Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ศาสนา ลัทธิ ความเชื่อ นิกาย พิธีกรรม >>

พระเจ้าสิบชาติ

พระเตมีย์  ผู้ทรงบำเพ็ญเนกขัมมบารมี
พระมหาชนก ผู้ทรงบำเพ็ญวิริยบารมี
สุวรรณสาม ผู้บำเพ็ญเมตตาบารมี
พระเนมิราช ผู้ทรงบำเพ็ญอธิษฐานบารมี
มโหสถบัณฑิต ผู้ทรงบำเพ็ญปัญญาบารมี
พระภูริทัต ผู้ทรงบำเพ็ญศีลบารมี
พระจันทกุมาร ผู้ทรงบำเพ็ญขันติบารมี
พระมหานารทกัสสปะ ผู้ทรงบำเพ็ญอุเบกขาบารมี
วิธุรบัณฑิต ผู้บำเพ็ญสัจบารมี
พระเวสสันดร ผู้ทรงบำเพ็ญทานบารมี

พระเนมิราช ผู้ทรงบำเพ็ญอธิษฐานบารมี

 namerad.jpg (26904 bytes)

หน้า1     หน้า2

               พระเนมิราชทรงครองราชสมบัติ สืบสันตติวงศ์ในพระนครมิถิลา ทรงโปรดให้สร้างโรงทาน 5 แห่ง คือ ที่ประตูพระนคร 4 แห่ง ท่ามกลางพระนคร 1 แห่ง พระราชทานทรัพย์ที่โรงทานวันละ 500,000 กหาปณะทุกวัน ทรงบำเพ็ญเบญจศีลเป็นนิตย์ ทรงสมาทานอุโบสถทุกวันอุโบสถ ทรงชักชวนมหาชนในการบำเพ็ญบุญ มีให้ทานรักษาศีล เป็นต้น ทรงแสดงธรรมสอนประชาชน ให้ทราบทางสวรรค์ และทางนรก ประชาชนประพฤติปฏิบัติตามพระราโชวาทนั้น เมื่อจุติจากอัตภาพนั้นแล้ว ไปบังเกิดในเทวโลกเป็นจำนวนมาก หมู่มนุษย์และเทวดา พากันยกย่องสรรเสริญพระเนมิราช ต่อมาพระเนมิราชทรงฉงนพระทัยว่า การให้ทานกับการประพฤติ พรหมจรรย์นั้น อย่างไหนจะมีอานิสงส์มากกว่ากัน ทรงพระดำริสักเท่าไร ก็ไม่สามารถขจัดความสงสัย นั้นได้
               ขณะนั้น พิภพท้าวสักกเทวราช ก็แสดงอาการร้อนขึ้นมา ท้าวมัฆวานเทพกุญชรสหัสสเนตร (เป็นชื่อของท้าววาสวะ ท้าวสักกะ หรือพระอินทร์) ทรงทราบพระดำริของพระเนมิราช จึงเสด็จไปพระนครมิถิลา ประทับอยู่เบื้องพระพักตร์พระเนมิราชในทันที ทรงเปล่งพระรัศมี อันรุ่งโรจน์ส่องสว่างไปทั่ว พระเนมิราชเมื่อทรงทราบว่า ท้าวสักกเทวราชเสด็จมา เพื่อทรงอนุเคราะห์พระองค์ จึงทูลถามว่า ทานและพรหมจรรย์อย่างไหนมีผลานิสงส์มากกว่ากัน ท้าวสักกเทวราชตรัสตอบว่า บุคคลย่อมเกิดในขัตติยสกุล เพราะประพฤติพรหมจรรย์อย่างต่ำ บุคคลได้เป็นเทพเจ้า เพราะประพฤติพรหมจรรย์ปานกลาง และบุคคลย่อมหมดจดวิเศษ เพราะประพฤติพรหมจรรย์อันสูงสุด หมู่พรหมอันใครๆ จะพึงได้เป็นเพียงวิงวอนก็หาไม่ ต้องเป็นผู้ไม่มีเหย้าเรือน บำเพ็ญตบะธรรม จึงจะได้บังเกิดในพรหมโลกนั้น
               ท้าวสักกเทวราชเมื่อจะทรงชี้ชัดว่า การประพฤติพรหมจรรย์เป็นคุณ มีผลมากกว่าทาน ร้อยเท่า พันเท่า หรือแสนเท่า จึงทรงแสดงเรื่องพระราชาในอดีต 7 พระองค์ ผู้ทรงบริจาคมหาทานแล้ว ก็มีผลเพียงไปสู่สวรรค์ชั้นกามาพจร เท่านั้น ไม่สามารถเข้าถึงพรหมโลกได้ ส่วนพระฤาษีหรือดาบส ผู้บำเพ็ญพรตพรหมจรรย์ เป็นผู้ไม่มีเหย้าเรือน ได้ก้าวล่วงสวรรค์ชั้นกามาพจร บังเกิดในพรหมโลก แม้พระองค์ผู้เป็นท้าวสักกะเอง ก็เคยทรงบริจาคมหาทาน แก่พระฤาษีหมื่นองค์ ที่ฝั่งแม่น้ำสีทา ก็ยังไม่สามารถเข้าถึงพรหมโลกได้ แต่พระฤาษีผู้รับทาน และประพฤติพรหมจรรย์ กลับสามารถเข้าถึงพรหมโลกได้ จึงเห็นได้ชัดว่า การประพฤติพรหมจรรย์ มีผลมากกว่าการให้ทาน แต่ก็ทรงโอวาทให้พระเจ้าเนมิราช ทรงประพฤติในธรรมทั้ง 2 คือ บริจาคทาน และรักษาศีลด้วย แล้วได้เสด็จสู่ดาวดึงสพิภพ

