Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด 2
(ที่หลงเหลือจากเศษซากเว็บบอร์ดล่ม)
หน้า > 1 - 2

>>สู้กับมะเร็ง @ 1

หัวข้อ :

สู้กับมะเร็ง

 @ 1
วันนี้แต่เช้าเราได้รับโทรศัทพ์จากหลาย ๆ คน

มี่ทั้งเพือน ทั้งพี่ ที่ถามหาสาเหตุของการเป็น

เราไม่อยากตอบคำถามทั้งหลายเหล่านั้น

มันเหมือนกับว่า เราทำตัวให้ทุกคนสงสารเห็นใจ

เรารู้อยู่อย่างเดียวก็คือ เราต้องสู้กับมัน เราต้อง

เอาชนะกับมันให้ได้
เมื่อคืนเราเข้าไปอ่านบทความของ

นายแพทย์อารีย์ วชิรมโน ผู้ต่อสู้กับมะเร็งด้วยตนเอง

จนหาย เราจึงคิดว่าเราจะเริ่มทำแบบท่าน

เมือ่เรารู้ว่าเราเป็นในตอนแรก มันเหมือนกับว่า

โลกทั้งโลกหยุดหมุน มือเย็น ไม่มีเสียงแม้แต่จะพูด

กับหมอ แต่เราก็ต้องทำใจยอมรับโชคชะตาที่เกิดขึ้น

เราเฝ้าหาข้อมูลศึกษา วิธีการที่จะต่อสู้กับมันให้เรามี

ชีวิตที่นานที่สุดเท่าที่เราจะทำได้
เราเริ่มสวดมนต์ ทำสมาธิ รับประทานอาหารที่มีประโยนช์

และออกกำลังกาย เพื่อจะให้ร่างกายแข็งแรง
วันนี้เราได้ไปให้เคมีบำบัดแต่เช้า ถามเราว่ากลัวไหม

เราไม่กลัว เมื่อไปถึงพยาบาลจัดการตรวจร่างกายเรา

เพื่อให้พร้อมกับการให้ยา จากนั้นเราก็ขึ้นไปนอนบน

เตียงคนไข้ พยาบาลมาหาเส้นที่แขนเพื่อจะได้เอาเข็ม

เจาะและฉีดน้ำเกลือเข้าเส้นเรา ต่อจากนั้น พยาบาลก็

เริ่มนำเคมีบำบัดมาฉีดใส่เข้าไป ความรู้สึกในตอนนี้นก็

คือ เหมือนมีอะไรที่ร้อน ๆ วิ่งไปตามเส้นเลือดมันบอกไม่

ถูกว่ารู้สึกยังไงตอนนั้น รู้แต่ว่าน้ำตามันไหลออกมา

โดยไม่รู้ตัว เราเรื่มคิดถึงแม่ เราไม่อยากให้แม่รู้เรื่องนี้

เราสั่งทุกคนไม่ให้บอก เพราะเรารู้ว่า ถ้าแม่รู้แล้วจะเป็น

เช่นไร เราขอพยาบาลกดโทรศัทพ์หาแม่ ถามและคุยตามปกติ

เราพยายามทำน้ำเสียงให้ปกติที่สุด ไม่อยากให้แม่รู้ว่าเรา

กำลังร้องไห้ทรมานกับมัน เราไม่อยากให้แม่ต้องเป็นกังวล

หลังจากเราคุยกับแม่เสร็จ เรากดเบอร์โทรต่อไป แต่แล้วเรา

ก็ต้องกดมันทิ้ง ไปอยู่หลายครั้ง ให้นึกอยู่ว่า ถ้าเราโทรไป

เค้าคงไม่รับสาย ช่างมันเราคิดให้ในใจ เราจะสู้ของเรา

คนเดียว เราปล่อยให้น้ำตามันไหลไปเรื่อย ๆ พรุ่งนี้ฉันจะต้อง

ไม่ร้องไห้ พรุ่งนี้ฉันจะต้องเข้มแข็ง
เมื่อกลับมาถึงห้องพัก อาการข้างเคียงเริ่มทำปฏิกริยากับเรา

อาเจียนจนหมดแรง นอนร้องไห้คนเดียวด้วยความทรมาน

เหลือเกิน สิ่งหนึ่งที่เรานึกอยู่ตลอดเวลาก็คือ ฉันต้องสู้

และต้องสู้กับมันให้ได้ เมื่อหลับและตื่นขึ้นมาเพือ่บอก

เล่าเรื่องราวของตัวเรา

**********************************************************

ขอได้รับความขอบคุณจากเราผู้ป่วยมะเร็ง

ปอทังก้า แมงปอปีกเหล็ก
โดย : แมงปอปีกเหล็ก ( ปอทังก้า ))
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 23 พ.ค. ปี 2007 [ 18 : 35 ]

