Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ :

ลอยเรือ

ล่องลอยเรือน้อยไปไกล
ชมหมู่มวลดอกไม้พฤกษา
ฟังเสียงร้องหมู่เหล่าสกุณา
เจื้อยแจ้วจ้าแว่วมาแสนเพราะใจ

หมู่ภมรบินว่อนร่อนดอมดม
เหล่าผีเสื้อล้อท้าลมปริวไสว
แว่วสายลมขับเสนาะเพราะจับใจ
เที่ยวพงไพรศาลกว้างใหญ่แสนงามตา


โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 20 : 31 ]

ไปถึงไหน ไปถึงใจปรารถนา
ไปถึงไหน ไปกับใครในพารา
ไปถึงไหน ในอุราเป็นเยี่ยงใด

หมู่ภมร ผีเสื้อ คอยเป็นเพื่อน
คงลืมเลือน เรื่องหนักอก นี้ไฉน
คงลืมเลือน เรื่องร้าย ให้สบายใจ
สายลมหวิว ในพงไพร ยิ่งใหญ่จริง

เป็นห่วง

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 20 : 38 ]

ลอยล่องไป ลอยใจไปในพารา
เหล่านกกาก็บินลารังกลับหวน
แม้ใจเศร้าเหตุใดเล่าเฝ้าคร่ำครวญ
ลมพัดหวนให้หัวใจไร้มืดมน

อาจเป็นสิ่งที่หัวใจดีดีขึ้นบ้าง
แต่ไม่ร้างลาเศร้าเลยสักหน
แต่ชีวิตไม่ได้อยู่กับอีกคน
ต้องอดทนต้องดิ้นรนฝ่าฟันไป

เรือลอยไปเคียงคู่ไปกับสายน้ำ
ความชุ่มฉ่ำจากสายน้ำคอยมอบให้
เจ้าเรือน้อยแม้ยากเย็นสักปานใด
ก็ตัดใจยอมทิ้งไปความเศร้าตรม

เรือเคยจมหกล้มลงไม่เป็นท่า
แสนระอาแก่ใจให้หมองไม่
เจ็บตรงนี้ เจ็บปวดที่ ในหัวใจ
เก็บเอาไว้ข่มหัวใจให้ลืมมัน

ขอบคุณค่ะ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 20 : 47 ]

มวลหมู่ธรรมชาติมองดูเพลิน
อย่าผิวเผินหลงใหลความเดียงสา
ตรรกะมวลหมู่ตกแต่งจินตนา
รวมคุณค่ามากมีทรัพย์อนันต์....

โดย : กายใจฯ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 20 : 57 ]

ดวงดาวดวงน้อยที่ลอยไกล
อยู่หนใดในปลายโค้งทางวิถ๊
มาขับกล่อนหัวใจฉันนั้นอีกที
แสงหริบหรี่ของเจ้าอยู่หนใด

จากฟากฟ้าที่กว้างขวางและยาวไกล
ขอเทพไทมาปลอบใจเราอีกหน
ว่าตรงนี้ยังมีเราอีกหนึ่งคน
ที่สับสนในหัวใจ...ให้ลืมเลือน

โปรดมาลบเรื่องร้ายๆหลายๆอย่าง
เอาไปฝากบนฟากฟ้ากับดวงดาวที่มากล้น
เบียดดวงดาวหลายเรื่องราว...หลายผู้คน
อยากลืมคนที่มากล้น...คนหลายใจ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 20 : 59 ]

เรียงร้อยกลอนบทความสวยงามยิ่ง
แย้มยลจริงสิ่งที่จินตการที่สร้างสรรค์
เพิ่มความสุขในหัวใจไปอีกวัน
มือน้อยๆคอยสร้างสรรค์วันยาวไกล



โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 6 ]

ดาวดวงน้อยลอยมาใกล้
ขับกล่อมใจให้เรือน้อย
ฟากฟ้าดาราลอย
เรื่องเศร้าสร้อยให้หายพลัน

เพี้ยง! เรื่องร้ายมลายสูญ
ทวยเทพทูลพระอินทร์บนสวรรค์
เรือน้อยตื่นจากฝัน
ความจริงนั้นชื่นอุรา

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 7 ]

จะแต่งกลอนที่จากใจไปเรื่อยๆ
แต่งจนเหนื่อยแต่งจนตายคลายสับสน
แต่งจนเพราะแต่งจนเก่งแต่งจนล้น
ให้ผู้คนได้อ่านงานของเรือ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 8 ]

อารมณ์กวี อารมณ์สุนทรี อารมณ์รัก
อารมณ์โกรธ อารมณ์อกหัก อารมณ์หวั่นไหว
อารมณ์เกลี่ยด อารมณ์เศร้า อารมณ์เร้าใจ
ช่วยเหลือให้ หลั่งคำกลอน ซ้อนอารมณ์

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 11 ]

อาจจะเป็นเรือเล็กลำน้อยๆ
ที่ล่องลอยสายน้ำไปในวิถี
ตื่นจากฝันที่ร้ายๆกลายเป็นดี
แต่ความจริงก็ยังมีในหัวใจ

เรือจะทิ้งสิ่งร้ายๆในหัวใจ
เศร้าช้ำจิตเจ็บเพียงใดไม่คุ้ยค้น
ไม่หมกมุ่นขุ่นหมองมัวในวังวน
คลายทุกข์ใจไปกับคน..ชล-นาวา

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 13 ]



โดย : หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 22 ]

คลายเอยคลายทุกข์
ค่อยค่อยซุกความเศร้าความหมอง
ฝากดาวฝากเดือนฝากคลอง
ฝากฟ้าให้เฝ้ามองทุกข์คลาย

ยิ้มแย้มแจ่มใสจิตใจชื่น
อย่าฝืนร่ำร้องให้หมองไหม้
กู่ก้องร้องบอกออกจากใจ
ว่ากูเพียงเจ็บใจนิดหน่อยเอย....