               เทพบุตร เทพธิดา ประชุมกันอยู่ที่เทพสภาชื่อสุธรรมา มีความปรารถนาจะเห็น พระเนมิราชโพธิสัตว์ จึงพากันทูลขอร้องท้าวสักกเทวราช ให้ทรงอัญเชิญเสด็จมา ท้าวสักกเทวราชทรงรับคำแล้ว จึงมีเทวบัญชา มาตลีเทพบุตร ให้นำเวชยันตรถอันเทียมด้วย สินธพหนึ่งพันตัว ไปรับพระเนมิราชแห่งกรุงมิถิลา มายังเทพสภานี้ มาตลีเทพบุตรรับเทพโองการแล้ว เทียมเทพรถขึ้นไปทันที ได้ทูลเรื่องราวให้ทรงทราบ เมื่อพระเนมิราชเสด็จขึ้นประทับนั่ง บนเวชยันตรถเรียบร้อยแล้ว พระมาตลีเทพสารถี จึงขับรถตระเวนชมนรกภูมิเรื่อยไป พร้อมทั้งกราบทูลถึงสาเหตุ แห่งการตกนรกนั้นๆ ด้วยคือ
               ขุมที่ 1  เวตรณีนรก เป็นแม่น้ำร้อนอันเดือดพล่าน ลุกโพลงด้วยเปลวเพลิง สัตว์นรกต้องลอยคออยู่ในน้ำนั้น มีนายนิรยบาลถือศาสตราวุธ มีมีด หอก ดาบ เป็นต้น คอยแทง ฟัน สัตว์นรกนั้น พระเนมิราชทอดพระเนตรแล้ว ได้ตรัสถามพระมาตลีว่า สัตว์เหล่านี้ทำบาปอะไร จึงเป็นเช่นนี้ พระมาตลีจึงกราบทูลว่า สัตว์เหล่านี้เมื่ออยู่ในมนุษยโลก เป็นผู้มีกำลังมีใจชั่ว ชอบเบียดเบียน ด่าทอผู้ไม่มีกำลัง เมื่อสิ้นชีพแล้ว จึงมาอยู่ในเวตรณีนรกนี้
               ขุมที่ 2  เป็นแดนที่พวกสัตว์มีสุนัข แร้ง กา ที่น่ากลัว กำลังไล่ฟัดกัดกินสัตว์นรก อย่างน่าสยดสยอง สัตว์นรกพวกนี้เมื่อเป็นมนุษย์เป็นผู้ตระหนี่ มีบาป มักบริภาษ เบียดเบียนด่ากระทบ สมณพราหมณ์ เมื่อสิ้นชีพแล้ว จึงมาถูกฝูงแร้งกา เคี้ยวกินในที่นี้
               ขุมที่ 3   เป็นแดนที่สัตว์นรกเดินย่ำเหยียบ อยู่บนแผ่นเหล็กอันลุกโชนร้อนแรง มีนายนิรยบาลคอยตีด้วยท่อนเหล็ก อันลุกโพลงให้จมลงจนตาย กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แล้วก็เกิดขึ้นมาใหม่ ถูกทรมานเรื่อยไปเช่นนี้ สัตว์นรกพวกนี้ เมื่อครั้งเป็นมนุษย์ เป็นผู้มีบาป ชอบเบียดเบียนด่ากระทบผู้มีกุศลธรรม กระทำกรรมหยาบช้า จึงมาเกิดในที่นี้
               ขุมที่ 4  เป็นแดนหลุมถ่านเพลิง พวกสัตว์นรกถูกทิ่มแทงทรมาน อยู่ในหลุมถ่านเพลิงนั้น สัตว์พวกนี้ เมื่อเป็นมนุษย์นั้นเป็นคนชอบโกง ชอบสร้างพยานเท็จ หลอกลวงเอาทรัพย์ของผู้อื่น ทำให้ผู้อื่นมีหนี้สินทุกข์ร้อน จึงมาเสวยทุกข์ในหลุมนี้
               ขุมที่ 5  เป็นแดนหม้อโลหะใหญ่ อันเดือดพล่านร้อนแรง สัตว์นรกถูกจับโยนลงในหม้อนี้ สัตว์พวกนี้เมื่อเป็นมนุษย์ ชอบเบียดเบียนด่ากระทบ สมณพราหมณ์ผู้มีศีล จึงตกในโลหกุมภีนี้
               ขุมที่ 6  เป็นแดนที่สัตว์นรกถูกผูกคอ ด้วยเชือกเหล็กอันร้อนลุกโพลง เอาหัวจุ่มในน้ำร้อน แล้วโบยตีและตัดคอเสีย พวกนี้เมื่อเป็นมนุษย์เป็นคนมีบาป จับนก และสัตว์อื่นๆ มาฆ่า จึงมาเสวยทุกข์นี้
               ขุมที่ 7  เป็นแดนน้ำแกลบ สัตว์นรกที่กระหายน้ำ พอจะดื่มน้ำนั้นก็กลายเป็นแกลบอันร้อน เมื่อดื่มเข้าไปก็ไหม้อวัยวะภายใน เจ็บปวดทรมาน สัตว์พวกนี้เมื่อเป็นมนุษย์ เป็นคนใจไม่สะอาด ขายข้าวเปลือกแท้ ปนด้วยข้าวลีบ และแกลบ แก่คนทั่วไป ตายแล้วจึงมายังที่นี้ 

หน้า1     หน้า2
 
แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com