๆ ที่เบียดแม่ชีเป็นผู้ชาย แล้วแม่เด็กที่ถูกเบียด มือที่จับราวไว้ข้างนึง มันจะมีแรงหรอ ก็เป็นแค่ผู้หญิง ทำไมไม่มีใครลุกให้นั่ง เสียงเพลงยืนมองอยู่ข้างล่าง ทำอะไรไม่ได้เลย อยากจะพูดกับใครสักคน ก็มีแต่คนแปลกหน้า มันรู้สึกยั่ว รู้สึกโกรธตัวเองที่เราทำอะไรไม่ได้ แล้วอารมณ์มันก็ค้าง ๆ มาถึงร้านเน็ต
ขอร้องเถอะนะ เจอคนแก่ เด็ก ผู้หญิง คนท้องลุกให้นั่งกันเถอะ ก็เข้าใจนะว่าเรียนและทำงานกันมาเหนื่อย แต่คนพวกนั้นอาจจะเหนื่อยกว่าพวกคุณก็ได้ บ้านพวกเขาอาจอยู่ไกลกว่าพวกคุณก็ได้ ขอให้คิดเสียว่า อีกไม่นานก็จะถึงบ้าน จะได้กินข้าว ดูละคร อาบน้ำนอนแล้ว แต่ยอมรับนะอารมณ์ยั่วมันยังค้างอยู่ ยั่วมาก ยั่วที่เราทำอะไรไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่เห็นอยู่ตรงหน้าจะ ๆ
โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 37 ]


โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 43 ]

ท่านอา ท่านปู่กู่ อาอิส ท่านหลงเงาจันทร์ ท่านโค่ว และทุกคนเลย ขอโทษนะ มันควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้อีกแล้ว
โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 47 ]

พี่เสียงเพลงครับ เรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่ตัวแต่ละคนน่ะครับพี่คิดมากก้เครียดมาก น้ำใจมันคงแห้งไปนานแล้วมั้งครับ
โดย : เคียวพิฆาต
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 49 ]

พี่มันอาจจะเป็นแค่คนบ้าก็ได้ มันไม่ใช่เรื่องของพี่ ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะเครียดไปทำไม บางทีแค่เห็นหมาข้ามถนนตัวเดียว ก็ยืนคอยลุ้นแล้วว่ามันจะปลอดภัยไหม ต้องรอให้มันข้ามปลอดภัยก่อน ถึงจะไปต่อได้ ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะว่า ตัวเองเป็นอะไรกันแน่
โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 1 ]

จอมยุทธ์จะมีคุณค่าต่อเมื่อช่วยยุทธภพให้พ้นภัย
โดย : หงอคง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 10 ]


โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 19 ]

พี่เสียงเพลงคงจะใส่ใจกับสิ่งที่อยู่รอบกาย มองเห็นคูณค่ามากกว่าครับพี่ ใจคนเรานั้นต่างกันครับ บ้างก็เอาตัวเป็นใหญ่ บ้างก็คิดว่าตัวใครตัวมัน ก็คงเป็นแบบนี้หน่ะพี่ แต่ก็ดีแล้วครับ ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เผื่อท่านไหนแวะเวียนมาอ่านจะได้นึกถึงมั่ง
โดย : เคียวพิฆาต
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 20 ]

ถ้ามีเวลาว่างเสียงเพลงคิดว่าคงต้องไปพบจิตแพทย์แล้วล่ะ แต่ยอมรับนะว่ากลัวผลลัพธ์ที่ได้รับรู้จากหมอ คืออยากรู้น่ะว่าเราเป็นอะไรก้นแน่
โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 20 ]

โชคดีนะที่เขียนร่างตอนที่4เอาไว้จากที่ทำงานแล้ว ไม่งั้นไอ้เสียงเพลงคนนี้มันคลั่งกว่านี้แน่ ๆ ตอนนี้ใกล้จะเสร็จแล้ว ตอนแรกกะจะเอาให้จบเลย แต่มันไม่มีหัวคิดต่อแล้วน่ะ รู้งี้ทำเป็นไม่สนใจกับสิ่งที่เห็นดีกว่า
โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 29 ]

