ความรู้ทั่วไป สารนิเทศ การศึกษา คอมพิวเตอร์ >>

กฎหมายไทย - พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ ไปรษณีย์ พุทธศักราช 2477

นริศรานุวัดติวงศ์

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามพระราชกฤษฎีกา ลงวันที่ 11 มกราคม พ.ศ.2476)

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้า ฯ สั่งว่า โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า เนื่องจากพาณิชยกรรมของ ประเทศได้เจริญขึ้น สมควรแก้ไขปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวด้วยการไปรษณีย์ซึ่งยังคง ใช้อยู่ในเวลานี้ เพื่อให้ความสะดวกแก่ประชาชนและเหมาะสมแก่กาลสมัยยิ่งขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำ และยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี้

ข้อความเบื้องต้น
_______

มาตรา 1 พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติไปรษณีย์ พุทธศักราช 2477"

มาตรา 2* ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป *[รก.2477/-/1226/10 กุมภาพันธ์ 2477]

มาตรา 3 ให้ยกเลิกพระราชกำหนดไปรษณีย์ รัตนโกสินทรศก 116 และบรรดากฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่น ๆ ที่ขัดหรือแย้งกับบทบังคับแห่ง พระราชบัญญัตินี้

หมวด 1
บทวิเคราะห์ศัพท์
________

มาตรา 4 ในพระราชบัญญัตินี้ ถ้าข้อความมิได้แสดงให้เห็นเป็น อย่างอื่น

(1) "รัฐมนตรี" หมายความว่า รัฐมนตรีผู้บังคับบัญชาราชการ กรมไปรษณีย์โทรเลข

(2) "อธิบดี" หมายความว่า อธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข ผู้แทนหรือ เจ้าพนักงานอื่น ซึ่งทำการในตำแหน่งอธิบดี

(3) "เจ้าพนักงาน" หมายความว่า เจ้าพนักงานกรมไปรษณีย์ โทรเลข

(4) "กรม" หมายความว่า กรมไปรษณีย์โทรเลข

(5) "ที่ทำการไปรษณีย์" หมายความตลอดถึงโรงเรือนสิ่งที่ปลูกสร้าง ห้อง ยานพาหนะ หรือสถานที่ทุกแห่งที่ใช้เป็นที่ทำการไปรษณีย์

(6) "ตู้ไปรษณีย์" หมายความว่า ที่รับไปรษณียภัณฑ์ทุกชนิด ซึ่งกรมไปรษณีย์โทรเลขจัดไว้

(7) "ถุงไปรษณีย์" หมายความตลอดถึง ถุง หีบ ห่อ ซอง หรือของ หุ้มห่ออื่น ๆ สำหรับบรรจุไปรษณียภัณฑ์ในระหว่างส่งทางไปรษณีย์ แม้ถุงนั้นจะมี ไปรษณียภัณฑ์อยู่หรือไม่ก็ตาม

(8) "ไปรษณียากร" หมายความว่า ค่าธรรมเนียมที่ต้องเสียสำหรับ ส่งไปรษณียภัณฑ์ทางไปรษณีย์

(9) "ตราไปรษณียากร" หมายความว่า บัตรตราใด ๆ ซึ่งรัฐมนตรี จัดให้มีขึ้น เพื่อใช้เป็นค่าไปรษณียากร หรือค่าธรรมเนียมอื่น หรือจำนวนเงิน ที่จะต้องเสียในการส่งไปรษณียภัณฑ์ รวมทั้งตราไปรษณียากรสำหรับผนึก หรือตราไปรษณียากรที่พิมพ์ ดุน หรือแสดงไว้โดยวิธีอื่นบนซอง กระดาษห่อ ไปรษณียบัตรหรือสิ่งอื่น ๆ

(10)* "ไปรษณียภัณฑ์" หมายความว่า จดหมาย ไปรษณีย์บัตร ไปรษณีย์บัตรตอบรับ หนังสือกิติยคดี ตัวอย่างหรือแบบสินค้า ของตีพิมพ์ทุกชนิด หนังสือพิมพ์ลงทะเบียน ห่อจดหมาย ห่อพัสดุ ธนาณัติ เช็คไปรษณีย์ หรือวัตถุ อย่างอื่นที่นำมาใช้ในการสื่อสารไปรษณีย์

(11) "ธนาณัติ" หมายความว่า ตราสารซึ่งที่ทำการไปรษณีย์แห่งหนึ่ง สั่งให้ที่ทำการไปรษณีย์อีกแห่งหนึ่งจ่ายเงิน

(12) "ไปรษณียนิเทศ" หมายความว่า สมุดกฎ ข้อบังคับ คำสั่ง หรือ ประกาศว่าด้วยการไปรษณีย์ทั่วไป อันพึงต้องปฏิบัติตามความในพระราชบัญญัตินี้ หรือตามสัญญาสากลไปรษณีย์

(13)*" เช็คไปรษณีย์" หมายความว่า ตราสารสำหรับขายแก่ประชาชน เพื่อประโยชน์ในการส่งเงินโดยเจ้าพนักงาน ณ ที่ทำการไปรษณีย์แห่งหนึ่ง ให้เจ้าพนักงาน ณ ที่ทำการไปรษณีย์แห่งใดแห่งหนึ่งจ่ายเงินให้แก่บุคคลใด บุคคลหนึ่งซึ่งระบุนามไว้ หรือผู้ถือตราสารนั้น

*[ความใน (10) และ (13) ของมาตรา 4 แก้ไขโดยพระราช บัญญัติฯ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2483]

 | หน้าถัดไป »

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย