Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด 2
(ที่หลงเหลือจากเศษซากเว็บบอร์ดล่ม)
หน้า > 1 - 2

>>ดุจดั่ง.........กาฝาก

หัวข้อ : ดุจดั่ง.........

กาฝาก

ให้คุณค่าราคา……….แค่กาฝาก
แฝงฝังรากแอบอิงกิ่งไม้ใหญ่
เพียงเลี้ยงหล่อพอชีวิตติดก้านใบ
ด้วยยากไร้กำลังประทังตน

เมตตาแห่งแบ่งปันอันนิดน้อย
ต่อชีวิตกระจ้อยร่อยร้อยหมองหม่น
ด้วยเศษเหลือเพื่อต่อฝันรันทดล้น
เป็นหยาดฝนปราณี…..รี่ฉ่ำเย็น

คล้ายวงปีกแห่งชะตาพามาทิ้ง
ให้ความจริงทุกข์ยากฝากทุกข์เข็ญ
ให้ชีวิตไม่ตั้งใจจะให้เป็น
ให้เกาะเร้นแฝงรั้วกลัวสังคม

มีขอบรั้วกั้นไว้ดูไกลห่าง
เดินได้แค่ขอบทางข้างถนน
กินได้แค่เศษเซ่นเดนผู้คน
เรียนได้แค่ที่ตกหล่นอยู่ริมทาง

หลากชีวิตเปลี่ยวเหงาราวกาฝาก
ระหกเหเร่รากดุจไร้ร่าง
ชาติกำเนิดหม่นมัวสลัวลาง
ช่างเปลี่ยวร้างห่างไร้หวังเรืองรอง

ช่วยกำพร้า…..กาฝาก…..ให้มีฝัน
ช่วยแบ่งปัน ปัจจัยให้ทั้งผอง
ช่วยฝังเสียงเดียงสาคราร่ำร้อง
ช่วยเหลียวมอง…..ผู้โหยหาเมตตาธรรม

ข้างถนนสายนั้นมีฝันหล่น
ฝันแขวนบนเส้นด้ายในเย็นย่ำ
ฝันที่ขวัญสั่นแขวนแค่นถ้อยคำ
ฝันสีดำ ในดวงตา อันอ่อนเยาว์

โปรดอุ้มชู แบ่งปัน ให้เจ้าของฝันได้ยินดีด้วยเถิดมวลมิตรสหายที่ควรคารวะในน้ำใจทุกท่าน
โดย : สางไพร
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 17 พ.ค. ปี 2007 [ 13 : 40 ]

ขออภัยและขออนุญาตทุกๆท่านแก้ข้อผิดพลาดในการประพันธ์สักครั้ง
ให้คุณค่าราคา……….แค่กาฝาก
แฝงฝังรากแอบอิงกิ่งไม้ใหญ่
เพียงเลี้ยงหล่อพอชีวิตติดก้านใบ
ด้วยยากไร้กำลังประทังตน

เมตตาแห่งแบ่งปันอันนิดน้อย
ต่อชีวิตกระจ้อยร่อยร้อยหมองหม่น
ด้วยเศษเหลือเพื่อต่อฝันรันทดล้น
เป็นหยาดฝนปราณี…..รี่ฉ่ำเย็น

คล้ายวงปีกแห่งชะตาพามาทิ้ง
ให้ความจริงทุกข์ยากฝากทุกข์เข็ญ
ให้ชีวิตไม่ตั้งใจจะให้เป็น
ให้เกาะเร้นแฝงรั้วกลัวผู้คน ( เดิม.....สังคม )

มีขอบรั้วกั้นไว้ดูไกลห่าง
เดินได้แค่ขอบทางข้างถนน
กินได้แค่เศษเซ่นเดนผู้คน
เรียนได้แค่ที่ตกหล่นอยู่ริมทาง

หลากชีวิตเปลี่ยวเหงาราวกาฝาก
ระหกเหเร่รากดุจไร้ร่าง
ชาติกำเนิดหม่นมัวสลัวลาง
ช่างเปลี่ยวร้างห่างไร้หวังเรืองรอง

ช่วยกำพร้า…..กาฝาก…..ให้มีฝัน
ช่วยแบ่งปัน ปัจจัยให้ทั้งผอง
ช่วยฝังเสียงเดียงสาคราร่ำร้อง
ช่วยเหลียวมอง…..ผู้โหยหาเมตตาธรรม

ข้างถนนสายนั้นมีฝันหล่น
ฝันแขวนบนเส้นด้ายในเย็นย่ำ
ฝันที่ขวัญสั่นแขวนแค่นถ้อยคำ
ฝันสีดำ ในดวงตา อันอ่อนเยาว์
ขอคารวะทุกท่านด้วยยินดียิ่ง

โดย : สางไพร
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 17 พ.ค. ปี 2007 [ 13 : 54 ]

....
กินใจ ไพเราะ เกินกล่าว
เรื่องราวกาฝากมีเหตุผล
สอนใจให้คนสำนึกตน
มีเหตุผลอย่างเป็นเช่นกาฝาก

*....ท่านสางไพร ท่านสร้างสรรค์ผลงาน มีสาระคม ไพเราะประทับใจ จินตนาการท่านล้ำลึกเกินกล่าวจริงๆ ขอคารวะ

โดย : สร้างสรรค์ฯ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 17 พ.ค. ปี 2007 [ 15 : 11 ]


ชื่นชมด้วยคน

.........หวาดหวังหัวใจดวงเล็กๆ ได้รับการดูแล..........

...
โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 17 พ.ค. ปี 2007 [ 15 : 26 ]


กินแมลงแฝงก่อหน่อกาฝาก
หลากพุ่มห่อหยั่งรากบนไม้หวาน
เจ้าของสวนรำคาญตากำ-พร้าราน
ที่ชายบ้านนกหายไปท้ายสวน

โดย : นวพินลีนนวัฒนาศิริกุลขจรไกร
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 18 พ.ค. ปี 2007 [ 8 : 54 ]


สำนวนเดิน..............................

........นับเป็น...กลอนงามที่น่าชม

........ไล่ล่าอย่างน่าชม................
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 18 พ.ค. ปี 2007 [ 9 : 7 ]

* แอบหวาน ทำงานด้านสวัสดิการสังคม

แม้ตอนนี้จะเปลี่ยนกลุ่มงาน.แต่ก็ยังเวียนวนอยู่กับงานนี้

อาจจะได้เชิญ บทกลอนที่ไพเราะและลึกซึ้งของ*ท่านสางไพร ขึ้นบอร์ด..บ้าง

ขออนุญาตล่วงหน้าค่ะ...ด้วยใจคารวะ

โดย : แอบหวาน..รีเทิร์น
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 20 พ.ค. ปี 2007 [ 10 : 18 ]

ขอบคุณมิตรสหายท้งหลาย บทกลอนทั้งสิ้นยินดีมอบให้ทุกๆท่าน ไม่มีหวงห้ามใดใด
โดย : สางไพร
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 20 พ.ค. ปี 2007 [ 11 : 38 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com