Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด 2
(ที่หลงเหลือจากเศษซากเว็บบอร์ดล่ม)
หน้า > 1 - 2

>>.หิมาลัย

หัวข้อ : ...

หิมาลัย

...
เงียบ เชียบ ก้าวแต่ละก้าวเงียบงัน
ฝ่าเท้าของฉันสัมผัสผิว
พังผืด รู้สึกเย็น หิมะปลิว
เสียงหวีดหวิว สาดซัด รัดกายใจ
โน้มตัวไปข้างหน้าท้าลมแรง
ขนฉันเคลือบไขแปรงลื่นใส
เกล็ดหิมะ เกาะผิว หนาวซ่านไป
ขนตาหดกลับได้ บนยอดภู
มองข้างหลัง รอยเท้ายังปลิวจางหาย
กลบเกลื่อนต้นทางปลาย ไร้ลายดู
มองแค่คืบแค่เชี๊ยะ ลางลาง ภู
จะกางปีกแล้วบินสู่ ฟ้าคำราม

สู้กับใครรบกับใครก็พอยั่น
ฟัดกับควันร้อนไฟยังไม่คร้าม
พบกับมนุษย์ ที่ใจแยบยล ล้นความ
ถามหัวใจ ว่าต้องถาม สักกี่ครา

หยุดยืนมองหิมะเหินเดินมาหา
ม้าสีขาว ของข้ายังไม่หนี
ยังยืนคอยนายยที่มันรัก และพักดี
น้ำตารี่ รินหยด รดใจละลาย

......
....
...
..
.
เข้าใจหมาย ในความขม ของคนฅน
กระแสที่สับสนอลม่าน
เรา...........................ควรหลีกเร้น ภูผาสูงนานท่านาน
จะหวาน ขม เปรี้ยว เผ็ด.....วันวาน ลืม ลืม ไป

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 26 พ.ค. ปี 2007 [ 17 : 43 ]

วันวานลืมได้ไง...ก้อ..วันวานยังหวานอยู่...
แต่วันนี้....มันบูดซะแล่ว

โดย : บ้านหมื่นกรอบ
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 26 พ.ค. ปี 2007 [ 21 : 37 ]

เกล็ดหิมะเย็นยะเยียบ..เฉียบลมหนาว
หยาดน้ำฟ้าพร่างพราว...ราวดุจฝัน
เจ้าปีกขาว...ย่างก้าวเข้าฝ่าฟัน
กางปีกฝัน...โบยบินผินสู่ฟ้า

จุดหมายของเจ้า...คงอยู่อีกไม่ไกล
จงยืนหยัดต่อไปดุจหินผา....
ไม่ไหวหวั่นต่อสายลมแห่งวาจา
ไม่ครณาสายตาใครต่อใคร

จะถามใจไปไยให้ไหวหวั่น
จงมุ่งหน้าฝ่าฟันดีกว่าไหม
สนทำไมใจคน..ค้นให้ตาย
ก็อย่าหมายเข้าใจ...เป็นไม่มี

สุดสายตา..หิมาลัย...อยู่ไกลลิบ
มีเพียงเสียงกระซิบจากข้านี้
ขอวอนเว้าเฝ้าถามทุกนาที
ถึงวิธีลืมวันวานให้ผ่านไป..
โดย : อมิตตดา
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 27 พ.ค. ปี 2007 [ 11 : 34 ]


ซ่อนอำพรางกลิ่นกาย...............ในหมอกหนา
ซ่อนกายาปิดบัง........................หลังสหาย
เรียนรู้ไล่สูบวิชา.......................อ้างว้างใจ
วิ่งเล่นไล่ชิดติดตาม..................นานแล้วเอย.....ฮ่า....

