Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (3)
(ที่หลงเหลือจากเศษซากเว็บบอร์ดล่ม)

หัวข้อ :

ปรมจารณ์

ทุกท่านช่วยวิจารณ์ผลงานทีเถิดคะเรื่องเนบิวลาคะ


เด็กหญิงติ๊งต็องคนหนึ่งหน้าตาแสนจะธรรมดาๆ (แม้ขาวหมวยแต่ไม่สวยเซ็ก)เมื่อโชดดีเหลือขยาดตัวเองยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อว่าเป็นความจริงทั้งนี้ขิย้อนความกลับไปตอนที่ทำข้อสอบอยู่วิชาหฤโหดที่เป็นหนามยอดอกจะเป็นตัวตัดสินว่าจะเข้าคณะดังๆอย่างแพทย์ได้หรือไม่นั่นคือวิชาเลขสุดมึน(และจะวิชาคำนวนอื่นๆทั้งหลายอีก) ขณะที่ยังมึนตึบอยู่นั่นเองก็ได้ยินเสียงแปลกประหาดดังลอดเข้ามาในหูไม่สิมันอยู่ในสมองฉันเลยต่างหาก

"ผิดแล้วยัยงั่งข้อ ง ถึงถูก" ฉํนถึงกัลสะดุ้งพลางหันไปมองรอบๆ ว่าใครแอบมากระซิบบอกฉันก็ไม่พบใครเลยนี่หว่าต่างคนต่างหน้าดำคร่ำเครียดกับข้อสอบของตนดีที่ครูคมสอบไม่เอะใจอะไรไม่งั้นฉันอาจถูกหาว่าแอบลอกข้อสอบก็เป็นได้แรกๆก็ไม่ได้อยากเชื่อมันเท่าไรหรอกนะนึกว่าหูาดไปเอง"นี่ๆเธอยี่งทำยี่งมั่วใหญ่เลยนะเชื่อตามที่ฉันบอกเถอะแล้วจะเอ็นติดชัวล้าน%เอาก็ได้ฟระในเมื่อทำไม่ค่อยได้ก็ลองความรู้สึกสัมผัสที่หกนี้ไปละกัน"ฮ่าๆๆๆๆเธฮยอมเชื่อแล้วใช่มั้ยคอยทำตามที่ฉันบอกไปเรือยๆก็แล้วกันแต่สัญญานะว่าถ้าเอ็นติดแล้วเธอต้องไปประเทศญี่ปุ่นทันที" เสียงประหลาดนั้นกระซิบถามย้ำ"เออน่ารู้แล้วก็ได้โอเค"

โอ๊มายก๊อตฉันอยากจะเป็นลมฉันเอ็นติดได้คะแนนแพทย์เป็นอันดับหนึ่งเสียด้วยไชโยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆฉันแหกปากดังลั่นดีใจอยู๋ได้ไม่นานก็นึกถึงสัญญาที่ให้กับเสียงงงงประหลาดนั่นก็ต้องชะงักดันไปบนบานศาลกล่าวสัญยงสัญญาอะไรที่ทำไม่ได้อย่างไปญี่ปุ่นโรใช่จะร่ำจะรวยจะเอาเงินมาจากหนายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆแง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนี่ถ้าทำไม่ได้จะต้องตายศพไม่lสวยรึเปล่าเนีย ตู้ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเอ๋โณศํพย์จากแม่"ฮัลโหลแม่ว่าไงน้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆคะ พวกเรามหาซุบเปอร์เฮงขนาดล็อตเตอรี่รางวัลที่1เหรอคะ"

เป็นอันว่ารางวัลสำหรนับเด็กเอ็นติด(เพราะฝีมือใครหรือสิ่งศักสิทธ์ดลบัลดาล)ฉันและครอบคัวรีบบินลัดฟ้าไปญี่ปุ่นทันทีคืนแรกที่ไปถึงที่นั่นเมื่อเช็กบิลเข้าโรงแรมสุดหรูกลางคืนที่ดึกสงัดนั่นเองฉันก็ได้ยินเสียงเพื่อนเอ้ยเสียงประหลาดนั่นอีกครั้ง"เฮ้ตื่นๆๆได้เลาทำตามข้อตกลงที่ให้ไว้แล้ว"ฮืมๆๆนั่นเสียงใครนะ"ฉันพูดงึมงำพลางนอนต่อ"เฮ้ยตื่นเดี่ยวนี้"เสียงนั่นตะโกนลั่นเออตื่นแล้วนั่เสียงกระซิบตอนที่อยู่ในห้องสอบใช่มั้ย"เข้าใจก็ดีแล้ว"ฉันก็ทำตามที่นายบอกอยู๋แล้วนี่แหมโทษทีนะเพราะนายแท้ๆเลยถ้าเดาไม่ผิดนายเป็นคนช่วยให้ฉันทั้งเอ็นก็ติดรวยก็รวยอยู่แบบนี้จริงรึเปล่า""ถูกต้องแล้วคร้าบๆๆๆๆๆๆๆๆๆฉันจะให้เธอทุกอย่างตามที่เธอต้องการเลยก็ได้หากยอมไปสถานที่ๆหนึ่ง"หะ ๆๆๆๆๆแค่นั้นจริงเหรองั้นรีบไปสิเดี่ยวนี้เลยก็ได้"(ฉันเชื่อคนง่ายไปหน่อยถึงมากที่สุดเลยนมั้ยเนี่ย) "เดี่ยวนะแอบจิ๊กตังพ่อสัก5000เยนปะป๋าขาอย่าโกรธหนูเลยนะคะ หนูไม่ได้แอบเที่ยวกลางคืนนะแค่จะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นไปไม่ได้ให้กลายมาเป็นจริงได้ซักทีเฃ่นเป็นมหาเศรษฐียิ่งกว่าบิว เกดต์ แอน เจเคโลวลิ่งเสียอีกมีแฟนหล่อยิ่งกว่าแบ็กแฮมผสมทอมครูซและอื่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนับไม่ถ้วนเพื่อนทางเสียงกำลังดลบัลดาลให้ฉันเหมือนขึ้นสรรค์เลยเชียว"ฉันคิด แล้วก็รีบต่อแท็กซี่และบอกทางโชเฟอร์ตามคำเนะนำของเสียงประหลาดนั้นแต่ยิ่งมืดดึกเข้าๆเปลี่ยวก็เปลี่ยวเงียบสนิทฉันชักไม่อยากเสี่ยงว่าจะรอดูจุดหมายปลายทางแล้ว"นี่ๆๆนายจะพาฉันไปไหนกันแน่หวังผลอะไรมิทราบ"ฉันต้องค่อยๆพูดกระซิบเดี่ยวโชเฟอร์จะคิดว่าฉันเป็นบ้า(พูดคนเดียวอยู๋ได้)"ไม่ต้องห่วงหรอกน่าอะๆอย่าแอบคิดว่าฉันเป็นพวกโลกจิตหื่นกามยังงั้นสิ ""มันช่วยไม่ได้นิอยากพาฉันมาที่วกวนเปลี่ยวๆอย่างเงี้ยว่าแต่นายแอบรู้ได้ไงว่าฉันคิดอะไรอยู่""เรื่องนั้นบอกไม่ได้อย่าถามมากน่าเอ้าถึงแล้วดูสิ ฉันพาเธอมาโบถด์เห็นมั้ยไม่ได้คิดมิดีมิร้ายกับเธอซักหน่อย""มันก็จริงแต่นายหัดดูเวร่ำเวลาหน่อยสิเค้าปิดกันหมดแล้ว" ฉันตวาดอย่างหัวเสีย

"ไม่ปิดหรอกเชิญเข้าไปข้างในได้เลย"เสียง นายนั่นกำลังสอนให้ฉํนเป็นโขมยอยู่ใช่มั้ยเนี่ยฉันค่อยๆง้างประตูรั้วแล้วเปิดประตูโบถด์เบาๆ เอ๊ะเปิดง่ายจังแปลกที่ลานเวทีมีไม้กางเขนอันเบ้อเร้อดูมีมนต์ขลังชักชวนให้ฉันเข้าไปหาใกล้ๆความรู้สึกประหลาดดั่งเสน่ต้องมนต์ไปทั่วร่างกายจนฉันอดเอามือไปเตะลูบคลำไม่ได้ทันใดนั้นก็เกิดบัลดาลเสียงกึกก้องพร้อมแสงสีขาวทาบไปครอบคลุมทั่วร่างกายของฉัน ณ ตอนนั้นฉํนหารู้ไม่ว่าสิ่งน้นจะทำให้ฃีวิตฉันเปลียนแปลงไปตลอดกาล






โดย : piyadmggirl
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 21 พ.ค. ปี 2006 [ 4 : 8 ]

ก็ดีนี่ครับ รังสรรค์ จินตนาการ ต่อไป เรื่อยๆ
แต่ให้ดี ควรไป เห็นสภาพจริง ของสถานที่ จะบรรยาย ภาพ ได้ละเอียด และชัดเจนกว่านี้ ทำไม? ไม่ไป เมืองกาญจน์ หรือ เชียงราย แล้ว บรรยาย ภาพ เนอะ ทำไม? ต้องไปญี่ปุ่น ความฝัน คงฝังใจ อะไร? ในญี่ปุ่น ระวัง นะไปอยู่จริง จะหมดฝัน

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 21 พ.ค. ปี 2006 [ 8 : 13 ]

จินตนาการสร้างสรรค์ในระดับหนึ่ง

คำขยายความที่ใช้วงเล็บเสริมนั้น
คล้าย ๆ ลิเกป้องปากคุญกับผู้ชมข้างล่าง

ปรับเปลี่ยนการนำเสนอด้วยวิธีนี้นิดหนึ่ง..จะดีขึ้น

ส่วนแนวความคิดอื่น ๆ
เป็นของตัวเองดีครับ

จงพยายามต่อไปนะจ๊ะ...คนเก่ง


โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 21 พ.ค. ปี 2006 [ 11 : 15 ]



เป็นกำลังใจให้น่ะครับ ก็ขอให้หมั่นฝึกฝน เขียนต่อไปครับ

สักวันจะดีมากกว่านี้ครับ

โดย : ปลาปักเป้า
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 21 พ.ค. ปี 2006 [ 11 : 39 ]

ดีครับมีความเป็นตัวเองดี
พยายามเข้านะครับเป็นกำลังใจให้ครับ

โดย : สนเดียวดาย
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 21 พ.ค. ปี 2006 [ 15 : 6 ]

อืมๆๆๆ ดีฮะ

โดย : ปลาทอง
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 21 พ.ค. ปี 2006 [ 16 : 39 ]

อยากฟังต่อจัง

โดย : เสือขาว
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 21 พ.ค. ปี 2006 [ 17 : 0 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com