ใบไม้พลิ้วไหวตามแรงลม
อารมณ์ล่องลอยตามสิ่งไหน
กระแสแห่งกาลพัดผ่านไป
ยืนหยัดอยู่ได้ให้ชมชื่น

ใบไม้พลิ้วไหวตามแรงลม
หลับตาข่มใจยิ่งให้ฝืน
ปลดปล่อยลอยล่องมองส่องคืน
ปีกหนักยามตื่นคงเบาบาง
โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 23 พ.ค. ปี 2007 [ 19 : 23 ]

เราขอเป็นกำลังใจ ให้อีกหนึ่งดวง

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 23 พ.ค. ปี 2007 [ 19 : 54 ]

ความเข้มแข็งคือพลัง

กำลังใจคือยาวิเศษ

รักษาใจให้มั่นคง

โรคร้ายยากเบียดเบียน

โดย : หมัด
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 23 พ.ค. ปี 2007 [ 21 : 12 ]

อาจร่างร้ายกายนั้นต้องสั่นไหว
ให้หัวใจดวงนิดคิดหวาดหวั่น
ถูกรุมเร้าโรคร้ายได้โรมรัน
สะท้านเหมือนสะเทือนขวัญเธอแขวนไกว

หมองหม่นบ้างข้างใจในเมฆหม่น
เจ็บกายทุกข์เกินทนที่เธอได้
แต่เธอแกร่งกล้าเผชิญเกินกว่าใจ
เธอฉายความยิ่งใหญ่ในตัวตน

ให้มีกาลเวลาเป็นเพื่อนแท้
ให้แน่วแน่นำชัยในทุกหน
ให้อุตสาห์ฝ่าภัยในชีพชนม์
ให้เธอล้น แรงหวัง พลังใจ

นับถือน้ำใจที่แข็งแกร่งนัก ขอให้ใจเปี่ยมรักและยินดีนานเท่านาน สิ้นจากโรคภัยโดยเร็ววัน
โดย : สางไพร.......
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 23 พ.ค. ปี 2007 [ 23 : 19 ]

...ข้าฯก็มีหนังสือที่หมออารีย์ วชิรมโน ...ท่านเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์ในการบำบัดรักษามะเร็งของตัวท่านเอง...ซึ่งมีหลายวิธี...ท่านลองเข้าไปในบล็อก ข้าฯ ด้านซ้ายมือในบล็อกจะมีความคิดเห็นท่านหนึ่งที่บันทึกไว้ในส่วนข้าฯทำลิงค์ไว้ถึงศูนย์วิจัยบำบัดมะเร็งสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์...มีการโพสเบอร์โทรศัพท์ไว้...ท่านลองอ่านดู...
.....ข้าฯอ่านพบว่า สมุนไพรเจียวกู่หลาน ( มีรายละเอียดในบล็อกข้าฯท่านลองคลิกที่ดูหัวข้อทั้งหมด) มีส่วนช่วยบรรเทาจากผลข้างเคียงของการใช้คีโม...และการกินโยเกิร์ตเช่นกัน..
......หวังว่าท่านคงหายขาดจากโรคนี้ได้นะ....สิ่งสำคัญคือเรื่องกำลังใจของท่านเป็นหลัก...

โดย : ซุนปิน
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 23 พ.ค. ปี 2007 [ 23 : 32 ]


หากมีโอกาสเลือก................

ไม่ขอเลือกฉายแสง.............

ขอเลือกอีกวิธี.....................

ชีวจิต........ชีวิตที่ถอยหลังสู่อดีต.......

เลือกไม่ทำลายด้วยกำลังปฏิวัติ.............

แต่เลือกสมานฉันท์....แล้วมุ่งพัฒนารากชีวตด้วยพอเพียง.....

.............มะเร็งใครๆก็เป็นกัน..................

.............แต่ศรัทธาในการรักษาแตกต่างกัน.................

..............หากเลือกได้ขอเลือกกินถั่ว..จมูกข้าว....เอาวิตามิน...

..............แต่ก็ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านที่กำลังต่อสู้กับมะเร็ง.....

..............โรคของคนทันสมัย...........................ทุกคน.................
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 24 พ.ค. ปี 2007 [ 7 : 56 ]

สหาย...ปอทังก้า..เอ๋ย...

แค่มะเร็งไร้อันดับ...ไยขลาดกลัว...

ประตูแห่งชัย...เปิดกว้าง...รอท่านอยู่นานแล้ว...

เชื่อสิ...
กระบี่..ที่ใจท่าน..แหลมคม..ยิ่งนัก..
ห้ำหั่นมันให้สิ้นซาก...

