Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ชุมนุมจอมยุทธ

แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด 3
(ที่หลงเหลือจากเศษซากเว็บบอร์ดล่ม)
ไปหน้า > 1 - 2

>>

สายน้ำไม่ไหลกลับ....

การพลัดพรากคือทุกข์ที่สุดในโลก

หัวข้อ : สายน้ำไม่ไหลกลับ....การพลัดพรากคือทุกข์ที่สุดในโลก...


เมื่อได้ชื่อว่าเกิดมาเป็นมนุษย์
เขาว่าสุดประเสริฐกว่าสัตว์ไหน
มีความคิดมีวิถีมีวินัย
มีจิตใจสูงส่งคงค่าคุณ

มีพระอรหันต์อันสูงศักดิ์
สององค์พักตร์เปี่ยมเมตตามาเกื้อหนุน
องค์หนึ่งคือบิดาเอื้อการุณ
องค์หนึ่งคือมาตาบุญค้ำจุนเรา

ท่านสอนสั่งท่านให้ไม่รู้สิ้น
เรามีอยู่มีกินได้มาเปล่า
ทุนทั้งหมดท่านลงไว้ครั้งวัยเยาว์
พ้นโง่เขลาพ้นภัยด้วยใจรัก

มองดูเราเติบใหญ่ด้วยใจสุข
มิรู้ทุกข์ไม่ท้อแท้แม้เหนื่อยหนัก
อุ้มกระเตงร้องเพลงกล่อมถนอมฟูมฟัก
เป็นที่พักที่พึ่งทั้งชีวิต

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 18 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 8 : 14 ]

จากวันนั้นมาวันนี้กี่ปีหนอ...
เหมือนต้นไม้แตกหน่อแล้วปลงจิต
หน่อแตกกอเริ่มโตทีละนิด
แต่ผู้ให้ชีวิตเริ่มอ่อนแรง

องค์ที่หนึ่งจากไปไม่หวนกลับ
องค์ที่สองลาลับเทียนดับแสง
สวรรค์เอย....ของสูงค่าแพงสุดแพง
ท่านเหมือนแกล้งฉกไปไม่ส่งคืน

หรือคือเรียกว่าวัฏฏสงสาร
ทรมานจิตใจทั้งหลับตื่น
แม้นบทสวดพระธรรมนำจุดยืน
ไม่อาจยั้งก้อนสอื้นที่ฝืนอม

ต้นไม้ใหญ่ล้มลงตรงฟ้าโน้น
เบี้ยที่โคนไร้ที่พิงไร้เงาห่ม
ต่อแต่นี้คงโดนทั้งฝนลม
หมดที่ร่มให้หลบพัก...พรากนิรันดร์

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 18 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 8 : 38 ]



แต่แล้ว..ก็ต้อง..มาพลัดพราก
เหมือนสายน้ำที่ไหลจากไปไกลถิ่น
สืบสายธารต่อสายเกื้อเอื้อชีวิน
แล้วหลั่งรินเป็นสายฝนกลับวนมา

ทุกข์หรือสุขล้วนไหลไปในกระแสร์
เรียนรู้แก้หลบร่มไม้ไพรพฤกษา
ที่ร้อนเย็นล้วนพ้นผ่านกาลเวลา
ไหลกลับมากลับไม่ไหลไปไกลตัว

มองดูเขาเติบใหญ่ด้วยใจสุข
มิรู้ทุกข์รู้หนักคอล้อชวนหัว
หิวก็กินอิ่มก็นอนร้อนไม่กลัว
เหงาก็ทัวร์เที่ยวเกาะช้างอย่างเฒ่าเทอ

more..more



โดย : น้องมิ่งนฤมล..คนควายบิน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 18 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 8 : 50 ]

งดงามอยู่อย่างนั้น นั่นเองนั่น
กตัญญู คือเรียนรู้ ในสังสาร
พระผู้สร้าง แท้แน่ แลในกาล
ผู้หว่านแล้ว ในอาณาจักร แห่งใจ
บิดา มารดา น้ำ ฟ้า แผ่นดิน
ใครหนอ กัดกิน กตัญญู ได้...
สายธารที่ไหลมา หน่อเนื้อ เชื้อใด
วิวัฒน์ให้เรียนรู้ เพื่อคลาย ทะเลโศก


โดย : นวลีย์...วาย
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 18 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 8 : 58 ]



ทุกข์ได้ให้ทุกข์เถิด...จะเกิดสุข
ด้วยเข้าใจในทุกข์.....ใช่ทุกข์เข็ญ
ทุกข์ที่เกิด...ทุกข์ที่จริง..ทุกข์ที่เป็น
ทุกที่เห็น...ทุกข์ชี้แจ้ง..แหล่งเกิดทุกข์