ท่านเสียงเพลงงานเขียนท่านอยู่ตรงไหนข้ายังไม่ได้อ่านเลย
โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 36 ]

ไม่ใครลุกให้.............
คนขับรถลุกให้เอง

โดย : ผีเสื้อป่าปางมะผ้า
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 37 ]

ท่านรัตน์งานเขียนอยู่ที่ห้องร้อยบุปผา ชื่อเรื่องว่าเจ้าเหมียวแอลลี่ ตอนนี้ ตอนที่4แล้ว รีบไปอ่านเร็ว
***** ข้าน้อยขอกราบงาม ๆ เถอะนะเจ้าคะ อยู่บนรถเมล์ เห็นคนแก่ เด็ก คนท้องผู้หญิง ลุกให้นั่งเถอะคะ นะคะ อ้อ เคยเหมือนกันนะ เห็นผู้ชายถือกระเป๋ามาหนัก จะช่วยเขาถือ แต่เขาปฏิเสธ อันนี้พอเห็นผู้ชายถือ เราจะไม่ช่วยถือ แต่ในใจ อยากช่วยจังเลยว่ะ แต่กลัวจะโดนปฏิเสธอีก
โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 48 ]

หากคนขับลุกให้ .... งั้นก็ยุ่งหล่ะสิครับท่าน
โดย : เคียวพิฆาต
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 49 ]

ใจเย็น ๆ น้อง พี่อยู่บ้านนอกคงไม่มีโอกาสได้เห็นภาพอย่างนี้ โอคนก.ท.ม. ตอนพี่อยู่ ก.ท.ม.เคยถือหนังสือหนัก มีผู้หญิงขอถือให้พี่จะลงป้ายเดียว ก็ให้เธอ กลัวเธอจะเสียน้ำใจ แสดงว่าพี่คิดไม่ผิดนะ
โดย : ครูประเสริฐ
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 8 : 2 ]

เคยมีเพื่อนคนหนึ่งเล่าให้ฟัง
เรื่องที่หนึ่ง......................
ในรถเมล์คันแออัด
หญิงชราคนหนึ่งพร้อมกระเป๋าสานพลาสติกใบเขื่อง
เบียดเสียดผู้คนขึ้นมา.....ชายหนุ่มคนหนึ่งเหลือบไปเห็น
(อย่าคิดนะว่าเขาจะแกล้งทำหลับ)
เขาลุกขึ้นยืนเพื่อจะให้หญิงชรานั่ง
แต่ช้าไปแล้ว....หญิงสาวรุ่นหน้าตาดีรีบนั่งแหม็บทันที
โดยมิมีคำว่าขอบคุณใดใดออกมาจากปากของเธอ
เพื่อน....ซึ่งยืนมองอยู่นานแล้ว...ยกมือขึ้น...เกาปาก
เกาแล้วเกาอีก......เกาแล้วเกาอีก
................เกาจนปากแทบเปื่อย.......................
แล้วก็เอาเรื่องนี้มาเล่าให้เราฟัง
เราถามว่า........แล้วทำไมไม่เข้าไปบอกเด็กคนนั้นให้รู้สึกบ้างล่ะ
เธอตอบว่า.......มันไม่เกี่ยวกะเรา..............
.....................
เรื่องที่สอง
เกิดขึ้นในโรงภาพยนตร์!!!!
เราและเพื่อน(ไม่ใช่คนเดิม) ไปดูหนังกันในวันหยุดสุดสัปดาห์
เรื่องที่เราดูเป็นหนังวัยรุ่น......ฉะนั้นในโรงภาพยนตร์วัยรุ่นเพียบ
พอหนังเริ่มโฆษณา....ก็เริ่มมีเสียงกรอบแกรบของถุงขนม
เสียงดังมาจากแถวข้างหลังของเรา
ตามด้วยเสียงพูดคุย
"เราดูมาสองครั้งแล้วนะ"
"ดูสิ....ดูที่คอของพระเอกสิ....."
"เดี๋ยวนางเอกจะ.............." "เดี๋ยวพระเอกจะ............"
เราสองคนหันมามองหน้ากัน ด้วยจิตใจเดียวกัน
"มาแล้ว...มาแล้ว....ตัวนี้นะตล๊กตาหลก.........."
คนที่นั่งแถวเดียวกะเราบางคน....หันไปมอง...เราก็หันไปมองในความมืด
............ด้วยจิตใจเดียวกัน.................
.............และแล้วก็ได้ยินเสียงดังท่ามกลางความเงียบในโรงภาพยนตร์
"..................โถ่ว๊อย....ดูแล้วก็ไปนอนไป๊......หนวกหู....รำคาญ
ชิบ...."
............................เสียงเพื่อนเราเอง...................................
และแล้ว................เราก็ได้ดูหนังต่ออย่างมีความสุข...............
.................................
เสียงเพลงชอบเรื่องที่หนึ่งหรือที่สองล่ะ
โดย : หลงเงาจันทร์
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 8 : 24 ]