สุดขอบฟ้าชิดดารา.....................ตะวันร้อน
กำลังใจมิตรจะร่อน...................อยู่เสมอ
นานแสนนานเคียงข้างหลัง.......ไล่ใกล้เจอ
หิมะเพ้อสีขาวขุ่น......................ด้วยไอใจ

ถึงจะนานแสนนาน..................ถามทำไม
หยั่งหัวใจใครใคร....................ได้ผลเหรอ
เข็มจมลึกใต้ทะเล.....................อาจค้นเจอ
แต่อย่าเผลอค้นใจนาง..(คนที่คุณรู้ว่าเป็นใคร.....).......หวังลม...ลม

เสียงลมครางหิมะโปรย.............ถามสุขสันต์
ใยแยกฝันห่างหัวใจ................ไป.......เขตหนาว
รักอุ่น..อุ่น..อกอิ่ม...อิ่ม.............ยิ้มแย้มพราย
ทิ้ง..ลืมได้...ไม่อาทร.................วอนกลับมา....ฮิ...ๆ....

...................ใคร...คนที่รู้ว่าคือใคร...ฮ่า......
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 27 พ.ค. ปี 2007 [ 11 : 41 ]

ใดเล่า..สำคัญเท่า...เป้าหมายหน้า
ใดหนา...สำคัญเท่าเจ้าความหวัง
ใดเล่า...สำคัญเท่า..เจ้าความชัง
หากเผลอพลั้ง..ฮุบเหยื่อมัน..อันตราย

แม้นทรงกาย สยายปีกหลีกไม่พ้น
ให้พุ่งชนด้วยใจเปี่ยมเทียมความหมาย
หมัดแลกหมัด ต่อสู้กันชั้นเชิงชาย
แฝงความหมาย สู้ด้วยรัก จักมีชัย

ขอให้เปี่ยมพลัง..

โดย : กู่...เก่าก่อน
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 27 พ.ค. ปี 2007 [ 18 : 11 ]

.......* ห่าน..ตัดพ้อมนุษย์..หรือนี่............
ใจพริ้วไหว.....ไปกับระลอกคลื่น
.....
เคยมายืน..อยู่คืนค่ำกับน้ำทะเล..ใส

คิดถึง..ฉันคิดถึงคนอยู่ไกล

(มา)ถามใจ..หัวใจใคร..ไยน้ำตาริน

* (มา)ถามใจ..ก้อตอบไปใจแหว่งวิ่น (ถามใครไม่รู้ละ..เราจะตอบอ่ะ..)

กว่าจะได้คืนถิ่นก้อแทบสิ้นพลังใจ.หาย .....(เชื่อหน่อยน้ะ...)

กลางคืนค่ำจวบย่ำรุ่ง - นอน(ยัง) ผวากาย

ผ่านคืนวันฝันร้ายเมื่อไม่นาน

*ระลอกคลื่นระยับพราววาวแวววิบ

ฉันกระซิบ..กระซิบผ่าน..*ห่าน ได้ยินไหม

มายามนี้ทุกข์หายห่าง..(แล้ว) อ้างว้างไกล

พลังใจกำลังใจได้กลับคืน (...ภาพ..หน้าระรื่น.ยิ้มกว้างๆอย่างเคย)

* หากจะลืมวันวาน.หวาน..ขม..เผ็ด

จงแปลงร่างมาเป็นเป็ด..โอม.ม.เพี้ยง..ได้ไหม

เป็น *ห่านเหินอยู่ยอดเขาหิมาลัย (เปี่ยมด้วยพลังใจ)

บอกใจใคร..ใจเขาหรือใจเรา..เอ้าลืม..ลืม............

.....ก่อนจะนอน..เปิดอ่าน..เลยตอบซะเลย
ม่ายงั้นอีกหลายวัน..................................
....* แอบหวานขอส่งความคิดถึง..ไปทางทะเลนะ
คิดถึงจริงๆ.....

