Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ :

เมื่อพบทำไม

 .. ต้องจาก


สิ่งที่ท่านทั้งหลาย เรียกว่า " รัก "

ทำไม ... เวลาที่ท่านรักใครสักคน คนนั้นถึงหลอกท่าน

ทำไม .... เวลาที่ท่านมอบความรัก ให้คนนั้น เค้ากลับมองไม่เห็นค่า
ทำไม ... เวลาท่าน เจอคนที่ใช่เลย กลับต้องพลัดพราก

ทำไม ... เวลา ท่าน เรียกร้องหารัก มันมักจากไป

ทำไม .. เวลาท่าน อยู่นิ่งเฉย มันกลับวิ่งมาหา แต่ไม่ใช่อย่างที่ท่านต้องการ

ทำไม .. เวลาท่าน อยู่เพียงลำพัง กลับคิดถึงใครคนหนึ่ง


ท่านไหน พบเจอยังไง ขอช่วยบอกกล่าวที



โดย : เหนื่อยหน่อยค่อยชิน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 14 : 54 ]



อันนั้น...มันเป็นเรื่องธรรมดาชาวโลก


ไม่เคยรักใครแม้แต่ตัวเอง
ไม่เคยหลอกใคร แต่หลอกตัวเอง
ยังไม่ทันจะได้เจอ...พรากจากกันซะละ
ยิ่งเรียกร้องหารัก มันยิ่งได้มากเท่านั้น
เวลาอยู่คนเดียว ไม่มีใครให้คิดถึงเล้ย...

อันนี้สิ...ถึงเรียกว่าไม่ธรรมดา

โดย : คอลงเตยเลยไปป้าย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 16 : 5 ]

หากเข้าใจชีวิต ก็ไม่ต้องคิดฟุ้งซ่าน

โดย : หลงเงาจันทร์
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 16 : 5 ]

มีพบต้องมีจาก
เป็นสิ่งคู่กัน
ถ้าพบแล้วไม่จาก
ก็กลายเป็นสิ่งเดี่ยว ๆ
ผิดวิสัยโลกของเรา

โดย : หนอน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 16 : 32 ]

ทำใจให้สงบแล้วจะดีเอง

โดย : โคว่จง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 17 : 15 ]

หากพบแล้วมิจาก ใยจะมีความทรงจำ
หากพบแล้วมิจาก ใยเราจะมีมิตรสหายมากมาย
หากพบแล้วมิจาก พวกนางคงเบียดเสียดกันอยู่ในสี่ห้องหัวใจข้า
หากมิพบ นั่นจึงมิจาก ไร้ซึ่งมิตร และความทรงจำ

โดย : กระบี่คลุมวรุณ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 17 : 52 ]

ท่านเหนื่อยหน่อยค่อยชิน ที่เคารพอย่างสูง

ใจข้าอยากตอบคำถามท่านทุก ๆ ข้อ
แต่มาคิดอีกที ตอบเพียงข้อเดียวก็เกินพอ

ปุจฉา...ทำไม เวลาอยู่เพียงลำพัง กลับคิดถึงใครคนหนึ่ง
วิสัชนา...เพราะจิตไม่สงบ
จิตที่ไม่สงบ กระโดดโลดเต้นได้เร็วกว่าลิง
เดินทางไกลได้เร็วกว่าจรวดนำวิถี
ลึกล้ำซับซ้อนกว่ากลีบหัวหอม

และที่สำคัญ ใครคนนั้น มันฝังอยู่ในก้นบึ้งแห่งหัวใจ
เผลอทีไรโผล่มาทุกที
ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริง หล่อนและเขา หายไปแล้วในสายลม

โอ๊ย! อยากจะบ้าตาย

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 17 : 58 ]

อะไร อะไร ก็ไม่เป็นดั่งใจหวัง

โดย : ผีเสื้อ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 18 : 16 ]

ยามใดที่ข้ามีสุข...
...ยามนั้นต้องมีคนทุกข์เสมอไป...
...ยามใดที่ข้าหว้าเหว่..
...ผู้คนกับมีความสุข...
....ยามใดที่พบรัก...
...ยามนั้นผาไม้ดำสงบสุข..
....ยามใดที่ข้าเจ็บใจ..
...ยามนั้นคือวันที่โลกพินาศ