แล้วคืนพรุ่งนี้....
เรา..ท่าน..และ...หมู่มวลสหาย...
จะไปชมความงาม...ของ..พระจันทร์...ด้วยกัน..
ขอคารวะ...

โดย : หมาไล่เงา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 24 พ.ค. ปี 2007 [ 8 : 29 ]

ลูกผู้ชายยามสุขสมพึงหรรษา
อย่าปล่อยจอกว่างคู่จันทรา

(ลี้คิมหวง)

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 24 พ.ค. ปี 2007 [ 12 : 15 ]

แม่ของเรา เป็นมะเร็งลำไส้ ระยะที่ 2 หรือ 3
ผ่าตัด และต้องใส่ถุงที่หน้าท้อง
แม่ของเรา ต่อสู้ ด้วยจิตใจที่แข็งแกร่ง
หัวใจที่เด็ดเดี่ยว เราไม่เคยเห็นแม่ร้องไห้
เราไม่เคยเห็นแม่ตัดพ้อ ต่อว่าโชคชะตา
เราไม่เคยเห็นแม่พูดสิ่งใด ๆ เกี่ยวกับที่แม่เป็น
แม่ของเรามีหัวใจเข้มแข็ง กล้าแกร่ง
แม่ของเราอยู่มาได้ 20 ปี หลังจากผ่าตัด
น่าจะเป็นเพราะความแข็งแกร่งของแม่ ทำให้แม่อยู่มาได้นานขนาดนี้
ตอนนี้แม่จากไปแล้วด้วยโรคเบาหวาน และความดัน

ขอสหายแมงปอ จงร้องไห้ยามรู้สึกแย่ จงระบายยามอึดอัด หากทนไม่ไหว แต่ขอให้มีหัวใจที่แข็งแกร่ง เหมือนที่แม่ของเราเป็น

ณ ที่แห่งนี้ ยังคงมีกำลังใจจากเหล่าสหาย ผู้ร่วมเส้นทาง

โดย : ลมผ่านหน้า
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 24 พ.ค. ปี 2007 [ 12 : 43 ]

ความเจ็บปวดและทรมานนั้น
เราขอส่งพลัง จากหัวใจของเราเอง จากใจจริง
ส่งถึงท่าน
ขอให้ได้คลายความเจ็บปวดและทรมาน

เพียงชั่วครู่ หรือ นั้นนะ นานแสนนาน
เราเพียงรู้ว่าท่านทรมาน มันเจ็บปวด เราเองรู้สึกได้เพียงแค่รู้

แม้ไม่เคยพบหน้า ฟังเสียง พูดคุย
แต่พลังใจที่ส่งให้นี้

นั้นน่ะ จะเดินทางข้ามมายาคติทั้งปวง
และเหมือนจากหลายๆที่ ที่ห่อหุ้มอยู่รอบๆ
จากใจจริงและไม่มีสิ่งใดอธิบายได้
เพียงแค่ท่านรู้สึก ท่านก็จะได้รับมัน

โดย : นวพินลีนน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 24 พ.ค. ปี 2007 [ 12 : 50 ]


ฟังสิเสียงเพลงนั้นเพลงที่เราร้อง
ทำนองของปลากระดี่ดีได้น้ำ
ทำนองแมลงเล่นล้อลมพราพรำ
ริมธารร่ำรินทายทักกำลังใจ

ได้ยินไหมเมฆยามบ่ายหยอกเล่นฟ้า
เอาน้ำตาฟ้านะฟ้ารอสายใส
เพียงผ่านผิวลมผ่านลมพัดลอยไป
ที่ส่งผ่านให้ลมหายใจเดียวกัน
โดย : นวพินลีนน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 24 พ.ค. ปี 2007 [ 13 : 16 ]

กระบี่ในใจท่านช่างงดงามและทรงพลังยิ่งนัก...ข้าชื่นชมและเป็นกำลังใจให้ท่านต่อสู้กับมารในกายท่าน...คาราวะด้วยใจ..

โดย : โกเนะ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 25 พ.ค. ปี 2007 [ 10 : 34 ]

มะเร็งร้ายทำลายได้แต่ชีวิต
แต่ในจิตมิหวั่นไหว
ถึงกินได้ก็ปล่อยให้กินไป
แต่ในใจมีสนุกทุกคืนวัน
หลายปีพ้นผันผ่านานชีวิต
ใครลิขิตมันได้ดังใจฝัน
หลายปีพ้นผ่านเนิ่นนานครัน
ชีวิตมันเท่านั้นเอง

โดย : อินทรีย์เดี่ยวทรนง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 28 พ.ค. ปี 2007 [ 13 : 55 ]

เป็นกำลังใจนะคะ..สู้ ๆๆ
โดย : แม่นางเก้า
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 2 มิ.ย. ปี 2007 [ 9 : 43 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com