โดย : แอบหวาน..
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 28 พ.ค. ปี 2007 [ 3 : 11 ]

ขุนเขากว้างร้างร้าวหนาวนัก
ดอกไม้โปรยโรยรินกลิ่นรัก
ยังถักทอกลีบหุ้มคลุมดอย

โดย : อินทรีย์เดี่ยวทรนง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 28 พ.ค. ปี 2007 [ 13 : 47 ]

ขอคำนับท่านห่านมหาตลัย ตัวข้าไซร่นานๆๆโผล่มาที
ไม่ได้เจอกันนานเลยทีนี้ มากี่ทีมีเเต่บอร์ดไว้ต่อบท
น่าเสียดายเวลาช่างรันทด งานกินหมดเวลาของข้านี้
ไม่มีวันเวลาปะพาที ถ้าเกิดมีวาสนาแล้วพบกัน

โดย : ใบไผ่หยก
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 28 พ.ค. ปี 2007 [ 21 : 24 ]

คนเรามีเวลาเท่ากัน...ไม่มีใครจะได้ยี่สิบห้าชั่วโมงในหนึ่งวัน
แม้ท่านจะมีความสามารถกอบโกยได้เก่งได้ซักเพียง
ท่านยังคงได้รับยี่สิบสี่ชั่วโมง
งานกินเวลาของท่าน หรือ ท่านเองคือผู้กินเวลาเหล่านั้น?
จัดเวลาชีวิตเสียใหม่นะท่าน เป็นห่วง
เรายังอยากจะเห็นใบไผ่ มากกว่า ดอกไผ่นะท่าน
โดย : บ้านหมื่นกรอบ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 28 พ.ค. ปี 2007 [ 23 : 30 ]

หิมะขาวพราวพร่างสว่างตา
คืบเข้ามาว่าหนาวจึงรู้หนาว
หากหลบหลีกปลีกตนพ้นครั้งคราว
เผชิญกร้าวผ่านพ้นใช่พ้นภัย

กำเนิดหนาวท้าวความสิ่งใดหนอ
ดึกดำบรรพ์ต้นตอนั้นใช่ไหม
นึกย้อนรอยเลือนลางพรางตาไป
ปัจจุบันมั่นไว้จุดที่ยืน

แม้หิมะพราวพร่างร่างสะทก
มิตระหนกหวังใจยิ้มระรื่น
ยิ่งนานวันยิ่งแกร่งทุกวันคืน
ขอพลังท่านตื่นชื่นชีวิต
โดย : ทัศนา
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 30 พ.ค. ปี 2007 [ 13 : 57 ]

อุเว๊..อุว๊าว
ห่านเหินหาว กร้าวแกร่ง ดั่งหินผา
สำนวนกวนโอ๊ย..ทุกเวลา
วันนี้หนา มาเงียบเศร้า เหงาวังเวง

ใครหนอใครกัน พรั่นในอก
หยิบยกบอกกล่าว..ใครข่มเหง
ป้าจะตบให้หัวคะมำ..อย่าหวั่นเกรง
บอกมาเอ็ง..บอกป้า...ซิว่าใคร

ดูดู๋...ใครทำร้ายห่านของป้า บอกมา บอกมา
แต่ขอแอบหยอดกำลังใจสไตล์หนังเกาหลี
สู้ สู้ สู้ว๊อย.....

รักห่านจ้า

โดย : ป้าอี๊ดส์
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 30 พ.ค. ปี 2007 [ 16 : 23 ]

หอบร่างขึ้นเขาไป เป็นเพื่อนห่าน
หอบสังขารเดินไป ไกลนักหนา
ห่านเจ้าเอ่ยใยไม่คิด ถึงคนมา
หลบหนีหน้าผู้คน มาแสนไกล

หนาวก็หนาวดาวสักดวง ก็ไม่เห้น
ไฮเนเก้นสองสามขวด ไม่คลายหนาว
ห่านเจ๋าเอ๋ยรู้หรือไม่ ว่าข้ามาวววว
จะจับเจ้ามาแล้มหนาว เจ้าห่านเคเอฟซี
โดย : กระบี่คลุมวรุณ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 5 มิ.ย. ปี 2007 [ 13 : 57 ]

คิดถึงคนไกลใครรู้บ้าง
หัวใจว้างอ่อนแอลงสิ้นสงไข
รักครั้งนี้เริ่มห่างเหินจากคนไกล
คิดครั้งใดน้ำตารินชอกช้ำทรวง
โดย : น้ำใจ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 8 มิ.ย. ปี 2007 [ 17 : 57 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com