วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

กลบทสุภาษิต

หลวงธรรมาภิมณฑ์ (ถึก จิตรกถึก)

มักกรคาบแก้ว

    กอบกิจใด ให้พินิจ ดูกิจกอบ
หลงอย่าลืม ปลื้มแต่ชอบ ที่อย่าหลง
พงศ์พื้นเผ่า เหล่ามิตร พิศพื้นพงศ์
ไกลใก้ลเรียง เคียงคง วงศ์ใกล้ไกล
แผ่เผื่อจิต คิดโอบเอื้อ จักเผื่อแผ่
ไหนที่ควร ครวญให้แน่ แท้ที่ไหน
ใจที่รัก จักอารี ดูที่ใจ
ควรจะผ่อน หย่อนให้ อย่างไรจะควร
ที่ควรให้ หรือไม่ให้ ให้ควรที่
หวนหักจิต คิดให้ดี อย่าหักหวน
ครวญใคร่ความ ตามทำนอง ตรองใคร่ครวญ
พรายแพร่งมี แต่ที่ควร จะแพร่งพราย

นาคเคี่ยวกระหวัด
นาคราชแผลงฤทธิ์
บัวบานกลีบขยาย
อักษรสลับล้วน
มยุราฟ้อนหาง
ยัติภังค์
ละเวงวางกรวด
กินนรรำ
เจ้าเซ็นเต้นต้ำบุด
นารายณ์ประลองศิลป
พระจันทร์ทรงกรด
อักษรสังวาส
ธงนำริ้ว
วิสูตรสองไข
เสือซ่อนเล็บ
นาคบริพันธ์
เบญจพรรณห้าสี
ครอบจักรวาล
หงส์คาบแก้ว
พักพันร้าน
งูกลืนหาง
นกกางปีก
คุลาซ่อนลูก
ถอยหลังเข้าคลอง
ม้าลำพอง
กลบกลืนกลอน
ลิ้นตะกวด
ดอกไม้พวง
เมฆขลาโยนแก้ว
ดวงเดือนประดับดาว
ช้างประสานงา
พวงแก้วกุดั่น
ดำเนินนางสระ
ตรีเพชรพวง
ม้าเทียมรถ
เทพชุมนุม
คมในฝัก
พยัคย์ข้ามห้วย
ตรีประดับ
ก้านต่อดอก
กระแตไต่ไม้
กบเต้นสลักเพชร
อักษรล้วน
รักร้อย
กบเต้นกลางสระบัว
สะบัดสะบิ้ง
วัวพันหลัก
สารถีชักรถ
สุรางค์ระบำ
ฉัตรสามชั้น
กบเต้นต่อยหอย
สร้อยสน
สิงโตเล่นหาง
ละลอกแก้วกระทบฝั่ง
มักกรคาบแก้ว
กบเต้นสามตอน
กินนรเก็บบัว
ตรีพิธพรรณ
กลอนแปด