โดย : บรูพาไม่แพ้
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 19 : 20 ]

ต้องฟังเพลงนี้.........อากาศ

ไม่มีใครเดินเข้ามาแล้วจะไม่จากเราไป..........เพลงประจำใจ..ท่องไว้เลย

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 ธ.ค. ปี 2005 [ 19 : 35 ]

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมวง ได้ทั้งข้อคิดได้ทั้งเรื่องการตัดสินใจ ข้าน้อยขอขอบพระคุณ

โดย : เหนื่อยหน่อยค่อยชิน
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 13 : 0 ]

ทำไม ... เวลาที่ท่านรักใครสักคน คนนั้นถึงหลอกท่าน

เจ้าประคู๊นนนนนนน ขอให้เจอคนที่ไม่หลอก ตรงไปตรงมา คิดอย่างไรทำอย่างนั้น รู้สึกอย่างไรพูดอย่างนั้น ขอให้เจอ

ทำไม .... เวลาที่ท่านมอบความรัก ให้คนนั้น เค้ากลับมองไม่เห็นค่า

หนึ่งเค้าตาบอด สองมันมีค่าแค่นัยน์ตาท่าน หาใช่ในสายตาคนอื่นไม่ ไม่งั้นเราคงไม่แหวะภาษารักของคนอื่น

ทำไม ... เวลาท่าน เจอคนที่ใช่เลย กลับต้องพลัดพราก

เจ้าประคู๊นนนนนนน ขอให้เจอคนไม่ยอมไปไหนเลย ติดแจอยู่อย่างนั้นแหละ 30 ปี 40 ปี

ทำไม ... เวลา ท่าน เรียกร้องหารัก มันมักจากไป

ถ้ามันไม่จากไป แล้วจะเรียกหาได้ไง

ทำไม .. เวลาท่าน อยู่นิ่งเฉย มันกลับวิ่งมาหา แต่ไม่ใช่อย่างที่ท่านต้องการ

ก็เราไม่วิ่งไปหา มันก็ต้องเป็นฝ่ายมาน่ะสิ เมื่อตั้งรับ ก็ต้องเจอหลากหลายนั่นแล

ทำไม .. เวลาท่าน อยู่เพียงลำพัง กลับคิดถึงใครคนหนึ่ง

เจ้าประคู๊นนนนนนน ขอให้คิดถึงสักสี่ห้าร้อยคนพร้อมกัน มันจะได้ไม่เหงาไง




โดย : เต้าหยินน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 13 : 23 ]


ขอบคุณขอรับท่านเต้าหยินน้อย จากที่ท่านช่วยชี้แนะ เหมือนว่าท่านยังไม่เคยผ่านมาเลยหรือไร หากเมื่อไหร่ที่ท่านมีความรู้สึกเหมือนกับกระทู้ที่ข้าน้อยได้ตั้งไว้ ก้อยากให้ท่านคิดถึงกระทู้ของข้าน้อยน่ะท่าน

โดย : เหนื่อยหน่อยค่อยชิน
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 19 : 44 ]

ต้องขออภัยท่านเหนื่อยหน่อยฯ ที่ศิษย์น้อยซุกซน ไม่รู้จักเด็กจักโต
บังอาจเอาคำสอนของอาตมา มาตอบในกระทู้ท่านให้เป็นที่อิดหนา ศิษย์น้อยยังเด็ก คงต้องผ่านวัยวันอย่างที่ท่านว่านั่นแหละถูกแล้ว

ผ่านอีกสักยี่สิบสามสิบหรือสี่สิบปี ท่านค่อยมาอ่านคำตอบนี้ก็ได้ บางทีมุมที่เห็นมันอาจจะเปลี่ยนไป กลายเป็นขำก็ได้ที่ทำไมสองพรตถึงได้เลอะเลือนทั้งแก่ทั้งเด็ก

หรืออาจเป็นเพราะศิษย์น้อยของอาตมาเห็นว่า หากเราเห็นมุมเดียวกันหมด กระทู้อาจจะจืดชืดเกินไปกระมัง เลยเติมแกงเข้ามาหน่อย ไว้พบเจอตัว อาตมาจะไถ่ถามมาให้



โดย : เต้าหยิน
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 22 : 47 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com