ประวัติศาสตร์  ภูมิศาสตร์ บุคคลสำคัญ ประเทศและทวีป>>

ประวัติศาสตร์ชนชาติจีน ฉบับย่อ

14

ราชวงศ์หมิง (พ.ศ. ๑๙๑๑-๒๑๘๗)

จูหยวนจาง ตั้งพระนามตนเองว่า หมิงไท่จู่ฮ่องเต้หรือหงหวู่ ได้ดำเนินการฟื้นฟูเศรษฐกิจ และสังคม ด้วยความประหยัดมัธยัสถ์ ผ่อนปรน แก่ประชากรส่วนใหญ่ แต่ในทางการเมืองแล้ว ทรงมีความโหดเหี้ยมเอาการ จนได้ชื่อว่า "ทรราชผู้ผ่อนปรน" ดังกรณีของหูเหวยยง ซึ่งตอนแรกทรงไว้ใจมาก แต่ตอนหลัง หูเหวยยงได้ก้าวก่ายฎีกาของพระองค์ รับสินบน สมคบกับโจรจะก่อกบฏ จึงทรงประหารเขาเสีย พร้อมกับพวกที่เกี่ยวข้องอีกกว่า ๓๐,๐๐๐ คน หรือ ในกรณีของหลานอี้ แม่ทัพใหญ่ ซึ่งใช้อำนาจข่มเหงราษฎร ขนสินค้าหนีภาษี จึงทรงประหารเขา พร้อมกับคนที่พัวพันถึง ๑๕,๐๐๐ คน พวกข้าราชการ ที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง ก็ถูกประหารแล้วถลกหนังมายัดฟาง แขวนประจาน รวมทั้งผู้ต่อต้านด้วย ทรงรักษากฎหมายเข้มงวดมาก ครั้งหนึ่ง พระโอรสได้พยายามห้ามปราม ขณะที่พระองค์จะประหารผู้ที่บริสุทธิ์ ก็ทรงลืมตัว จะทำร้ายพระโอรส แต่ในที่สุดก็สำนึกได้ แล้วร้องไห้เข้ากอดกันทั้งพ่อลูก

ผลงานอีกชิ้นหนึ่งของหมิงไท่จู่คือ การใช้ศักราชเดียวตลอดทั้งรัชกาล (ปี "หงหวู่" หรือ "หงหวู่" ศก) ไม่เปลี่ยนศักราชพร่ำเพรื่อเหมือนในราชวงศ์ก่อนๆ ซึ่งเป็นแบบอย่างให้ฮ่องเต้องค์ต่อๆ มา รวมถึงราชวงศ์ชิงนำมาใช้ด้วย การที่ใช้ศักราชเดียวตลอดทั้งรัชกาลนี้ ทำให้ราษฎรนำชื่อศักราชมาใช้เรียกเป็นชื่อฮ่องเต้ (เช่น หย่งเล่อ, ฉงเจิน, คังซี ล้วนเป็นชื่อศักราชทั้งสิ้น) ปลายสมัยพระองค์ รัชทายาทจูเปียว ซึ่งมีจิตใจอ่อนโยน ได้สิ้นพระชนม์ไปก่อน หมิงไท่จู่เศร้าพระทัยมาก จึงตั้งลูกของจูเปียวเป็นรัชทายาท ทำให้โอรสองค์อื่นๆ ไม่พอใจมาก ครั้นต่อมา หมิงไท่จู่สวรรคต รัชทายาทได้ขึ้นเป็น เจี้ยนเหวินฮ่องเต้ หรือฮุ่ยตี้ฮ่องเต้ (ในจอมใจจักรพรรดิ เรียกว่า "เจี้ยนเหวินตี้") ต่อมาไม่นาน เจ้าเอี้ยนอ๋อง จูตี้ อาคนที่ ๔ ของเจี้ยนเหวินตี้ (โอรสองค์ที่ ๔ ของหมิงไท่จู่) ซึ่งครองเมืองปักกิ่ง ได้ก่อกบฏ และเข้าตีเมืองนานกิงได้ เจี้ยนเหวินตี้ได้หายไปอย่างลึกลับ บางกระแสว่า พระองค์สิ้นพระชนม์ตอนกรุงแตก แต่บางกระแสก็ว่า พระองค์ปลอมเป็นภิกษุ หลบหนีออกไปจากเมือง หรือบางกระแสก็ว่า พระองค์หนีออกไปต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม เจ้าเอี้ยนอ๋องได้ขึ้นครองราชย์ นามว่า หย่งเล่อหรือเฉิงจู่ฮ่องเต้ กล่าวกันว่า หย่งเล่อกังวลกับคำครหาของผู้อื่นมาก เกี่ยวกับเรื่องที่ชิงราชบัลลังก์หลานตัวเอง จึงพยายามหาทางแก้ต่างให้ตัวเองตลอดเวลา ต่อมา ได้ย้ายเมืองหลวงมาที่ปักกิ่ง (ซึ่งชัยภูมิทางการศึกไม่ดีเท่านานกิง) และได้ก่อสร้างพระราชวังปักกิ่งขึ้น (จริงๆ ไม่ได้เป็นคนสร้างเองหรอก แต่เป็นคนออกคำสั่งให้สร้างต่างหาก) โดยใช้ศิลปะตามแบบของสมัยราชวงศ์ถังและซ้อง หย่งเล่อเป็นผู้ริเริ่มการค้าขาย กับต่างประเทศมากมาย เพื่อเสริมศักยภาพให้แก่จีน โดยได้ให้ เจิ้งเหอ (ซัมปอกง) ขันทีคนสนิทล่องเรือออกไปในมหาสมุทร รวม ๗ ครั้ง จนสิ้นรัชสมัยหย่งเล่อ ในสมัยนี้ มีชนเผ่าทะมู่เออร์ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากเจงกิสข่าน นำโดย พระเจ้าทะมู่เออร์แห่งซามัลข่าน (บางเล่มเรียกว่า ทาเมอร์เลน) ได้โจมตีชาวบ้านเขาไปทั่ว บุกถึงอินเดีย และรบชนะอินเดีย แถมยังเผาเมืองเดลลีจนราบ (พวกคนโบราณนี่สันดานเสียจัง ตีเมืองได้แล้ว เป็นต้องเผาเมืองทุกที ไม่รู้มันจะอะไรกันนักกันหนา) ได้ยกทัพมาจะตีจีนให้ได้ แต่ว่าระหว่างทาง ทะมู่เออร์ได้สิ้นชื่อลงกลางทาง ทำให้ความทะเยอทะยานของเขาสิ้นสุดลง จีนซึ่งตั้งรับอยู่แล้วจึงส่งทูตไปสักการะศพ และความตึงเครียดก็จบลงด้วยดี

