Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน  >>

โคลงโลกนิติ

4

ดูข้าดูเมื่อใช้
ดูมิตรพงศารัก 
ดูเมียเมื่อไข้จัก 
อาจจักรู้จิตไว้
การหนัก 
เมื่อไร้ 
จวนชีพ 
ว่าร้ายฤาดี

 

ช้างสารหกศอกไซร้
งูเห่ากลายเป็นปลา 
ข้าเก่าเกิดแต่ตา 
เมียรักนอนร่วมห้อง
เสียงา 
อย่าต้อง 
ตนปู่  ก็ดี 
อย่าไว้วางใจ

 

โทษท่านผู้อื่นเพี้ยง
ปองติฉินนินทา 
โทษตนเท่าภูผา 
ป้องปิดคิดซ่อนเร้น
เมล็ดงา 
ห่อนเว้น 
หนักยิ่ง 
เรื่องร้ายหายสูญ

 

บรรทมยามหนึ่งไท้
หกทุ่มหมู่บัณฑิต 
สามยามพวกพาณิช 
นอนสี่ยามนั้นแล
ทรงฤทธิ์ 
ทั่วแท้ 
นรชาติ 
เที่ยงแท้เดียรฉาน

 

ราชาธิราชน้อม
อำมาตย์เป็นบรรทัด 
ฝูงราษฎร์อยู่ศรีสวัสดิ์ 
เมืองดั่งนี้เลิศแล้
ในสัตย์ 
ถ่องแท้ 
ทุกเมื่อ 
ไพร่ฟ้าเปรมปรีดิ์

 

ข้าท่านคร้านหลีกเจ้า
ชีบ่เล่าเรียนเขียน 
ชาวนาละความเพียร 
สามสิ่งนี้โหดให้
จากเจียร 
อ่านไซร้ 
ไถถาก 
โทษแท้คนฉิน

 

นกน้อยขนน้อยแต่
รังแต่งจุเมียผัว 
มักใหญ่ย่อมคนหวัว 
ทำแต่พอตัวไซร้
พอตัว 
อยู่ได้ 
ไพเพศ 
อย่าให้คนหยัน

 

เริ่มการตรองตรึงไว้
การจะลุจึงไข 
เดื่อดอกออกห่อนใคร 
ผลผลิตติดแล้วแผร้ง
ในใจ 
ข่าวแจ้ง 
เห็นดอก 
แพร่ให้คนเห็น

 

อายครูไซร้ถ่อยรู้
อายแก่ราชาคลา 
อายแก่ภรรยาหา 
อายกับทำบุญแล้
วิชา 
ยศแท้ 
บุตรแต่ ไหนมา 
สุขนั้นฤามี

 

หลีกเกวียนให้หลีกห้า
ม้าหลีกสิบศอกกราย 
ช้างสี่สิบศอกคลาย 
เห็นทุรชนหลีกให้
ศอกหมาย 
อย่าใกล้ 
คลาคลาด 
ห่างพ้นลับตา

 

คนใดละพ่อทั้ง
อันทุพพลชรา 
ขับไล่ไม่มีปรา 
คนดั่งนี้ฤาแคล้ว
มารดา 
ภาพแล้ว 
นีเนตร 
คลาดพ้นไภยัน

 

พายเถิดพ่ออย่ารั้ง
จวนตะวันจักสาย 
ของสดสิ่งควรขาย 
ตระลาดเลิกแล้วอ้า
รอพาย 
ส่องฟ้า 
จักขาด ค่าแฮ 
บ่นอื้อเอาใคร

 

ก้านบัวบอกตื้นลึก
มารยาทส่อสันดาน 
โฉดฉลาดเพราะคำขาน 
หย่อมหญ้าเหี่ยวแร้งเรื้อ
ชลธาร 
ชาติเชื้อ 
ควรทราบ 
บอกร้ายแสลงดิน

 

อย่าเอื้อมเด็ดดอกฟ้า
สูงสุดมือมักตรอม 
เด็ดแต่ดอกพยอม 
สูงก็สอยด้วยไม้
มาถนอม 
อกไข้ 
ยามยาก ชมนา 
อาจเอื้อมเอาถึง

 

ถึงจนทนสู้กัด
อย่าเที่ยวแล่เนื้อเถือ 
อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ 
โซก็เสาะใส่ท้อง
กินเกลือ 
พวกพ้อง 
สงวนศักดิ์ 
จับเนื้อกินเอง

 

ไกรสรแสบท้องแทบ
บ่ภักษ์ผลไม้มี 
ไกรสรซูบอินทรีย์ 
บ่ภักษ์รสเนื้อช้าง
เสียชี  วิตแฮ 
ป่ากว้าง 
สมเพช ก็ดี 
ดั่งนี้ธรรมดา

 

อย่าขุดขอดท่านด้วย
อย่าถากท่านด้วยตา 
ฟังคำกล่าวมฤษา 
หยิบบ่ศัพท์กลับย้อน
วาจา 
ติค้อน 
โสตหนึ่ง นะพ่อ 
โทษให้กับตน

 

อย่าชักน้ำน่านเข้า
อย่าแนะเศึกศัตรู 
ไฟในอย่าเชิดชู 
ไฟนอกอย่านำเข้า
คลองคู 
สู่เหย้า 
นำออก 
หม่นไหม้มัวหมอง

 

ขันขันขุยฆ่าไม้
คิดพ่างผลกทลี 
ลูกม้าฆ่าชนนี 
ลาภฆ่าคนโลภม้วย
หนามมี 
ฆ่ากล้วย 
ลาเกิด ตนนา 
ดุจไม้มีหนาม

 

เบิกทรัพย์วันละบาทซื้อ
นายหนึ่งเลี้ยงพยัคฆา 
สองสามสี่นายมา 
บังทรัพย์สี่ส่วนถ้วน
มังสา 
ไป่อ้วน 
กำกับ กันแฮ 
บาทสิ้นเสือตาย

 

โคควายวายชีพได้
เป็นสิ่งเป็นอันยัง 
คนเด็ดดับสูญสัง 
เป็นชื่อเป็นเสียงได้
เขาหนัง 
อยู่ไซร้ 
ขารร่าง 
แต่ร้ายกับดี

 

ฆ่าควายหมายแล่ล้ม
กลัวแต่เสียเครื่องแกง 
เฉกเช่นจักจัดแจง 
เกรงแต่มักหมดไม้
ตัวแพง 
ห่อนได้ 
การใหญ่ เหย้าแฮ 
ห่อนได้เรือนงาม

 

สิกขาบทยิ่งล้ำ
เป็นพิษแก่อลัชชี 
คุณธรรม์สิ่งสรรพ์ดี 
เป็นพิษแก่พาลแล้
คัมภีร์ 
โฉดแท้ 
ในโลก 
ห่อนได้สดับจำ

 

ยอข้ายอเมื่อแล้ว
ยอยกครูยอสนิท 
ยอญาติประยูรมิตร 
คนหยิ่งแบกยศบ้า
การกิจ 
ซึ่งหน้า 
เมื่อลับ หลังแฮ 
อย่ายั้งยอควร

 

เป็นคนคิดแล้วจึ่ง
อย่ามลนหลับตา 
เลือกสรรหมั่นปัญญา 
สติริรอบให้
เจรจา 
แต่ได้ 
ตรองตรึก 
ถูกแล้วจึงทำ

 

เพื่อนกิน สิ้นทรัพย์แล้ว
หาง่าย  หลายหมื่นมี 
เพื่อนตาย  ถ่ายแทนชี 
หากยาก  ฝากผีไข้
แหนงหนี 
มากได้ 
วาอาตม์ 
ยากแท้จักหา

 

อ่อนหวานมานมิตรล้น
หยาบบ่มีเกลอกราย 
ดุจดวงศศิฉาย 
สุริยส่องดาราไร้
เหลือหลาย 
เกลื่อนใกล้ 
ดาวดาษ ประดับนา 
เมื่อร้อนแรงแสง

 

คนพาลพวกหนึ่งน้ำ
รู้ว่าตนเป็นพาล 
พวกนี้วัจนาจารย์ 
นับว่าปราชญ์ได้บ้าง
ใจหาญ 
กระด้าง 
จัดใช่ พาลพ่อ 
เพื่อรู้สึกตน

 

 นารีเสาวภาครูป
ชายมีความรู้สรรพ 
พราหมณ์รู้เวทยานับ 
ภิกษุเกิดทรัพย์ไซร้
เป็นทรัพย์ 
ทรัพย์ได้ 
ว่าทรัพย์ พราหมณ์นา 
เพื่อรู้ธรรมา

 

พญากลัวข้าศึก
ชี้บ่เล่าเรียนเขียน 
ชาวนาละความเพียร 
ทั้งสามสิ่งนี้ให้
เบียดเบียน 
อ่านไซร้ 
คร้านเกี่ยว การนา 
โทษแท้สาธารณ์

 

ชาติ  เกิดรูปพร้อม
ชรา  ร่างสาธารณ์ 
พยาธิ  บันดาล 
มรณะ  กาแร้ง
อาการ 
เหี่ยวแห้ง 
ต่าง ต่าง 
แย่งยื้อกันกิน

 

สารสืบฉบับสิ้น
ชำระเรื่องคงของ 
ผิดเพี้ยนเปลี่ยนแปลงลอง 
ล้วนโอวาทปราชญ์แท้
เสร็จสนอง 
เก่าแท้ 
ลิขิต เดิมนา 
ถี่ถ้วนควรถนอม

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com