โดย : robotud
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 18 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 8 : 59 ]



มันก็เป็นเช่นนั้นหนอท่านพี่
เพราะเกิดมีกรรมเวรลุกสืบสาน
มีเกิดแก่เจ็บตายกำหนดการณ์
หมุนสืบกันสืบมาเนิ่นนานไกล

อันความสุขสุขหรือคือสิ่งหมาย
สุขกลับกลายอมทุกข์สุขไฉน
ใครจับสุขมั่นไว้ถึงวันตาย
คงวางไว้เพียงอริยะเท่านั้นเอง...

คิดถึงนะ...ยิ้ม

โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 18 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 12 : 29 ]

คารวะ..อาอี้

มีบทความดีๆ มาให้ลองอ่านครับ
"ส่งแม่ขึ้นฟ้า"
ซึ่งคุณดังตฤณเป็นคนเขียนเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับคุณแม่
ก่อนที่คุณแม่จะจากไปอย่างไม่มีวันกลับมา
น่าอ่านมากๆ เลย

http://thamma.pookunjeen.com/nanasara/news_read.php?id=3

โดย : คนจร...
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 18 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 16 : 46 ]

…………..และแล้วก็จบ…..พบความตาย
นี่คือความหมายของคนคนหนึ่ง
ดังบทลำนำอมตะต้องซาบซึ้ง
ใช่พียงเพลงรำพึงแต่เป็นจริง

ใครเล่าจะหลีกเร้นหลบพ้น
ศิโรราบเพลงโศกก่นสุดเศร้ายิ่ง
ศิโรราบความเป็นไปใช่!ท้วงติง
ศิโรราบสัจธรรมอิงแอบเอา..

คือเพลงพราก
ตัดจากจำไปร่างกายเผา
วันหนึ่งต้องจากกาลนานเนา
และวันนั้นเหลืออะไรเล่ามนุษย์มนา

พ พาน
ร เรือ
สระ อา
ก พราก
อภิธรรมกถาจากจึ่งว่า
คือแท้คือจริงสิ่งธรรมดา
ทำนองสังขารา…ร่ำบรรเลง…….
.....
.....คารวะท่านอาอี้ แล สหายทุกเหล่าท่าน


โดย : บ้านหมื่นกรอบ
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 18 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 22 : 2 ]

สังขารไม่เที่ยงแท้พระท่านบอก
อย่าโดนหลอกในอบายให้มั่วสุม
หาความสุขทางธรรมไว้เป็นทุน
ยามม้วยมุดมีบุญใช้ไร้บาปกรรม

โดย : เฒ่าแปดนิ้ว
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 19 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 6 : 55 ]

สังขาร..ไม่เที่ยงแท้..........................เอนบ่าย
พอเย็น..ก็จากไป..............................ทิ้งให้ค่ำ
ดึกสงัด..พบตัวตน...........................เหตุผลธรรม
สาง..ง่วงงำ..ปรุงแต่งต่อ.................ดุจล้อเกวียน



โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 19 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 7 : 55 ]

บินเวียนวนหลงเที่ยวในนภา
หมู่ปักษาหวนกลับบินสู่รัง
ครั้นไพรวัณถูกโค้นถอนรากหัก
เส้นทางเดินจะอยู่ ณ แห่งใด

พ่อแม่ดุจดวงอาทิตย์กลางเวหา
ส่องแสงมายังชีวิตลูกทั่งหลาย
พ่อแม่ดุกดวงจันทราฉายสกาว
สื่อความรักให้แก่เจ้ายามท้อใจ

สายธารไหลรี่ไปไม่หวลกลับ
ชีพชีวาลาลับจากโลกนี้
เวลาโลกผันเปลียนในชีวี
พาตนนี้ก้าวสู่แสงเรืองรอง

หวนตรองคิดชีพนี้หรือยืนยาว
แม้บุพพาเปรียบได้นั้นไม่ต่าง
โลกสมมุติมิหลงพันธนา
ชีวิตพาพ้นจากวัฏฏะวน

อามีทอฝอ หนันอู๋อามีทอฝอ...
คาราวะ อาวุธโสอาอี้ คาราวะสหายเมธี
กราบลา


โดย : อาฟู่
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 19 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 12 : 40 ]

สายน้ำ...............ไม่ไหลกลับ............ลาลับแล้ว
จากต้นน้ำ..........ลัดผ่านแนว.............พนาสัณฑ์
สิ้นต้นน้ำ...........ก็สิ้นเชื้อ..................เกื้อเลี้ยงกัน
ทิ้งเหมันต์.........ให้หนาววับ.............มาจับใจ




โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 20 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 19 : 18 ]

คารวะทุกท่านที่มาร่วมแจมทุกข์สุข หัวร่อมิออกแล้วละ
สหายทุกท่าน

น้องทาน คนจร
อาอี้ก็เป็นแฟนท่านดังตฤณ แต่ยามนี้จะไปหาอ่านเวลาก็
น้อยนิด แต่จะเข้าไปอ่านแน่นอน ขอบคุณอย่างสูง

ท่านพี่ มารฯ ท่านก็ยังเป็นพี่ที่ดีเสมอ
น้องกระบี่ไล่ล่า น้องท่านอาฟู่ คำคมคำคน ย่อมมาจากใจ
แน่แท้
ท่าน นวลีย์ ท่านเจ้าบ้านหมื่นกรอบ ท่านเท่า8นิ้วคารวะ
จริงๆแต่ท่านrobotudนี่ ออกเสียงยังไงจึงจะไพเราะเล่า

อีกสองวันจะมาใหม่ต้องไปขึ้นศาลไคฟงก่อน

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 20 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 23 : 19 ]



เครื่องประหาร..หัวมังกร........................นอนรออยู่
ขอ..อาอี้..จงสู้........................................ชนะสาร
ขึ้นโรงแล้ว..คงต้องเล่น...........................เข่นฆ่ามาร
ให้สมกาล..ตามสมควร...........................ก๊วนคดี

คิดถึงมากมายเสมอ.....
หมา.เหตุ robotud น่าจะอ่านว่า " โรโบตุ๊ด " หุ่นซนพิฆาต



โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 21 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 3 : 22 ]

สายน้ำไม่มีรูปร่างฉันได สายลมก็ไม่มีรูปร่างฉันนั้น

เช่นดั่งความรักที่มี ไม่มีวันนับค่าได้ว่ามากเท่าใด

รักเธอมากมายนะที่รัก

ฟ้าพรั่งพราย........ประกายด้วยแสงดาว

ใสสกาว......มอบรักนิรันดร์

แด่คนที่ฉันรัก

โดย : จอมมารไก่ย่าง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 21 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 23 : 54 ]

จอมมารไก่ย่าง อาอี้หิว ขอไก่ย่างสักชิ้นเถิด ขอตรงน่อง
ติดสะโพกนะ ทาแค่เกลือกับขมิ้นพอ ย่างไฟอ่อนๆ
ท่านมารมะหมี่ เรื่องขึ้นศาลทิ้งไว้ก่อน ขอหมี่ชามนึงกินแกล้มไก่ย่าง ไม่ต้องพริกน้ำส้ม เพราะมีพกติดตัวแล้ว

คิดถึงมากมายเช่นกัน
รักท่านไก่ย่างเช่นกัน

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 22 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 9 : 15 ]

เมื่อเดินทางผ่านสุสาน
แนวยาวตระการริมทางผ่าน
เป็นที่พักสุขสงบนิรันดร์กาล
เป็นทั้งบ้านทั้งสวรรค์อันสุดท้าย

แต่บ้านหลังนี้
บุพการีนอนสงบดังใจหมาย
มีรอยแยกแตกร้าวเป็นงาลาย
บ้านที่พักบั้นปลายไม่สมดี

จะทุบทิ้งทำใหม่ใจก็ทุกข์
จะเกิดสุขหรือแย่ "แก้ไขที่"
เป็นคำกล่าวที่"ผู้ใหญ่"ใจหวังดี
ไม่เคยมีใครกล้าทำ แบบตามใจ

ต้องเชิญองค์ลงเจ้าท้าวความหมาย
เพื่อทุกข์คลายสุขเข้า"เข้าทำใหม่"
ประเพณีก่อนเก่าเขาทำไว้
เป็นลูกหลานมังกรไซร้ให้ระวัง

นึกถึงหลักวิทยาศาสตะระ
วัจนะแห่งพระพุทธะธรรมอ้าง
มีเกิดแก่เจ็บตายวายชีวัง
จะล้มหายตาย-ยัง จีรังแท้

จึงอัญเชิญไต่ซือผู้ประเสริฐ
มาโปรดเปิดดวงตา หาทางแก้
บ้านนิรันดร์นาม ฮวงจุ้ย ต้องดูแล
ยามนี้แพ้ ธรรมชาติอาจภินท์พัง

นัมโมไต่ซือ นมัสการ
กล่าวขานเรื่องราวหนหลัง
ประวัติสุสานเปี่ยมพลัง
แต่ครั้งจิ๋นซีจอมยุทธ์