<< ย้อนกลับ | หน้าถัดไป >>

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

» ชาร์ลส์ ดาร์วิน
ผู้มีบทบาทนำให้เกิดการศึกษาค้นพบทฤษฎีวิวัฒนาการมากที่สุดดาร์วินเสนอควาามคิดเกี่ยวกับการคัดเลือกโดยธรรมชาติ

» สงครามโลกครั้งที่ 1
เป็นความขัดแย้งระดับโลกที่เกิดระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตร และฝ่ายมหาอำนาจกลาง ซึ่งไม่เคยปรากฏสงครามขนาดใหญ่ที่มีทหารหรือสมรภูมิเกี่ยวข้องมากขนาดนี้มาก่อน

» ยอดมนุษย์
เรื่องราวและชีวิตของพวกเขา บางเรื่องเป็นตำนาน เป็นเรื่องเล่า เป็นความจริง บางคนไร้ตัวตนบางคนล้มเหลว บางคนเป็นต้นแบบ เป็นอาชญากร

» รพินทรนาถฐากูร
หยุดเสียเถิดการสาธยาย การขับขานและการนั่งนับลูกประคำอะไรเหล่านี้ ท่านบูชาผู้ใดกันในมุมสลัวลาง...และเปล่าเปลี่ยวของเทวลัยที่หับบานประตูหน้าต่างมิดชิดรอบด้าน

» สงครามอ่าวเปอร์เซีย (Persian Gulf War)
สงครามระหว่างอิรัก กับ อิหร่าน หรือที่นิยมเรียกว่าสงครามอ่าวเปอร์เซีย (Persian Gulf War) นั้นได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ.1980 โดยมีสาเหตุมาจากความขัดแย้งอยู่หลายประการ

» แม่ไม้มวยไทย
การเล่นพื้นบ้านที่มีคุณลักษณะของการต่อสู้ป้องกันตัวด้วยการใช้อวัยวะในส่วนที่สามารถใช้ทำอันตรายคู่ต่อสู้ได้มาใช้งานอย่างชาญฉลาด และมีศิลปอย่างสูง

» ประวัติศาสตร์ศิลป์
วิวัฒนาการของประวัติศาสตร์ศิลป์และการออกแบบศิลปะเครื่องประดับตะวันตกตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ที่ค้นพบในแต่ละช่วงสมัย และส่วนใหญ่มีแรงบันดาลใจมาจากการรู้จักธรรมชาติ