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 24 ]

คนที่เรารัก.....คือคนที่ใช่สำหรับเรา

แต่บางครั้ง.....เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

คนที่เรารัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี

แต่แท้จริงแล้ว....เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้

แต่สิ่งที่เราให้.....เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข

แต่เวลาเราทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา

แต่ที่แย่กว่าคือ..ตลอดมาเขาไม่ได้รักเรา

***************************************************
คนที่รักเรา.......คือคนที่เราเพียงมองผ่าน

แต่เขา.....กลับมองเราอย่างใส่ใจ

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก

แต่เขา.....กลับพยายามทำความรู้จักเรา

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย


แต่เขา.....กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

คนที่รักเรา....คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข

แต่เวลาทุกข์....เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง

แต่มีสิ่งหนึ่ง....บอกให้รู้ว่า......เขารักเรา


โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 28 ]



คารวะทุกท่านที่เข้ามาเจ้าค่ะ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 29 ]

ท่านเรือน้อย
สายน้ำต่อไม่ถูกแล้วล่ะ
เส้นทางเดินเยอะจัง
ไม่รู้ว่าจะหันเหไปทางใดดี

ชี้แนะ ชี้แนะ

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 45 ]

แล้วแต่ใจท่านเถิด

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 54 ]

คุณพ่อ คุณแม่ ????

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 56 ]

คนที่เรารัก คือคนที่เรานึกถึงทุกลมหายใจ

คนที่เรารัก คือคนที่เราพร้อมจะให้ทุกอย่าง

คนที่รักเรา คือคนที่นึกถึงเราทุกลมหายใจ

คนที่รักเรา คือคนที่พร้อมจะให้เราทุกอย่าง

คนที่เรารัก คือคนที่มักไม่ใช่คนที่รักเรา

คนที่รักเรา คือคนที่เรามักไม่เคยนึกถึง

แค่จะบอกว่า หัดนึกถึงคนที่รักเราให้มากกว่าคนที่เรารักสักนิดเถอะ


โดย : กระบี่คลุมวรุณ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 22 : 51 ]



ล่องเรือลำน้อยลอยชมพฤกษ์
ไม่หวนนึกถึงความหลังในครั้งเก่า
มวลดอกไม้ล้วนสีใสใบบางเบา
วางความเศร้าอย่างเบาบาง..ให้ห่างกาย

ลมรำเพยโชยพลิ้วเป็นริ้วคลื่น
โบกโบยพาความขมขื่น..ให้ห่างหาย
สายลมเย็นพัดไม่ห่างที่ข้างกาย
ขอความเศร้าจงมลาย..กับสายลม


โดย : หางเสือ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ธ.ค. ปี 2005 [ 23 : 11 ]

ยังหวังดีต่อเธอเหมือนเดิมนะ
ฉันยังจะให้กำลังใจยามแพ้พ่าย
ฉันจะคอยเคียงข้างเธอเมื่อไม่มีใคร
ขอเพียงแค่ว้ใจฉันเท่านั้นพอ


โดย : อินทรีย์เดี่ยวทรนง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2005 [ 15 : 20 ]

ไม่น่าเชื่อทำไปได้

โดย : โอ แม่เจ้า
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2005 [ 15 : 21 ]

หึ หึ

โดย : หนอน
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2005 [ 16 : 10 ]

อีกครา..ยินเสียง..เรือน้อย
เคลื่อนคล้อย..นาวา..อ้างว้าง
รำพึง..รำพัน..คั่นกลาง
ถามทาง..ถามจันทร์..ถามดาว

ครวญคร่ำ..คร่ำครวญ..หวลคิด
เพียงน้อย..เพียงนิด..ดำขาว
ไม่ย่อ..ไม่ท้อ..สั้นยาว
เข้าจิต..เข้าใจ..เธอดี

อ้อนวอน..วอนอ้อน..เทพา
รักษา..รักขา..ศักดิ์ศรี
ให้เรือ..ให้เธอ..เปรมปรีดิ์
ชีพนี้..ไม่ร้าย..แรงจริง

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2005 [ 19 : 0 ]

คารวะท่านเรือ* ท่านสาย*ท่านมะอึก และท่านอินทรีย์*

หากใจเหงา เปล่าเปลี่ยว เดียวดาย
ดั่งจันทร์ฉาย รัศมี อ้างว้าง
ขอเจ้า จงอย่า จืดจาง
เจ้ายังมี มิตรฯที่นี่ ไม่หนีหนาย



โดย : จอมนิ่ง แห่ง พรงไพร
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2005 [ 19 : 18 ]

ท่านจอมนิ่ง

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2005 [ 19 : 24 ]



โดย : จอมยุทธกระบี่กุด
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2005 [ 20 : 4 ]



โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 18 ธ.ค. ปี 2005 [ 20 : 33 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com