ฝังทรัพย์ฝังคนข้าทาส
โจรร้ายบังอาจเจาะขุด
บุกปล้นสะดมยื้อยุด
เป็นจุดเปลี่ยนแปลงความคิด

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 22 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 9 : 56 ]

โจรร้ายขุดรื้อสุสาน
หวังแก้วแหวนศฤงคารที่ปกปิด
อาเภทถามหาวงจรชีวิต
ดังลิขิตแห่งสวรรค์บัญชา

จริงบ้างเท็จบ้างเล่าสู่
จริงอยู่เพื่อธรรมเนียมรักษา
นานนับพันปีติดตามมา
"มีใครกล้า"ไม่เชื่อฟังคำ

สุสานพัง แตกร้าว จะทำใหม่ ซ่อมแซม
ข้อห้ามมีแยะค่าใช้จ่ายทำใหม่แพงกว่า
ซื้อหลุมใหม่ หลายคนสงสัย อาอี้ได้คำตอบแล้วครานี้

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 22 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 10 : 5 ]

สวาดดีอาอี้ ไก่ย่า ซีพี อร่อๆมาแล้วคับ
เรามีบั้นท้ายอวบๆ ปีกไก่ใหญใหญ่
ตับกึ๋นแสนอร่อย จะซื้อกินเล่นๆก็อร่อยดี
หรือจะกินกับข้าวเหนียวห็แสนอร่อย
ไก่ของเราคัดจากไก่สด ซีพี โดยเฉพาะเลยนะ
อิอิ สโลแกนไก่ย่างแถวบ้านอะอิอิ
ลองมาชิมดูนะลาดกระบัง รุ่งอรุณ2
คิดถึงอาอี้เช่นกัน

โดย : จอมมารไก่ย่าง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 22 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 10 : 10 ]

คำนับท่านอาอี้..
ก่อนที่ท่านจะพรัดพรากเช่นบอก ท่านต้องพบเจออยู่ร่วม..เมื่อเสพรับความสุขของการอยู่ร่วมแล้ว,ใยมิอาจกล้ำกลืนยอมรับการจำพราก...
ด้วยความเคารพ..ข้าพเจ้ามิกล้าๆๆ

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 22 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 10 : 26 ]

ทุกสิ่งอย่างแปรผันตามเวลา
ในฤทัยย้อนมองส่องตนไหม
แต่ละวันผ่านไปยึดสิ่งใด
ทุกทุกวันผ่านไปค่าคือสิ่งใด
หนึ่งชีวิตหรือยืนยาวใครบอกได้
แล้วไฉนแก่งแย้งชิงแข็งขัน
ผลประกฏเปรียบได้ดั่งหมอกควัน
ไม่นานวันผันผ่านว่างหวิวๆ
อาอี้ผู้น้อย ปวดหัวกับชาวโลกยิ่งนัก

หนันอู๋อามีถัวฝอหนันอู๋อามีถัวฝอ อมิตพุทธ
คาราวะอาอี้อีกรอบ
กราบลา

โดย : อาฟู่
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 22 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 19 : 48 ]

เดินทางหมื่นลี้เพื่อพบบันฑิต

ดีกว่าเดินทางลี้เดียวเพื่อพบคนพาล

หลากหลายความคิด....หลายจินตนาการ
ล้วนแล้วแต่ต้องการความเข้าใจ...นั้นพอ

บางความคิด.....บางจินตนาการ
ไร้ความต้องการใด.....ประดุจดั่งว่างเปล่า

โดย : จอมมารไก่ย่าง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 24 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 8 : 54 ]

สายน้ำยังไม่ไหลกลับ
สหายยังไม่คืนกลับอีกหลายท่าน
สวัสดีพี่อาอี้
ไม่พบนานจากมาสบายดี

โดย : นายน้อยที่หก
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 24 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 17 : 1 ]

สวัสดี ท่านลักเสียวเอี๊ย
ไม่พบนานจากมาสบายดี?คำถามหรือคำ
รำพึงละนั่น

จอมมารไก่ยาง ย่างไก่เช่นไรหรือจึงมีความคมคายใน
อักษรปะปนมากับหนังเนื้อเช่นนั้น ขอแบบไม่ติดมันเถิด
อาอี้ไม่ชมชอบไขมัน ฝึกวิทยายุทธลำบากอ่ะ

ชายไร้รัก ป่านฉะนี้แล้วใยท่านจึงไร้รักอยู่อีก
โลกนี้หากมิใช่สีชมพูก็คงสีดำเทากระมัง
ปลงเถิดๆๆ