เสียงเพลง*เอ้ย ใจเย็นและตั้งวสติไว้ สิ่งที่เสียงเห็นมันคือความเป็นจริงที่เห็นกันได้ทั่วไปในสังคมยุคปัจจุบันนี้ จงทำใจให้ได้และยอมรับมันเถอะ แต่อย่าไปทำตามพวกนั้นนะ เสียงก็คิดซะว่า มึงไม่ทำก็ช่างหัวมึง กูทำเองก็ได้* ใครทำใครก็ได้เสียงเพลงเราเข้าใจดีว่าเสียงเพลงเป็นคนจิตใจดีและอ่อนไหวกับเรื่องพวกนี้ง่ายๆ เวลาว่างๆเสียงลองฝึกจิตตัวเองเริ่มด้วยการนั่งสมาธิซักวันละ 5-10 นาที ก่อนแล้วค่อยเพิ่มขึ้น จะทำให้เสียงรู้สึกดีขึ้นนะ
เราเชื่อว่าคนอย่างเสียงตั้งใจทำอะไรแล้วต้องทำให้ได้*
*เอ้าเอาไปอ่าเตือนตัวเองอีกทีนะจ๊ะ*
เมื่อกล่าวถึงกรรม
ตนทำบาปเองตนก็เศร้าหมองเอง
ตนไม่ทำบาปตนก็บริสุทธิ์เอง
ความบริสุทธิ์หรือไม่บริสุทธิ์เป็นของเฉพาะตน
คนอื่นจะให้คนอื่นบริสุทธิ์แทนไม่ได้
ว่าถึงกิเลส
ไม่มีไฟใดเสมอด้วยราคะไม่มีผู้จับใดเสมอด้วยโทสะ
ไม่มีตาข่ายใดเสมอด้วยโมหะไม่มีแม่น้ำใดเสมอด้วยตัณหา
เพราะเหตุนี้เราจึงต้องมีปัญญา เนื่องจาก
ในบรรดาแสงสว่างทั้งสี่คือ แสงสว่างแห่งดวงจันทร์ แสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์ แสงสว่างแห่งไฟ และแสงสว่างแห่งปัญญา แสงสว่างแห่งปัญญานั้นเป็นเลิศ และด้วยปัญญาย่อมนำไปสู่ “วิมุติ”
“สุขจริงหนอสำผู้ไม่มีกิเลสเป็นเครื่องกังวล ท่านจงดูผู้มีกิเลสเป็นเครื่องกังวลเดือดร้อนอยู่”

ปล. ด้วยความหวังดี
โดย : โคว่จง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 8 : 38 ]


โดย : ลี้น้อยมีดบิ่น
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 38 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com