อาฟู่เอ้ยยย อาอี้เข้าใจๆๆๆแม้บางคราไม่เข้าใจ

ดูๆแล้วสหายน้อย สหายใหญ่ท่านใด เข้ามาเยือน
บ้านนี้แล้ว ใยท่านไร้น้ำใจ ไม่ละเลงหมึกลงบน
ฝาบ้านบ้างเล่า บ้านหลังนี้มิใช่บ้านเมียงู หรือ
บ้านกากินน้ำตามงานวัด ที่ท่านสนใจตีตั๋วเข้า
ไปดูแล้วเดินออกอย่างผิดหวัง....กลับไป

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 24 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 22 : 32 ]


คิดถึง คิดถึงยิ่ง

โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 27 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 23 : 9 ]

คิดถึงมาก..ถึงมากที่สุดท่านพี่อาอี้
หวังเสมอว่าท่านคงสบายดีตลอดเวลา

โดย : ย้งยี้/อาเม่ย
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 17 : 42 ]

ย้งยี้ท่าน..ยังคงรีบไปศาลไคฟงก่อน อาจบางทีพบอาอี้ที่นั่น..ข้าพเจ้าก็แวะมาดูหลายครั้งแล้วแต่ไม่พบตัว...
อาอี้ขอรับ..ท่านอยู่ที่ใดปรากฎกายด้วย....

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 23 : 27 ]

สวัสดีจ้ะ อึ้งย้ง แม่นางลำหับของอาอี้ สบายดีไหมหนอ
เราอาวุโสสบายดี สบายดี คิดถึงมากมายเลยจ้า

ท่านชายไร้รัก สำนวนจอมยุทธกล่าวว่า...
ยุทธภพกว้างใหญ่ไพศาล มีพบย่อมมีจาก
ภูเขาสูงแม่น้ำกว้าง ขอท่านมุ่งมั่นฝึกปรือ
เขาสูงเพียงใดมิว่าสูง
แม่น้ำสายยาวเพียงใดมิว่ายาว

อาอี้อยู่ที่ที่สมควรอยู่นะท่านนะ เล่นจุดธูปแบบนี้
อาอี้มีข้าวสารเสกเป็นอาวุธลับ ท่านจงโปรดระวัง

น้องท่านอิสตรีมาร ท่านยังเหมือนเดิมหรือไม่คิดถึงx2

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 20 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 1 : 56 ]

แวะมาเยือนบ่อยๆใยสหายท่านมิลงนามกำกับ?

หน้านี้นับวันจะจางหาย สำหรับสหายผู้พิสมัย
กระบี่ พลังลมปร ติ ดต่ออาอี้ได้ที่

http://nemo-009.hi5.com

ด้วยจิตคารวะ

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 21 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 0 : 20 ]

มีเพียงสหายเก่าเท่านั้นที่แวะมาเยือนบ้านหลังเก่าท้ายหมู่บ้าน ด้านหลังมีภูเขา ลำธารและโขดหิน มานั่งพักที่ศาลา
จิบน้ำชา วาดรูปเขียนอักษร เสียดายมิได้เรียนเพลงพิณ
แต่มีปิอาโนหลังเก่า ที่พอจะสร้างความสุนทรีย์ให้ได้
เพลงบุปผาในสายชล (สุ่ยซ่างฮัวหลิว)เข้าบรรยากาศดีๆ



โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 29 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 9 : 10 ]



ฉันก็คิดถึงเธอ
บางคราวเหม่อใจลอยละห้อยหวล
กาลเวลาพาให้ใจคร่ำครวญ
บางเวลาอยากชวนไปด้วยกัน

อยากเอ่ยปากชักชวนไปเดินเล่น
ยามคืนเพ็ญชวนชมจันทร์สวรรค์
ยามทิวาฟ้าสางอยู่ครามครัน
เกี่ยวก้อยกันเล่าความหลังครั้งพบพาน

อยากเอ่ยปากชวนนั่งรถไปเที่ยวท่อง
โลกสีเขียวฟ้าสีทองคลองละหาน
ป่ายปีนเขาเข้าป่าชาติตระการ
ยิ้มเบิกบานให้กันอย่างนั้นอย่างนี้

ฉันก็ได้แค่เพียงบอกคิดถึง
ความจริงซึ่งไร้เวลาเพราะหน้าที่
อยากบอกว่าคิดถึงเธอทุกนาที
ได้แค่นี้แค่คิดถึงเท่านั้นเอง

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 6 ม.ค. ปี 2009 [ เวลา 0 : 0 ]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com